»Επιστροφή στο i-Reporter

Το να είσαι "εραστής της αλήθειας" - δηλαδή φιλαλήθης - σημαίνει οτι έχεις συμφιλιώσει μέσα σου διάφορα φιλοσοφικά συστήματα σκέψης και πρακτικής ωστε να δημιουργείς ενα αρμονικό σύνολο ισορροπίας. Να μπορέσεις να (αν)υψωθείς μέσα απο την εκατόμβη των δεκάδων ή εκατοντάδων δοξασιών και πίστεων, θρύλων ή μύθων. Οι φιλόσοφοι της Ελλάδας, διαχρονικά δίδαξαν χρησιμοποιώντας ίσως την πιο τέλεια γλώσσα που γνωρίζουμε προκειμένου να μας (μετα)δώσουν την συσσωρευμένη σοφία των αιώνων. Προφανώς όλες εκείνες οι σχολές σκέψεις, είχαν μια κοινή "πηγή γνώσης". Οι ανθρώπινες αντιλήψεις ανα εποχή και περιοχή, οι δεισιδαιμονίες, οι φοβίες και οι πλάνες, δημιουργούν "σκουριές" στις συνάψεις του ανθρώπινου μυαλού, που ούτως ή άλλως έχει τους δικούς του "ρυθμούς". Οι φιλοσοφικές αρχές και δοξασίες, στο παρελθόν ήταν πρακτικά εργαλεία ενατένισης και ανύψωσης του πνεύματος και της ψυχής. Μελετώντας κανείς τους αρχαίους της Αιγυπτου και της Ελλάδας, σε εκείνες τις εποχές, βλεπουμε γιατί υπήρξε η αναγκαιότητα για ενα "σύστημα ηθικής πειθαρχίας" που το ονομάσαμε "θρησκείες". Ολοι οι παλιοί φιλοσοφοι (πχ Πυθαγόρας) εκτιμούσαν οτι δεν ήταν όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να διδαχτούν "αλήθειες" γι αυτό και οι διδασκαλίες τους (δια)χωρίζονταν σε εξωτερικές και εσωτερικές, όπως και τα διάφορα "μυστήρια" μέχρι τις ημέρες μας(με πρώτο Μύστη επι της Γης τον Ορφέα) για τα οποία οι "μυημένοι" απαγορεύεται να μιλήσουν με (διάφορους) όρκους. Απο ό,τι φαίνεται ο βασικός στόχος ήταν "η επανασύνδεση του μέρους, με το όλον, με το Ενα"(απο εκεί ξεκινάει η γνώση για την "ακτίνα που μας συνδέει" - δηλαδή για την "αποκάλυψη" και τη "θεία χάρη").

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter