»Επιστροφή στο i-Reporter

Μπαίνουμε στην "ωρα της άνοιξης" καθώς (όμως) η Πατρίδα μας κατατρύχεται ακόμη απο τις βαριές σκιές (και τα φαντάσματα) του χθες...Ευτυχώς υπάρχει ακόμη ο ήλιος σε αυτόν τον έρμο τόπο...(η αρμύρα της θάλασσας και η διάθεση που δεν θέλουν χρήματα). Και σου φτιάχνει κάπως η ψυχολογία, μαζί με ενα χαμόγελο (έστω και "πικρό") - μαζι με τη ρακί και το κρασί, πολλοί μπορούν και να βλέπουν και όμορφες πλευρές. Οι πληροφορίες (απο παντού) δεν είναι καλές, η πραγματικότητα μίζερη και στενόχωρη (παρανοϊκή), ενω ετοιμάζεται (πυρετωδώς) "το αύριο". Για να είναι καλλύτερο, θέλει "άλλου τύπου πρωταγωνιστές". Δυστυχώς "πρώτο στασίδι" - σε αχρείαστες εκλογές - ξαναπιάνουν, όσοι ΔΕΝ μπορούν, δεν καταλαβαίνουν, δεν αντιλαμβάνονται. Οσοι είναι "προϊόντα" του χθες, που φεύγει σαν σκόνη παρασυρμένη στον άνεμο...Με άλλα λόγια "το χθες είναι εδώ και το αύριο δεν εχει έρθει ακόμη...". Μαζί με όλα αυτα, διάφοροι απίθανοι σαλτιμπάγκοι, χιλιάδες απατεώνες γεννήματα της εποχής μας...Ολα μπερδεύονται - γύρω τριγύρω - σε ενα απίστευτο "κουβάρι". Υπο μια έννοια, έχει πλάκα (αν είσαι σε κάποια παραλία του Μαυρίκιου και το "διαβάζεις" σαν γκροτέσκο κόμικ - μακρυά απο σένα...για χαβαλέ). Ομως ο καθένας (και η καθεμία) έχει ΜΟΝΟ ΜΙΑ ζωή να ζήσει. Και τα χρόνια περνάνε όπως η γη γυρίζει γύρω απο τον ήλιο. Ανοιξη, έρωτας, αγάπη, χαμόγελο, ρακί, κρασί...για να μπορέσει η οργή και η απόγνωση να μετουσιωθεί σε δημιουργική εργασία για μια άλλη κοινωνία (και οχι σε κατάθλιψη ή τρέλα και καταστροφή).

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter