»Επιστροφή στο i-Reporter

Στον επαγγελματικό χώρο του τύπου, η κατάσταση βαίνει διαρκώς...χειρότερη(και μάλλον ακόμη δεν φτάσαμε στην κορύφωση της). Το κακό είναι οτι "δεν βρίσκεται φως στην άκρη του τούνελ" όσο δεν έρχονται "ξένοι επενδυτές" και όσο "οι υπάρχοντες" προσπαθούν να διασώσουν ό,τι υπάρχει "απο το παλιό". Μάταιη προσπάθεια...

Η τεχνολογία προσφέρει όλα τα "εργαλεία" πλέον και απαιτούνται τα "νεα αφεντικά" της υπόθεσης με τους νέους εργαζόμενους...Η μετάβαση δεν άρχισε ακόμη, αλλά έχω την αίσθηση οτι μόλις τελειώσει τουλάχιστον "η ελληνική κρίση" θα μπούμε και σε αυτό το "κεφάλαιο"(άλλωστε "όλα είναι εδώ" με τον ένα ή τον άλλο τρόπο).
Και προσωπική μου αισθηση(και γνωμη) είναι οτι οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι(της εποχής εκείνης) μόνο να κερδίσουν θα έχουν...- άλλωστε δεν θα είναι και τόσοι "πολλοί"...
συνέχεια »

Δεν ξέρω πόσο ο καιρός της Σιβηρίας θα επηρεάσει αυτές τις ημέρες και την Ελλάδα (όπως λένε τα δελτία καιρού), αλλά σίγουρα "η σιβηρία" είναι μια περιοχή που προσφέρεται για "περίσκεψη"(καθώς προσφέρει την παγωνιά της τούντρας). Ισως μερικές φορές να χρειάζεται "να ξεφεύγεις", για να μπορείς να "επανέρχεσαι" στους φυσιολογικούς ρυθμούς και καταστάσεις μιας καθημερινότητας - που γίνεται ολοένα και πιο "γκροτέσκα". Για μια ελληνική κοινωνία που βρίσκεται "στα όρια της", οτιδήποτε προσφέρει διέξοδο μάλλον είναι "καλοδεχούμενο" γεγονός. Σαν όταν αρχίζει να βγαίνει το πράσινο χορταράκι μετά απο εναν βαθύ χειμώνα και τα δέντρα είναι ακόμη ξερά και τα βουνά γεμάτα χιόνι... συνέχεια »

Τι έχει αξία σε εναν αγώνα ποδοσφαίρου; Το σκορ; Η χαρά του θεάματος; Η συναναστροφή με τόσους άλλους; Η "αγελοποίηση"; Ο χαβαλές; Η εκτόνωση και το βρίσιμο γενικώς για το κάθε τι; Η αρρένα με τους μονομάχους; Η ομαδική ψυχοθεραπεία; Ο τζόγος; Ολα αυτά μαζί και τίποτα; - Μάλλον το απόλυτο τίποτα του πράγματος. Η ματαιότητα και...ο χαβαλές. Το παιχνίδι με τον θαυμασμό και το βρισίδι,ομού μαζί και χώρια. Οι νικητές και οι ηττημένοι. Και ξανά απο την αρχή. Την επόμενη φορά, ίσως...Προδότες,αλήτες,πουλημένοι,πάντα φταίει ο διαιτητής, πάντα απολύουμε τον προπονητή. Βαστάτε παληκάρια στην ανηφόρα και μετά είναι κατηφόρα...Στρατός για "το αφεντικό". Αλλωστε βράδυ όλα γίνονται, άντε απόγευμα... συνέχεια »

Ημουν το πρωι σε κάποιο υπουργικό γραφείο και μέσα ήταν μια εξαιρετικά ωραία...νεαρά που περίμενε τον υπουργό, που ήταν δίπλα σε κάποια σύσκεψη. Μέχρι να έρθει πιάσαμε την κουβέντα. Ηταν ανεργη δύο χρόνια(όπως είπε), είχε φέρει το βιογραφικό της (κάκιστα συμπληρωμένο όπως έριξα μα ματιά)κλπ Τσάντα Prada στον ώμο, συνολάκι πανάκριβο...δεν ξέρω αν ήταν παλιές αγορές που χρησιμοποιήθηκαν "για τη στιγμή", αλλά μόνο για...άνεργη που ψάχνει δουλειά δεν παρέπεμπαν. - Παρασκευή βράδυ σε ταβέρνα στην Αγ.Παρασκευή. Επρεπε να κλείσουμε τραπέζι για να...πάμε. Το αδιαχώρητο. Στα γύρω "βουνά" (απο την Αττική) το τριήμερο μόνο "κρίση" δεν έβλεπες...- Η οικονομία-φελλός που έχουμε (πλέον) σε συνδυασμό με ενα κράτος-ταμπακέρα(ο καθένας ό,τι θέλει βάζει και παίρνει) μας κάνουν μια κοινωνία-λάστιχο. Αν δεν αναδυθούμε γρήγορα στην επιφάνεια, βλέπω πολλούς πνιγμούς... συνέχεια »

Καθώς συζητούσαμε με τον Ελληνα Πρέσβη στις Βρυξέλλες, μου έδειξε στον τοίχο αυτή την φωτογραφία λέγοντας: Αυτός είναι ο πραγματικός Λώρενς της Αραβίας. Εσπευσα να "κρατήσω" αυτό το στιγμιότυπο. Εχω δει την ταινία κάποιες φορές, αλλά η εικόνα του Ομαρ Σαριφ δεν σε αφήνει να φανταστείς πως ήταν ο...αληθινός ήρωας των εγγλέζων. Η απορία μου αυτή, λύθηκε με αυτή τη φωτογραφία σε "ελληνικά χώματα" του Βελγίου! Ισως γιατί το τυχοδιωκτικό πνεύμα, των νομάδων, των στρατιωτών, των διπλωματών, των δημοσιογράφων, των ανθρώπων της τέχνης κ.α. σε κάποια στροφή της ιστορίας συναντάται όπως η σκόνη που κουβαλάει ο άνεμος στο διάβα του. Είμαι απο αυτούς που πιστεύουν οτι "οι άνθρωποι κάνουν τις θέσεις", αν οι συνθήκες το ευνοήσουν...(φυσικά άπειρες φορές οι θέσεις καταξίωσαν και επέβαλλαν ανθρώπους...). Επειδή όμως, τα γρανάζια της ιστορίας θέλουν "ανθρώπινο λάδι", αυτό δεν μπορεί να προέλθει παρα μόνο απο φωτεινά μυαλά (έστω και "διαβολικά"). Για να κινηθούν "οι μηχανές"...(Σημείωση: Ο Λόρενς της Αραβίας (άγγλ. Laurence of Arabia) είναι επική κινηματογραφική βιογραφική ταινία, αμερικανικής παραγωγής του 1962, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λην, σενάριο Ρόμπερτ Μπολτ και Μάικλ Γουίλσον, παραγωγή Σαμ Σπίγκελ και πρωταγωνιστές τους Πήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Άλεκ Γκίνες, Άντονι Κουίν, Τζακ Χόκινς, Χοσέ Φερέρ, Κλοντ Ρέινς και Άντονυ Κουέιλ.) συνέχεια »

(Κάντε "κλικ" στην εικόνα για να την μεγεθύνετε και να διαβάσετε την ιστορία - πως ο Βασίλης Τσιτσάνης έγραψε την περίφημη "Αρχόντισσα" - μια τυχαία συνάντηση στην Πανεπιστημίου, μια μικρή ιστορία τρέλας ενος ερωτευμένου με μια πανέμορφη κυρία, ενα "ραβασάκι" της κυρίας στον ...φίλο, μια συνάντηση το απόγευμα στο σπίτι της και αργότερα τελείωσε "η ημερα" με το...τραγούδι που έμελλε και μέλλει να τραγουδάνε όλοι οι ερωτευμένοι και μη έκτοτε...- με τις φράσεις που ειπώθηκαν - η καθημερινότητα πολλές φορές έχει ενα θεατρικό ρόλο). Κάπως έτσι η ζωή έρχεται "σε κύματα" και ή τα "καβαλάς" θετικά και δημιουργικά ή απλά φεύγουν...ή είσαι εκεί ή απλά δεν υπάρχεις. Ανάμεσα στο "μηδεν και το ένα" τελικά υπάρχουμε και δεν υπάρχουμε.Τα πράγματα συμβαίνουν ή όχι. Την "Αρχόντισσα", την Ελίζα (έτσι την έλεγαν) την σκότωσαν εν ψυχρώ στη Σταδίου στην κατοχή...Κάποιοι Γερμανοί ή δοσίλογοι.... συνέχεια »

Coco avant chanel - με την Οντρέ Τοτού σε μια υπέροχη ερμηνεία(σε μια προσωπική εποποϊα της κυρίας που έμελλε να κατακτήσει την κορυφή της μόδας και το Παρίσι). Real Steel με τον "Γούλφεριν" των X-Men να μας παραπέμπει στο μποξ του μέλλοντος με Ρομπότ (μια παραλλαγή της δυνατότητας να έχουμε "κλώνους" που θα κάνουν διάφορες "δουλειές" για εμας, χωρις...εμας).

Ο Κινηματογράφος παίρνει "ιστορίες" και τις κάνει "ζωντανό παραμύθι". Οσο πιο καλός είναι ο σκηνοθέτης και το "κάστινγκ" των ηθοποιών (του διευθυντή φωτογραφίας, του συνθέτη που θα γράψει τη μουσική) τόσο το αποτέλεσμα θα μας...συναρπάσει. Ο κινηματογράφος μπορεί να είναι διασκέδαση, λύτρωση,ψυχανάλυση,εκπαίδευση,φυγή "για ενα δίωρο",ευκαιρία για "έξοδο" και συναναστροφή μέσα απο τα παραμύθια...Ζούμε τη ζωή μας, μέσα απο τις ζωές και τις ιστορίες των άλλων. Κάτι σαν "κουτσομπολιό".
Ο Στηβεν Σπήλμπεργκ στο "αληθινό ατσάλι" εκτός απο τα εκπληκτικά εφφέ (με τα Ρομπότ που παίζουν "κατς") έχει φόντο μια ανθρώπινη ιστορία με πρωταγωνιστή ενα ...παιδί(την αθωότητα μας). Και πόσο βαναυσα και απρόσεχτα λειτουργούμε.
-Δεν πιστευω στην ευτυχία σας
Κοκό(παρατσούκλι): -Χρειάζομαι απλά μια δουλειά. Ποιος νομίζετε οτι είστε; Πως είναι να είσαι ερωτευμένη;
-Πονάει...πονάει...
-Το παιχνίδι δεν τελείωσε. Μη φύγεις μες τη νύχτα...
(Εδω σε ενα στιγμιότυπο σε ενα αραβικό εμιράτο).
συνέχεια »

Βέβαια, το να είσαι "θετικός,προσηνής και δεκτικός" προφανώς δεν σημαίνει και...αδυναμία. Το να είσαι ευλύγιστος σαν στάχυ στον άνεμο, δεν σημαίνει και πάλι...αδυναμία. Οι άνθρωποι έχουν μια τάση να...παρεξηγούν εύκολα (είναι καχυποπτοι - κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια) και παράλληλα να ενεργούν "με επιθετικότητα" - μπερδεύουν συχνά το θράσσος τους με το (απαραίτητο)...θάρρος. Την άγνοια με τον...(μαχαλά)τσαμπουκά. Τη ρηχότητα, με τη...βιασύνη τους. Οι αρχαίοι μας, έλεγαν "σπεύδε βραδέως", δηλαδή να ενεργείς με την ταχύτητα της σοφίας και της γνώσης, ώστε να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι αυτό το "παν μέτρον άριστον" είχε την έννοια της ισορροπίας, κυρίως μέσα μας - σε άμεση συνάρτηση με το "γνώθι σ' αυτόν".
Ο...(τρέχων)τσαμπουκάς, καλός είναι, όταν βρίσκεσαι "σε θέση μάχης"(ενδεχομένως σαν τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα).

Στη σύγχρονη Ελλάδα, φαίνεται να λείπει πλέον (και) η αγωγή (όπως) και η παιδεία(η κουλτούρα). Αναζητείται "πυξίδα" και κοινωνικός επαναπρογραμματισμός. Ευτυχως, έχουμε το DNA και την παράδοση να το...ξαναφτιάξουμε "το μαγαζί". Πόσο θα διαρκέσει, άγνωστο...
συνέχεια »

Σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες εποχές (και περίεργες για πολλούς λόγους) θυμάμαι οτι εμείς που ξεκινήσαμε απο κάποια φτωχή επαρχία (του Βορρά εγώ) σε - κυριολεκτικά - "πέτρινες εποχές" και βγάζαμε πάντα το ψωμί μας μόνο με την πολύ, σκληρή και ποιοτική δουλειά(τουλάχιστον αυτή ήταν η προσπάθεια) σεβόμασταν απόλυτα το μόχθο του άλλου(τη ζήλια,το φθόνο και την κακία την αφήναμε για τους άλλους). Γι αυτό προτιμούσα (κι εγω) πάντα "να βλέπω μισογεμάτο το ποτήρι, να ξεκινάω με ενθουσιασμό και καλές προθέσεις, παρα μεμψίμοιρα και με μισό μάτι και αμφισβήτηση το οτιδήποτε". Τελικά, ο κανόνας είναι η...απογόητευση (γιατί συνήθως οι ελπίδες δαψεύδονται,οι αυταπάτες πεθαίνουν στο τέλος και τελικά συνειδητοποιείς για άλλη μια φορά πόσο αφελής και κορόϊδο ήσουν - οι άνθρωποι είναι μοχθηροί, πονηροί και βολεψάκηδες). Οπως όμως λέει μια παροιμία "του ανθρώπου πρώτα βγαινει η ψυχή και μετά το...χούί" - με την διασταλτική έννοια αυτής της προσέγγισης "έτσι μάθαμε,ετσι μεγαλώσαμε,πορευτήκαμε, είναι αργά να αλλάξουμε...συνήθειες προσέγισης - συνεχίζουμε να βλέπουμε θετικά τους ανθρώπους". Μεγαλώσαμε σε σπίτια με ανοιχτές πόρτες, χαμόγελα, χωρίς χρήματα, νυχτέρια και δουλειά. Πανηγύρια στο χωριό,βόλτες στην πλατεία και ταβέρνες. Τα φαντάσματα έβγαιναν τη νύχτα, στα παραμύθια που μας έλεγε η γιαγιά...- Τώρα βλέπεις τα "ζόμπι" μέρα νύχτα μπροστά σου...

- Είναι δύσκολο να μπεις στον κόσμο "τον απέναντι" (των μοχθηρών,κακών,ζηλόφθονων,της αρπαγής και της κλεψιάς,του "παρτάκια" κλπ κλπ) - δεν το έκανα ποτέ, είμαι ανίκανος για αυτό.
- Θυμάμαι με νοσταλγία στη επαρχία Γκουανκξί που βρέθηκα πρόσφατα, τα πρόσωπα των κατοίκων να φωτίζονται συνέχεια απο ενα χαμόγελο - ειλικρινές, οχι δήθεν. Νιώθουν όμορφα και ήσυχοι με τη συνείδηση τους. Και μόνο τα μάτια τους να δεις, φτάνει. Τα υπόλοιπα, μικρή σημασία έχουν...
συνέχεια »

Διαβάζοντας αυτό τον "πρόλογο" γραμμένο απο τον Νίκο Καζαντζάκη, έρχεσαι στο σήμερα να ...αναπολήσεις την τέχνη της γραφής. Και να ξανα-θυμηθείς ΠΟΣΟ τεράστια ΜΕΓΑΛΟΙ υπήρξαν ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΙ. Και πόσο αλλαζόνες, υπερφίαλοι,κοκορόμυαλοι είμαστε οι σημερινοί. Ανεξαρτήτου φύλου. Να, γιατί η Παιδεία δεν εχει σχέση με την "εκπαίδευση"(τουλάχιστον "βιομηχανικού τύπου" της αποκαλούμενης "μεταπολίτευσης"). Η Ελλάδα ευτύχησε - ανέκαθεν - να έχει ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΑΛΑ και σπουδαία Πνεύματα. Κι αν υπάρχει μια ελπίδα, είναι οτι θα ανθίσουν και πάλι τα λουλούδια σ' αυτόν τόπο και θα μοσχοβολίσουν πασχαλιές... συνέχεια »

Τα Χριστούγεννα πέρασαν, ο νέος χρόνος για (εμας) τους Χριστιανούς ξεκίνησε και μένει να φθάσουμε στο τελος του Δεκέμβρη για να δούμε εαν θα έχει έρθει "το τέλος του κόσμου"...(όπως προφητεύουν διάφοροι...).

Γυρίζοντας αυτόν τον καιρό ανα τον κόσμο και μιλώντας με πολλούς άλλους που γυρίζουν πολύ περισσότερο και (γνωρίζουν) πιο ενδελεχώς "τα πράγματα", θέλω να βλέπω "την θετική πλευρά των εξελίξεων".
Είμαι κι εγω απο εκείνους που λένε οτι "ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες" αλλα απο την άλλη....who cares?
Είναι αυτό που λέμε "κουφάλα νεκροθάφτη, δεν θα πεθάνουμε ποτέ". Αντε στην υγειά σας, και πάμε στα επόμενα...τσουγγρίσματα.
συνέχεια »

Επειδή δεν ζούμε σε ουδέτερες εποχές - και καθώς τα σύννεφα πυκνώνουν ολοένα, ο οικονομικός πόλεμος όλα δείχνουν οτι θα εξελιχθεί σε ...κανονικό πόλεμο. Κι ενω η χώρα βρίσκεται "μεταξύ σφύρας και άκμονος" αναζητώντας "σωτηρία και προοπτική",φαντάζομαι όλοι πλέον - με τον ενα ή τον άλλο τρόπο - έχουν τις "κατάλληλες πληροφορίες" για να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις (οι οποίες προφανώς δεν είναι μονοδιάστατες - σε ενα τόσο πολυσύνθετο περιβάλλον).Δεν χρειάζονται - άλλα - λάθη και "εγωισμοί" ή τα παλιά εργαλεία. συνέχεια »


Εβλεπα τη φωτογραφία του Ταγιπ Ερντογάν στις 3 Ιανουαρίου φέτος με τον ηγέτη της Χαμάς και θυμήθηκα οτι πριν δυο - τρια χρόνια βρέθηκα στη Δαμασκό, στη Συρία και ο ηγέτης της Χαμάς έδωσε την πρώτη του συνέντευξη σε έλληνα δημοσιογράφο (δημοσιευθηκε τότε στο ΠΑΡΟΝ). Ο Ταγιπ έχει (όπως λένε όλες οι πληροφορίες) καρκίνο του παχέος εντέρου (μεταξύ άλλων) και όλα δείχνουν οτι "δεν θα βγάλει τη χρονιά"(όπως και ο κολλητός του φίλος Πρόεδρος της Τουρκίας - που μαζί αναρριχήθηκαν στην εξουσία - που εδω και μερικά χρόνια έχει "εξαφανιστεί" και δεν μπορεί καν να ταξιδέψει). - Τα όσα συμβαίνου σήμερα στη Συρία, είναι απολύτως φυσιολογικά (όποιος έχει επισκεφθεί τη χώρα μπορεί να αντιληφθεί τι λέω). Με τον ηγέτη της χαμάς (που φρουρούνταν απο εναν ιδιωτικό στρατό πάνω απο πενηντα "νίντζα" και μετακινούνταν κάθε ώρα σε άλλο σημείο, με διάφορους "σωσίες" κλπ) έγινε μια μεγάλη συζήτηση για τα σχέδια των παλαιστινίων στην περιοχή, σε σχέση με την Ελλάδα. Τώρα μπορώ να πω οτι ήθελε να μεταφέρουμε και ενα (φιλικό) μήνυμα στον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, το οποίο όντως μεταφέρθηκε απο βουλευτή - και σήμερα - του ΠΑΣΟΚ(ισως και απο άλλους πιο κοντά στον ΓΑΠ). Αν μπορώ να εκτιμήσω απο τη συνέχεια, πετάχθηκε στο καλάθι της...ιστορίας(η αξιοποιήθηκε λανθασμένα και ιδιοτελώς)! Καθώς λοιπόν η Τουρκία θα μπει σε πολύ μεγάλη περιπέτεια αλλαγής πολιτικής ηγεσίας και καθώς ετοιμάζεται "η πλήρης γεωστρατηγική αναδιάρθρωση της περιοχής", όλα έχουν τη σημασία τους (ειδικά ο στρατηγικός άξονας Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα). - Η Ελλάδα του ΓΑΠ με τον Φον Δρούτσα στο τιμόνι της εξωτερικής μας πολιτικής ήταν μια θλιβερή περίοδος (κατα γενική ομολογία - θα αποκαλύψω κάτι ακόμη που μου μετέφερε κορυφαίος υπουργός απηυδισμένος: Οταν πήρε ο Φον Δρούτσας τηλέφωνο τον Υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Λαβρόφ έγινε ο εξης (αληθινός) διάλογος(κι ας τον διαψεύσει όποιος έχει τα κότσια):

-Είμαι ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας κ.Δρούτσας
-Δεν γνωρίζω καμμία χώρα κύριε που να την λένε Ελλάδα. Χαίρετε.
Και του έκλεισε το τηλέφωνο και έκτοτε δεν υπήρξε καμμία άλλη επαφή!
Αυτά τα ωραία...
(για να μην πούμε για τους Αραβες, τα μεγαλόπνοα επενδυτικά σχέδια κλπ - τι ακριβώς συνέβη)
συνέχεια »

(Νάπολι,Ιταλία πηγαίνοντας σε μια ψαροταβέρνα) - Είχα την ευκαιρία να δω πως λειτουργούν όλα τα υπερσύγχρονα συστήματα παρακολούθησης σε Real time παρακολούθηση(όλα συνδεδεμένα μεταξύ τους). Δεν εχουν σημασία οι λεπτομέρειες. Σημασία έχει οτι υπάρχει όλη εκείνη η τεχνολογία για να γνωρίζουν ό,τι χρειάζεται για εμας (όσοι την διαθέτουν ή έχουν πρόσβαση σ' αυτήν). Οπως και οι "τροϊκανοί" είχαν έρθει στην Ελλάδα ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ μας επιβληθούν επίσημα και επίσης ανέπτυξαν δικές τους ομάδες παρακολούθησης (πέρα και έξω απο το ελληνικό κράτος). Οπως επίσης η task force της "τρόϊκας" έχει "καθρέφτη" κάθε κρατική λειτουργία. Οπως και σε κάθε τεράστιο όγκο "δεδομένων" σημασία έχει η άμεση αξιοποίηση κάθε χρήσιμης πληροφορίας και το "ξεσκαρτάρισμα" και η γνώση σε πραγματικό χρόνο. Το ζητούμενο; Οι σωστές αποφάσεις σε άμεσο χρόνο.
Ζητούμενο; Η ευημερία των πολιτών. Υποτίθεται οτι όλα αυτά υπάρχουν για χάρη αυτού του "ζητούμενου". Επειδή όμως, ζούμε σε κοινωνίες "συμφερόντων", εχει σημασία η σωστή και δίκαιη αξιοποίηση όλων αυτών "των δυνατοτήτων". Η κατάχρηση τους, οδηγεί σε "παραμορφώσεις". Εκτιμώ οτι οι φίλοι της Ελλάδας, μπορούν να μας βοηθήσουν στο να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις για χάρη του ελληνικού λαού και των ευρύτερων συμφερόντων του. συνέχεια »

Στην Κίνα (ως γνωστόν) κυριαρχεί ΑΠΟΛΥΤΑ το Κομμουνιστικό Κόμμα (υπάρχουν στα...χαρτιά κάποια κόμματα, σε κάποιες τυπικές εκλογές που κανείς δεν αντιλαμβανεται πότε κι αν γίνονται...), ΔΕΝ υπάρχουν διαδηλώσεις,διαμαρτυρίες,κλεισιματα δρόμων και άλλα τέτοια "ωραία" και όταν εκδηλώνονται...εξαφανίζονται πριν καν το σκεφθούν οι εμπνευστές τους! Φυσικά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (που ίδρυσε ο Μαο) ΔΕΝ έχει την παραμικρή σχεση με κόμματα ή ιδεολογίες "τύπου ΚΚΕ". Η αίσθηση του "λαού" και του "κράτους" είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αναβαθμισμένες αξίες. Καθώς και της επιχειρηματικότητας με σχέδιο και όραμα. Απο ό,τι κατάλαβα (απο όλες τις συζητήσεις που είχα δυο μήνες στην Κίνα σε δυο ταξίδια μου τη χρονιά που μας πέρασε) "σε τρία χρόνια θα είναι έτοιμοι για την έξοδο τους στον...εξω κόσμο"! Και θα έχουν υλοποιήσει την διοικητική και κοινωνική μεταρρυθμιση που βρίσκεται σε εξέλιξη, μειώνοντας τον αγροτικό τους πληθυσμό στο 30% περίπου και δημιουργώντας ενα εντελώς νέο υπερσύγχρονο "δίκτυο κοινωνίας" με πόλεις δορυφόρους γύρω απο τα μεγάλα αστικά κέντρα που θα συνδέονται με υπερσύγχρονα οδικά δίκτυα (πχ το μαγνητικό τρένο που αποστάσεις Αθήνα-Λονδίνο τις κάνει όσο και ενα...αεροπλάνο - αφού τρέχει με περίπου 600 χλμ την ωρα). Το να επανασχεδιάσεις ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ τη δομή του κράτους και της κοινωνίας σου, δεν είναι εύκολο, αλλα δεν είναι και δύσκολο. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ πολιτική απόφαση και όραμα και το κατάλληλο πλαίσιο. Για παράδειγμα το "ανέκδοτο" που λένε είναι: "Παίρνεις τηλέφωνο στο μαγαζί οχι για να κλείσεις τραπέζι,αλλά για να δεις εαν υπάρχει το μαγαζί"! Σήμερα αποφασίζεται πχ να κατεδαφιστεί ενα οικοδομικό τετράγωνο (για οποιονδήποτε λόγο κρίνει το κράτος), σε ενα μήνα λειτουργεί πχ το εμπορικό κέντρο που είχε σχεδιαστεί! Ετσι απλά. Πως λοιπόν να κατανοήσουν εμας, οταν για μια...υπογραφή θέλεις 3 χρόνια;
Οταν οι άλλοι δημιουργούν το μέλλον με υπερ-ηχητικές ταχύτητες εμεις κινούμαστε σε ρυθμούς...μεσαίωνα. Το παρήγορο είναι οτι ΕΑΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΟΥΜΕ ο,τι κλείνει το δρόμο μας, μπορούμε να τους...φτάσουμε... συνέχεια »

-Γιατί σχεδόν ΟΛΟΙ οι Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό(με οτιδήποτε κι αν κάνουν, απο πλύσιμο πιάτων μέχρι το ΜΙΤ και το διάστημα) και στην Ελλάδα οι ΙΔΙΟΙ δεν υπάρχουν καν; Ας πούμε η πρύτανης ΟΛΩΝ των Γαλλικών πανεπιστημίων(για χρόνια) η κυρία Γλύκατζη-Αρβελερ κλήθηκε πολλές φορές να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα και παραδέχεται (όπως και όλοι σχεδόν) οτι στην Ελλάδα είναι αμφίβολο εαν δίδασκε καν ως καθηγήτρια!
Είναι απολύτως προφανές οτι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά εμείς στραβά αρμενίζουμε.
Αυτό που φταίει επομένως ΔΕΝ είναι οι Ελληνες, αλλά το μοντέλο πολιτικής,κοινωνίας,οικονομίας,επιχειρηματικότητας κλπ που δημιουργήσαμε. Με αυτή την έννοια ΣΩΣΤΑ οι ξένοι που μας βοηθάνε μας αντιμετωπίζουν ως ΜΙΑ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΧΩΡΑ που πρέπει να επαναδημιουργηθει ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ (σαν να μην υπάρχει τίποτα). Πρέπει όλα να ισοπεδωθούν και επάνω στα συντρίμμια να ξαναχτιστεί το Ελληνικό Κράτος - κάτι προφανώς επώδυνο αλλά που προϋποθέτει τουλάχιστον την έννοια της δικαιοσύνης.
Η Ελλάδα - σαν τόπος - είναι μια ευλογημένη απο τους θεούς τοποθεσία επάνω στη Γη. Εχει τα πάντα. Και είναι σταυροδρόμι λαών,πολιτισμών και φυλών. Το ερώτημα (πολιτικό κ.α.) ειναι "ωραία το γκρεμίζουμε αυτό που έχουμε, ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ στη θέση του;". Πριν δώσω την δική μου απάντηση, θα σημειώσω οτι ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ όπως είμαστε ΤΩΡΑ, είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ όσοι κατοικούμε σε αυτον τον τόπο ή όσοι θέλουν να έρθουν εδώ.Αναστέλλονται ΤΑ ΠΑΝΤΑ και υπάρχει ενας μονο νόμος: Της επιβίωσης. Μετά μπορούμε να δούμε τα διάφορα "μοντέλα ανοικοδόμησης και ποιοι θα τα υλοποιήσουν".
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να οικο-δομήσουμε ενα απολύτως φιλικό στην επιχειρηματικότητα περιβάλλον, ενα οικολογικό μοντέλο "πράσινης ανάπτυξης" απο άκρη σε άκρη,να καταστούμε ενα πραγματικό εξωστρεφές "σταυροδρόμι" λαών, φυλών και πολιτισμών χωρίς φοβίες και περίεργα σύνδρομα(αλλά με κανόνες και αξίες)και στροφή στην Παιδεία, τον Πολιτισμό, τη Ναυτιλία, τον Τουρισμό, την Ενεργεια, τις Υπηρεσίες...(με τις πραγματικές έννοιες των όρων και οχι με όσα μεχρι σήμερα έχουμε κάνει...).
Μια νέα Συντακτική Εθνοσυνέλευση με ΟΛΕΣ τις δυνάμεις ενωμένες, μπορεί να επανα-χαράξει το μέλλον αυτού του τόπου... συνέχεια »

Να μας φωτίσει το Αγιο Πνεύμα(που υπάρχει μέσα στον καθένα μας)να βρούμε το δρόμο μας. Συνολικά και ατομικά. Αυτη την ώρα "στεγνώσαμε απο χρήματα - ρευστότητα - δουλειές - προοπτική". Οταν πήγα στην Τράπεζα της Κίνας (όπως λέμε Τράπεζα της Ελλάδας) - απο όπου και το στιγμιότυπο - κατάλαβα ΠΟΣΟ μείναμε πίσω ΣΕ ΟΛΑ. Σε μια συζήτηση με τον αναπληρωτή πρόεδρο της Τράπεζας, κατάλαβα οτι με τα πάνω απο 3,5 τρις δολ "διαθέσιμα" της τεράστιας αυτης χώρας, θα ήταν "εύκολο" με μια άλλη πολιτική στη χώρα μας, να έχουμε τελείως διαφορετική εξέλιξη των πραγμάτων. Θα σταματήσω εδώ.
Θα προσθέσω μια άλλη ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ που καλό θα ήταν να την γνωρίζουν όσοι συζητούν (ή θα συζητήσουν) για δουλειές ή πολιτική με την Κίνα (και τους Κινέζους) σε επίπεδο κράτους(και αξιωματούχων του): ΠΑΝΤΑ αυτός(ή αυτή) που παίρνει τις αποφάσεις και ειναι ο ΙΣΧΥΡΟΣ "της παρέας" δεν κάθεται μπροστά στο τραπέζι των συζητήσεων - αλλά πίσω με άλλη ιδιότητα! Και ως γνωστον την Κίνα την κυβερνούν 9 ΜΟΝΟ άνθρωποι που ΔΕΝ αλλάζουν, παρά μόνο για λόγους "ανωτέρας βίας ή σημαντικών λαθών". συνέχεια »

Είναι αλήθεια οτι οι "γιορτές" είναι πάντα μια ευκαιρία που δίνουμε στους εαυτούς μας, να περάσουμε απο τα "συνηθισμένα" στα λίγο πιο...χαρούμενα. Να βρεθούμε "πιο κοντά", να αφήσουμε "πίσω" εγωισμούς ή μικροκακίες και να πιούμε "στην υγειά μας". Στην Κίνα (απο όπου και το στιγμιότυπο) ΔΕΝ υπάρχει (επίσημη) θρησκεία ή θρησκευτικές γιορτές(και το νέο έτος το γιορτάζουν στα μέσα Φεβρουαρίου - οπότε και για δέκα περίπου ημέρες είναι ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΡΓΙΑ για τους πάντες).

Οταν σκέφτεσαι με "αυτοκρατορικούς ρυθμούς" και σέβεσαι την ιστορία σου χιλιάδων χρόνων(και όσους την δημιούργησαν), όταν διαθέτεις πολιτισμό με αξίες, προφανώς και κοιτάς "με άλλο μάτι" την δημιουργία "του σήμερα".
Στην πατρίδα μας, φτάσαμε στο "μεταίχμιο". Πολλά και μεγάλα τα λάθη μας για αρκετά χρόνια...Και πρέπει να πιάσουμε"το νήμα απο την αρχή"...
συνέχεια »

Τι είναι μια ευχή; Μια "θετική ενέργεια" που θέλουμε να εκπέμψουμε για πρόσωπα και καταστάσεις, σαν ενας "αόρατος φύλακας-οδηγός" για υγεία, ευτυχία, αγάπη...(ανθρώπινες καταστάσεις που δεν θέλουν χρήματα, στην τελική...). Στην Αθήνα, μόνο στο Κολωνάκι φαίνεται να υπήρχε "συνωστισμός" (στην πλατεία), η υπόλοιπη Αθήνα έμοιαζε "άδεια"(παρά τις φιλότιμες και καλές προσπάθειες του Δημάρχου Γ.Καμίνη για μουσική και δρώμενα - σε Κλαυθμώνος,Κοτζιά κ.α.) Στη Βόρεια Ελλάδα "συγκεντρώνουν τρόφιμα" και φοβούνται...πόλεμο(!) ή χρεωκοπία(!) και γενικά τα "μαντάτα" (με τον αποκλεισμό του Ορμούζ για το Ιραν) μοιάζουν "δύσκολα". Η ατμόσφαιρα είναι ανταριασμένη - το βέβαιο είναι οτι αν την σκαπουλάρουμε το πρώτο εξάμηνο (σαν χωρα) θα βρούμε - λογικά - μετα τα "πατήματα μας".

(Εδω πριν μερικές ημέρες εξω απο την αίθουσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λίγο πριν μπει μέσα ο Ρώσος πρόέδρος Μεντβέγιεφ - η Ρωσία έχοντας καλές σχέσεις με τη Γερμανία και κατ' επέκταση με την Ε.Ε. θα διαμορφώσει ενα νέο "τοπίο" στη συνέχεια, για την περιοχή μας).
συνέχεια »

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε μια..εξαιρετικά δύσκολη (όπως αναμένεται και όλα δείχνουν και...φέτος) χρονιά. Οπως λέω, η ελπίδα δεν πεθαίνει τελευταία, αλλά οι αυταπάτες μας...
- Δεν ξέρω αν φέτος θα ειναι "το τέλος του κόσμου" όπως ερμήνευσαν ορισμένοι το "ημερολόγιο" των Μάγιας (τον επόμενο Δεκέμβριο) αλλά σίγουρα πρέπει να βάλουμε τέλος και μάλιστα οριστικό, στον κόσμο που φτιάξαμε στην Ελλάδα...(το..μπαχαλέ).
Κάθε αρχή και δύσκολη...αλλα είναι το ήμισυ του παντός. "Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα...γατι με σένα μοιάζει...". συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter