»Επιστροφή στο i-Reporter

Χθες το μεσημέρι βρέθηκα στην παλιά Αθήνα, το απόγευμα στην Κηφισιά και το βράδυ στην...Αλάσκα! Αν κανείς σκεφθεί οτι το όριο τελικά για τα "ταξίδια" ειναι η ταχύτητα του φωτός (στα 300 χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο), αυτόματα αντιλαμβάνεται και τον "συγχρονισμό" της μοριακής σωματοδομής. Αυτό που μπορεί να κάνει τη "φυλακή" να μην υπάρχει, είναι η δυνατότητα να μπορείς να ενεργοποιήσεις το νου με το αιθερικό σώμα και να αφήσεις την βαρύτητα στη...Γη. Να χρησιμοποιήσεις ως φυγόκεντρο δύναμη, την βαρυτική πυκνότητα του γήινου μαγνητισμού, μετατρέποντας την ύλη αρχικά σε...φως και στη συνέχεια σε "κενό". Ούτως ή άλλως ο ανθρώπινος νους δεν γνωρίζει "όρια". Η φαντασία μπορεί πάντα να αποτελεί μια "καύσιμη ύλη" για να μας κρατά ζωντανούς και ξύπνιους. Η συμβατική πραγματικότητα είναι εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για "ταξίδια" μέσα στην αστροσκόνη...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter