»Επιστροφή στο i-Reporter

Ενας Σεπτέμβριος που μπήκε με βροχές (καμμιά βδομάδα), συνέχισε με φθινοπωρινές καντρίλιες και συνεχίζει σαν...άνοιξη. Εντωμεταξύ φαίνεται οτι και το "πολιτικό προσωπικό" της "μεταπολίτευσης" θα μας εγκαταλείψει με παραθέριση στις...φυλακές(ο όρος "λαμόγια" είναι λίγος...). Είναι καιρός - οπως λέει και μια φίλη - το κράτος να αναθέσει στους ιδιώτες να φτιάξουν νέες, υπερσύγχρονες (και πολλές) φυλακές. Χρειαζόμαστε πολλές φυλακές...(και στρατόπεδα κράτησης). Και έπεται συνέχεια...(πιο θεαματική). - Στις λεωφόρους του μέλλοντος θα υπάρχει πολύ ξηρασία... συνέχεια »

συνέχεια »

συνέχεια »

Αγάπη είναι...αυτοαναγνώριση. δεν μπορείς ν' αγαπάς ενα πράγμα ή να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, μέσα του, εαν δεν έχεις σχέσεις μ' αυτό. Δεν μπορείς ν' αγαπάς την ανθρωπότητα, εαν δεν έχεις ζωντανή μέσα σου, την πανανθρώπινη αρχή. Δεν μπορείς ν' αγαπάς τον Θεό και να παραμένεις ο Κύριος "Τάδε". Μόνον ο Θεός μπορεί ν' αγαπά τον θεό. Για να αγαπήσεις τον Θεό, πρέπει να "αποβάλεις" τον εαυτό σου και να γίνεις πραγματικά "θεϊκός". Αυτός που ισχυρίζεται οτι αγαπά τον Θεό, χωρίς να έχει καμμία πνευματική γνώση γι Αυτόν, είναι ενας υποκριτής ή απλά ενας "τρελός". Αγάπη, είναι Αυτογνωσία, Θεός. Είναι μια πνευματική, αυθύπαρκτη και αυτάρκης αρχή, που χρειάζεται για την υπόσταση της, μόνο τον εαυτό της. Αλλά χωρίς κάποιο αντικείμενο, δεν μπορεί να δράσει και η ποιότητα αυτης της δράσης, εξαρτάται απο την ποιότητα του αντικειμένου. Ενας ερωτευμένος άνθρωπος με τον εαυτό του, δεν αγαπά τίποτα. Η αγάπη στον ανώτερο, δρα ανώτερα και στον ταπεινό, κατώτερα. Οσο πιο πανανθρώπινο είναι το αντικείμενο, τόσο πιο πολύ η αγάπη μέσα σε κάποιον διευρύνει το νού. Αλλά ο νούς για να εξαπλωθεί τόσο πολύ, πρέπει να είναι δυνατός, γιατί ενας αδύναμος νους, δεν εχει αντοχή. Η αγάπη, για να είναι δυνατή πρέπει να είναι γνήσια, εύστροφη και απαλλαγμένη απο εγωιστικούς υπολογισμούς. Αν αγαπάμε κάτι, υπολογίζοντας στην χρησιμότητα του για εμας, στην πραγματικότητα δεν αγαπάμε αυτό το κάτι, αλλά τον εαυτό μας. Η γνήσια αγάπη, δεν αποβλέπει παρα μόνο στην ευχαρίστηση του αντικειμένου της, δεν υπολογίζει κέρδη και δεν φοβάται τις απώλειες που μπορεί να προέλθουν απ' αυτήν την αγάπη. Η νόηση υπολογίζει, αλλά η αγάπη είναι ο δικός της νόμος. συνέχεια »

Η ανθρωπότητα είναι ΜΙΑ, αλλά εμφανίζεται σαν εκατομμύρια διαφορετικές ΜΑΣΚΕΣ. Και μάσκα είναι, η προσωπικότητα ΚΑΘΕ ανθρώπου. Το όργανο με το οποίο λειτουργεί η ανθρωπότητα μέσα του και το οποίο είναι γεμάτο ατέλειες. Αυτός που μέσα του βρίσκεται συνειδητοποιημένη η ανθρωπότητα, βλέπει στον ΚΑΘΕ άνδρα και την ΚΑΘΕ γυναίκα, οχι μόνο τ' αδέλφια και τους φίλους του, αλλά τον ίδιο του τον εαυτό. Κάποιος που κάνει κακό σε εναν άλλον, κάνει κακό στον εαυτό του, γιατί ΚΑΘΕ άνθρωπος είναι συστατικό μιας δύναμης που κυβερνά ΟΛΑ τα στοιχεία της ανθρωπότητας και το καλό ή κακό που θα κάνει, επιστρέφει σ' αυτόν. Και οτιδήποτε συμβαίνει στο ανθρώπινο γένος, συμβαίνει μέσα στην ίδια του τη φύση, καθώς η πραγματική του φύση είναι η ίδια μ' αυτήν του πανανθρώπινου σώματος. συνέχεια »

Πάντα είχα μια απορία με τον μύθο της δημιουργίας της γυναίκας (απο το πλευρό του Αδαμ, την έκπτωση απο τον παράδεισο εξαιτίας της Ευας κλπ).Θα πω μια άλλη εκδοχή. Ο αρχικός ανδρας ήταν μια "Ενότης", ενα αιθέριο πλάσμα, στο οποίο η θέληση και η σκέψη ήταν ΕΝΑ. Ομως η αισθησιακή ύπαρξη "του" φαίνεται οτι τον...παραπλάνησε και αρχισε να...ονειρεύεται. Με τα όνειρα του ξέχασε την δική του ουράνια φύση και έγινε "σκουλήκι της γης". Οταν άνοιξε τα μάτια του, βρήκε μπροστά του, την γυναίκα. Αυτός, η αρχική "ενότητα", είχε χωρισθεί σε δύο, κάτι που σημαίνει οτι η θέληση του και η σκέψη του, είχαν διαχωρισθεί και δεν βρίσκονταν πλέον σε αρμονία μεταξύ τους, ούτε και με το νόμο. Ετσι, ο άνδρας αντιπροσωπεύει τη φαντασία και η γυναίκα τη θέληση. Αν και οι δυο είχαν αποχωρισθεί απο το νόμο, όπως αποχωρίσθηκαν μεταξύ τους, η γυναίκα δεν θα είχε διανόηση και ο άνδρας δεν θα είχε θέληση. Φαίνεται όμως, για καλή μας τύχη, κάτι παρέμεινε απο την αρχική υπόσταση του ανθρώπου. Είναι ακόμη - και οι δυο - ως ενα ορισμένο σημείο, ενσωματώσεως στο νόμο και εναρμονιζόμενοι πάλι με τονόμο, η θέληση και η νόηση θα ενωθούν σε σοφία, η καρδιά θα γίνει ενα με το νού και ο αληθινός άνδρας ΕΝΑ με την αληθινή γυναίκα. Αυτός είναι ο Ουράνιος Γάμος της ψυχής με το πνεύμα, της ομορφιάς με τη δύναμη, του οποίου όλοι οι άλλοι γάμοι είναι στην καλύτερη περίπτωση σύμβολα, αλλα συνήθως, καρικατούρες. συνέχεια »

Δεν είναι μυστικό οτι ο άνθρωπος δεν βλέπει τίποτα άλλο, εκτος απο αυτό που βρίσκεται στο μυαλό του. Οταν κλείνει τα μάτια, δεν μπορεί να δει τίποτα και καθως το μαυλό του είναι γεμάτο απο αυταπάτες, δεν υπάρχει πια χώρος για την αλήθεια, τα δε βαθύτερα σύμβολα, του φαίνονται σαν απλές εικόνες, χωρίς κανένα νόημα. Αν τα παιδιά (μικρα και μεγαλύτερα) βλέπουν μόνο τις εικόνες, χωρίς να μαθαίνουν το κείμενο,μεγαλώνοντας θα τείνουν να πιστεύουν οτι μόνο τα φαινομενικά πράγματα είναι ακριβώς και η ουσία και θα συνηθίσουν να αγνοούν το οτι οι μορφές είναι μόνον αυταπάτες και αντίθετα είναι απλώς αόρατες οι χωρίς κάποια μορφή, πραγματικότητες. Είναι τόσο πολύ πιο εύκολο να πιστέψουν, παρα να σκεφθούν(οι άνθρωποι).Γνώση όμως δεν υπάρχει χωρίς προσπάθεια. Και η πραγματική γνώση περνάει μέσα και απο την (πρακτική) εμπειρία. Ετσι, μπορεί κάποιος να πιστέψει μόνον αυτό που ξέρει καλά ο ίδιος και ξέρει καλά μόνο αυτό που γνώρισε μέσω της δικής του εμπειρίας. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να πιστεύει και να καταλαβαίνει κανείς την αλήθεια. Δηλαδή μπορεί να...διασθανόμαστε την αλήθεια, αλλά να μην την βλέπουμε.Αν είχαμε συνηθίσει να αισθανόμαστε την αλήθεια "με την καρδιά" και μετά εξετάζαμε με το μυαλό, οι άνθρωποι θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι και καλλύτεροι...Η εποχή μας δεν δέχθηκε την αλήθεια της καρδιάς και η γνώση της ψυχής συνθλιβεται στις...ανάγκες του σώματος και της λογικής. συνέχεια »

(Ενα προχθεσινό στιγμιότυπο επάνω σε πλοίο που επιχειρεί "κατα των πειρατών" στις ελληνικές θάλασσες) -   Το ελληνικό γαλάζιο (καθώς απόψε έχουμε την "μπλε σελήνη") έχει μια ανα-ζωογονητική δύναμη που σε συναρπάζει μέσα στα κύματα και τα χάδια του ζέφυρου...
Ζούμε "εποχες πολέμου"...Ζόρικες εποχές. Που αλλάζουν όλα....Ποιος ξέρει μέσα απο τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, που θα φτάσουμε...Εαν ξεπεράσουμε τις Ερινύες και τις Κίρκες ή μείνουμε Λωτοφάγοι... συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter