Νίκος Καραμπάσης

Με καφέ και νερό...

2012-02-12T16:23:00.003+02:00

Ο καφές "φραππέ" με νερακι δροσερό, κάτω απο φοίνικες, δίπλα στην πισίνα, με τον ήλιο να σου γαργαλάει (και μαυρίζει) το σώμα, ας ελπίσουμε αυτό το καλοκαίρι να είναι εφικτά, σε μια Ελλάδα που θα ονειρεύεται σωστά...- Τώρα που όλα μοιάζουν και είναι δύσκολα...(στη βουλή η συζήτηση είναι ως συνήθως...διαδικαστική)

Υπερβάσεις

2012-02-12T13:19:00.003+02:00

Δύσκολη και καθοριστική ημέρα η σημερινή για την Ελλάδα, το Πολιτικό και Κοινωνικό της Σύστημα, αλλά θα έλεγα και για την Ευρώπη(και οχι μόνο). Νομίζω σήμερα αρχίζει αυτό που λέγαμε "τέλος της μεταπολίτευσης". Απο αύριο, μετά την ψήφιση των κειμένων του λεγόμενου "μνημονίου 2", αρχίζει η μεγάλη πορεία της επιβίωσης με στόχο την νεα ελλάδα της ανάπτυξης...

Ελλάδα είναι Ναυτιλία,Θάλασσα,Νησιά,Τουρισμός,Παιδεία,Πολιτισμός, "Πράσινη" ενέργεια και πολλά άλλα. Ολα αυτά - και πολλά άλλα - θα πρέπει να αναδειχθούν και αξιοποιηθούν με το σωστό τρόπο(αυτή τη φορά). Ως γνωστόν, ο λαός μας έχει εναν και μόνο εχθρό και φανατικό αντίπαλο: Τον εαυτό του! Εαν κάτι μας απειλεί και μας διαλύει ειναι ΜΟΝΟ ο κακός μας εαυτός. Αρα, το στοίχημα είναι η υπέρβαση του εαυτού μας. Θα τα καταφέρουμε; Εδω πήραμε το Euro και θα κολήσουμε σε αυτό;

Πάμε...

2012-02-05T17:22:00.002+02:00

Χιονίζει στην Ευρώπη...(και αλλού). Εμείς περιμένουμε "άσπρο καπνό" απο την αρρένα του Μαξίμου...Ο,τι και να γίνει, όπως και να γίνει ΤΩΡΑ αρχίζει μια μακρά πορεία "προς τα εμπρός"...

Απλά πράγματα για τη ζωή μας

2012-02-05T14:53:00.003+02:00

Τι θέλουμε απο τη ζωή μας; Να δημιουργούμε περιβάλλοντα και συνθήκες που μέσα απο την αυτογνωσία και την ανάπτυξη (μας) να ζούμε με υγεία,αρμονικά,και καλά.Με όσους μας κάνουν την τιμή να είναι φιλοι μας,οικογένεια μας, πρόσωπα που τους αγαπάμε και μας αγαπούν...Χρήσιμοι για την κοινωνία και τον κόσμο μέσα στον οποίο θα ζήσουμε - όσο καιρό ζήσουμε...
ΑΥΤΟΝ τον σκοπό έρχεται να ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ η Πολιτική. Τα διάφορα συστήματα κοινωνικής οργάνωσης. Γιατί δεν είμαστε "ζούγκλα". Οταν αυτά τα συστήματα "χαλάσουν" ή χάσουν τον προορισμό τους, τα πετάμε. Τα αλλάζουμε. Εφευρίσκουμε άλλα, καινούρια. Δημιουργούμε νέα "δόγματα", μέχρις ότου κι αυτά ξεπερασθούν απο τη ζωή. Οι αριθμοί, υπηρετούν τους ανθρώπους, οχι το ανάποδο.
Στόχος να δημιουργούμε καλλύτερες κοινωνίες, ανθρώπους,ζωή...Να ζούμε καλλύτερα. Ολα τα άλλα, τα πετάμε (μαζί και όσους επιμένουν σε όσα μας στενοχωρούν).

Ουδεν κακόν, αμιγές καλού!

2012-02-05T14:27:00.004+02:00

Σε αυτες τις εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές, όπου το καράβι "Ελλάς" θαλασσοδέρνεται, πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι και να κοιτάζουμε μπροστά..Γιατί η ζωή συνεχίζεται...(και αύριο και όσο θα γυρίζει η Γη γύρω απο τον Ηλιο...). Η Ελλάδα έχει ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ επι της Γης, στον γνωστό μας πολιτισμό. Σχεδόν όλα όσα αποτελούν τον λεγόμενο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ έχουν την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ. Το οτι εμεις φτιάξαμε ενα κράτος ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, που δεν μπορεί να προσαρμοσθεί, το οτι αφήσαμε αρχές,αξιες,ιδανικά, παιδεία,πολιτισμό και ό,τι αξίζει να εξαφανιστεί, απλά υπογραμμίζει την αναγκαιότητα των αλλαγών. ΔΕΝ μας εμπιστεύεται κανείς σήμερα, γιατί ΟΝΤΩΣ φτιάξαμε την Ελλάδα των λαμογιών, των κρετίνων, των τυχάρπαστων...ΟΧΙ βέβαια οτι οι άλλοι γύρω μας είναι καλλύτεροι(εμεις μάλλον είμαστε...νηπιαγωγείο μπροστά τους). Πολλές φορές λέμε οτι η Κρίση αυτή είναι Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ της Ελλάδας για την μεγάλη αντεπίθεση της...Για παράδειγμα οι έλληνες "πλοιοκτήτες" γιατί άραγε είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ και σήμερα, κόντρα και απέναντι σε κάθε μεγαθήριο;(κρατικό ή ιδιωτικό;). Το πρόβλημα δεν είναι οι έλληνες, αλλά το κράτος που φτιάξαμε. Και η κοινωνία κατ' επέκταση. Ε, αυτά φτιάχνονται "απο την αρχή". Και επειδή η οικονομίας μας είναι "φούσκα"(είναι υπηρεσίες,τουρισμός κλπ)σχετικά γρήγορα μπορεί να γίνει το "μπουμ της ανάπτυξης". Προς το παρόν δίνεται η μάχη της επιβίωσης σε συστήματα,τραπεζίτες,μηντιάρχες,πολιτικούς κ.α. Ας κρατήσουμε τα θετικά της κρίσης...(Ουδεν κακόν, αμιγές καλού που έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι...).

Πότε θα τελειώσει η κρίση στον τύπο

2012-01-29T18:50:00.003+02:00

Στον επαγγελματικό χώρο του τύπου, η κατάσταση βαίνει διαρκώς...χειρότερη(και μάλλον ακόμη δεν φτάσαμε στην κορύφωση της). Το κακό είναι οτι "δεν βρίσκεται φως στην άκρη του τούνελ" όσο δεν έρχονται "ξένοι επενδυτές" και όσο "οι υπάρχοντες" προσπαθούν να διασώσουν ό,τι υπάρχει "απο το παλιό". Μάταιη προσπάθεια...

Η τεχνολογία προσφέρει όλα τα "εργαλεία" πλέον και απαιτούνται τα "νεα αφεντικά" της υπόθεσης με τους νέους εργαζόμενους...Η μετάβαση δεν άρχισε ακόμη, αλλά έχω την αίσθηση οτι μόλις τελειώσει τουλάχιστον "η ελληνική κρίση" θα μπούμε και σε αυτό το "κεφάλαιο"(άλλωστε "όλα είναι εδώ" με τον ένα ή τον άλλο τρόπο).

Και προσωπική μου αισθηση(και γνωμη) είναι οτι οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι(της εποχής εκείνης) μόνο να κερδίσουν θα έχουν...- άλλωστε δεν θα είναι και τόσοι "πολλοί"...

Καιρός περίσκεψης

2012-01-29T18:41:00.003+02:00

Δεν ξέρω πόσο ο καιρός της Σιβηρίας θα επηρεάσει αυτές τις ημέρες και την Ελλάδα (όπως λένε τα δελτία καιρού), αλλά σίγουρα "η σιβηρία" είναι μια περιοχή που προσφέρεται για "περίσκεψη"(καθώς προσφέρει την παγωνιά της τούντρας). Ισως μερικές φορές να χρειάζεται "να ξεφεύγεις", για να μπορείς να "επανέρχεσαι" στους φυσιολογικούς ρυθμούς και καταστάσεις μιας καθημερινότητας - που γίνεται ολοένα και πιο "γκροτέσκα". Για μια ελληνική κοινωνία που βρίσκεται "στα όρια της", οτιδήποτε προσφέρει διέξοδο μάλλον είναι "καλοδεχούμενο" γεγονός. Σαν όταν αρχίζει να βγαίνει το πράσινο χορταράκι μετά απο εναν βαθύ χειμώνα και τα δέντρα είναι ακόμη ξερά και τα βουνά γεμάτα χιόνι...

Real Life

2012-01-24T01:11:00.002+02:00

Τι έχει αξία σε εναν αγώνα ποδοσφαίρου; Το σκορ; Η χαρά του θεάματος; Η συναναστροφή με τόσους άλλους; Η "αγελοποίηση"; Ο χαβαλές; Η εκτόνωση και το βρίσιμο γενικώς για το κάθε τι; Η αρρένα με τους μονομάχους; Η ομαδική ψυχοθεραπεία; Ο τζόγος; Ολα αυτά μαζί και τίποτα; - Μάλλον το απόλυτο τίποτα του πράγματος. Η ματαιότητα και...ο χαβαλές. Το παιχνίδι με τον θαυμασμό και το βρισίδι,ομού μαζί και χώρια. Οι νικητές και οι ηττημένοι. Και ξανά απο την αρχή. Την επόμενη φορά, ίσως...Προδότες,αλήτες,πουλημένοι,πάντα φταίει ο διαιτητής, πάντα απολύουμε τον προπονητή. Βαστάτε παληκάρια στην ανηφόρα και μετά είναι κατηφόρα...Στρατός για "το αφεντικό". Αλλωστε βράδυ όλα γίνονται, άντε απόγευμα...

Που πήγε το πώμα;

2012-01-23T22:31:00.002+02:00

Ημουν το πρωι σε κάποιο υπουργικό γραφείο και μέσα ήταν μια εξαιρετικά ωραία...νεαρά που περίμενε τον υπουργό, που ήταν δίπλα σε κάποια σύσκεψη. Μέχρι να έρθει πιάσαμε την κουβέντα. Ηταν ανεργη δύο χρόνια(όπως είπε), είχε φέρει το βιογραφικό της (κάκιστα συμπληρωμένο όπως έριξα μα ματιά)κλπ Τσάντα Prada στον ώμο, συνολάκι πανάκριβο...δεν ξέρω αν ήταν παλιές αγορές που χρησιμοποιήθηκαν "για τη στιγμή", αλλά μόνο για...άνεργη που ψάχνει δουλειά δεν παρέπεμπαν. - Παρασκευή βράδυ σε ταβέρνα στην Αγ.Παρασκευή. Επρεπε να κλείσουμε τραπέζι για να...πάμε. Το αδιαχώρητο. Στα γύρω "βουνά" (απο την Αττική) το τριήμερο μόνο "κρίση" δεν έβλεπες...- Η οικονομία-φελλός που έχουμε (πλέον) σε συνδυασμό με ενα κράτος-ταμπακέρα(ο καθένας ό,τι θέλει βάζει και παίρνει) μας κάνουν μια κοινωνία-λάστιχο. Αν δεν αναδυθούμε γρήγορα στην επιφάνεια, βλέπω πολλούς πνιγμούς...

Ο Λώρενς, ο αληθινός

2012-01-23T01:04:00.004+02:00

Καθώς συζητούσαμε με τον Ελληνα Πρέσβη στις Βρυξέλλες, μου έδειξε στον τοίχο αυτή την φωτογραφία λέγοντας: Αυτός είναι ο πραγματικός Λώρενς της Αραβίας. Εσπευσα να "κρατήσω" αυτό το στιγμιότυπο. Εχω δει την ταινία κάποιες φορές, αλλά η εικόνα του Ομαρ Σαριφ δεν σε αφήνει να φανταστείς πως ήταν ο...αληθινός ήρωας των εγγλέζων. Η απορία μου αυτή, λύθηκε με αυτή τη φωτογραφία σε "ελληνικά χώματα" του Βελγίου! Ισως γιατί το τυχοδιωκτικό πνεύμα, των νομάδων, των στρατιωτών, των διπλωματών, των δημοσιογράφων, των ανθρώπων της τέχνης κ.α. σε κάποια στροφή της ιστορίας συναντάται όπως η σκόνη που κουβαλάει ο άνεμος στο διάβα του. Είμαι απο αυτούς που πιστεύουν οτι "οι άνθρωποι κάνουν τις θέσεις", αν οι συνθήκες το ευνοήσουν...(φυσικά άπειρες φορές οι θέσεις καταξίωσαν και επέβαλλαν ανθρώπους...). Επειδή όμως, τα γρανάζια της ιστορίας θέλουν "ανθρώπινο λάδι", αυτό δεν μπορεί να προέλθει παρα μόνο απο φωτεινά μυαλά (έστω και "διαβολικά"). Για να κινηθούν "οι μηχανές"...(Σημείωση: Ο Λόρενς της Αραβίας (άγγλ. Laurence of Arabia) είναι επική κινηματογραφική βιογραφική ταινία, αμερικανικής παραγωγής του 1962, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην, σενάριο Ρόμπερτ Μπολτ και Μάικλ Γουίλσον, παραγωγή Σαμ Σπίγκελ και πρωταγωνιστές τους Πήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Άλεκ Γκίνες, Άντονι Κουίν, Τζακ Χόκινς, Χοσέ Φερέρ, Κλοντ Ρέινς και Άντονυ Κουέιλ.)

Η Αρχόντισσα

2012-01-21T21:44:00.006+02:00

(Κάντε "κλικ" στην εικόνα για να την μεγεθύνετε και να διαβάσετε την ιστορία - πως ο Βασίλης Τσιτσάνης έγραψε την περίφημη "Αρχόντισσα" - μια τυχαία συνάντηση στην Πανεπιστημίου, μια μικρή ιστορία τρέλας ενος ερωτευμένου με μια πανέμορφη κυρία, ενα "ραβασάκι" της κυρίας στον ...φίλο, μια συνάντηση το απόγευμα στο σπίτι της και αργότερα τελείωσε "η ημερα" με το...τραγούδι που έμελλε και μέλλει να τραγουδάνε όλοι οι ερωτευμένοι και μη έκτοτε...- με τις φράσεις που ειπώθηκαν - η καθημερινότητα πολλές φορές έχει ενα θεατρικό ρόλο). Κάπως έτσι η ζωή έρχεται "σε κύματα" και ή τα "καβαλάς" θετικά και δημιουργικά ή απλά φεύγουν...ή είσαι εκεί ή απλά δεν υπάρχεις. Ανάμεσα στο "μηδεν και το ένα" τελικά υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε.Τα πράγματα συμβαίνουν ή όχι. Την "Αρχόντισσα", την Ελίζα (έτσι την έλεγαν) την σκότωσαν εν ψυχρώ στη Σταδίου στην κατοχή...Κάποιοι Γερμανοί ή δοσίλογοι....

Ιστορίες στο...πανί

2012-01-16T00:03:00.005+02:00

Coco avant chanel - με την Οντρέ Τοτού σε μια υπέροχη ερμηνεία(σε μια προσωπική εποποϊα της κυρίας που έμελλε να κατακτήσει την κορυφή της μόδας και το Παρίσι). Real Steel με τον "Γούλφεριν" των X-Men να μας παραπέμπει στο μποξ του μέλλοντος με Ρομπότ (μια παραλλαγή της δυνατότητας να έχουμε "κλώνους" που θα κάνουν διάφορες "δουλειές" για εμας, χωρις...εμας).

Ο Κινηματογράφος παίρνει "ιστορίες" και τις κάνει "ζωντανό παραμύθι". Οσο πιο καλός είναι ο σκηνοθέτης και το "κάστινγκ" των ηθοποιών (του διευθυντή φωτογραφίας, του συνθέτη που θα γράψει τη μουσική) τόσο το αποτέλεσμα θα μας...συναρπάσει. Ο κινηματογράφος μπορεί να είναι διασκέδαση, λύτρωση,ψυχανάλυση,εκπαίδευση,φυγή "για ενα δίωρο",ευκαιρία για "έξοδο" και συναναστροφή μέσα απο τα παραμύθια...Ζούμε τη ζωή μας, μέσα απο τις ζωές και τις ιστορίες των άλλων. Κάτι σαν "κουτσομπολιό".

Ο Στηβεν Σπήλμπεργκ στο "αληθινό ατσάλι" εκτός απο τα εκπληκτικά εφφέ (με τα Ρομπότ που παίζουν "κατς") έχει φόντο μια ανθρώπινη ιστορία με πρωταγωνιστή ενα ...παιδί(την αθωότητα μας). Και πόσο βαναυσα και απρόσεχτα λειτουργούμε.

-Δεν πιστευω στην ευτυχία σας

Κοκό(παρατσούκλι): -Χρειάζομαι απλά μια δουλειά. Ποιος νομίζετε οτι είστε; Πως είναι να είσαι ερωτευμένη;

-Πονάει...πονάει...

-Το παιχνίδι δεν τελείωσε. Μη φύγεις μες τη νύχτα...

(Εδω σε ενα στιγμιότυπο σε ενα αραβικό εμιράτο).

Στο δρόμο...

2012-01-15T00:44:00.002+02:00

Βέβαια, το να είσαι "θετικός,προσηνής και δεκτικός" προφανώς δεν σημαίνει και...αδυναμία. Το να είσαι ευλύγιστος σαν στάχυ στον άνεμο, δεν σημαίνει και πάλι...αδυναμία. Οι άνθρωποι έχουν μια τάση να...παρεξηγούν εύκολα (είναι καχυποπτοι - κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια) και παράλληλα να ενεργούν "με επιθετικότητα" - μπερδεύουν συχνά το θράσσος τους με το (απαραίτητο)...θάρρος. Την άγνοια με τον...(μαχαλά)τσαμπουκά. Τη ρηχότητα, με τη...βιασύνη τους. Οι αρχαίοι μας, έλεγαν "σπεύδε βραδέως", δηλαδή να ενεργείς με την ταχύτητα της σοφίας και της γνώσης, ώστε να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι αυτό το "παν μέτρον άριστον" είχε την έννοια της ισορροπίας, κυρίως μέσα μας - σε άμεση συνάρτηση με το "γνώθι σ' αυτόν".
Ο...(τρέχων)τσαμπουκάς, καλός είναι, όταν βρίσκεσαι "σε θέση μάχης"(ενδεχομένως σαν τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα).

Στη σύγχρονη Ελλάδα, φαίνεται να λείπει πλέον (και) η αγωγή (όπως) και η παιδεία(η κουλτούρα). Αναζητείται "πυξίδα" και κοινωνικός επαναπρογραμματισμός. Ευτυχως, έχουμε το DNA και την παράδοση να το...ξαναφτιάξουμε "το μαγαζί". Πόσο θα διαρκέσει, άγνωστο...

Με θετική προ-διάθεση κι ας πέφτει στο κενό!

2012-01-15T00:11:00.002+02:00

Σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες εποχές (και περίεργες για πολλούς λόγους) θυμάμαι οτι εμείς που ξεκινήσαμε απο κάποια φτωχή επαρχία (του Βορρά εγώ) σε - κυριολεκτικά - "πέτρινες εποχές" και βγάζαμε πάντα το ψωμί μας μόνο με την πολύ, σκληρή και ποιοτική δουλειά(τουλάχιστον αυτή ήταν η προσπάθεια) σεβόμασταν απόλυτα το μόχθο του άλλου(τη ζήλια,το φθόνο και την κακία την αφήναμε για τους άλλους). Γι αυτό προτιμούσα (κι εγω) πάντα "να βλέπω μισογεμάτο το ποτήρι, να ξεκινάω με ενθουσιασμό και καλές προθέσεις, παρα μεμψίμοιρα και με μισό μάτι και αμφισβήτηση το οτιδήποτε". Τελικά, ο κανόνας είναι η...απογόητευση (γιατί συνήθως οι ελπίδες δαψεύδονται,οι αυταπάτες πεθαίνουν στο τέλος και τελικά συνειδητοποιείς για άλλη μια φορά πόσο αφελής και κορόϊδο ήσουν - οι άνθρωποι είναι μοχθηροί, πονηροί και βολεψάκηδες). Οπως όμως λέει μια παροιμία "του ανθρώπου πρώτα βγαινει η ψυχή και μετά το...χούί" - με την διασταλτική έννοια αυτής της προσέγγισης "έτσι μάθαμε,ετσι μεγαλώσαμε,πορευτήκαμε, είναι αργά να αλλάξουμε...συνήθειες προσέγισης - συνεχίζουμε να βλέπουμε θετικά τους ανθρώπους". Μεγαλώσαμε σε σπίτια με ανοιχτές πόρτες, χαμόγελα, χωρίς χρήματα, νυχτέρια και δουλειά. Πανηγύρια στο χωριό,βόλτες στην πλατεία και ταβέρνες. Τα φαντάσματα έβγαιναν τη νύχτα, στα παραμύθια που μας έλεγε η γιαγιά...- Τώρα βλέπεις τα "ζόμπι" μέρα νύχτα μπροστά σου...

- Είναι δύσκολο να μπεις στον κόσμο "τον απέναντι" (των μοχθηρών,κακών,ζηλόφθονων,της αρπαγής και της κλεψιάς,του "παρτάκια" κλπ κλπ) - δεν το έκανα ποτέ, είμαι ανίκανος για αυτό.

- Θυμάμαι με νοσταλγία στη επαρχία Γκουανκξί που βρέθηκα πρόσφατα, τα πρόσωπα των κατοίκων να φωτίζονται συνέχεια απο ενα χαμόγελο - ειλικρινές, οχι δήθεν. Νιώθουν όμορφα και ήσυχοι με τη συνείδηση τους. Και μόνο τα μάτια τους να δεις, φτάνει. Τα υπόλοιπα, μικρή σημασία έχουν...

Το ανώτατο χρέος

2012-01-10T19:00:00.002+02:00

Διαβάζοντας αυτό τον "πρόλογο" γραμμένο απο τον Νίκο Καζαντζάκη, έρχεσαι στο σήμερα να ...αναπολήσεις την τέχνη της γραφής. Και να ξανα-θυμηθείς ΠΟΣΟ τεράστια ΜΕΓΑΛΟΙ υπήρξαν ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΙ. Και πόσο αλλαζόνες, υπερφίαλοι,κοκορόμυαλοι είμαστε οι σημερινοί. Ανεξαρτήτου φύλου. Να, γιατί η Παιδεία δεν εχει σχέση με την "εκπαίδευση"(τουλάχιστον "βιομηχανικού τύπου" της αποκαλούμενης "μεταπολίτευσης"). Η Ελλάδα ευτύχησε - ανέκαθεν - να έχει ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΑΛΑ και σπουδαία Πνεύματα. Κι αν υπάρχει μια ελπίδα, είναι οτι θα ανθίσουν και πάλι τα λουλούδια σ' αυτόν τόπο και θα μοσχοβολίσουν πασχαλιές...

Νέα χρονιά, νέα κρασιά

2012-01-09T23:08:00.002+02:00

Τα Χριστούγεννα πέρασαν, ο νέος χρόνος για (εμας) τους Χριστιανούς ξεκίνησε και μένει να φθάσουμε στο τελος του Δεκέμβρη για να δούμε εαν θα έχει έρθει "το τέλος του κόσμου"...(όπως προφητεύουν διάφοροι...).

Γυρίζοντας αυτόν τον καιρό ανα τον κόσμο και μιλώντας με πολλούς άλλους που γυρίζουν πολύ περισσότερο και (γνωρίζουν) πιο ενδελεχώς "τα πράγματα", θέλω να βλέπω "την θετική πλευρά των εξελίξεων".

Είμαι κι εγω απο εκείνους που λένε οτι "ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες" αλλα απο την άλλη....who cares?

Είναι αυτό που λέμε "κουφάλα νεκροθάφτη, δεν θα πεθάνουμε ποτέ". Αντε στην υγειά σας, και πάμε στα επόμενα...τσουγγρίσματα.

Δεν ζούμε σε "ουδέτερες εποχές"

2012-01-08T14:15:00.002+02:00

Επειδή δεν ζούμε σε ουδέτερες εποχές - και καθώς τα σύννεφα πυκνώνουν ολοένα, ο οικονομικός πόλεμος όλα δείχνουν οτι θα εξελιχθεί σε ...κανονικό πόλεμο. Κι ενω η χώρα βρίσκεται "μεταξύ σφύρας και άκμονος" αναζητώντας "σωτηρία και προοπτική",φαντάζομαι όλοι πλέον - με τον ενα ή τον άλλο τρόπο - έχουν τις "κατάλληλες πληροφορίες" για να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις (οι οποίες προφανώς δεν είναι μονοδιάστατες - σε ενα τόσο πολυσύνθετο περιβάλλον).Δεν χρειάζονται - άλλα - λάθη και "εγωισμοί" ή τα παλιά εργαλεία.

Περι πολιτικής και άλλων τινών

2012-01-08T12:05:00.004+02:00

Εβλεπα τη φωτογραφία του Ταγιπ Ερντογάν στις 3 Ιανουαρίου φέτος με τον ηγέτη της Χαμάς και θυμήθηκα οτι πριν δυο - τρια χρόνια βρέθηκα στη Δαμασκό, στη Συρία και ο ηγέτης της Χαμάς έδωσε την πρώτη του συνέντευξη σε έλληνα δημοσιογράφο (δημοσιευθηκε τότε στο ΠΑΡΟΝ). Ο Ταγιπ έχει (όπως λένε όλες οι πληροφορίες) καρκίνο του παχέος εντέρου (μεταξύ άλλων) και όλα δείχνουν οτι "δεν θα βγάλει τη χρονιά"(όπως και ο κολλητός του φίλος Πρόεδρος της Τουρκίας - που μαζί αναρριχήθηκαν στην εξουσία - που εδω και μερικά χρόνια έχει "εξαφανιστεί" και δεν μπορεί καν να ταξιδέψει). - Τα όσα συμβαίνου σήμερα στη Συρία, είναι απολύτως φυσιολογικά (όποιος έχει επισκεφθεί τη χώρα μπορεί να αντιληφθεί τι λέω). Με τον ηγέτη της χαμάς (που φρουρούνταν απο εναν ιδιωτικό στρατό πάνω απο πενηντα "νίντζα" και μετακινούνταν κάθε ώρα σε άλλο σημείο, με διάφορους "σωσίες" κλπ) έγινε μια μεγάλη συζήτηση για τα σχέδια των παλαιστινίων στην περιοχή, σε σχέση με την Ελλάδα. Τώρα μπορώ να πω οτι ήθελε να μεταφέρουμε και ενα (φιλικό) μήνυμα στον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, το οποίο όντως μεταφέρθηκε απο βουλευτή - και σήμερα - του ΠΑΣΟΚ(ισως και απο άλλους πιο κοντά στον ΓΑΠ). Αν μπορώ να εκτιμήσω απο τη συνέχεια, πετάχθηκε στο καλάθι της...ιστορίας(η αξιοποιήθηκε λανθασμένα και ιδιοτελώς)! Καθώς λοιπόν η Τουρκία θα μπει σε πολύ μεγάλη περιπέτεια αλλαγής πολιτικής ηγεσίας και καθώς ετοιμάζεται "η πλήρης γεωστρατηγική αναδιάρθρωση της περιοχής", όλα έχουν τη σημασία τους (ειδικά ο στρατηγικός άξονας Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα). - Η Ελλάδα του ΓΑΠ με τον Φον Δρούτσα στο τιμόνι της εξωτερικής μας πολιτικής ήταν μια θλιβερή περίοδος (κατα γενική ομολογία - θα αποκαλύψω κάτι ακόμη που μου μετέφερε κορυφαίος υπουργός απηυδισμένος: Οταν πήρε ο Φον Δρούτσας τηλέφωνο τον Υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Λαβρόφ έγινε ο εξης (αληθινός) διάλογος(κι ας τον διαψεύσει όποιος έχει τα κότσια):

-Είμαι ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας κ.Δρούτσας

-Δεν γνωρίζω καμμία χώρα κύριε που να την λένε Ελλάδα. Χαίρετε.

Και του έκλεισε το τηλέφωνο και έκτοτε δεν υπήρξε καμμία άλλη επαφή!

Αυτά τα ωραία...

(για να μην πούμε για τους Αραβες, τα μεγαλόπνοα επενδυτικά σχέδια κλπ - τι ακριβώς συνέβη)

Αποφάσεις στον κατάλληλο χρόνο προς τη σωστή κατεύθυνση

2012-01-07T22:33:00.003+02:00

(Νάπολι,Ιταλία πηγαίνοντας σε μια ψαροταβέρνα) - Είχα την ευκαιρία να δω πως λειτουργούν όλα τα υπερσύγχρονα συστήματα παρακολούθησης σε Real time παρακολούθηση(όλα συνδεδεμένα μεταξύ τους). Δεν εχουν σημασία οι λεπτομέρειες. Σημασία έχει οτι υπάρχει όλη εκείνη η τεχνολογία για να γνωρίζουν ό,τι χρειάζεται για εμας (όσοι την διαθέτουν ή έχουν πρόσβαση σ' αυτήν). Οπως και οι "τροϊκανοί" είχαν έρθει στην Ελλάδα ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ μας επιβληθούν επίσημα και επίσης ανέπτυξαν δικές τους ομάδες παρακολούθησης (πέρα και έξω απο το ελληνικό κράτος). Οπως επίσης η task force της "τρόϊκας" έχει "καθρέφτη" κάθε κρατική λειτουργία. Οπως και σε κάθε τεράστιο όγκο "δεδομένων" σημασία έχει η άμεση αξιοποίηση κάθε χρήσιμης πληροφορίας και το "ξεσκαρτάρισμα" και η γνώση σε πραγματικό χρόνο. Το ζητούμενο; Οι σωστές αποφάσεις σε άμεσο χρόνο.
Ζητούμενο; Η ευημερία των πολιτών. Υποτίθεται οτι όλα αυτά υπάρχουν για χάρη αυτού του "ζητούμενου". Επειδή όμως, ζούμε σε κοινωνίες "συμφερόντων", εχει σημασία η σωστή και δίκαιη αξιοποίηση όλων αυτών "των δυνατοτήτων". Η κατάχρηση τους, οδηγεί σε "παραμορφώσεις". Εκτιμώ οτι οι φίλοι της Ελλάδας, μπορούν να μας βοηθήσουν στο να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις για χάρη του ελληνικού λαού και των ευρύτερων συμφερόντων του.

Το δέον γενέσθαι (2)

2012-01-07T18:38:00.008+02:00

Στην Κίνα (ως γνωστόν) κυριαρχεί ΑΠΟΛΥΤΑ το Κομμουνιστικό Κόμμα (υπάρχουν στα...χαρτιά κάποια κόμματα, σε κάποιες τυπικές εκλογές που κανείς δεν αντιλαμβανεται πότε κι αν γίνονται...), ΔΕΝ υπάρχουν διαδηλώσεις,διαμαρτυρίες,κλεισιματα δρόμων και άλλα τέτοια "ωραία" και όταν εκδηλώνονται...εξαφανίζονται πριν καν το σκεφθούν οι εμπνευστές τους! Φυσικά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (που ίδρυσε ο Μαο) ΔΕΝ έχει την παραμικρή σχεση με κόμματα ή ιδεολογίες "τύπου ΚΚΕ". Η αίσθηση του "λαού" και του "κράτους" είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αναβαθμισμένες αξίες. Καθώς και της επιχειρηματικότητας με σχέδιο και όραμα. Απο ό,τι κατάλαβα (απο όλες τις συζητήσεις που είχα δυο μήνες στην Κίνα σε δυο ταξίδια μου τη χρονιά που μας πέρασε) "σε τρία χρόνια θα είναι έτοιμοι για την έξοδο τους στον...εξω κόσμο"! Και θα έχουν υλοποιήσει την διοικητική και κοινωνική μεταρρυθμιση που βρίσκεται σε εξέλιξη, μειώνοντας τον αγροτικό τους πληθυσμό στο 30% περίπου και δημιουργώντας ενα εντελώς νέο υπερσύγχρονο "δίκτυο κοινωνίας" με πόλεις δορυφόρους γύρω απο τα μεγάλα αστικά κέντρα που θα συνδέονται με υπερσύγχρονα οδικά δίκτυα (πχ το μαγνητικό τρένο που αποστάσεις Αθήνα-Λονδίνο τις κάνει όσο και ενα...αεροπλάνο - αφού τρέχει με περίπου 600 χλμ την ωρα). Το να επανασχεδιάσεις ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ τη δομή του κράτους και της κοινωνίας σου, δεν είναι εύκολο, αλλα δεν είναι και δύσκολο. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ πολιτική απόφαση και όραμα και το κατάλληλο πλαίσιο. Για παράδειγμα το "ανέκδοτο" που λένε είναι: "Παίρνεις τηλέφωνο στο μαγαζί οχι για να κλείσεις τραπέζι,αλλά για να δεις εαν υπάρχει το μαγαζί"! Σήμερα αποφασίζεται πχ να κατεδαφιστεί ενα οικοδομικό τετράγωνο (για οποιονδήποτε λόγο κρίνει το κράτος), σε ενα μήνα λειτουργεί πχ το εμπορικό κέντρο που είχε σχεδιαστεί! Ετσι απλά. Πως λοιπόν να κατανοήσουν εμας, οταν για μια...υπογραφή θέλεις 3 χρόνια;
Οταν οι άλλοι δημιουργούν το μέλλον με υπερ-ηχητικές ταχύτητες εμεις κινούμαστε σε ρυθμούς...μεσαίωνα. Το παρήγορο είναι οτι ΕΑΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΟΥΜΕ ο,τι κλείνει το δρόμο μας, μπορούμε να τους...φτάσουμε...

Το δέον γενέσθαι (1)

2012-01-07T12:21:00.005+02:00

-Γιατί σχεδόν ΟΛΟΙ οι Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό(με οτιδήποτε κι αν κάνουν, απο πλύσιμο πιάτων μέχρι το ΜΙΤ και το διάστημα) και στην Ελλάδα οι ΙΔΙΟΙ δεν υπάρχουν καν; Ας πούμε η πρύτανης ΟΛΩΝ των Γαλλικών πανεπιστημίων(για χρόνια) η κυρία Γλύκατζη-Αρβελερ κλήθηκε πολλές φορές να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα και παραδέχεται (όπως και όλοι σχεδόν) οτι στην Ελλάδα είναι αμφίβολο εαν δίδασκε καν ως καθηγήτρια!
Είναι απολύτως προφανές οτι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά εμείς στραβά αρμενίζουμε.
Αυτό που φταίει επομένως ΔΕΝ είναι οι Ελληνες, αλλά το μοντέλο πολιτικής,κοινωνίας,οικονομίας,επιχειρηματικότητας κλπ που δημιουργήσαμε. Με αυτή την έννοια ΣΩΣΤΑ οι ξένοι που μας βοηθάνε μας αντιμετωπίζουν ως ΜΙΑ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΧΩΡΑ που πρέπει να επαναδημιουργηθει ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ (σαν να μην υπάρχει τίποτα). Πρέπει όλα να ισοπεδωθούν και επάνω στα συντρίμμια να ξαναχτιστεί το Ελληνικό Κράτος - κάτι προφανώς επώδυνο αλλά που προϋποθέτει τουλάχιστον την έννοια της δικαιοσύνης.
Η Ελλάδα - σαν τόπος - είναι μια ευλογημένη απο τους θεούς τοποθεσία επάνω στη Γη. Εχει τα πάντα. Και είναι σταυροδρόμι λαών,πολιτισμών και φυλών. Το ερώτημα (πολιτικό κ.α.) ειναι "ωραία το γκρεμίζουμε αυτό που έχουμε, ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ στη θέση του;". Πριν δώσω την δική μου απάντηση, θα σημειώσω οτι ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ όπως είμαστε ΤΩΡΑ, είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ όσοι κατοικούμε σε αυτον τον τόπο ή όσοι θέλουν να έρθουν εδώ.Αναστέλλονται ΤΑ ΠΑΝΤΑ και υπάρχει ενας μονο νόμος: Της επιβίωσης. Μετά μπορούμε να δούμε τα διάφορα "μοντέλα ανοικοδόμησης και ποιοι θα τα υλοποιήσουν".
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να οικο-δομήσουμε ενα απολύτως φιλικό στην επιχειρηματικότητα περιβάλλον, ενα οικολογικό μοντέλο "πράσινης ανάπτυξης" απο άκρη σε άκρη,να καταστούμε ενα πραγματικό εξωστρεφές "σταυροδρόμι" λαών, φυλών και πολιτισμών χωρίς φοβίες και περίεργα σύνδρομα(αλλά με κανόνες και αξίες)και στροφή στην Παιδεία, τον Πολιτισμό, τη Ναυτιλία, τον Τουρισμό, την Ενεργεια, τις Υπηρεσίες...(με τις πραγματικές έννοιες των όρων και οχι με όσα μεχρι σήμερα έχουμε κάνει...).
Μια νέα Συντακτική Εθνοσυνέλευση με ΟΛΕΣ τις δυνάμεις ενωμένες, μπορεί να επανα-χαράξει το μέλλον αυτού του τόπου...

Για να μαθαίνουμε...

2012-01-06T14:51:00.003+02:00

Να μας φωτίσει το Αγιο Πνεύμα(που υπάρχει μέσα στον καθένα μας)να βρούμε το δρόμο μας. Συνολικά και ατομικά. Αυτη την ώρα "στεγνώσαμε απο χρήματα - ρευστότητα - δουλειές - προοπτική". Οταν πήγα στην Τράπεζα της Κίνας (όπως λέμε Τράπεζα της Ελλάδας) - απο όπου και το στιγμιότυπο - κατάλαβα ΠΟΣΟ μείναμε πίσω ΣΕ ΟΛΑ. Σε μια συζήτηση με τον αναπληρωτή πρόεδρο της Τράπεζας, κατάλαβα οτι με τα πάνω απο 3,5 τρις δολ "διαθέσιμα" της τεράστιας αυτης χώρας, θα ήταν "εύκολο" με μια άλλη πολιτική στη χώρα μας, να έχουμε τελείως διαφορετική εξέλιξη των πραγμάτων. Θα σταματήσω εδώ.
Θα προσθέσω μια άλλη ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ που καλό θα ήταν να την γνωρίζουν όσοι συζητούν (ή θα συζητήσουν) για δουλειές ή πολιτική με την Κίνα (και τους Κινέζους) σε επίπεδο κράτους(και αξιωματούχων του): ΠΑΝΤΑ αυτός(ή αυτή) που παίρνει τις αποφάσεις και ειναι ο ΙΣΧΥΡΟΣ "της παρέας" δεν κάθεται μπροστά στο τραπέζι των συζητήσεων - αλλά πίσω με άλλη ιδιότητα! Και ως γνωστον την Κίνα την κυβερνούν 9 ΜΟΝΟ άνθρωποι που ΔΕΝ αλλάζουν, παρά μόνο για λόγους "ανωτέρας βίας ή σημαντικών λαθών".

Στο "μεταίχμιο"

2012-01-02T00:06:00.003+02:00

Είναι αλήθεια οτι οι "γιορτές" είναι πάντα μια ευκαιρία που δίνουμε στους εαυτούς μας, να περάσουμε απο τα "συνηθισμένα" στα λίγο πιο...χαρούμενα. Να βρεθούμε "πιο κοντά", να αφήσουμε "πίσω" εγωισμούς ή μικροκακίες και να πιούμε "στην υγειά μας". Στην Κίνα (απο όπου και το στιγμιότυπο) ΔΕΝ υπάρχει (επίσημη) θρησκεία ή θρησκευτικές γιορτές(και το νέο έτος το γιορτάζουν στα μέσα Φεβρουαρίου - οπότε και για δέκα περίπου ημέρες είναι ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΡΓΙΑ για τους πάντες).

Οταν σκέφτεσαι με "αυτοκρατορικούς ρυθμούς" και σέβεσαι την ιστορία σου χιλιάδων χρόνων(και όσους την δημιούργησαν), όταν διαθέτεις πολιτισμό με αξίες, προφανώς και κοιτάς "με άλλο μάτι" την δημιουργία "του σήμερα".

Στην πατρίδα μας, φτάσαμε στο "μεταίχμιο". Πολλά και μεγάλα τα λάθη μας για αρκετά χρόνια...Και πρέπει να πιάσουμε"το νήμα απο την αρχή"...

Με θετική ενέργεια στη νέα χρονιά

2012-01-01T23:17:00.004+02:00

Τι είναι μια ευχή; Μια "θετική ενέργεια" που θέλουμε να εκπέμψουμε για πρόσωπα και καταστάσεις, σαν ενας "αόρατος φύλακας-οδηγός" για υγεία, ευτυχία, αγάπη...(ανθρώπινες καταστάσεις που δεν θέλουν χρήματα, στην τελική...). Στην Αθήνα, μόνο στο Κολωνάκι φαίνεται να υπήρχε "συνωστισμός" (στην πλατεία), η υπόλοιπη Αθήνα έμοιαζε "άδεια"(παρά τις φιλότιμες και καλές προσπάθειες του Δημάρχου Γ.Καμίνη για μουσική και δρώμενα - σε Κλαυθμώνος,Κοτζιά κ.α.) Στη Βόρεια Ελλάδα "συγκεντρώνουν τρόφιμα" και φοβούνται...πόλεμο(!) ή χρεωκοπία(!) και γενικά τα "μαντάτα" (με τον αποκλεισμό του Ορμούζ για το Ιραν) μοιάζουν "δύσκολα". Η ατμόσφαιρα είναι ανταριασμένη - το βέβαιο είναι οτι αν την σκαπουλάρουμε το πρώτο εξάμηνο (σαν χωρα) θα βρούμε - λογικά - μετα τα "πατήματα μας".

(Εδω πριν μερικές ημέρες εξω απο την αίθουσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λίγο πριν μπει μέσα ο Ρώσος πρόέδρος Μεντβέγιεφ - η Ρωσία έχοντας καλές σχέσεις με τη Γερμανία και κατ' επέκταση με την Ε.Ε. θα διαμορφώσει ενα νέο "τοπίο" στη συνέχεια, για την περιοχή μας).

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

2012-01-01T00:30:00.004+02:00

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε μια..εξαιρετικά δύσκολη (όπως αναμένεται και όλα δείχνουν και...φέτος) χρονιά. Οπως λέω, η ελπίδα δεν πεθαίνει τελευταία, αλλά οι αυταπάτες μας...
- Δεν ξέρω αν φέτος θα ειναι "το τέλος του κόσμου" όπως ερμήνευσαν ορισμένοι το "ημερολόγιο" των Μάγιας (τον επόμενο Δεκέμβριο) αλλά σίγουρα πρέπει να βάλουμε τέλος και μάλιστα οριστικό, στον κόσμο που φτιάξαμε στην Ελλάδα...(το..μπαχαλέ).
Κάθε αρχή και δύσκολη...αλλα είναι το ήμισυ του παντός. "Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα...γατι με σένα μοιάζει...".

Dust in the wind (2)

2011-12-29T23:28:00.007+02:00

Μερικές φορές, ταξιδεύοντας στα...πέρατα του κόσμου, συνήθως αναζητάς απαντήσεις για τον εαυτό σου. Αλλοι λαοί, άλλα ήθη και έθιμα, άλλοι πολιτισμοί, γλωσσα,συνήθειες, χρώματα και αρώματα...άλλες γεύσεις...Και απολύτως βέβαιο, οτι αγνοούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για τη δική μας καθημερινότητα, τους δικους μας "ήρωες", μικρούς ή μεγάλους. Δεν έχουν ιδέα για τα θέματα που απασχολούν εμάς...Αυτα που σε εμας φαίνονται "βουνό", για όλους τους άλλους απλώς δεν υπάρχουν καν ούτε σαν...απλή γνώση! Οπως το ίδιο "δυναμωτικό φάρμακο" είναι και μια "στάση" στα νεκροταφεία. Οχι μόνο για να τιμάμε τους νεκρούς μας, αλλά και για να θυμόμαστε οτι "όλα τα νεκροταφεία είναι γεμάτα απο...αναντικατάσταστους". Και ο,τι κανένας δεν παίρνει τίποτα μαζί του(ούτε ακίνητα, ουτε βιβλιάρια καταθέσεων...).
Φέτος επισκέφθηκα δυο φορές το μεγαλύτερο τεχνικό επίτευγμα του ανθρώπου όλα τα χρόνια που ζει στον πλανήτη μας - τουλάχιστον απο όσα ξέρουμε. Αν εξαιρέσουμε τις πυραμίδες, το Σινικό Τείχος στην Κίνα, είναι το μόνο που φαίνεται απο το...φεγγάρι. Ομολογώ οτι θέλει "κότσια" και να το φτιάξεις εκείνη την εποχή μέσα στα βουνά (όπως βλέπετε), αλλά και να το περπατήσεις (ακόμη και σήμερα - ειναι μια εξαιρετική γυμναστική και υγιεινή - εστω και για λιγα...χιλιόμετρα). Για να νιώθουμε το dust in the wind...

Dust in the wind (1)

2011-12-27T22:59:00.003+02:00

(Στην παραλία...Βόρεια Ελλάδα) - Εαν είσαι ναυαγός, σαν τον Ροβινσώνα ή τον Οδυσσέα περιπλανώμενος στα κύματα (της ζωής), ποιό θα ήταν το...όραμα σου; - Τη χρονιά που μας αφηνει, βρέθηκα δυο φορές στην Κίνα για μεγάλα διαστήματα, άλλη μια στην Αμερική (στο Βορρά της και το Νότο της) στον ισημερινό, σε πολλές χώρες της Ευρώπης και γενικά "τα είδα όλα", σε μια άκρως δύσκολη συγκυρία. Αν και δεν έγραψα τίποτα (σχεδόν) παρά μόνο "ψήγματα", δεν νιώθω έτοιμος ούτε τώρα να το κάνω. Για παράδειγμα στο πρώτο μου ταξίδι, πριν περίπου ενα χρόνο, κάθε μέρα στις 12 το μεσημέρι και στις 6 το απόγευμα(τότε τρώνε οι Κινέζοι,όλοι...)είχα "γεύματα εργασίας" στα μεγαλύτερα media της Κίνας (τηλεοράσεις,ραδιόφωνα, εφημερίδες,ομίλους, sites...). Εξαιρετική εμπειρία απο κάθε άποψη, με σπουδαίους ανθρώπους του επαγγέλματος, καθώς ενδιαμεσα και το βράδυ πάλι υπήρχαν άλλες πολύ σημαντικές συναντήσεις και συζητήσεις...Η Σανγκάη πλέον έχει ξεπεράσει σε λάμψη,πλούτο και αίγλη την Νεα Υόρκη. Η Ναννίνγκ, στην Γκουανξί (σύνορα με το Βιετνάμ) είναι "η πράσινη πρωτεύουσα" της νότιας Κίνας, στην οποία άνετα θα μπορούσα να ζήσω. Υπεροχη φιλοξενία, πάρκα και...παέκιου(το κινέζικο ρακί) σε μια υπέρλαμπρη (επαρχιακή) πόλη (των μόλις 9 εκ.κατοίκων) που ξεφυτρώνει μέσα απο τα ερείπια και το..."χθες" σε χρόνο αστραπή.

Μια χρονιά που θα μείνει ορόσημο και για την Ελλάδα (που είδε 75 χρόνια κτισίματος να καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος....σε άμμο).

Μέρες Χριστουγέννων

2011-12-26T22:48:00.002+02:00

Αυτές τις ημέρες, είχα την ευκαιρία να διαβάσω και να σκεφθώ...(απέφυγα τις καταχρήσεις - αλλη μια θυσία στο βωμό της αυτοκάθαρσης - και ξανα προς την δόξα τραβά...- της κρεπάλης). Διάβασα πολλά tweets, editorial,επικήδεια επιφωνήματα, ανέγνωσα άρθρα,ρεπορτάζ και...αρθρίδια...διαπίστωσα το πολύ βαρύ αγχωτικό κλίμα των ημερών σαν "δαμόκλειο σπάθα"(σαν...χατζάρι έτοιμο να σου κόψει το λαιμό...απο το σβέρκο - όπως εδω στο στιγμιότυπο, στην Αγγλία) - σκέφθηκα επάνω σε διατυπώσεις του τύπου "δεν είμαστε μέρος του θαύματος της φύσης, αλλα ενα φθαρτό δημιούργημα που σβήνει και χάνεται σαν σκόνη στον άνεμο...) ή στο καβαφικό "ο δρόμος έχει σημασία, το ταξίδι..." και άλλα πολλά. Θα συμφωνήσω με κάποιον άλλο που μιλούσε για defragment της ζωης μας(όπως ανασυγκροτούμε τον σκληρό κατακερματισμένο απο αρχεία και εικόνες και προγράμματα δίσκο μας στο PC) - μετά απο μια "κρίσιμη ηλικία"(για σκέψεις). Φέτος δεν υπήρχε λόγος για φώτα, φωνές και πανηγύρια. Βέβαια η ζωή συνεχίζεται...για να συμφωνήσω οτι οσες φορές κι αν μπεις στο ιδιο ποτάμι, πάντα άλλο νερό θα σε βρέξει...Οπότε keep to going...(ανηφόρες,κατηφόρες...) - Α, και ειδα 3-4 φορές το Eat pray love...(εξαιρετική εικόνα, σενάριο απο την φιλοσοφία της ανατολής, άριστη ερμηνεία απο την Τζούλια Ρόμπερτς και βέβαια τον Χαβιέ Μπερδέμ - εξαιρετικός...- μια ταινία που θέλει να σε διδάξει στην αυτογνωσία...δύσκολο θέμα με πολλές στροφές...αλλά τελικά αξίζει να την δει κανεις - ας προσευχηθουμε λοιπον στην αγάπη που περνάει απο το...στομάχι - προσοχή στα περιττά κιλά).

Το πνεύμα των ημερών...

2011-12-25T14:07:00.003+02:00

(Και μια σημερινή φωτο-κάρτα με το πνεύμα των ημερών - Η ιστορια του Κάρολου Ντίκενς με τα τρία φαντάσματα που σου δείχνουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με στόχο να...αλλάξεις διορθώνοντας τα λάθη σου, πάντα είναι μια εξαιρετική ιδέα...ενα εξαιρετικό παραμύθι - μια υπέροχη βαθιά ανθρώπινη ιστορία - που μπορεί κανείς να τη συναντήσει σε υπέροχες κινηματογραφικές μεταφορές...).

Ενας χρόνος, 365 ημέρες και νύχτες

2011-12-25T11:50:00.003+02:00

Ενας χρόνος φεύγει - άλλη μια φορά η Γη γύρισε σε πλήρη κύκλο απο τον ήλιο (σε 365 ημέρες και κάτι "ψιλά"). Σε μια ηλιόλουστα χειμωνιάτικη Αθήνα, με μια γεύση μελαγχολικής συννεφιάς, εύχομαι πολλές φορές η Γη να γυρισει στο ταξίδι της και να μας βρει συνταξιώτες... «Βόρειους» και «Νότιους», «Ανατολικούς» και «Δυτικούς»...
- Στο στιγμιότυπο φέτος τον Δεκέμβριο στην φημισμένη πλατεία grandplace στις Βρυξέλλες. Νομίζω τέτοιες ημέρες εκεί, που τα φώτα-λέϊζερ πέφτουν επάνω στα μεσαιωνικά κτίρια και τα μετασχηματίζουν σε κάτι απροσδιόριστα "μελλοντικό απο το παρελθον", το χιόνι(χιονόνερο) αχνοπέφτει με το τσουχτερό κρύο ενω ακούγεται "απο τον ουρανό" κλασσική μουσική και τις πόρτες των "πάμπ" να σε περιμένουν με τα τζακια να καίνε δυνατά, είναι μια διαφορετική...κατάσταση απο τη δική μας. Στα σοκάκια εκατοντάδες πλανόδιες "αγορές"(παζάρια, κατα μια έννοια αλλά χωρίς...παζάρι στις τιμές)προσφέρουν γλυκά και ό,τι άλλο έχει σκεφτεί ο πωλητής. Εκεί στη μέση της πλακοστρωμένης πλατείας, και το δέντρο των Χριστουγέννων...(το σχόλιο της παρέας: Αφήστε τους έλληνες δυο ημέρες σε αυτη την πλατεία και θα την έχουν κάνει...καλοκαιρινή και αγνώριστη...αναπόφευκτα η έννοια των βανδαλισμών, του άσχημου, του βίαιου, του κιτς, του καρακιτσαριού, του αμόρφωτου...σου έρχεται αυτόματα στο νου ζώντας στη σύγχρονη Ελλάδα...Πως την καταντήσαμε θεε μου αυτη την χώρα, των Ολυμπίων θεών; Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, η οργή που ξεχειλίζει για τα όσα απίστευτα συμβαίνουν και συνέβησαν στην πατρίδα μας, δεν βαρύνει μόνο τα...μόνιμα υποζύγια - αλλά τα μεγάλα στόματα και τις παχιές κοιλιές των αφεντικών-του κυνικούς κλέφτες και λωποδύτες που μας "εξουσίασαν" στο όνομα της "μετριοκρατίας").

Χρόνια Καλά

2011-12-25T01:16:00.004+02:00

Οι ευχές αυτές τις ημέρες, αντανακλούν τις επιθυμίες μας να ζήσουμε πολλά,καλά και με υγεία χρόνια. Ευχές, είναι άλλωστε...Το πνεύμα των Χριστουγέννων, ανεξάρτητα φυλής, τόπου, χρώματος ή ενδυμασίας, ο santa claus, ο Αγιος Βασίλης, όπως κι αν τον φανταστεί κανείς (με τα ζωηρά χρώματα της...coca cola, που ένας διαφημιστής το σκέφθηκε μαζί με ελάφια,ταράνδους,τζάκια και έλκηθρα και έλατα και καμινάδες και κάλτσες με δώρα...) ή όπως αλλιώς, σημασία εχει ΤΙ πιστεύει κανείς...και πως θέλει να είναι αυτές οι ημέρες (και τι κάνει γι αυτό). Είναι αλήθεια οτι στην Ελλάδα όλοι κρατάμε την αναπνοή μας για όσα...έρχονται, ελπίζοντας οτι τελικά "τα παχύδερμα" που παριστάνουν της λογής λογής "ηγεσίες" θα αφουγκραστούν τον κουρνιαχτό της ιστορίας και ή θα λουφάξουν ή θα παραμερίσουν για πιο ικανούς και αποφασισμένους να δώσουν μάχες και να κερδίσουν. Δύσκολοι καιροί...ανταριασμένοι...Θαρρείς και ανοίγουν οι καταπακτές της ιστορίας...και αλυχτούν οι κέρβεροι της κολάσεως...
* Στο στιγμιότυπο πέρυσι τέτοιο καιρό που βρέθηκα για αρκετό διάστημα στην Κίνα. Με φόντο τον αναμορφωτή αυτής της αχανούς χώρας των 2 περίπου δις κατοίκων!! Τον Μάο να μιλάει σε δημοσιογράφους. Ποιός θα είναι ο δικός μας αναμορφωτής της χώρας; και του Ελληνισμού;

Για μια νέα αρχή (2)

2011-12-20T18:11:00.004+02:00

Αναφέρθηκα πριν στην αναγκαιότητα για νεα ΕΘΝΙΚΗ αρχή, μια εθνική παλιγγενεσία. Οι ώρες δεν σηκώνουν περιττές "πολυτέλειες". Στον πόλεμο, απλά επιστρατεύεσαι. Αλλιώς είσαι λιποτάχτης, εφιάλτης,ρίψασπις και προδότης.Και όσοι υπονομεύουν στη πράξη, τον αγώνα για την σωτηρία και την αναγέννηση της Ελλάδας, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται "έτσι"(τώρα και στο μέλλον). Σε αυτόν τον αγώνα "δεν περισσεύει κανείς", οχι στα λόγια, αλλά στην πράξη(για όλους υπάρχει ρόλος και θέση). Πρέπει να βαδίσουμε ανάμεσα στους μύθους μας, τους θρύλους μας, τους εφιάλτες μας, τους σκελετούς μας, τους προγόνους και απογόνους και να ανασηκωθούμε...Αυτη "η επανάσταση" οφείλει να τα έχει όλα. Συντακτική εθνοσυνέλευση για ΝΕΑ πρωτεύουσα(όπως πχ η Γερμανία άφησε τη Βόννη για το Βερολίνο, θέλοντας να σηματοδότησει τη νεα γερμανική ένωση), νεο Σύνταγμα, νέες κρατικές δομές, νέες ηγεσίες....ΝΕΟ όραμα. Οι νέες τάξεις, δεν χρειάζεται να βιώσουν αναγκαστικά την απόλυτη καταστροφή για να εφορμίσουν...Ευτυχώς, οι δυνάμεις αυτές, το αντιλαμβάνονται, κόντρα και απέναντι στις δυνάμεις της συντήρησης (σήμερα αναχρονισμός,συντήρηση,φασισμός κ.α. συνήθως απαντώνται σε στελέχη των λεγόμενων "προοδευτικών κομμάτων" για τον απλούστατο λόγο οτι αυτοί αποτελούν την "ραχοκοκκαλιά" αυτού που πρέπει να αποδομηθεί).

Για μια νέα αρχή (1)

2011-12-20T17:51:00.004+02:00

Χθες βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη (απο όπου και το στιγμιότυπο). Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω κάποιον αγώνα του ΠΑΟΚ (της ΠΑΟΚάρας μας που πλέον δείχνει να είναι...ομάδα) ή να πιούμε κανένα "τσίπουρο" παραλιακά. Το πρόγραμμα δεν επέτρεψε τίποτα. Ψιλόβροχο, συννεφιά και κίνηση. Οταν πετάς "πάνω απο τα νέφη"(με το...αεροπλάνο) έχεις μια χρυσή ευκαιρία να συνειδηποιείς "το γελοίον του πράγματος" και την "ασημαντότητα των μικρών που μας ταλαιπωρούν"(και πόσο σύντομη είναι η διάρκεια μας, στο "πέρασμα" αυτό). Πόσο τα "τουπέ" και οι "Ναπολεόντειες συμπεριφορές" έχουν μια ωραία θέση στους σκουπιδοτενεκέδες της...κοινωνικής ιστορίας.

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την ιδέα να δημιουργηθεί μια ΝΕΑ πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους ανάμεσα στην Κατερίνη και την Θεσσαλονίκη (υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις προς...αξιοποίηση). Και να χτιστεί (απο την αρχή) μια νεα υπερ-σύγχρονη πόλη - ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ που θα σηματοδοτήσει την ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στον 21ο αιώνα...και επέκεινα.
Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα είναι - αντικειμενικά - συμπρωτεύουσες. Το όνομα της νέας πόλης-πρωτεύουσας; Αφού Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ η νέα πρωτεύουσα μας μπορεί να είναι ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΛΕΞΗ που να "δένει" το παρελθόν με το μέλλον, σφραγίζοντας το παρόν. Και να προέρχεται απο την τοπική ιστορία, απο τη χώρα των Ολύμπιων θεών. Κάτω απο τους πρόποδες του Ολύμπου η νεα πρωτεύουσα, δεν μπορεί παρα να ονομαστεί ΔΙΟΝ.

-Απο που είσαι;

-Απο το ΔΙΟΝ

-Που θα πας;

-Στο ΔΙΟΝ

-Το ΔΙΟΝ μπορεί να σηματοδοτήσει τη νεα Ελλάδα...για ενα ΝΕΟ ξεκίνημα

Στην καρδιά της Ε.Ε. (2)

2011-12-18T01:25:00.003+02:00

Η Θέση της Ελλάδας είναι "στην Δύση", στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το "Ευρώ", αλλά ΟΥΤΕ σαν...γουρούνι στο σακί, ούτε σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Χριστούγεννα στις Βρυξέλλες που άρχισε να χιονίζει. Η Ελλάδα απο την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και τις σύγχρονες ημέρες ήταν Και "ανατολή" ΚΑΙ "Δύση" ΚΑΙ "Βορράς" ΚΑΙ "Νότος". Μεσογειακή χώρα, με ό,τι αυτό σημαίνει. Με την Ιωνία και την Κωνσταντινούπολη πάντα "στην πρώτη γραμμή". Αυτό που θα πρέπει να προσέξουν πολύ καλά στο Μαξίμου και οι πολιτικοί αρχηγοί είναι να ΜΗΝ υποστείλουν την ελληνική σημαία απο πουθενά - αντίθετα πρέπει ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟ να ενισχύσουμε την ελληνική παρουσία και φωνή σε ΟΛΑ τα πέρατα του κόσμου. Να ΜΗΝ πωληθεί καμία ελληνική περιουσία εκτός Ελλάδας (εκτός απο επουσιώδεις δραστηριότητες). Η Ελληνική σημαία ΔΕΝ πρέπει να υποσταλλεί ΠΟΤΕ...

Στην καρδιά της Ε.Ε. (1)

2011-12-18T01:09:00.002+02:00

(Στην αίθουσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - στο φόντο της φωτογραφίας η Ελληνίδα Επίτροπος κ.Μαρία Δαμανάκη...η μοναδική υπουργός στην ΕΕ που διαθέτουμε). Καθώς βρισκόμουν στη συνεδρίαση της "κομισιόν" και άκουγα τη συζήτηση για το νέο ταμείο που θα δημιουργηθεί και θα αφορά ΣΥΝΟΛΙΚΑ τους αγρότες και τους ψαράδες και οχι μόνο (υπολογίζονται κάπου 400 εκ.ευρω), μου ήρθαν στο μυαλό εκείνες οι απίστευτες ατάκες-διάλογοι διαχρονικά των διαφόρων υπουργών, πρωθυπουργών για την υπεράσπιση των συμφερόντων μας στις συνεδριάσεις των βρυξελλών, για τα "βέτο", για τις τιμές Αθήνας και οχι Βρυξελών και ένα σωρό άλλα παρόμοια. Μας αρέσουν φαίνεται σαν λαός, οι πομφόλυγες, το μπόλικο απο τίποτα με γέμιση καθόλου και οι φανφαρόνοι. Εαν παρακολουθούσε κανείς τη συζήτηση, μέσα στην αίθουσα, θα διαπίστωνε οτι παρά τις πολλές ώρες συνεδρίασης μέχρι τα χαράματα, ΔΕΝ ακούστηκε ΟΥΤΕ σε ενα δευτερόλεπτο φωνή πέραν του...ψιθύρου της ομιλίας του κάθε ομιλητή. ΔΕΝ παραβιασθηκε ο χρόνος ομιλίας ΟΥΤΕ ενα δευτερόλεπτο,παρότι δεν ξεπερνούσε τα 3 λεπτά σε κάθε ομιλητή υπουργό, ΔΕΝ ακούστηκε η παραμικρή διαμαρτυρία απο κανέναν...Και όλα τα "παζάρια" γινόταν εκτός της αίθουσας. Μέσα στην αίθουσα υπήρχαν ΜΟΝΟ οι επίσημες θέσεις και ανακοινώσεις...
Με την ευκαιρία θα πω μερικές σκέψεις μου για την Ε.Ε. στη συνέχεια...

Στην Πόλη (5) - ενώπιον της Αγίας Σοφίας

2011-12-10T14:14:00.005+02:00

Το να βρίσκεσαι "ενώπιον της Αγίας Σοφίας" στην Κωνσταντινούπολη, αποτελεί απο μόνο του "ιστορικό δέος". Είναι μερικοί "τόποι", "χτίσματα" και "λειτουργίες" που υποβάλλουν τους ανθρώπους...Εχουν την δική τους δυναμική και ιστορία, ανεξάρτητα απο το τι θα πούμε εμεις ή όχι. Αλλωστε είναι γνωστό το "ματαιότης, ματαιοτήτων...", στη λογική οτι το δικό μας "πέρασμα" απο αυτή τη ζωή (και Γη) είναι εφήμερο. Και θα πρέπει κανείς να "ζυγίζει" τις αξίες, τα σημαντικά απο τα ασήμαντα, με ποιούς και γιατί πορεύεται (όσο θα του επιτρέψουν οι δυνάμεις του και η...τύχη).

Ευχαριστίες

2011-12-10T14:02:00.003+02:00

Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΠΟΛΥ ΘΕΡΜΑ όλους και όλες που μου ευχήθηκαν για την γιορτή μου - και για όσους θέλησαν και δεν με βρήκαν γιατί έλειπα στην Κωνσταντινούπολη. Αλλωστε οι γιορτές είναι μια ευκαιρία για επικοινωνία και κάποια "ζεστά λόγια"(ή μηνύματα). Πιστεύω οτι για πολλούς «αρκεί και η σκέψη...». Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα και τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιωργο Παπανδρέου για την κάρτα που μου έστειλε.

Και άλλες επιλογές για το Blog

2011-12-10T12:06:00.004+02:00

Οπως βλέπετε, μπορεί κανείς να δει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους το blog μου. Πηγαίνετε εδώ για παράδειγμα(http://nkarabasis.blogspot.com/view/magazine ή εδώ http://nkarabasis.blogspot.com/view/snapshot). Υπάρχουν διάφορες επιλογές. Ο καθένας επιλέγει, αυτό που του αρέσει και προσπαθεί να πορευτεί αναλόγως...

Στην Πόλη (4) - Είναι και θέμα "οπτικής"

2011-12-08T23:13:00.005+02:00

Οταν ξύπνησα το πρωι και άνοιξα το παράθυρο, αντίκρυσα αυτή την εικόνα. Ενας τόπος,πρέπει να σου φτιάχνει το κέφι. Να σε εμπνέει. Να σε ξεκουράζει. Να σε "ταξιδεύει". Να σε "γαληνεύει". Δεν μπορείς να ζεις σε τσιμέντο,πίσσα,βουητά και καταχνιά. Οι άνθρωποι που ζούνε στο κρύο, τη συνεφιά, τη βροχή και τον αέρα και ζούνε στο τσιμέντο και "σκληρά υλικά" διαμορφώνουν και τις ανάλογες ψυχοσυνθέσεις, σε σχέση με εμας τους ανθρώπους "του Νότου". Αυτο ήταν και το έγκλημα καθοσιώσεως που συντελέστηκε σε βάρος της Ελλάδας απο τους πανηλίθιους "παρτάκηδες" που μας κυβέρνησαν, ελέω ηλιθιότητας μας. Κατέστρεψαν τις πόλεις μας.Δεν σεβάστηκαν την ιστορία και την παράδοση μας.Οταν "αρχίσαμε να ξυπνάμε κάποιοι απο εμας" το...πουλάκι είχε πετάξει...Και τώρα πρέπει να γκρεμίσουμε, για να ξαναχτίσουμε απο την αρχή...

Στην Πόλη (3)

2011-12-07T21:28:00.006+02:00

Η Κωνσταντινούπολη σήμερα μόνη της, έχει πληθυσμό, όσο σχεδόν δυο "ελλάδες". Ερχεται απο πολύ μακρυά και προφανώς μέσα στα "κύματα και τους παφλασμούς" της ιστορίας ενσωματώνει και "χωνεύει" πολιτισμούς,επιρροές, λαούς, ρεύματα και ενώνει την "ανατολή με την δύση"...Απο τα χίλια χρόνια του Βυζαντίου, τα δυο χιλιάδες χρόνια της αρχαίας ελλάδας, τα εξακόσια χρόνια των οθωμανών και των σουλτάνων μέχρι και τη νεώτερη τουρκία του Κεμάλ (απο τη Θεσσαλονίκη). Μπορεις να ατενίσεις, να νιώσεις, να γευτείς τα πάντα. Το σύγχρονο "δένει" με το παραδοσιακό. Το "αύριο" με το "χθες". Και η σημερινή Τουρκία θέλει την Ευρωπαϊκη της προοπτική και λειτουργία. Κι αυτό το εκφράζει, η Κωνσταντινούπολη και όλα τα παράλια της Μικράς Ασίας(της Ιωνίας).

Στην Πόλη (2)

2011-12-07T21:07:00.002+02:00

Νομίζω οτι στην Ελλάδα, τώρα που οι ασκήσεις (οδυνηρές είναι η αλήθεια) αυτογνωσίας μας βοηθάνε να δούμε "που βρεθήκαμε με τις εξυπνάδες μας και το...πολύ μυαλό που διαθέτουμε"(!) πρέπει να ξαναδούμε την "συγκατοίκηση μας" με τους "απέναντι φίλους και αδέλφια μας". Δημοσιογραφικά να πω οτι ο Ταγιπ δεν είναι καθόλου καλα(στην υγεία του), όπως άλλωστε και ο Πρόεδρος τους(ο Γκιουλ)που δεν ταξιδεύει εδω και πολύ καιρό. Αρα, σχετικά σύντομα θα έχουμε αλλαγές. Η άλλη είδηση είναι οτι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης θα ξαναλειτουργήσει (μετά το 1972). Ελπίζουμε (και ευχόμαστε) απο τη νέα χρονιά.Οσο εμείς πετάμε στο....Βόσπορο και στα ψάρια του Αιγαίου ΚΑΘΕ ΑΤΟΥ που έχουμε, αφήνουμε χώρο (και χάνουμε χρόνο) για κάθε άλλον. Φτιάξαμε ενα σαπρόφυτο κράτος, ανίκανο και για τα στοιχειώδη αυτονόητα ενω διαθέτουμε ίσως το καλλύτερο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ απο κάθε άλλον. ΠΩΣ, ενω έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό, καταρρεύσαμε και διαλυθήκαμε; Περίεργο, οξύμωρο, αλλά αληθινό. Στην Κωνσταντινούπολη μου είπε ενας έλληνας της Πόλης: "Παιδί μου, οι έλληνες δεν πηγαίνουμε στην Πόλη, επιστρέφουμε" (γιατί η αλήθεια είναι οτι νιώθεις σαν να μην έφυγες ποτέ...).

Στην Πόλη (1)

2011-12-07T20:23:00.003+02:00

(Στο Taksim στην Κωνσταντινούπολη, ποτέ δεν ξημερώνει, ποτέ ο κόσμος δεν είναι λίγος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας, ποτέ δεν θα μείνεις απο φαγητό,γλυκά,μύδια,κοκορέτσι και διασκέδαση κάθε είδους...). Είχα όρεξη να φάω κάστανα φρέσκα, καλοψημένα και όπως πρέπει να είναι ένα...κάστανο. Και πράγματι, έτσι ήταν. Δεκέμβριο στην Πόλη, με ψιλόβροχο...(θα πω στη συνέχεια εντυπώσεις και σκέψεις).

Με όραμα

2011-12-03T17:31:00.002+02:00

Ο κόσμος μας, η Γη μας, είναι πια "μια γειτονιά". Οι Ελληνες, ανέκαθεν, υπήρξαν κοσμοπολίτες και πνεύματα ανήσυχα,ταξιδιάρικα, δημιουργικά...(γι αυτό στα "οργανωτικά" και τα "κρατικίστικα" επίσης ανέκαθεν τα κάναμε μπάχαλο...). Κανείς πλέον δεν θα κάνει ένα μόνο επάγγελμα ή δεν θα ζει με μια ενασχόληση (εαν θέλει φυσικά να είναι "πολίτης του κόσμου" με αξιώσεις...).

Η Ελλάδα έχει λαμπρό παρελθόν και εξαιρετικά ευοίωνο μέλλον, αρκεί να "το δούμε" και να το δημιουργήσουμε με όραμα...- Ας αφήσουμε τη μιζέρια για άλλους.

Τόπος (2)

2011-11-30T21:35:00.002+02:00

Η Ελλάδα είναι ίσως ο πιο...ευλογημένος τόπος της Γης, απο κάθε άποψη. Εκτός απο μια: Το μυαλό (ως μακροσκοπική προσέγγιση) δείχνει να είναι μικρότερο απο το να μπορεί να αντιληφθεί "το μεγαλειώδες απλό" και να το "ενσωματώσει με τον ορθό τρόπο". Διαιρούμε αντι να πολλαπλασιάζουμε, αφαιρούμε αντι να προσθέτουμε, γκρεμίζουμε αντι να χτίζουμε, ρυπαίνουμε αντι να καθαρίζουμε, ασελγούμε αντί να αγαπάμε και πάει λέγοντας. Γιατί δεν μπορούμε "να αδειάσουμε", για να (έχουμε τη δυνατότητα να) "γεμίσουμε" ξανα και ξανά...Κολυμπάμε "στα ρηχά" και δαιμονοποιούμε τα...βαθιά.Απο φόβο, άγνοια, ποιος ξέρει...Στη χώρα των θεών, μπορούμε να πιούμε το Νέκταρ...αρκεί το "παν μέτρον άριστον" και το "γνώθι σ' αυτόν" να αποτελούν "σκαλοπάτια" μιας φιλοσοφημένης ζωής(έστω και με...ακρότητες που τελικά μας δείχνουν τον...δρόμο).

Τόπος

2011-11-30T20:41:00.002+02:00

Ο κάθε τόπος, έχει τις δικές του "δυνάμεις" και ιδιαιτερότητες (τη δική του "μαγεία"). Γι αυτό με μια φιλοσοφική διάθεση και ενα υπομειδίαμα οι άνθρωποι λένε "όπου γης και πατρίς". Οπου γεννηθείς και μεγαλώσεις, σε "σφραγίζει" ο τόπος (και οχι τα...άστρα και οι...αστερισμοί). Μεγαλύτερη σημασία έχει "το χώμα, ο αέρας,οι τροφές,το νερό,ο πολιτισμός,οι άνθρωποι που σε βλέπουν να μεγαλώνεις,η κοινωνία που σε "υποδέχεται" και σε "μεγαλώνει" παρά το...χρώμα,η θρησκεία,η καταγωγή,η κοινωνική προέλευση,η φυλή κλπ

Και στο φινάλε; Ολοι παιδιά της μητέρας-Γης είμαστε, στον ιδιο πλανήτη ζούμε και αναπνέουμε,γεννιόμαστε και "πεθαίνουμε". Τις ίδιες αγωνίες μοιραζόμαστε, τα ίδια πάθη και λάθη...Να ζήσουμε δημιουργικά...(εδω, το στιγμιότυπο το πήρα, απο εναν πίνακα στη Λέσβο, αυτές τις ημέρες).

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

2011-11-27T22:05:00.003+02:00

Στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, οι συνεντεύξεις είναι σε ανοιχτά πλατώ...δεν θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει και διαφορετικά με τόσους ευρωβουλευτές (700 και...βάλε), τόσους υπουργούς, επισκέπτες κλπ - Θυμάμαι όταν η δική μας βουλή ήθελε να αποκτήσει σύγχρονες αίθουσες για τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες(τότε ήμασταν στοιβαγμένοι όλοι σε μια αίθουσα μικρή και μια παραδίπλα ακόμη μικρότερη). Είχα "εκλεγεί"(σε μια ψηφοφορία που είχε γίνει τότε μεταξύ των συναδέλφων) μαζί με τον Γιάννη και την Ντόρα να βρούμε λύση, αξιοπρεπή (πρόεδρος της βουλής ήταν ο αείμνηστος Νανάς Τσαλδάρης). Είχα πάει στο Στρασβούργο, στο νέο κτίριο που λειτουργούσε αποκλειστικά εκεί (τότε) το ευρωκοινοβούλιο. Πήρα την ιδέα του πως δουλεύουν οι δημοσιογράφοι εκεί, τι μέσα τους διατίθενται κλπ και με την συμβολή της Ντόρας(στην «Ε») λειτουργούν έκτοτε οι δυο αίθουσες των κοινοβουλευτικών συντακτών(απλά αντί για μέταλλο και γυαλί, επιλέχθηκε το ξύλο για να "ταιριάζει στο δικό μας κοινοβούλιο"- που ήταν πρώην ανάκτορα με "βαρύ ντεκόρ"). Οι αίθουσες παραδόθηκαν επι προεδρίας Α.Κακλαμάνη, που βοήθησε να ολοκληρωθούν σωστά...- Και δική μου ιδέα και πρωτοβουλία ήταν να αποκτήσουν δωρεάν όλοι οι κοινοβουλευτικοί συντάκτες απο ενα κινητό τηλέφωνο και ενα φορητό υπολογιστή, σε εποχές που ήταν "εξωτικά φρούτα"(και τα δυο). Και επίσης είχα πείσει τον Α.Κακλαμάνη ως πρόεδρο της βουλής, να καθιερώσει τις δημοσιογραφικές αποστολές μαζί με τις κοινοβουλευτικές(άλλη φορά θα πω τη σκοπιμότητα και χρησιμότητα της εισήγησης εκείνης που έγινε αποδεκτή, λειτούργησε απο ο,τι έμαθα πολύ λάθος και τελικά καταργήθηκε νομίζω - γιατί και μια σωστή ιδέα ή πρόταση εαν εφαρμοστεί λάθος, μπορεί να αποβεί καταστροφική).

Τι κρατάμε;

2011-11-27T21:41:00.008+02:00

(Στις Βρυξέλλες αυτόν τον καιρό ανακαινίζουν, δεν κατεδαφίζουν). Ο Αντόνιο Γκράμσι (γεννήθηκε στην κωμόπολη Άλες στη Σαρδηνία στις 23 Ιανουαρίου 1891 και πέθανε στη Ρώμη, 27 Απριλίου 1937) , πέθανε (46 χρονών απο φυματίωση και αρρώστια του μυελού των οστών του) στις φυλακές και έγινε κι αυτός "χάρτινος ήρωας" στη συνέχεια, γιατί απο τη Σαρδηνία που ξεκίνησε για το Τορίνο στις αρχές του 20ου αιώνα(κάπου το 1910) βίωσε τη "βιομηχανική επανάσταση" και τη δημιουργία των "εργατικών συνδικάτων" ως "μαθητής του Μάρξ, του Εγκελς, του Μπακούνιν κ.α.". Αποκόπηκε απο το σοσιαλιστικό κόμμα και ίδρυσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας(στις 21 Ιανουαρίου 1921). Γιατί δεν πίστευε στη συνεργασία με τις "αστικές δυνάμεις" αλλά στην ανατροπή τους. Το να ζει κανείς κάπου στο 1915-1920 με εκείνες τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις, όλα αυτά φάνταζαν "φυσιολογικά". Στην Ελλάδα, εκείνη την εποχή μεγαλουργούσε ο εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος που δημιουργούσε την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών (και μόνο επειδή υπήρξαν εσωτερικοί εφιάλτες και ενα παντελώς ανωριμο "πολιτικό προσωπικό" φτάσαμε στην ήττα του 1922 και τη Μικρασιατική καταστροφή με τη συνθήκη ήττας της Λωζάννης). Στην πρωτεύουσα της "γραφειοκρατίας της Ε.Ε." συζητούνται πολλά και με ένταση. Αυτό που έχει σημασία είναι όμως, οτι "κρατάμε ό,τι είναι χρήσιμο, το αναστηλώνουμε και δημιουργούμε πιο γερά θεμέλια για το αύριο".

Και τούτη τη φορά τ' άγουρα παιδιά θα συνεχίσουν μοναχά τους το τραγούδι του ποιητή μας;

2011-11-27T01:45:00.006+02:00

Τ' αγνά μας εθνικόπουλα, ορκισμένα
τον άγιον όρκο των αρχαίων εφήβων,
γράφουν στην πλάκα των τουφεκισμένων
από τους Γερμανούς: «Καλά σας κάναν!»

Μισόν αιώνα πάλευα κι απάνου για λευτεριά δικιά μου και των άλλων, κι όλο πιότερο μ' έπνιγεν ο βρόχος, κι οι γενναίοι, που με πνίγανε, πιο δούλοι.

Mε μπούκωναν μωρό «Μεγάλη Ιδέα»
κρύβοντάς μου τον πιο αιμοβόρο οχτρό μου:
να' μαι του ξένου ο πάτος, να μισώ
και να καταφρονώ τ' ανόσιο πλήθος.
Τα σκολειά μου τα κλείνανε τα μάτια.
Μου τ' άνοιγαν η ζούγκλα των Ολίγων
και τα «καταραμένα» τα βιβλία.
Κι ολάνοιχτ' απομείναν ως το τέλος.

...στο δέκατο όγδοο από τα Επιγράμματα, διαβάζουμε:

Με πάθος την αλήθεια φανερώνω,
μα ποιος μ' ακούει; Κάτι άγουρα παιδιά.

Και τούτη τη φορά τ' άγουρα παιδιά θα συνεχίσουν μοναχά τους το τραγούδι του ποιητή μας;

1979, Κώστας Βάρναλης, Οργή Λαού

Ανάγκη για νέες συνθέσεις και πρόσωπα

2011-11-26T18:10:00.003+02:00

Το πρόβλημα είναι οτι η ανα-προσαρμογή στόχων,προτεραιοτήτων και αναγκών σε ενα διεθνές,παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργείται το νεο υπερ-εθνος και στο οποίο πρώτο κυρίαρχο και καθοριστικό ρόλο παίζουν "οι επιχειρήσεις" και οχι τα κράτη με την έννοια που τα ξέραμε εδω και 200 χρόνια, εμεις έχουμε ενα τσούρμο ανεπάγγελτους (ας πούμε πολιτικούς) "παλαιάς κοπής και αντίληψης" που είναι εξαιρετικά δύσκολο, ακόμη κι αν είναι καλής προαίρεσης, να ανταποκριθούν στα κελεύσματα της νεας εποχής. Απαιτούνται γνώσεις,εμπειρία,οξυδέρκεια,τεράστιες αντοχές και φυσική κατάσταση βέβαια,πνευματικό και νοητικό επίπεδο υψηλότατο, παιδεία κ.α. Ευτυχώς, οι συνεργασίες θα φέρουν καινούρια πρόσωπα και δυνάμεις σε νέες συνθέσεις...

Τι είναι η πατρίδα μας;

2011-11-26T17:03:00.005+02:00

Όλοι στο Δημοτικό Σχολείο, έχουμε γράψει έκθεση με θέμα "Τι είναι η Πατρίδα μας;". Σήμερα, που η Πατρίδα μας, δέχεται ενα ανηλεές σφυροκόπημα σε πόλεμο "νέου τύπου", οικονομικού πολέμου, ποια μπορεί να είναι η απάντηση; Απέναντι μας δεν εχουμε οπλοπολυβόλα,κανόνια και σφαίρες, αλλά την "αόρατη μαζική εκέλεση" ολόκληρων επαγγελματικών και κοινωνικών τάξεων. Ενα νέο "Αουσβιτς" υπερ-συγχρονου, λαμπερού "τύπου". Κι ενω εμεις δίναμε τα ωραία μας λεφτά (μέχρι ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ) για να αγράσουμε φρεγάτες, αεροπλάνα,τανκς,σφαίρες κλπ ο εχθρός είναι άτρωτος ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. Και οχι μόνο αυτό, αλλα ακριβώς κάθε ευρώ που δίνουμε για να αγοράσουμε ΑΥΤΑ τα όπλα, τον ενισχύει και αποδυναμώνει εμας! Αυτό που εμείς νομίζουμε ΑΜΥΝΑ είναι η μεγαλύτερη απειλή και "κερκόπορτα" εναντίον μας! Γιατί ο πόλεμος "στο δικό μας επίπεδο" δεν είναι σαν της...Λιβύης,της Συρίας ή του Αφγανιστάν. Το πρόβλημα είναι οτι εξαιρετικά αργά καταλάβαμε οτι είμαστε σε εμπόλεμη κατασταση και εξαιρετικά αργά συνειδητοποιούμε τι πρέπει να κάνουμε, με ποιούς και προς ποια κατεύθυνση. Πολλοί ακόμη κινούνται στη Νιρβάνα προηγούμενων δεκαετιών ή συνηθειών (πολιτικοί κυρίως....ανεπάγγελτοι και άχρηστοι επι της ουσίας). Τι είναι λοιπόν σήμερα "η πατρίδα μας";

Ένας Αριστοφάνης υπάρχει;

2011-11-25T18:38:00.002+02:00

Σε εποχές όπως αυτή που ζούμε, ο Αριστοφάνης θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμος...(εννοώ στο μέγεθος της σοφίας και ουσίας αλλά σύγχρονος...- οχι αναμασήματα και ανόητοι εξυπνακιδισμοί). Είχαμε (ως λαος) ανάγκη απο...αέρα δημοκρατίας και ελευθερίας και τελικά το "μπαχαλοποιήσαμε" σε σημείο διάλυσης το πράγμα...Και άντε να το συμ-μαζέψεις...

Τι πρέπει να γίνει;

2011-11-24T23:54:00.004+02:00

(άλλο ενα στιγμιότυπο με ιστορική αξία και σημασία, που έριξα σήμερα μια ματιά) - Η Ελλάδα σήμερα μοιάζει σαν βάρκα στο χείλος του καταρράκτη του Νιαγάρα. Επομένως πολιτικές, πράξεις, προσεγγίσεις και συμπεριφορές που "βάζουν τα χέρια μας στα μάτια μας να τα βγάλουν" (σαν αφιονισμένα τάγματα του Obus dei) δεν έχουν καμμία θέση και δεν θα πρέπει να έχουν την παραμικρή σχέση με την Ελλάδα. Ολοι λέμε και παραδεχόμαστε οτι είμαστε σε "οικονομικό πόλεμο" (χειρότερο και απο τον...πραγματικό που καταλαβαίνουν ορισμένοι), αλλά οι συμπεριφορές και νοοτροπίες (πολλών) είναι των "συφοριασμένων". Μουχλιασμένες, οξειδωμένες απο το χρόνο, απο ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να έχουν την παραμικρή θέση στο κάδρο της πολιτικής. Απο "νέους ανθρώπους" θαρρείς και τους έβγαλες απο την ναφθαλίνη των...ζόμπι. Απο δήθεν "επαναστάτες" του...φραπέ και του...καναπέ. Ακόμη και η (δήθεν) νεανική οργή ορισμένων, σου προκαλεί θυμηδία και μελαγχολία. Χάλασε κι αυτό...(γιατί δεν έχει περιεχόμενο και είναι τηλε- και κομματο - κατευθυνόμενη). Οπως μου έλεγε και ο φίλος Δημήτρης, ισως είναι προτιμότερο τελικά το...χάος, η διάλυση και η καταστροφή των πάντων, μπας και μετά, καταφέρουμε, μέσα απο τα ερείπια και τα συντρίμμια και ξαναστήσουμε ενα αξιοπρεπές κράτος και μια κοινωνία στοιχειωδώς σοβαρή. Μήπως τελικά είναι προτιμότερο να αφήσουμε να διαλυθεί αυτό το απίστευτο...καρακιτσαριό που λέμε κράτος και ελληνική κοινωνία, και ξαναπιάσουμε τα πάντα απο την αρχή (όπως μετά απο μια εθνική καταστροφή). Γιατί το σάπιο, το μίζερο, το διεφθαρμένο, το αστοιχείωτο, το αγράμματο, το αναχρονιστικό αντιστέκεται με νύχια και με δόντια φορώντας ό,τι προβιά και μάσκα του κατέβει μπροστά του...- Αλλά απο την άλλη λες, θα χαθεί πολύς χρόνος (και όχι μόνο). Ας προσπαθήσουμε ανάμεσα σε όλα αυτά...Αξίζει άραγε;

Ψάρι...

2011-11-24T23:35:00.002+02:00

(Θέμα απο πίνακα που βρίσκεται σε χώρο που επισκέφθηκα σήμερα - το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, απο το χέρι του Δ.Μυταρά) - Η δημοσιογραφία του "τίποτα" και των "πιράνχας" ποτέ δεν με συγκίνησε, ποτέ δεν την υπηρέτησα και πάντοτε βρέθηκα απέναντι της. Η φτηνή δημοσιογραφία του "κιτρινισμού" και του "εντυπωσιασμού" που αναδεικνύει το έλασσον και αποκρύπτει το μείζον, πάντοτε μου προκαλούσε εμετικές διαθέσεις απέχθειας. Η δημοσιογραφία που απομονώνει ένα "στιγμιότυπο" το μεγεθύνει και το πουλάει ξεφωνίζοντας σαν "κυρα-κατίνα" με άφηνε παγερό αδιάφορο. Ολα αυτά είναι τόσο ρηχά και φτηνιάρικα, για να "αξίζει" να χαλάς ενέργεια, διάθεση, χώρο, χρόνο και εργατοώρες που τα άφησα χρόνια τώρα για τους...επαγγελματίες του είδους (που συνήθως πλέουν σε άλλα νερά...). Φυσικά, γίνομαι κι εγώ - θέλοντας και μη - γνώστης όλων των διαλαμβανομένων "επεισοδίων" κάθε είδους, που βαφτίζεται στη χώρα μας "δημοσιογραφία". Μαζί φυσικά με την αλητεία του "χώρου".Υπάρχει μια παροιμία που λέει "αμα μπλεχτείς με τα πίτουρα, θα σε φάνε και οι κότες", αλλά το θέμα είναι οτι και τα..πίτουρα και οι κότες έχουν την "αποστολή τους". Τι δουλειά έχουν και τα μεν και οι δε με τη...δημοσιογραφία;

Λάθη και ανασύνταξη...

2011-11-23T00:52:00.003+02:00

Αυτές τις ημέρες βρέθηκα στο Λονδίνο. Οι καιροί είναι δύσκολοι(θα έλεγα "καιροί πολέμου"). Αυτό που αντιλαμβάνομαι (απο) παντού, είναι οτι κάναμε τόσα πολλά και μεγάλα και διαρκείας λάθη ως κράτος και "πολιτικό-δημοσιογραφικό σύστημα", που η κρίση μπορεί (τελικά), υπο ορισμένους όρους και προϋποθέσεις(και πολύ τύχη) να καταλήξει σε...ευκαιρία(αναδιοργάνωσης και ανασύνταξης). Τις επόμενες ημέρες θα γράψω μερικές σκέψεις επάνω σε όλα αυτά...

Τραγουδώντας και χορεύοντας Ελληνικά

2011-11-19T14:24:00.002+02:00

Εμένα μ' αρέσουν αυτά τα παιδιά - από μια γειτονιά της Αθήνας εν έτη 2011. Που μαθαίνουν να τραγουδάνε τα παραδοσιακά μας τραγούδια και να τα χορεύουν, φορώντας (γι αυτό το λόγο) τις παραδοσιακές μας στολές. Γιατί οι μνήμες πρέπει να είναι ζώσα πραγματικότητα και προοπτική. Οχι μουσειακό είδος για μνημόσυνο. Πάρα πολλά νέα παιδιά ανακαλύπτουν την διαχρονική ελληνικότητα, τις αρχές και αξίες που έχουν νόημα και για το σήμερα, το αύριο...Κι αυτό είναι σπουδαίο(δεν είναι "όλοι" μπαχαλάκηδες,πρεζάκηδες ή υποψήφιοι ηλίθιοι - ούτε τα πρότυπα της ελληνικής τηλεόρασης).

Στη Θεσσαλονίκη...

2011-11-19T14:11:00.002+02:00

(Στα ουζάδικα της αγοράς στη Θεσσαλονίκη, εκει στην Αριστοτέλους) - Βέβαια αυτός ο χειμώνας προβλέπεται καθοριστικός για πολλά απο όσα θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια. Οι θεοί της Ελλάδας, οι φίλοι και εχθροί, οι δυσκολίες αλλά και το...φιλότιμο μαζί με σκληρή δουλειά - με ρακί και καλό ελληνικό κρασί - θα μας βγάλουν "στο ξέφωτο".

Το κακό είναι, οτι τα έχουμε κάνει όλα τόσο μαντάρα στα οργανωτικά του κράτους, τόσα χρόνια, αποκτήσαμε κακές έξεις και άντε να ανακρούσεις πρύμνα για να αλλάξει το πλοίο πορεία...

Κρεμασμένοι...

2011-11-16T23:34:00.002+02:00

(Εργο απο κάτι που είδα στις Βρυξέλλες - άνθρωποι "κρεμασμένοι" στον...αέρα - θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για...μαριονέτες ή για όνειρα και ζωές "στον αέρα". Φορώντας διάφορα ρούχα, καλά, μέτρια, πυτζάμες ή φόρμες....ενα πλήθος που είναι απλώς ...κρεμασμένο "στα μανταλάκια"). Μ' αρέσει να ανακαλύπτω και τις "σκοτεινές γωνιές - προοπτικές" του Καλλιτέχνη, πέρα απο το έργο του, αυτό καθαυτό(σαν μια μετατεχνική προσέγγιση). Και να το αποδίδω με τον δικό μου τρόπο, απο εκεί και μετά...(στην ουσία να το χρησιμοποιώ ως υλικό...).

Στο δρόμο για την Ιθάκη

2011-11-16T23:29:00.001+02:00

(Και η...ελληνική γειτονιά στις Βρυξέλλες - Με Πλάκα, Μύκονο και τα συναφή - γύρο,σουβλάκι,τζατζίκι κλπ - τα είπαμε και με τα πατριωτάκια). Αυτό που έχει σημασία αυτόν τον καιρό είναι η απολύτως συντεταγμένη, σοβαρή πορεία, με φώτα πορείας (και ομίχλης) και με κλειστά τα αυτιά στις σειρήνες. Οι Ερινύες, ας κάνουν το έργο τους μαζί με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη εκει που πρέπει...Εμεις, στο ρόλο του Οδυσσέα...(σταθερά), στο δρόμο για την Ιθάκη.

Βασικές ανάγκες

2011-11-16T23:09:00.002+02:00

(Στις Βρυξέλλες ως γνωστόν, σήμα κατατεθέν, είναι το γυμνό αγοράκι που στο ενα χέρι του κρατάει την τσουτσούνα του και κάνει τσίσα του και στο άλλο τρώει την...βάφλα του - πόσες άραγε είναι οι βασικές ανάγκες του ανθρώπινου σώματος; - η πινακίδα στο μαγαζί λέει οτι λειτουργεί αδιαλείπτως απο το 1867!!). Στην πρωτεύουσα της Ε.Ε. η ζωή έχει άλλους...φυσιολογικούς ρυθμούς.Ο οικονομικός πόλεμος που μαίνεται γύρω μας, εκεί παίρνει "σάρκα και οστά" μέσα στις μεγάλες αίθουσες των "γραφείων" και "διοικητηρίων". Στα "στρατηγεία" των παρατάξεων. Το ζητούμενο πλέον είναι "οι βασικές ανάγκες"...

Το μέλλον

2011-11-09T09:23:00.002+02:00

(Περπατώντας πριν μερικές ημέρες στις Βρυξέλλες - δείτε πίσω τα παιδιά που βγάζουν μια αναμνηστική φωτογραφία και είναι μαθητές, πόσο οργανωμένα,ήρεμα,δροσερά,αισιόδοξα δείχνουν και προφανώς είναι...). Αυτό που μας λείπει εμας, σε αυτή τη χώρα, είναι οτι πρέπει να ξεφύγουμε απο το "πρότυπο του καραγκιόζη"(όπως μου έλεγε χθες πολύ εύστοχα και το ανέλυε, ο Φώτης - πολύπειρος όσο ελάχιστοι στην Ελλάδα, λόγω και της διαδρομής του...). Ο "καραγκιόζης"(τύπος της...ανατολής που θέλει να ανήκει στη δύση) που "ρίχνει σφαλιάρες" στο "κολητήρι"(τον πιο...κάτω απο αυτόν) αλλά προσκυνάει τον...πολυχρονεμένο βεζύρη, που είναι λαμόγιο και ψωμοζήτουλας, αλλά θέλει να ανήκει "σε μεγάλες αυλές" κλπ κλπ. Και μου έλεγε: "Ο Γιώργος θα έπρεπε να έρθει ως πρωθυπουργός μετά απο 30 χρόνια όταν τα σημερινά παιδιά θα είναι ενήλικες....οι σημερινοί ενήλικες στην Ελλάδα θα έπρεπε με νόμο να...αποσυρθούν. Δεν ξέρουν, δεν καταλαβαίνουν, έχουν τη νοοτροπία άλλων εποχών και καταστάσεων και είναι πεισματικά γεροντάκια γαντζωμένα στο χθες...". Το μέλλον, είναι τα παιδιά μας (πάντα).

Να περάσει η μπόρα...

2011-11-02T23:59:00.003+02:00

Προσωπικά - όπως δείχνει και το συγκεκριμένο στιγμιότυπο - την 28η Οκτωβρίου 2011, απόλαυσα την "εορταστική μαθητική παρέλαση"(έκανε και...ψυχρούλα). Κάποια στιγμή πληροφορήθηκα τα...καθέκαστα που γινόντουσαν αλλού (που ντροπιάζουν όλους). Μετά, βρέθηκα σε μια ψαροταβέρνα. εντύπωση μου έκανε, παρότι σε συνοικία και απόμερη οτι ήταν, ασφυκτικά γεμάτη και οι τιμές της εξαιρετικά...αλμυρές!

Στην σημερινή Ελλάδα, ισχύουν όλα. Το βέβαιο - απο ό,τι βλέπω κι εγώ και όλοι νομίζω - είναι οτι κανείς δεν θέλει περιπέτειες(κανενός είδους) και οτι όλοι απλά περιμένουν να περάσει "η μπόρα".

Στο Ικόνιο

2011-10-24T21:35:00.003+03:00

(Στο Ικόνιο, στο Κερατσίνι, στις εγκαταστάσεις του ΣΕΜΠΟ της Cosco - η Κινέζικη επένδυση στον Πειραιά). Καθώς περιμένουμε το "τέλος" των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες για το πρόβλημα χρέους της Ευρωζώνης (που στην ουσία είναι ο έλεγχος των αποθεματικών του ευρώ, σε συνδυασμό με σημαντικά γεωστρατηγικά παίγνια εξουσίας και επιχειρήσεων) νομίζω οτι ΟΛΗ η περιοχή της Δραπετσωνας και του Κερατσινίου (που σήμερα χάσκουν σαν εγκαταλελειμμένα κουφάρια) μπορεί να μετεξελιχθεί σε "Φλοίσβο Νο2" με ανάπτυξη - υπόδειγμα. Φτάνει πια τόση μιζέρια Φτάνει πια τόση ανούσια πολυλογία. Φτάνει πια τόσος κρετίνικος συνδικαλισμός της δεκάρας. Φτάνει πια τόσος τενεκεδένιος "πατριωτισμός" της πεντάρας. Μπουχτίσαμε απο το τιποτα, με μπόλικο καθόλου, που ευνοεί μόνο τα λαμόγια και τους "έχοντες".

Η επόμενη ημέρα

2011-10-22T18:53:00.004+03:00

(Σε ένα βραζιλιάνικο "στέκι" στο κέντρο των Βρυξελλών που ετοιμάζεται να ανοίξει - εκεί κοντά στο πάρκο της εθνικής βιβλιοθήκης). Σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες εποχές - θυμίζουν ενδεχομένως ως "ιστορικό παραλληλισμό" τηρουμένων των αναλογιών, με την δεκαετία του 1940 - σε αυτές τις πολύ θολές και αγχωμένες εποχές και καταστάσεις, το ζητούμενο είναι "η επιβίωση". Απο εκεί και μετά. κάθε τέτοια εποχή, εγκυμονεί και την...αναγέννηση της. Την...επόμενη ημέρα. Και αυτό έχει σημασία, ίσως μεγαλύτερη απο όλα....

Ραφήνα

2011-10-22T18:22:00.002+03:00

(Σήμερα το απόγευμα στην Ραφήνα) - Η Αττική είναι μια παρεξηγημένη "ιστορία" απο άποψη τουριστικού προορισμού. Οχι άδικα βέβαια. Επίσης Αττική, δεν είναι η...αθήνα! Αττική είναι τα...περίχωρα της αθήνας. Οπου οι αθηναίοι εγκατέλειψαν "το κέντρο" και αποτραβήχτηκαν "στις άκρες, στις παραλίες της αττικής". Αλλά και "οι επαρχίες της αθήνας" κουβαλάνε - μέχρι και σήμερα - τα προβλήματα "του τέλους της δεκαετίας του 1960 και την δεκαετία του 1970". Της αντιπαροχής και ασχήμιας. Αλλη μια πτυχή του παρελθόντος μας, που πρέπει ΑΜΕΣΑ να αναθεωρήσουμε και να κατεδαφίσουμε.Πάντως απο το λόφο εκεί, πισω μου, (στα δεξιά, αν και δεν φαίνεται) ο Κώστας, μπορεί να σκέφτεται ατενίζοντας το πέλαγος...

Μια γειτονιά...

2011-10-16T18:53:00.003+03:00

(Και μιας και μιλάμε για...αεροδρόμια - εδω σε ενα που βρέθηκα αυτες τις ημέρες). Ο κόσμος ταξιδεύει...ο κόσμος αναζητά "καλύτερη ζωή". Ο κόσμος έγινε "μια γειτονιά". Αρκεί να έχεις...χρήματα (ή να έχουν οι φίλοι σου, όπως θα έλεγε και ενας φίλος). Οι Έλληνες είναι κατεξοχήν "κοσμοπολίτες", "έξω καρδιά άνθρωποι", ευφυείς, εύστροφοι, γλεντζέδες - άνθρωποι του κεφιού και της δημιουργίας. Και αυτοκαταστροφικοί. Και αυτοδημιούργητοι. Και "παρτάκηδες" (και πολλά ακόμη, ων ουκ έστιν αριθμός). Στα αεροδρόμια, οι φυλές των ταξιδιωτών είναι "κάθε λογής". Απο κάπου έρχονται και κάπου θέλουν να πάνε. Και ενδιάμεσα το...εμπόριο.Και όσοι ζούνε απο αυτή τη "νομαδική διάθεση μετακίνησης". Σχετικά πρόσφατα ο Ιούλιος Βερν έγραψε "ο γύρος του κόσμου σε 180 ημέρες" - με αερόστατο (όταν δεν είχε εφευρεθεί απο τον σημερινό πολιτισμό το...αεροπλάνο). Και είμαστε ακόμη στην...αρχή (της γειτονιάς του κόσμου).

Αυτά είναι τα χάλια μας....

2011-10-16T17:50:00.007+03:00

Επειδή λέμε - όλοι - πολλά. Εγω θα πω την ιστορία αυτης της εβδομάδας πηγαίνοντας στο αεροδρόμιο κι όταν επέστρεψα. Αποφάσισα χαράματα να πάρω τον προαστιακό, αντι για δικό μου μέσο μεταφοράς(αυτοκίνητο) ή ταξί. Πληρώνω το εισιτήριο και λέω σε πόση ώρα έρχεται "ο προαστιακός" για να υπολογίσω οτι προλαβαίνω, αν και πήγα...2 ώρες νωρίτερα (για τα...απρόοπτα). Μου λεει "με ειδοποίησαν οτι σε ενα τέταρτο θα είναι εδω". Εννοούσε μετα απο 1 ώρα και ενα τέταρτο! Μετά απο φασαρία και αφού πλέον ούτε ταξί δεν μπορούσα να πάρω, έφτασα τρέχοντας στο αεροδρόμιο ενω φώναζαν το όνομα μου πριν κλείσουν οι πόρτες και φύγει το αεροπλάνο. Αφού στο Chekin μου ειπαν οτι "χάσατε την πτήση" τελικά...με την ψυχή το στόμα και "κατοστάρι" σε όλο το αεροδρόμιο, μπήκα "στο και ενα" στο αεροπλάνο!! Γιατί; Γιατι Η ΑΛΗΤΑΡΕΙΑ του προαστιακού(δηλαδή οι συνδικαλισταράδες) μας γράφει ΟΛΟΥΣ στα παπάρια της (αδιαφορώντας εαν πάμε ή δεν πάμε στη δουλειά μας ή όπου αλλού).
Σκηνή επιστροφής. Ειναι χαράματα πάλι. Μας είπαν οτι είχαν απεργία άπαντες και βρήκα ενα φίλο να κάνει παράκαμψη τη διαδρομής του για να με αφήσει κοντά στο σπίτι μου. Τελικά βλέπουμε οτι υπήρχαν ταξί, οπότε για να μην ταλαιπωρήσω το φίλο, λεω "ας πάρω ταξί". Με το που ξεκινάμε, αρχίζει ο ταξιτζής μια απίστευτη σκηνή, οτι έβαλε λάθος κωδικούς στο ταξίμετρο και δεν λειτουργεί και δεν μπορεί να το...φτιάξει!! Αρα, θα με πήγαινε χωρίς "να γράφει το ταξίμετρο". Τέλος πάντων λέω, πόσα θα μου πάρει - κίνηση δε τρεις χαράματα, μηδεν. Πόσα μου πήρε; 50 ευρώ για μια απόσταση που δεν θα έπρεπε "ούτε με σφαίρες" να πάρει πάνω απο 20-25 ευρώ. Μου λέει "να γράψω μια απόδειξη"; Του λέω κράτα και τα λεφτά και την απόδειξη για τα κόλυβα σου. Είστε λεχρίτες...ΑΥΤΟΙ είναι η κρίτρινη φυλή της αηδίας. Πήρε διπλάσια χρήματα με ενα φτηνιάρικο κόλπο. Θαρρείς και θα σωθεί με αυτά...Προφανώς κάποιος που θα εχει μεγαλύτερη όρεξη, θα τον...τακτοποιήσει καταλλήλως. ΑΥΤΗ είναι η κωλο-ελλάδα μας με τους κωλο-έλληνες. ΑΥΤΟ το μαύρο χάλι, υπερασπίζονται οι "αγανακτισμένοι"!! ΑΥΤΗ την Ελλάδα που πρέπει να αφήσουμε πίσω μας, υπερασπίζονται όσοι απεργούν και....διαμαρτύρονται. Χαλάλι τους, αλλά μακρυά μας...

Η πριγκίπισσα και το...καρακιτσαριό (1)

2011-10-15T20:15:00.005+03:00

Εκτός των άλλων, έλειπα και στο Βέλγιο (εδώ στιγμιότυπο απο την "Μεγάλη Πλατεία" των Βρυξελλών, με τα κτίρια που έρχονται αιώνες πίσω μας - όσες φορές κι αν επισκεφθώ αυτή την - τουριστική πλέον - πλατεία με τα στενά δρομάκια γεμάτα "θαλασσινά" και πιτσαρίες και γλυκά, ομολογώ οτι μου αρέσει - ειδικά χειμώνα τα βράδυα στις μπυραρίες εκεί γύρω). Αν και οι Βρυξέλλες είναι η πρωτεύουσα της Ε.Ε. (δηλαδή ένα επιχειρηματικό-πολιτικό κέντρο με χιλιάδες επισκέπτες την ημέρα) είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς πόσο ευχάριστα μπορεί κανείς να περπατήσει, να κάνει βόλτα, να απολαύσει τον καιρό (κάθε είδους), να νοικιάσει ποδήλατο απο όπου επιθυμεί, γενικά να νιώσει πολύ φιλικά σε αυτή την "μεγαλούπολη". Και η μελαγχολία, σε σύγκριση με τα δικά μας, είναι αναπόφευκτη. Εμείς καταστρέψαμε ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις πόλεις μας. Τις μετατρέψαμε (λόγω βουλιμίας αντιπαροχής, όπου ο κάθε χασάπης και αγρότης γινόταν...εργολάβος) σε απέραντα αντι-ανθρώπινα "τσιμεντένια τέρατα", αφού ευνοήσαμε την αρπαχτή των αυθαιρέτων (η ελληνική μαγκιά του να κοστίζει 4πλασια ενα σπίτι ως...αυθαίρετο με τα "λαδώματα" από ενα σπίτι σε "σχέδιο πόλης" - και επίσης άλλο λένε "η αντικειμενική" άλλο η "πραγματική" τιμή - για άλλα "λαδώματα" και "μαύρα"). Στο φινάλε, βλέπεις μια μάλλον άχαρη πόλη (σε εναν πρώην βαλτότοπο) να μοιάζει με "πριγκίπισσα ανθρώπινης πόλης" μπροστά στο καρακιτσαριό το δικό μας. Αυτά για αρχή...

Ο υπασπιστής του "Γέρου του Μωριά"

2011-10-08T22:23:00.002+03:00

Να και ενα βιβλίο, που έγραψε ο Φωτάκος, ο υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, για την εποχή που ΑΥΤΟΙ δημιούργησαν το ελληνικό κράτος. Για την εποχή που οι Έλληνες ΕΚΤΟΣ Ελλάδας, οργάνωσαν και επέβαλλαν την επανάσταση. Γιατί ΑΝΕΚΑΘΕΝ οι Ελληνες ΕΚΤΟΣ Ελλάδας, είχαν χρήματα, εξουσία και δύναμη μεγάλη. Κι όταν χρειάστηκε - τότε - ΗΡΘΑΝ στην Ελλάδα και ηγήθηκαν του αγώνα (όπως ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, που άφησε τα παλάτια και έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία του έθνους ή ο πρώτος κυβερνήτης ο Ι.Καποδίστριας). Γιατί, λαός που δεν εχει μνήμη (και δεν σέβεται τους προγόνους του και τους αγώνες τους), δεν εχει παρόν ή μέλλον. Και εμείς κάπου τα ξεχάσαμε όλα...

«Πιστοποιητικόν» (1)

2011-10-08T19:31:00.007+03:00

(Κάντε "κλι" στις δυο εικόνες για να τις μεγεθύνετε - εσβησα επίτηδες το όνομα αυτου που τον αφορά, γιατί στόχος και σκοπός μου ήταν να αναδείξω την γενικότητα του φαινομένου, μιας άλλης εποχής - γιατί το "πιστοποιητικό" αυτό που υπογράφουν οι οπλαρχηγοί του Ιερού Αγωνα της Επανάστασης και της ίδρυσης του Ελληνικού κράτους - κάπου 20 χρόνια μετά την επίσημη ανακήρυξη του...- είναι ένα σπάνιο ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ με πολλαπλή ιστορική, εθνική, κοινωνική, κοινωνιολογική, γλωσσολογική,γραμματική και άλλη αξία). Εκείνες τις εποχές "οι έχοντες και κατέχοντες" έδιναν ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ τους στο έθνος και την πατρίδα ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ. Γι αυτό - πολύ αργότερα, αφού πια είχαμε το κράτος μας - οι οπλαρχηγοί του έδωσαν ΑΥΤΟ το "πιστοποιητικό". Παρότι ο συγκεκριμένος ήταν και βουλευτής και "πληρεξούσιος" σε όλες τις εθνοσυνελεύσεις και έλεγχε μεγάλο τμήμα ένοπλων ανδρών. Παρ' όλα αυτα και την περιουσία του έχασε και δεν εκμεταλλεύτηκε το παραμικρό (απο την εξουσία ή τις γνωριμίες ή τη θέση του - απλά πήρε αυτό το "χαρτί" για την προσφορά και συνεισφορά του στην ίδρυση του κράτους μας). Δεν θα πω περισσότερα γι αυτό το "χαρτί" (όπως το διάβαζα) γιατί αξίζει κανείς να το μελετήσει προσεκτικά - για πολλούς λόγους...(ίσως επανέλθω αργότερα)

Ποιοι είναι;

2011-10-05T19:37:00.002+03:00

Οταν ο διακεκριμένος αυτός Ρώσος επιστήμονας λέει επίσημα σε συνέδριο οτι υπάρχει εξωγήινος πολιτισμός με τον οποίο σύντομα θα έρθουμε σε...συνεργασία και οτι απλά θα διαφέρουμε στο χρώμα του δέρματος (προφανώς γνωρίζει πράγματα που εμείς αγνοούμε) και μάλλον δεν τα λέει επειδή ήπιε πολύ...βότκα. Ισως γι αυτό και το Βατικανό αναθεώρησε όλες τις απόψεις του περι "εξωγήινης ζωης" και...θεού. Δηλαδή μέχρι το 2030 δεν θα υπάρχει ΜΟΝΟ ο γηινος πολιτισμός μας, αλλά θα έχουμε και άλλους εμφυείς συνομιλητές και πλανήτες...Για σκεφθείτε το. Και μήπως τελικά έχουν δίκιο οι...συνωμοσιολόγοι που λένε οτι οι...εξωγήινοι ΗΔΗ είναι εδω ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ;

Ποιο είναι το...αίνιγμα;

2011-10-05T19:12:00.005+03:00

ΑΥΤΟΙ είμαστε! Οση...επιφάνεια και "δέρμα" και "χρώμα" και "τρίχες" μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει κανείς (ή ο...θεός κάθε θρησκείας και λατρείας), το αποτέλεσμα ΔΕΝ αλλάζει. ΟΥΤΕ ο τρόπος που ερχόμαστε στη ζωή, ΟΥΤΕ το αναπόφευκτο ΤΕΛΟΣ για κάθε έμβυο ον επι της γης ταύτης. Και φυσικά τις...αφεντομουτσουνάρες μας (όσο κι αν ...κομπάζουμε). Εβλεπα και το τελευταίο επεισόδιο των πειρατών της καραϊβικής (καλή μπίζνα)που το θέμα του είναι η αναζήτηση του "ελιξιρίου της νεότητας" και η....απάτη μαζί με την "μοραλιστική τύφλωση". Στο παραμύθι της ζωής, με τους ίδιους ρόλους ανα εποχές, πρόσωπα και καταστάσεις. Οι "έξυπνοι" και τα... "κορόϊδα". Μονο που "αφετηρία" και "τέρμα" είναι σαν "σταγόνες νερό" για τον καθένα. Γυμνοί ερχόμαστε και...γυμνοί φεύγουμε. Απο το τίποτα στο...τίποτα. Η κάνω λάθος; Το ενδιάμεσο βέβαια, είμαστε ενα μάτσο κρέας, κόκκαλα,αίμα και νερό...(σαν σώμα). Με πάθη και λάθη. Και ενα μυαλό...(με ΔΥΟ ημισφαίρεια).Και "συνάψεις".Δισεκατομμύρια. Ποιο είναι λοιπόν το αίνιγμα;

Με στόχο την...άνοιξη!

2011-10-05T00:20:00.003+03:00

...φέτος, βρέθηκα και στα νότια των ΗΠΑ (απο όπου και το στιγμιότυπο). Ο κόσμος αμέριμνος, προσπαθούσε να απολαύσει και την κάθε ηλιαχτίδα, να "ξελαμπικάρει". Καμία συζήτηση με οτιδήποτε απασχολεί εμας. Αλλοι κόσμοι, άλλα σύμπαντα, άλλα ενδιαφέροντα...Το μόνο παρήγορο ήταν η συζήτηση που μετείχα με τον Ρίτσαρντ Φέϊν (στο υπέροχο γραφείο του μέσα στο λιμάνι του Μαϊάμι), το αφεντικό της παγκόσμιας κρουαζιέρας, για το τι ετοιμάζεται μετά το 2013 για τη μεσόγειο (και τη "μαύρη θάλασσα") και τα ελληνικά λιμάνια - για τον τουρισμό μας. Δεν είναι "όλα μαύρα", ούτε είναι όλα "όπως φαίνονται". Η σύγκρουση δολαρίου-ευρώ (σε επίπεδα...αποθεματικών και ελέγχου) και οι μεγάλες γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, μπορεί και να μας βγούνε (στο τέλος) σε...καλό.

Κρύος ιδρώτας...

2011-10-04T23:57:00.004+03:00

Ακούω "ζούμε ιστορικές στιγμές και εποχές". Δεν θα δυσκολευτώ να συμφωνήσω. Όντως, τηρουμένων των αναλογιών κλπ, ίσως κάτι αντίστοιχο να μπορεί να συγκριθεί με το...1946. Και θα πρόσθετα με τον "πόλεμο" του 1940-1945 σε άλλο "μήκος και πλάτος". Υπο αυτές τις έκτακτες και εξαιρετικές συνθήκες που διαμορφώνονται, η...καταιγίδα κρατάει πολύ και θα μας φτάσει μέχρι τέλος της επόμενης άνοιξης...(για να σκάσουν τα...μπουμπούκια του χαμόγελου). Αγωνία, ανασφάλεια, όλα είναι πιθανά "και ανοιχτά". Το κράτος που γνωρίζαμε "τελειώνει", μαζί και πολλοί και πολλά. Βέβαια όταν μια οικονομία είναι... "καταμαυρη"(απο τα "μαύρα") και στηρίζεται σε "συναλλαγές και υπηρεσίες"(και οχι προϊόντα), είναι αρκετά...ευέλικτη και προσαρμόσιμη σε καταστάσεις "ανταρτοπόλεμου". Ζόρικοι καιροί. Και όπως πάντα, σε τέτοιες εποχές, δημιουργείται και το ...νέο(γιατί κάποια στιγμή η καταιγίδα θα τελειώσει και το πλοίο θα βρει...στεριά...οι ναυαγοί θα αποβιβαστούν και η ζωή θα ξαναρχίσει...). Το ερώτημα είναι: Ποιο θα είναι το "νέο" και ποιοι θα το...εκφράσουν;

Αν...

2011-09-22T22:50:00.003+03:00

Νομίζω κανένας δεν είναι σε θέση να πει "πως θα βγει αυτός ο χειμώνας, με τόσους φόρους, ακρίβεια,ανεργία,άδειες τσέπες,μισαλλοδοξία,αδικία,κοροϊδια,ανέχεια...". Και με τις πληροφοριες να σπέρνουν τον τρόμο και τον φόβο...Το βέβαιο είναι οτι ΑΝ επιβιώσουμε συντεταγμένα, το αύριο θα είναι πολύ καλλύτερο απο το χθες...Αν...

Στεγνά και στυγνά

2011-09-22T00:10:00.003+03:00

(Ενα βράδυ στο Πεκίνο, κάτω απο δυο εμβληματικές διεθνείς φυσιογνωμίες παλιότερων εποχών, που έδωσαν πολλές μάχες για να ζήσουν οι λαοί τους καλύτερα - άσχετα με το αποτέλεσμα). Είναι αλήθεια, οτι η πολιτική «φόροι, φόροι, φόροι,φόροι...ανεργία, ανεργία, ανεργία,ανεργία...φόροι στους έντιμους,ελέγχους στους έντιμους,φόροι στους τίμιους,έλεγχους σε όσους δηλώνουν ό,τι έχουν...» ΔΕΝ βγαινει. Και οχι απλά δεν βγαίνει, αλλά εγκυμονεί και σοβαρούς κινδύνους. Και μπορεί το πρόβλημα να είναι στα αστικά κέντρα (κυρίως) αλλά και πάλι το μείγμα είναι εκρηκτικό. Αυτός ο χειμώνας ΔΕΝ βγαίνει, έτσι. Στέγνωσαν όλα...μαζί και η υπομονή.

Υπάρχει ακτή;

2011-09-21T23:32:00.002+03:00

Φέτος την Ανοιξη, φωτογράφισα αυτόν τον πίνακα σε κάποιο κτίριο στο Πεκίνο, στην Κίνα. Το καράβι βουλιάζει μέσα στην τρικυμία και οι σωστικές βάρκες με όσους μπήκαν μέσα ξανοίγονται στα μανιασμένα κύματα, με την ελπίδα οι επιβάτες τους να δια-σωθούν. Όταν το μεγάλο καράβι βουλιάζει, έχουν ελπίδα οι...βάρκες; Είναι αυτό που λέμε "η ελπίδα πεθαίνει τελευταία". Κανείς δεν περίμενε - είναι η αλήθεια - οτι θα έπρεπε να βρεθούμε στη μοίρα των ναυαγών....Και αντε καλά το καράβι βουλιάζει, οι βάρκες γέμισαν, ακτή υπάρχει;

Θουκυδίδης, ο θρακιώτης...

2011-09-16T19:06:00.007+03:00

(το κείμενο δίπλα έχει γραφεί απο το εθνάρχη μας Ελευθέριο Βενιζέλο...) - Ο Θουκυδίδης, ήταν απο τη Θράκη - και φυσικά έζησε και (μεγαλούργησε) στην Αθήνα. Και είναι ο θεμελιωτής ΟΛΗΣ της επιστήμης της Ιστορίας (και της διδαχής της πολιτικής ιστορίας). Και ο βασιληας της θράκης συγκατένευσε στον αθηναίο στρατηγό Μιλτιάδη, τον θριαμβευτή της νίκης του Μαραθώνα, να παντρευτει την κόρη του, θρακιώτισα,Ηγησιπόλη. Η συμβολή της Θράκης και των Θρακιωτών στα ελληνικά δρώμενα, έρχεται "απο πολύ μακρυά και πάει πολύ μακρυά...". - Βέβαια όταν έχασε τη μάχη της Αμφίπολης, απο τον Σπαρτιάτη Βρασίδα, ενω ήταν Αθηναιος στρατηγός επιφορτισμένος να μην αφήσει τη θράκη στους...σπαρτιάτες, τον ειπαν προδότη και τον καταδίκασαν σε θάνατο με αποτέλεσμα να αυτοεξοριστεί στη Θράκη και να γράψει την...ιστορία του - το 403 πΧ ανακλήθηκε η ποινή του, πήγε στην Αθήνα είδε τα μαύρα χάλια της και έφυγε για τη Θράκη - ως συνήθως αυτα, είναι "ψωμοτύρι" απο αρχαιοτάτων χρόνων στην Ελλάδα(κατηγορίες περι προδοσίας, αλληλοσπαραγμοί, φυλακισεις,εξορίες κ.α.).

Με αξιοπρέπεια και όλους μαζί

2011-09-14T22:27:00.003+03:00

Βρέθηκα σήμερα στα γραφεία ενος υπουργείου και ενος δημόσιου οργανισμού. Τα όσα άκουσα και...αντίκρυσα ήταν πραγματικά συγκλονιστικά - ανατριχιαστικά για το ΤΙ βιώνουν σήμερα οι έλληνες εργαζόμενοι (οχι βέβαια οτι περίμενα σήμερα να το δω...απλά ήταν τόσος ο τρόμος, η αγωνία, η απόγνωση, η οργή...πλέον ξεχειλίζουν...δεν μπορούν καν να συγκρατηθούν...). Απο την άλλη, ΑΥΤΟ το κράτος που φτιάξαμε, ΑΥΤΗ τη νοοτροπία που δομήσαμε, ΑΥΤΕΣ οι σχέσεις που μας διέπουν, ΑΥΤΑ τα μυαλά που κουβαλάμε ΠΟΛΛΟΙ απο εμας, ΔΕΝ πάνε άλλο. Είναι η μεγάλη ΕΥΚΑΙΡΙΑ οχι να χτίσουμε επάνω στο "χθες" αλλά να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ενα νεο κράτος, μια νεα κοινωνία, μια νεα Ελλάδα. Το στοίχημα είναι ΟΜΩΣ: Με αξιοπρέπεια και με ΟΛΟΥΣ μαζί. ΕΑΝ διασφαλίσουμε και τα δυο αυτά, και πετύχουμε την μεγάλη αλλαγή της Ελλάδας, τότε ασφαλώς ΑΥΤΗ η εποχή, θα γραφτεί με "χρυσά γράμματα" στην ιστορία μας. Γιατί θα είναι όντως ενας "ηράκλειος άθλος".

Ορια...

2011-09-12T22:17:00.003+03:00

Ομολογώ οτι αυτή η εποχή,δύσκολα θα μπορούσε να συγκριθεί με άλλη...Φαντάζομαι, εκτός όλων των άλλων, οτι έχει και μια "διδακτική - ψυχολογική" προσέγγιση. Αν εξαιρέσουμε τα ψυχοφάρμακα, τα αντικαταθλιπτικά, τις ασθένειες, τις νευρώσεις και ψυχώσεις, τις αϋπνίες, το σπαράλιασμα των νεύρων, την επίδειξη ψυχραιμία "βούδα", την απάθεια πλέον σε βαθμό "φυλακισμένου", την έκρηξη βίας όπου και όπως μπορεί ο καθένας ανέξοδα ενδεχομένως κλπ κλπ μοιάζουμε όλοι "σαν απο άλλον πλανήτη"(και εμφανισιακά). Δοκιμάζονται αντοχές, σχέσεις, εσωτερικές αναζητήσεις και όρια...Ναι, γενικά η λέξη που τα περικλείει όλα, αυτη την εποχή, είναι η λέξη "Ορια". Limit or No Limit. Ποιά είναι τα όρια μας; Ατομικά, συλλογικά, κοινωνικά...Και πόσο μπορούμε να τα "τεστάρουμε"; Τι αντοχές και ανοχές υπάρχουν; Απο την απάντηση, εξαρτάται η συνέχεια (μας)...

Ιστορικοί Καιροί (3)

2011-09-12T00:16:00.002+03:00

Όπως έλεγε παλιότερα και ένα τραγούδι (σε παράφραση εδώ) "άμα βγει κι αυτός ο χειμώνας, για άλλα τριάντα χρόνια...καθαρίσαμε". Το ερώτημα είναι: Πως θα βγει αυτός ο χειμώνας; Ισως θα είναι ο πιο δύσκολος των τελευταίων 40 χρόνων...Οι θεοί της Ελλάδας (όσοι και όποιοι κι αν είναι) ας βάλουν το χέρι τους...Μαζί με τα δικά μας, δηλαδή...Να αντέξουμε...

Ιστορικοί Καιροί (2)

2011-09-12T00:07:00.002+03:00

Στη χώρα μας, είναι one way ticket. Και ας ελπίσουμε η πτήση - με σβησμενα φώτα, πάνω απο την καταιγίδα - να έχει "αίσιο τέλος". Βεβαια το DNA της φυλής, δείχνει οτι όσο πιο δύσκολα και ζόρικα μας βάζουν "οι απέναντι" τόσο πιο...κακοί γινόμαστε - και ως γνωστόν "η εκδίκηση είναι ενα πιάτο που τρώγεται κρύο". Αυτός ο τόπος γνώρισε κάθε είδους κατακτητή και επίδοξο εξουσιαστή. Το αποτέλεσμα στα κιτάπια της ιστορίας ποιο είναι; Νάδα. Ζήροου.Μηδέν. Η Ελλάδα, λόγω και της γεωγραφικής της θέσης στον πλανήτη, θα έπρεπε να είναι ο παράδεισος των διακοπών, της απόλαυσης, της ηρεμίας, της γαλήνης, της ηρεμίας...προστατευμένος χώρος απο όλους...(με βούλα του ΟΗΕ). Κάτι σαν...άβατο και ιερό των ιερών...Ας ελπίσουμε, αυτό να συμβεί γρήγορα....

Ιστορικοί Καιροί (1)

2011-09-11T23:57:00.002+03:00

Αυτές οι εποχές δοκιμάζουν αντοχές, σχέσεις, δυνατότητες, προοπτικές, παρελθόν, παρόν και μέλλον...Οταν καλείσαι να ζήσεις σε "ιστορικές εποχές", όταν αλλάζει σελίδα ολόκληρη η χώρα που ζεις, είναι διαφορετικά απο άλλες εποχές...Για παράδειγμα στη Λιβύη κατέρρευσε ενα καθεστώς που είχε οικοδομηθεί "ισλαμικά-στρατιωτικά" απο το 1969. Τώρα πνέει τα λοίσθια μέσα σε αίμα, πόνο και δάκρυα...(και μίσος). Θα χρειαστεί καιρός για να ανατείλει το αύριο. Πολλές φορές δεν μπορείς να ξεχωρίσεις την αλήθεια απο το ψέμμα ή την προπαγάνδα. Πολύ περισσότερο που οι φορείς της ενημέρωσης, έχασαν το δρόμο της αποστολής τους ή απλώς "αιχμαλωτίστηκαν" ή παραδόθηκαν ή προδόθηκαν...Δύσκολοι καιροί, γεμάτοι ευκαιρίες....(που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους και επικίνδυνες προκλήσεις, γεμάτες υποσχέσεις "προς κάθε κατεύθυνση"...).

Γλυκό χωρίς ζάχαρη...

2011-09-08T01:51:00.003+03:00

Η εποχή αυτή που ζούμε, (κατα το πλείστον) είναι άχαρη (όπως το γλυκό χωρίς ζάχαρη ή μέλι). Το γιατί, φαντάζομαι ο καθένας μπορεί να το απαντήσει, για τον εαυτό του (και φαντάζομαι, ελάχιστοι και ελάχιστες θα διαφωνήσουν - απο όσους και όσες μιλάνε ελληνικά).Ακρίβυνε και η ταβέρνα με το κρασί και τη ρακί...Αλλά εις πείσμα όλων, εμείς συνεχίζουμε...(άλλωστε ως γνωστόν, η Ελλάδα ποτέ, δεν πεθαίνει. Μόνο οι Έλληνες...).

Ο Κύριος Κ.

2011-09-05T00:20:00.002+03:00

Όταν ο κ. Κ. άκουσε ότι οι παλιοί μαθητές του τον επαινούσαν, είπε: Ενώ οι μαθητές ξέχασαν από καιρό τα λάθη του δασκάλου, αυτός ακόμα τα θυμάται *** Όταν κανείς κρίνει μόνο από τον εαυτό του δεν μπορεί ποτέ να πιστέψει ότι κάνει λάθη, γι αυτό και δεν προκόβει. Είναι λοιπόν απαραίτητο να σκέφτεται αυτούς που θα συνεχίσουν τη δουλειά του. Μονάχα έτσι εμποδίζει κανείς κάτι να φτάσει στο τέλος του *** Ο κ. Κ. γνώριζε λίγο τους ανθρώπους. Έλεγε: Χρειάζεται να γνωρίζεις τους ανθρώπους μονάχα εκεί όπου υπάρχει εκμετάλλευση. Σκέφτομαι σημαίνει αλλάζω. Όταν σκέφτομαι κάποιον τον αλλάζω, έχω σχεδόν την εντύπωση ότι δεν είναι έτσι όπως είναι, αλλά ότι ήταν έτσι όταν εγώ πρωτάρχισα να τον σκέφτομαι *** Στον κ. Κ., το στοχαστή, πήγε ο μαθητής Τιφ και του είπε: Θέλω να μάθω την αλήθεια. Ποιαν αλήθεια; Θέλεις να μάθεις την αλήθεια για το εμπόριο των ψαριών; Ή μήπως θέλεις να μάθεις την αλήθεια για το φορολογικό σύστημα; Αν μαθαίνοντας την αλήθεια για το εμπόριο των ψαριών πάψεις να πληρώνεις ακριβά τα ψάρια τους, τότε δε θα σου πουν ποτέ την αλήθεια, είπε ο κ. Κ. *** Επειδή όμως δεν είναι και στόχος της στάσης, δεν μπορεί να παρακινήσει κανένα στο να μιμείται τη στάση. Εσείς δεν τρώτε όπως εγώ. Αν όμως φάτε με το δικό μου τρόπο θα σας ωφελήσει.
Αυτό που λέω τώρα: ότι οι πράξεις ξεκινάνε από τη στάση, ίσως ναναι έτσι. Για να γίνει όμως έτσι πρέπει πρώτα να βάλετε σε τάξη τις ανάγκες. Συχνά, είπε ο στοχαστής, βλέπω ότι έχω τη στάση του πατέρα μου. Ποτέ όμως δεν κάνω τις ίδιες πράξεις με τον πατέρα μου. Γιατί ενεργώ διαφορετικά; Γιατί οι ανάγκες είναι διαφορετικές. Βλέπω όμως ότι η στάση κρατάει περισσότερο από τον τρόπο δράσης: αντιστέκεται στις ανάγκες. Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπορούν να ενεργήσουν παρά μονάχα μ’ έναν τρόπο αν δεν θέλουν να χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Γιαυτό, επειδή δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τις ανάγκες χάνονται εύκολα. Μα εκείνος που έχει μια δική του στάση μπορεί να κάνει πολλά δίχως να χάσει την αξιοπρέπειά του.

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι

2011-09-05T00:08:00.002+03:00

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια; Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να 'χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιεινής. Όταν λόγου χάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.
Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν. Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών. Θα τους μάθαιναν ότι για ένα ψαράκι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και ωραιότερη αρετή από το να θυσιάζεται πρόθυμα κι ότι τα ψαράκια θα έπρεπε να πιστεύουν τυφλά στους καρχαρίες, προπαντός όταν αυτοί τους λένε ότι θα φροντίσουν για ένα ωραίο μέλλον. Θα έδιναν στα ψαράκια να καταλάβουν πως αυτό το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται από κάθε λογής ταπεινές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις, κι αν τύχαινε κανένα από δαύτα να φανερώσει τέτοιες αδυναμίες, τα άλλα τα ψαράκια θα έπρεπε να τα αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες.

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν βέβαια αναμεταξύ τους και διάφορους πολέμους, για να κυριέψουν ξένα κλουβιά και ξένα ψαράκια. Στους πολέμους αυτούς ο κάθε καρχαρίας θα πολεμούσε με τα δικά του ψαράκια. Θα μάθαιναν τα ψαράκια ότι ανάμεσα σ' αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια θα τους έλεγαν, είναι ως γνωστό βουβά, σωπαίνουν ωστόσο σε όλότελα διαφορετικές γλώσσς, γι' αυτό και είναι αδύνατο να καταλάβει το ένα τ' άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε μερικά εχθρικά ψαράκια που σωπαίνουν σ' άλλη γλώσσα, θα καρφίτσωναν κι από 'να παράσημο από φύκι και θα του έδιναν τον τίτλο του ήρωα.

Αν βέβαια οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαν και τη δική τους τέχνη. Θα είχαν ωραίους πίνακες που θα παράσταιναν τα δόντια των καρχαριών με θαυμάσια χρώματα, και τα στόματά τους θα ήταν σαν τους κήπους της Βαβυλώνας, όπου μπορεί να κάνει κανείς τρελό σεργιάνι. Τα θέατρα στο βυθό θα έδειχναν πως ηρωικά ψαράκια με την μπάντα μπροστά θα ορμούσαν μαγεμένα και νανουρισμένα με τις πιο όμορφες σκέψεις στο στόμα των καρχαριών. Δε θα έλειπε βέβαια και η θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Αυτή θα δίδασσκε ότι τα ψάρια μονάχα στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζαν να γεύονται την αληθινή ζωή.

Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, όλα τα ψαράκια δε θα ήταν πια ίσα κι όμοια όπως συμβαίνει σήμερα. Μερικά από δαύτα θ' αποχτούσαν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα ψαράκια. Όσα μάλιστα είναι λίγο πιο μεγάλα θα είχαν το λεύτερο να τρώνε τα πιο μικρά. Αυτό θα ήταν άλλωστε ευχάριστο για τους καρχαρίες, γιατί έτσι εκείνοι δε θα χρειάζονταν πια παρά να καταπίνουν συχνότερα πιο μεγάλες μπουκιές. Και τα πιο μεγάλα ψαράκια, αυτά που θα είχαν τις ψηλές θέσεις, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί και μηχανικοί στα ψαροκλουβιά. Κοντολογίς, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαμε πολιτισμό στη θάλασσα...

Απαντήσεις...

2011-09-04T23:52:00.002+03:00

Στην περίοδο του ναζισμού, λέει ο Μπρεχτ σε ενα έξοχο κείμενο που υποτιτλίζει «Η διαλεκτική στην καθημερινή ζωή». Ενας Ες Ες με ένα χαρτί επιτάξεως επισκέφτηκε τον κ. Κόυνερ και του είπε: «Επιτάσσεται στο σπίτι σου ένα δωμάτιο για να εγκατασταθώ κι εσύ υποχρεούσαι να με υπηρετείς. Θα με υπηρετείς;» Ο κ. Κόυνερ αντί απαντήσεως του έβγαλε το αμπέχονο, του έβγαλε τις μπότες, του πρόσφερε καλομαγειρεμένο φαΐ, τον κοίμισε τη νύχτα, ξυπνούσε και τον σκέπαζε να μην κρυώνει. Το πρωί τού πρόσφερε πλούσιο πρωινό και στο γεύμα και στο δείπνο τού πρόσφερε ακριβά φαγητά και καλό κρασί. Όταν ο Ες Ες από την καλοπέραση πάχυνε, έπαθε έμφραγμα και πέθανε, ο κ. Κόυνερ τον έβαλε σ΄ ένα τσουβάλι, πήγε στον Έλβα, τον πέταξε και απάντησε στην ερώτησή του: «Όχι!».

Μαχητές...

2011-09-03T17:49:00.004+03:00

«Οποιος ξεκουράζεται πολύ, σκουριάζει» λέγανε παλιά. Η το άλλο:«Αμα μάθεις ποδήλατο, και να μην κάνεις συνέχεια, ποτέ δεν το ξεχνάς» κλπ Η παγκόσμια ιστορία - διαβάζω - "γράφτηκε" απο τις μειονότητες. Κάθε φορά που η αριθμητική μειονότητα ενσαρκώνει την πλειοψηφία της θέλησης και της αποφασιστικότητας "ενος λαού" τότε...- Οσο η προσπάθεια (για...αλλαγή ενος κρατικου φορέα, ενος λαού)είναι μεγάλη και επίπονη, μεταλλάσσεται σε προϋπόθεση για τη νίκη. Κι αυτό γιατί, επειδή η προσπάθεια είναι μεγάλη και επίπονη, αναγκαστικά "βρίσκεις" τους καλύτερους αγωνιστές, για να φέρουν σε πέρας, τον αγώνα. Και αυτή η επιλογή, είναι που εξασφαλίζει - τελικά - την επιτυχία. Αρκεί βέβαια να μην περάσεις σε μισαλλόδοξα δόγματα και άλλες αρλούμπες...

Λόγος - προφορικός και γραπτός

2011-09-03T14:12:00.003+03:00

Ηγέτης μπορεί να γίνει κανείς με το "λόγο"(πάντα οι ηγέτες είναι καλοί ρήτορες) αλλά καμμία ηγεσία δεν μπορεί να παγιωθεί ή να έχει μέλλον, εαν δεν στηρίζετε σε "κείμενα"(στον γραπτό λόγο). Αυτές τις απλές αλήθειες, περιγράφει ακόμη απο την εισαγωγή του στο "ο αγων μου" ο Αδόλφος Χίτλερ!! Στην αρχαία Ελλάδα η Ρητορική ήταν ολόκληρο Πανεπιστήμιο - σήμερα ξεχάσαμε ΚΑΙ να μιλάμε ΚΑΙ να γράφουμε. Μόνο...κραυγάζουμε ή μηρυκάζουμε...

Λόγια...

2011-09-03T01:56:00.003+03:00

Δεν ξέρει κανείς τι να πιστέψει, σε τι να μην δώσει σημασία, τι είναι ουσιώδες, τι επουσιώδες...(σε εναν κόσμο γεμάτο απο...σκουπίδια πληροφορίες). Οπως στις γυναίκες αρέσουν τα ωραία λογια (ειναι γνωστό οτι τις γυναίκες "τις ρίχνεις" απο τα...αυτιά)έτσι στους περισσότερους (άνδρες και γυναίκες) αρέσουν τα λόγια - ειδικά αυτη την εποχή - για...λεφτά! Ο νηστικός στον ύπνο του καρβέλια ονειρεύεται... Μονο, που οι ημέρες ακολουθούν τα μονοπάτια τους απο τότε που φτιάχτηκε αυτος ο κοσμος και οι νύχτες έρχονται με τον ιδιο τρόπο. Και γεμίζουν τις ζωές μας με παραμύθια για μάγισσες, δράκους, τέρατα και αλή μπαμπάδες...Και η ζωή συνεχίζεται....

Ολα είναι πιθανά...

2011-08-30T22:58:00.002+03:00

...Σε αυτές τις διαδρομές, πρέπει κανείς να είναι ταπεινά ουσιώδης. Άλλωστε, μουσική μπορεί να παραχθεί και από μια φλογέρα από ζαχαροκάλαμο...ή μια γκάιντα (απο "τομάρι" ζώου).Ολα είναι πιθανά...

Σεπτέμβριος μπροστά...

2011-08-30T22:47:00.003+03:00

Καθώς μπαίνουμε στο Σεπτέμβριο και άπαντες "ξαναγυρίζουν" στις θέσεις τους ή αναζητούν "άλλες", το βέβαιο είναι οτι η Ελλάδα οδεύει σε ενα άλλο, εντελώς διαφορετικό "τοπίο" από αυτό που την είχαμε συνηθίσει μερικές γενιές τώρα. Θέλω να ελπίζω "καλλύτερο" και "προς το καλλύτερο". Προφανώς με πισωγυρίσματα και επώδυνες ωδίνες. Και με πολλούς να μην μπορούν να κατανοήσουν ούτε "προς τα που πάμε" (πόσο μάλλον το "γιατί" ή να...συμβάλλουν, έστω "και με τα μάτια"). Θέλω να βλέπω "το ποτήρι μισογεμάτο" (κι ας αποδειχτεί...μισοάδειο στη συνέχεια). Απο φιλοσοφικής άποψης. Θα έχουμε ενα εξαιρετικά δύσκολο φθινόπωρο και χειμώνα...

Πορείες...

2011-08-21T14:36:00.004+03:00

(...)Στέγνωσε πάλι το πρόσωπο σου, φεύγοντας εχασα ο,τι ήτανε δικό σου...σβηνεις τα φωτα, σαν την αλήθεια, να μην την βρίσκεις οταν ψαχνεις για βοηθεια...τι ωρα ειναι, δεν θα ρωτησω κι αν θα σε χάσω, δεν θα μιλήσω... Αυτήν την ώρα θελω να σε κλέψω και στων ματιων σου το έργο να παιξω...(...)

Ελλάδα - στη υγεία μας (2)

2011-08-21T01:33:00.002+03:00

Έβλεπα ενα ντοκιμαντέρ για τον "μηχανισμό των αντικυθήρων", ενα πανάρχαιο "κομπιούτερ" χιλιάδων χρόνων που βρέθηκε σε ενα ναυάγιο στις ελληνικές θάλασσες που σε αφήνει άφωνο, για τις γνώσεις που είχαν (την τεχνική και τα εργαλεία) για να κατασκευαστεί ενα αντικείμενο που θυμίζει σύγχρονο ελβετικό ρολόϊ (με τα...γρανάζια του) αλλά και με...αστεροσκοπείο! Απο που ερχόμαστε και που...πάμε; - Αντε στην υγεία μας...

Ελλάδα - στη υγεία μας (1)

2011-08-21T00:39:00.003+03:00

(Στην Ελλάδα δεν χρειάζεται πολλά για να βρεθείς απο το σπίτι στην παραλία, απο τα κύματα στην ταβέρνα, απο εκεί στην...κρεπάλη και πάλι σε...βουτιές). Με φόντο τα αυγουστιάτικα φεγγάρια και μελτέμια...- Στην υγεία σας με ρετσίνα και ούζο...

Ελ Γκρέκο!

2011-08-13T21:34:00.002+03:00

Έβλεπα και πάλι την ταινια του Σμαραγδη "Ελ Γκρέκο" - την ιστορία του Έλληνα απο την Κρήτη που έγινε ο ζωγράφος της Ισπανίας στην εποχή του "Μεσαίωνα"(γεννήθηκε το 1541 και πέθανε το 1614 στο Τολέδο). Ενας άνθρωπος( ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος), που έδειξε πως ενα..πινέλο και τα χρώματα της ζωής και της φύσης, μπορούν να τρομοκρατήσουν ακόμη και την....Ιερά Εξέταση(που φλέρταρε με την ιδέα να τον...κάψει ως...βλάσφημο). Η ιδέα του να παίζουν οι άνθρωποι τον...θεό ή τους θεούς (ανα εποχές, χώρες και καταστάσεις) φαίνεται είναι "δεύτερη φύση" μαζί με την αλαζονεία του...αθάνατου! Η γοητεία της εξουσίας και της δύναμης επίσης. Διαχρονικά προβλήματα της ανθρώπινης φύσης. Ελ Γκρέκο λοιπόν...

Επιλογές (1)

2011-08-13T12:48:00.003+03:00

(Εδω απο πρόσφατη επίσκεψη μου στην Κίνα) - Διαβάζω τις αναλύσεις και εκτιμήσεις, τις δηλώσεις και τα...φλογισμένα μάτια στη Βρετανία που απορούν γιατί...τόσο μίσος απο τα νέα παιδιά (κυρίως μετανάστες...)για την σημερινή κοινωνία που κλήθηκαν να...ζήσουν. Με ποιές επιλογές; Ποιές προοπτικές; Παλιά οι κομμουνιστές έλεγαν οτι "θα δώσουμε στους καπιταλιστές το σχοινί και το σαπούνι για να κρεμαστούν...", σήμερα "ο συνδικαλισμός" χρεωκόπησε κι αυτός. Ολα τα εργαλεία "διεκδίκησης". Μείνανε σαν ξεκομμένες φιγούρες του καραγκιόζη...Διάβαζα για παράδειγμα - σε ενα...μικρής κυκλοφορίας έντυπο - μια άλλη..."συνδικαλιστική προοπτική και πρακτική" για το σήμερα. Εχουμε το θάρρος να καταργήσουμε ΟΛΟΙ τις πιστωτικές μας κάρτες, μέχρι να ρίξουν οι τράπεζες το επιτόκιο για παράδειγμα στο 3%; ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΡΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΙΗΘΕΙ μέχρι να συμβεί ΑΥΤΟ. Εχουμε τα...κότσια ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ, ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ της ΔΕΗ ΕΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ; (Η εαν δεν φυγουν απο τους λογαριασμούς δημοτικά τέλη, ΕΡΤ κ.α.); ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΒΑΛΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ ΛΙΤΡΟ ΒΕΝΖΙΝΗΣ στα αυτοκινητα μας κλπ για μισο μηνα, εαν οι τιμες δεν πεσουν στα 80 λεπτα το λιτρο; ΟΥΤΕ ΕΝΑ αυτοκινητο να μην βάλει βενζινη για μισο μηνα; Και πάει λέγοντας...Συνδικαλισμός σήμερα δεν ειναι οι πορείες, η συγκρουση με άλλες κοινωνικές ομάδες, η ταλαιπωρία και ο εκβιασμός της κοινωνίας. Με αυτά, κάνει...πάρτυ η εξουσία (τετοια θέλει σήμερα). Απο τη στιγμή φυσικά που θα αποκλείσουμε τη ΒΙΑ...Αλλά θα κάνουμε χρήση των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ - ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΩΝ ΜΑΛΙΣΤΑ - ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ...

Just like...

2011-08-11T13:22:00.003+03:00

Just like summertime...- H soft jazz μουσική (κατάλληλη για περιβάλλον με συζήτηση) με ενα δροσιστικο ποτό (κάτι σαν jean with tonic or campari...maybe mohito...etc) σε βουνό ή θάλασσα...- Γενικά η μουσική βοηθαει το νευρικό σύστημα (όταν επιλέγεται σωστά, ανάλογα τη...διάθεση ή τι διάθεση θέλουμε να έχουμε). Και το διάβασμα, ανοίγει "παράθυρα" στη φαντασία μας...(Summertime, And the livin' is easy
Fish are jumpin' - And the cotton is high. Your daddy's rich, And your mamma's good lookin' - So hush little baby - Don't you cry. One of these mornings - You're going to rise up singing - Then you'll spread your wings - And you'll take to the sky. But till that morning - There's a'nothing can harm you
With daddy and mamma standing by Summertime, And the livin' is easy Fish are jumpin'
And the cotton is high - Your daddy's rich And your mamma's good lookin' So hush little baby
Don't you cry )

Διακοπές...

2011-08-09T23:56:00.003+03:00

Οι διακοπές, γιατί λέγονται...διακοπές; "Διακόπτουμε" την κανονική ροή της ζωής μας, της καθημερινότητας μας, κατεβάζουμε (λογικά...) ρυθμούς και επιλέγουμε κάπου "ήσυχα και όμορφα...εξωτικά" για... "να γεμίσουμε τις-ενεργειακές μας-μπαταρίες" ώστε να μπορούμε "να αντέξουμε τη συνέχεια και να...βγάλουμε το χειμώνα". Αλλοι πάλι, βλέπουν τις "διακοπές" ως...ευκαιρία να ξεφύγουν απο τη "μιζέρια της καθημερινότητας" ζώντας μέσα σε...ξέφρενη κρεπάλη και γλέντια. Συνήθως στις "διακοπές" θέλουμε μόνο τα...πολύ αγαπημένα μας πρόσωπα, μαζί μας. Η απλά μόνο τον...εαυτό μας. Οπως και να έχει το καλοκαίρι - όπου γης - προσφέρετε για...ρυθμούς χαλαρούς....(και ενατένισης). Αν και το φετινό χάλασε όλων τις...διακοπές!

Τα Αυγουστιάτικα φεγγάρια

2011-08-09T19:24:00.003+03:00

Βέβαια, επειδή ο Αύγουστος στην Ελλάδα, είθισται να αναλώνεται σε βουτιές, ας τον αφιερώσουμε στα δημιουργικά φεγγάρια κι ας δούμε "το ποτήρι μισογεμάτο"...

Σημειώσεις ενος δημοσιογράφου (1)

2011-08-09T14:58:00.005+03:00

Εδω ενα φύλλο απο τις σημειώσεις μου στη διάρκεια της συζήτησης τέλος Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου στα κεντρικά γραφεία της Bank of China στο Πεκίνο - συνήθως τέτοιες σημειώσεις καταστρέφονται ή "βγαίνουν" αρκετά χρόνια αργότερα για ιστορικούς λόγους. Την δημοσιεύω τώρα αυτη τη σελίδα, εδω ανεπίσημα στο Blog μου, για ενα απλό λόγο - καθώς κοίταζα κάποια χαρτιά μου. Οτι είδα - και θυμήθηκα - οτι μας ειπώθηκε οτι το 2010 είχαν διαθέσιμα 1,97 τρις δολ και οτι ήδη το 2011 το ποσό θα έφθανε τα 3 τρις δολ, ενω η προσέγγιση τους ήταν - με βάση τις δικές τους αναλύσεις και εκτιμήσεις - οτι "η Ελλάδα πάει καλά" και οτι απόφαση τους ήταν "να σας βοηθήσουμε στην ανάπτυξη σας". Οπως χαρακτηριστικά άκουσα, η συγκεκριμένη τράπεζα είναι η ΠΡΩΤΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ αλλά χωρις παρουσία (ακόμη) στην Ελλάδα (η Ελλάδα για τις διεθνείς αγορές δείχνει να είναι κάτι σαν...περίπτερο). Και οτι εχουν μια κάποια συνεργασία μόνο με την Εθνική Τράπεζα. Επίσης οτι ήταν η στιγμή που διερευνούσαν ΠΟΙΑ χώρα θα έπαιζε τον ρόλο του στρατηγικού εταίρου στην Νοτιοανατολική Ευρώπη για την Κίνα. Φυσικά έγινε σημαντική συζήτηση για όλα αυτά. Την ώρα που γίνεται ο...κακός χαμός στις ΗΠΑ, στην Ευρωζώνη, τα ασιατικά χρηματιστήρια και η Βρετανία ετοιμάζεται να βυθιστεί στο χάος, τέτοιες κρίσιμες για την Ελλάδα συζητήσεις, έχουν την αυτονόητη σημασία τους. Και παραθέτω μια σελίδα απο τις σημειώσεις μου ως "ντοκουμέντο" της σχετικής συζήτησης και για να υπογραμμίσω την σοβαρότητα και σπουδαιότητα τους (και οσων κατα καιρούς υποστηρίζω στα άρθρα μου στο i-R). Κάπου φαίνεται και στις δικές μου αυτές σημειώσεις "αγορά ελληνικών ομολόγων" ως πρόταση της Bank of China...Αλλα είπαμε, είναι δημοσιογραφικές σημειώσεις με μολύβι...(θα μπορούσα να σβήσω διάφορα - προτίμησα όπως κατέγραψα εκείνη την ώρα αυτη τη σελίδα, να την δημοσιεύσω...)