»Επιστροφή στο i-Reporter

Μερικές φορές, ταξιδεύοντας στα...πέρατα του κόσμου, συνήθως αναζητάς απαντήσεις για τον εαυτό σου. Αλλοι λαοί, άλλα ήθη και έθιμα, άλλοι πολιτισμοί, γλωσσα,συνήθειες, χρώματα και αρώματα...άλλες γεύσεις...Και απολύτως βέβαιο, οτι αγνοούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για τη δική μας καθημερινότητα, τους δικους μας "ήρωες", μικρούς ή μεγάλους. Δεν έχουν ιδέα για τα θέματα που απασχολούν εμάς...Αυτα που σε εμας φαίνονται "βουνό", για όλους τους άλλους απλώς δεν υπάρχουν καν ούτε σαν...απλή γνώση! Οπως το ίδιο "δυναμωτικό φάρμακο" είναι και μια "στάση" στα νεκροταφεία. Οχι μόνο για να τιμάμε τους νεκρούς μας, αλλά και για να θυμόμαστε οτι "όλα τα νεκροταφεία είναι γεμάτα απο...αναντικατάσταστους". Και ο,τι κανένας δεν παίρνει τίποτα μαζί του(ούτε ακίνητα, ουτε βιβλιάρια καταθέσεων...).
Φέτος επισκέφθηκα δυο φορές το μεγαλύτερο τεχνικό επίτευγμα του ανθρώπου όλα τα χρόνια που ζει στον πλανήτη μας - τουλάχιστον απο όσα ξέρουμε. Αν εξαιρέσουμε τις πυραμίδες, το Σινικό Τείχος στην Κίνα, είναι το μόνο που φαίνεται απο το...φεγγάρι. Ομολογώ οτι θέλει "κότσια" και να το φτιάξεις εκείνη την εποχή μέσα στα βουνά (όπως βλέπετε), αλλά και να το περπατήσεις (ακόμη και σήμερα - ειναι μια εξαιρετική γυμναστική και υγιεινή - εστω και για λιγα...χιλιόμετρα). Για να νιώθουμε το dust in the wind... συνέχεια »

(Στην παραλία...Βόρεια Ελλάδα) - Εαν είσαι ναυαγός, σαν τον Ροβινσώνα ή τον Οδυσσέα περιπλανώμενος στα κύματα (της ζωής), ποιό θα ήταν το...όραμα σου; - Τη χρονιά που μας αφηνει, βρέθηκα δυο φορές στην Κίνα για μεγάλα διαστήματα, άλλη μια στην Αμερική (στο Βορρά της και το Νότο της) στον ισημερινό, σε πολλές χώρες της Ευρώπης και γενικά "τα είδα όλα", σε μια άκρως δύσκολη συγκυρία. Αν και δεν έγραψα τίποτα (σχεδόν) παρά μόνο "ψήγματα", δεν νιώθω έτοιμος ούτε τώρα να το κάνω. Για παράδειγμα στο πρώτο μου ταξίδι, πριν περίπου ενα χρόνο, κάθε μέρα στις 12 το μεσημέρι και στις 6 το απόγευμα(τότε τρώνε οι Κινέζοι,όλοι...)είχα "γεύματα εργασίας" στα μεγαλύτερα media της Κίνας (τηλεοράσεις,ραδιόφωνα, εφημερίδες,ομίλους, sites...). Εξαιρετική εμπειρία απο κάθε άποψη, με σπουδαίους ανθρώπους του επαγγέλματος, καθώς ενδιαμεσα και το βράδυ πάλι υπήρχαν άλλες πολύ σημαντικές συναντήσεις και συζητήσεις...Η Σανγκάη πλέον έχει ξεπεράσει σε λάμψη,πλούτο και αίγλη την Νεα Υόρκη. Η Ναννίνγκ, στην Γκουανξί (σύνορα με το Βιετνάμ) είναι "η πράσινη πρωτεύουσα" της νότιας Κίνας, στην οποία άνετα θα μπορούσα να ζήσω. Υπεροχη φιλοξενία, πάρκα και...παέκιου(το κινέζικο ρακί) σε μια υπέρλαμπρη (επαρχιακή) πόλη (των μόλις 9 εκ.κατοίκων) που ξεφυτρώνει μέσα απο τα ερείπια και το..."χθες" σε χρόνο αστραπή.

Μια χρονιά που θα μείνει ορόσημο και για την Ελλάδα (που είδε 75 χρόνια κτισίματος να καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος....σε άμμο).
συνέχεια »

Αυτές τις ημέρες, είχα την ευκαιρία να διαβάσω και να σκεφθώ...(απέφυγα τις καταχρήσεις - αλλη μια θυσία στο βωμό της αυτοκάθαρσης - και ξανα προς την δόξα τραβά...- της κρεπάλης). Διάβασα πολλά tweets, editorial,επικήδεια επιφωνήματα, ανέγνωσα άρθρα,ρεπορτάζ και...αρθρίδια...διαπίστωσα το πολύ βαρύ αγχωτικό κλίμα των ημερών σαν "δαμόκλειο σπάθα"(σαν...χατζάρι έτοιμο να σου κόψει το λαιμό...απο το σβέρκο - όπως εδω στο στιγμιότυπο, στην Αγγλία) - σκέφθηκα επάνω σε διατυπώσεις του τύπου "δεν είμαστε μέρος του θαύματος της φύσης, αλλα ενα φθαρτό δημιούργημα που σβήνει και χάνεται σαν σκόνη στον άνεμο...) ή στο καβαφικό "ο δρόμος έχει σημασία, το ταξίδι..." και άλλα πολλά. Θα συμφωνήσω με κάποιον άλλο που μιλούσε για defragment της ζωης μας(όπως ανασυγκροτούμε τον σκληρό κατακερματισμένο απο αρχεία και εικόνες και προγράμματα δίσκο μας στο PC) - μετά απο μια "κρίσιμη ηλικία"(για σκέψεις). Φέτος δεν υπήρχε λόγος για φώτα, φωνές και πανηγύρια. Βέβαια η ζωή συνεχίζεται...για να συμφωνήσω οτι οσες φορές κι αν μπεις στο ιδιο ποτάμι, πάντα άλλο νερό θα σε βρέξει...Οπότε keep to going...(ανηφόρες,κατηφόρες...) - Α, και ειδα 3-4 φορές το Eat pray love...(εξαιρετική εικόνα, σενάριο απο την φιλοσοφία της ανατολής, άριστη ερμηνεία απο την Τζούλια Ρόμπερτς και βέβαια τον Χαβιέ Μπερδέμ - εξαιρετικός...- μια ταινία που θέλει να σε διδάξει στην αυτογνωσία...δύσκολο θέμα με πολλές στροφές...αλλά τελικά αξίζει να την δει κανεις - ας προσευχηθουμε λοιπον στην αγάπη που περνάει απο το...στομάχι - προσοχή στα περιττά κιλά). συνέχεια »

(Και μια σημερινή φωτο-κάρτα με το πνεύμα των ημερών - Η ιστορια του Κάρολου Ντίκενς με τα τρία φαντάσματα που σου δείχνουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με στόχο να...αλλάξεις διορθώνοντας τα λάθη σου, πάντα είναι μια εξαιρετική ιδέα...ενα εξαιρετικό παραμύθι - μια υπέροχη βαθιά ανθρώπινη ιστορία - που μπορεί κανείς να τη συναντήσει σε υπέροχες κινηματογραφικές μεταφορές...). συνέχεια »

Ενας χρόνος φεύγει - άλλη μια φορά η Γη γύρισε σε πλήρη κύκλο απο τον ήλιο (σε 365 ημέρες και κάτι "ψιλά"). Σε μια ηλιόλουστα χειμωνιάτικη Αθήνα, με μια γεύση μελαγχολικής συννεφιάς, εύχομαι πολλές φορές η Γη να γυρισει στο ταξίδι της και να μας βρει συνταξιώτες... «Βόρειους» και «Νότιους», «Ανατολικούς» και «Δυτικούς»...
- Στο στιγμιότυπο φέτος τον Δεκέμβριο στην φημισμένη πλατεία grandplace στις Βρυξέλλες. Νομίζω τέτοιες ημέρες εκεί, που τα φώτα-λέϊζερ πέφτουν επάνω στα μεσαιωνικά κτίρια και τα μετασχηματίζουν σε κάτι απροσδιόριστα "μελλοντικό απο το παρελθον", το χιόνι(χιονόνερο) αχνοπέφτει με το τσουχτερό κρύο ενω ακούγεται "απο τον ουρανό" κλασσική μουσική και τις πόρτες των "πάμπ" να σε περιμένουν με τα τζακια να καίνε δυνατά, είναι μια διαφορετική...κατάσταση απο τη δική μας. Στα σοκάκια εκατοντάδες πλανόδιες "αγορές"(παζάρια, κατα μια έννοια αλλά χωρίς...παζάρι στις τιμές)προσφέρουν γλυκά και ό,τι άλλο έχει σκεφτεί ο πωλητής. Εκεί στη μέση της πλακοστρωμένης πλατείας, και το δέντρο των Χριστουγέννων...(το σχόλιο της παρέας: Αφήστε τους έλληνες δυο ημέρες σε αυτη την πλατεία και θα την έχουν κάνει...καλοκαιρινή και αγνώριστη...αναπόφευκτα η έννοια των βανδαλισμών, του άσχημου, του βίαιου, του κιτς, του καρακιτσαριού, του αμόρφωτου...σου έρχεται αυτόματα στο νου ζώντας στη σύγχρονη Ελλάδα...Πως την καταντήσαμε θεε μου αυτη την χώρα, των Ολυμπίων θεών; Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, η οργή που ξεχειλίζει για τα όσα απίστευτα συμβαίνουν και συνέβησαν στην πατρίδα μας, δεν βαρύνει μόνο τα...μόνιμα υποζύγια - αλλά τα μεγάλα στόματα και τις παχιές κοιλιές των αφεντικών-του κυνικούς κλέφτες και λωποδύτες που μας "εξουσίασαν" στο όνομα της "μετριοκρατίας"). συνέχεια »

Οι ευχές αυτές τις ημέρες, αντανακλούν τις επιθυμίες μας να ζήσουμε πολλά,καλά και με υγεία χρόνια. Ευχές, είναι άλλωστε...Το πνεύμα των Χριστουγέννων, ανεξάρτητα φυλής, τόπου, χρώματος ή ενδυμασίας, ο santa claus, ο Αγιος Βασίλης, όπως κι αν τον φανταστεί κανείς (με τα ζωηρά χρώματα της...coca cola, που ένας διαφημιστής το σκέφθηκε μαζί με ελάφια,ταράνδους,τζάκια και έλκηθρα και έλατα και καμινάδες και κάλτσες με δώρα...) ή όπως αλλιώς, σημασία εχει ΤΙ πιστεύει κανείς...και πως θέλει να είναι αυτές οι ημέρες (και τι κάνει γι αυτό). Είναι αλήθεια οτι στην Ελλάδα όλοι κρατάμε την αναπνοή μας για όσα...έρχονται, ελπίζοντας οτι τελικά "τα παχύδερμα" που παριστάνουν της λογής λογής "ηγεσίες" θα αφουγκραστούν τον κουρνιαχτό της ιστορίας και ή θα λουφάξουν ή θα παραμερίσουν για πιο ικανούς και αποφασισμένους να δώσουν μάχες και να κερδίσουν. Δύσκολοι καιροί...ανταριασμένοι...Θαρρείς και ανοίγουν οι καταπακτές της ιστορίας...και αλυχτούν οι κέρβεροι της κολάσεως...
* Στο στιγμιότυπο πέρυσι τέτοιο καιρό που βρέθηκα για αρκετό διάστημα στην Κίνα. Με φόντο τον αναμορφωτή αυτής της αχανούς χώρας των 2 περίπου δις κατοίκων!! Τον Μάο να μιλάει σε δημοσιογράφους. Ποιός θα είναι ο δικός μας αναμορφωτής της χώρας; και του Ελληνισμού; συνέχεια »

Αναφέρθηκα πριν στην αναγκαιότητα για νεα ΕΘΝΙΚΗ αρχή, μια εθνική παλιγγενεσία. Οι ώρες δεν σηκώνουν περιττές "πολυτέλειες". Στον πόλεμο, απλά επιστρατεύεσαι. Αλλιώς είσαι λιποτάχτης, εφιάλτης,ρίψασπις και προδότης.Και όσοι υπονομεύουν στη πράξη, τον αγώνα για την σωτηρία και την αναγέννηση της Ελλάδας, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται "έτσι"(τώρα και στο μέλλον). Σε αυτόν τον αγώνα "δεν περισσεύει κανείς", οχι στα λόγια, αλλά στην πράξη(για όλους υπάρχει ρόλος και θέση). Πρέπει να βαδίσουμε ανάμεσα στους μύθους μας, τους θρύλους μας, τους εφιάλτες μας, τους σκελετούς μας, τους προγόνους και απογόνους και να ανασηκωθούμε...Αυτη "η επανάσταση" οφείλει να τα έχει όλα. Συντακτική εθνοσυνέλευση για ΝΕΑ πρωτεύουσα(όπως πχ η Γερμανία άφησε τη Βόννη για το Βερολίνο, θέλοντας να σηματοδότησει τη νεα γερμανική ένωση), νεο Σύνταγμα, νέες κρατικές δομές, νέες ηγεσίες....ΝΕΟ όραμα. Οι νέες τάξεις, δεν χρειάζεται να βιώσουν αναγκαστικά την απόλυτη καταστροφή για να εφορμίσουν...Ευτυχώς, οι δυνάμεις αυτές, το αντιλαμβάνονται, κόντρα και απέναντι στις δυνάμεις της συντήρησης (σήμερα αναχρονισμός,συντήρηση,φασισμός κ.α. συνήθως απαντώνται σε στελέχη των λεγόμενων "προοδευτικών κομμάτων" για τον απλούστατο λόγο οτι αυτοί αποτελούν την "ραχοκοκκαλιά" αυτού που πρέπει να αποδομηθεί). συνέχεια »

Χθες βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη (απο όπου και το στιγμιότυπο). Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω κάποιον αγώνα του ΠΑΟΚ (της ΠΑΟΚάρας μας που πλέον δείχνει να είναι...ομάδα) ή να πιούμε κανένα "τσίπουρο" παραλιακά. Το πρόγραμμα δεν επέτρεψε τίποτα. Ψιλόβροχο, συννεφιά και κίνηση. Οταν πετάς "πάνω απο τα νέφη"(με το...αεροπλάνο) έχεις μια χρυσή ευκαιρία να συνειδηποιείς "το γελοίον του πράγματος" και την "ασημαντότητα των μικρών που μας ταλαιπωρούν"(και πόσο σύντομη είναι η διάρκεια μας, στο "πέρασμα" αυτό). Πόσο τα "τουπέ" και οι "Ναπολεόντειες συμπεριφορές" έχουν μια ωραία θέση στους σκουπιδοτενεκέδες της...κοινωνικής ιστορίας.

Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την ιδέα να δημιουργηθεί μια ΝΕΑ πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους ανάμεσα στην Κατερίνη και την Θεσσαλονίκη (υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις προς...αξιοποίηση). Και να χτιστεί (απο την αρχή) μια νεα υπερ-σύγχρονη πόλη - ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ που θα σηματοδοτήσει την ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στον 21ο αιώνα...και επέκεινα.
Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα είναι - αντικειμενικά - συμπρωτεύουσες. Το όνομα της νέας πόλης-πρωτεύουσας; Αφού Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ η νέα πρωτεύουσα μας μπορεί να είναι ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΛΕΞΗ που να "δένει" το παρελθόν με το μέλλον, σφραγίζοντας το παρόν. Και να προέρχεται απο την τοπική ιστορία, απο τη χώρα των Ολύμπιων θεών. Κάτω απο τους πρόποδες του Ολύμπου η νεα πρωτεύουσα, δεν μπορεί παρα να ονομαστεί ΔΙΟΝ.
-Απο που είσαι;
-Απο το ΔΙΟΝ
-Που θα πας;
-Στο ΔΙΟΝ
-Το ΔΙΟΝ μπορεί να σηματοδοτήσει τη νεα Ελλάδα...για ενα ΝΕΟ ξεκίνημα
συνέχεια »

Η Θέση της Ελλάδας είναι "στην Δύση", στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το "Ευρώ", αλλά ΟΥΤΕ σαν...γουρούνι στο σακί, ούτε σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Χριστούγεννα στις Βρυξέλλες που άρχισε να χιονίζει. Η Ελλάδα απο την αρχαιότητα, το Βυζάντιο και τις σύγχρονες ημέρες ήταν Και "ανατολή" ΚΑΙ "Δύση" ΚΑΙ "Βορράς" ΚΑΙ "Νότος". Μεσογειακή χώρα, με ό,τι αυτό σημαίνει. Με την Ιωνία και την Κωνσταντινούπολη πάντα "στην πρώτη γραμμή". Αυτό που θα πρέπει να προσέξουν πολύ καλά στο Μαξίμου και οι πολιτικοί αρχηγοί είναι να ΜΗΝ υποστείλουν την ελληνική σημαία απο πουθενά - αντίθετα πρέπει ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟ να ενισχύσουμε την ελληνική παρουσία και φωνή σε ΟΛΑ τα πέρατα του κόσμου. Να ΜΗΝ πωληθεί καμία ελληνική περιουσία εκτός Ελλάδας (εκτός απο επουσιώδεις δραστηριότητες). Η Ελληνική σημαία ΔΕΝ πρέπει να υποσταλλεί ΠΟΤΕ... συνέχεια »

(Στην αίθουσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - στο φόντο της φωτογραφίας η Ελληνίδα Επίτροπος κ.Μαρία Δαμανάκη...η μοναδική υπουργός στην ΕΕ που διαθέτουμε). Καθώς βρισκόμουν στη συνεδρίαση της "κομισιόν" και άκουγα τη συζήτηση για το νέο ταμείο που θα δημιουργηθεί και θα αφορά ΣΥΝΟΛΙΚΑ τους αγρότες και τους ψαράδες και οχι μόνο (υπολογίζονται κάπου 400 εκ.ευρω), μου ήρθαν στο μυαλό εκείνες οι απίστευτες ατάκες-διάλογοι διαχρονικά των διαφόρων υπουργών, πρωθυπουργών για την υπεράσπιση των συμφερόντων μας στις συνεδριάσεις των βρυξελλών, για τα "βέτο", για τις τιμές Αθήνας και οχι Βρυξελών και ένα σωρό άλλα παρόμοια. Μας αρέσουν φαίνεται σαν λαός, οι πομφόλυγες, το μπόλικο απο τίποτα με γέμιση καθόλου και οι φανφαρόνοι. Εαν παρακολουθούσε κανείς τη συζήτηση, μέσα στην αίθουσα, θα διαπίστωνε οτι παρά τις πολλές ώρες συνεδρίασης μέχρι τα χαράματα, ΔΕΝ ακούστηκε ΟΥΤΕ σε ενα δευτερόλεπτο φωνή πέραν του...ψιθύρου της ομιλίας του κάθε ομιλητή. ΔΕΝ παραβιασθηκε ο χρόνος ομιλίας ΟΥΤΕ ενα δευτερόλεπτο,παρότι δεν ξεπερνούσε τα 3 λεπτά σε κάθε ομιλητή υπουργό, ΔΕΝ ακούστηκε η παραμικρή διαμαρτυρία απο κανέναν...Και όλα τα "παζάρια" γινόταν εκτός της αίθουσας. Μέσα στην αίθουσα υπήρχαν ΜΟΝΟ οι επίσημες θέσεις και ανακοινώσεις...
Με την ευκαιρία θα πω μερικές σκέψεις μου για την Ε.Ε. στη συνέχεια... συνέχεια »

Το να βρίσκεσαι "ενώπιον της Αγίας Σοφίας" στην Κωνσταντινούπολη, αποτελεί απο μόνο του "ιστορικό δέος". Είναι μερικοί "τόποι", "χτίσματα" και "λειτουργίες" που υποβάλλουν τους ανθρώπους...Εχουν την δική τους δυναμική και ιστορία, ανεξάρτητα απο το τι θα πούμε εμεις ή όχι. Αλλωστε είναι γνωστό το "ματαιότης, ματαιοτήτων...", στη λογική οτι το δικό μας "πέρασμα" απο αυτή τη ζωή (και Γη) είναι εφήμερο. Και θα πρέπει κανείς να "ζυγίζει" τις αξίες, τα σημαντικά απο τα ασήμαντα, με ποιούς και γιατί πορεύεται (όσο θα του επιτρέψουν οι δυνάμεις του και η...τύχη). συνέχεια »


Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΠΟΛΥ ΘΕΡΜΑ όλους και όλες που μου ευχήθηκαν για την γιορτή μου - και για όσους θέλησαν και δεν με βρήκαν γιατί έλειπα στην Κωνσταντινούπολη. Αλλωστε οι γιορτές είναι μια ευκαιρία για επικοινωνία και κάποια "ζεστά λόγια"(ή μηνύματα). Πιστεύω οτι για πολλούς «αρκεί και η σκέψη...». Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα και τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιωργο Παπανδρέου για την κάρτα που μου έστειλε. συνέχεια »

Οπως βλέπετε, μπορεί κανείς να δει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους το blog μου. Πηγαίνετε εδώ για παράδειγμα(http://nkarabasis.blogspot.com/view/magazine ή εδώ http://nkarabasis.blogspot.com/view/snapshot). Υπάρχουν διάφορες επιλογές. Ο καθένας επιλέγει, αυτό που του αρέσει και προσπαθεί να πορευτεί αναλόγως... συνέχεια »

Οταν ξύπνησα το πρωι και άνοιξα το παράθυρο, αντίκρυσα αυτή την εικόνα. Ενας τόπος,πρέπει να σου φτιάχνει το κέφι. Να σε εμπνέει. Να σε ξεκουράζει. Να σε "ταξιδεύει". Να σε "γαληνεύει". Δεν μπορείς να ζεις σε τσιμέντο,πίσσα,βουητά και καταχνιά. Οι άνθρωποι που ζούνε στο κρύο, τη συνεφιά, τη βροχή και τον αέρα και ζούνε στο τσιμέντο και "σκληρά υλικά" διαμορφώνουν και τις ανάλογες ψυχοσυνθέσεις, σε σχέση με εμας τους ανθρώπους "του Νότου". Αυτο ήταν και το έγκλημα καθοσιώσεως που συντελέστηκε σε βάρος της Ελλάδας απο τους πανηλίθιους "παρτάκηδες" που μας κυβέρνησαν, ελέω ηλιθιότητας μας. Κατέστρεψαν τις πόλεις μας.Δεν σεβάστηκαν την ιστορία και την παράδοση μας.Οταν "αρχίσαμε να ξυπνάμε κάποιοι απο εμας" το...πουλάκι είχε πετάξει...Και τώρα πρέπει να γκρεμίσουμε, για να ξαναχτίσουμε απο την αρχή... συνέχεια »

Η Κωνσταντινούπολη σήμερα μόνη της, έχει πληθυσμό, όσο σχεδόν δυο "ελλάδες". Ερχεται απο πολύ μακρυά και προφανώς μέσα στα "κύματα και τους παφλασμούς" της ιστορίας ενσωματώνει και "χωνεύει" πολιτισμούς,επιρροές, λαούς, ρεύματα και ενώνει την "ανατολή με την δύση"...Απο τα χίλια χρόνια του Βυζαντίου, τα δυο χιλιάδες χρόνια της αρχαίας ελλάδας, τα εξακόσια χρόνια των οθωμανών και των σουλτάνων μέχρι και τη νεώτερη τουρκία του Κεμάλ (απο τη Θεσσαλονίκη). Μπορεις να ατενίσεις, να νιώσεις, να γευτείς τα πάντα. Το σύγχρονο "δένει" με το παραδοσιακό. Το "αύριο" με το "χθες". Και η σημερινή Τουρκία θέλει την Ευρωπαϊκη της προοπτική και λειτουργία. Κι αυτό το εκφράζει, η Κωνσταντινούπολη και όλα τα παράλια της Μικράς Ασίας(της Ιωνίας). συνέχεια »

Νομίζω οτι στην Ελλάδα, τώρα που οι ασκήσεις (οδυνηρές είναι η αλήθεια) αυτογνωσίας μας βοηθάνε να δούμε "που βρεθήκαμε με τις εξυπνάδες μας και το...πολύ μυαλό που διαθέτουμε"(!) πρέπει να ξαναδούμε την "συγκατοίκηση μας" με τους "απέναντι φίλους και αδέλφια μας". Δημοσιογραφικά να πω οτι ο Ταγιπ δεν είναι καθόλου καλα(στην υγεία του), όπως άλλωστε και ο Πρόεδρος τους(ο Γκιουλ)που δεν ταξιδεύει εδω και πολύ καιρό. Αρα, σχετικά σύντομα θα έχουμε αλλαγές. Η άλλη είδηση είναι οτι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης θα ξαναλειτουργήσει (μετά το 1972). Ελπίζουμε (και ευχόμαστε) απο τη νέα χρονιά.Οσο εμείς πετάμε στο....Βόσπορο και στα ψάρια του Αιγαίου ΚΑΘΕ ΑΤΟΥ που έχουμε, αφήνουμε χώρο (και χάνουμε χρόνο) για κάθε άλλον. Φτιάξαμε ενα σαπρόφυτο κράτος, ανίκανο και για τα στοιχειώδη αυτονόητα ενω διαθέτουμε ίσως το καλλύτερο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ απο κάθε άλλον. ΠΩΣ, ενω έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό, καταρρεύσαμε και διαλυθήκαμε; Περίεργο, οξύμωρο, αλλά αληθινό. Στην Κωνσταντινούπολη μου είπε ενας έλληνας της Πόλης: "Παιδί μου, οι έλληνες δεν πηγαίνουμε στην Πόλη, επιστρέφουμε" (γιατί η αλήθεια είναι οτι νιώθεις σαν να μην έφυγες ποτέ...). συνέχεια »

(Στο Taksim στην Κωνσταντινούπολη, ποτέ δεν ξημερώνει, ποτέ ο κόσμος δεν είναι λίγος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας, ποτέ δεν θα μείνεις απο φαγητό,γλυκά,μύδια,κοκορέτσι και διασκέδαση κάθε είδους...). Είχα όρεξη να φάω κάστανα φρέσκα, καλοψημένα και όπως πρέπει να είναι ένα...κάστανο. Και πράγματι, έτσι ήταν. Δεκέμβριο στην Πόλη, με ψιλόβροχο...(θα πω στη συνέχεια εντυπώσεις και σκέψεις). συνέχεια »

Ο κόσμος μας, η Γη μας, είναι πια "μια γειτονιά". Οι Ελληνες, ανέκαθεν, υπήρξαν κοσμοπολίτες και πνεύματα ανήσυχα,ταξιδιάρικα, δημιουργικά...(γι αυτό στα "οργανωτικά" και τα "κρατικίστικα" επίσης ανέκαθεν τα κάναμε μπάχαλο...). Κανείς πλέον δεν θα κάνει ένα μόνο επάγγελμα ή δεν θα ζει με μια ενασχόληση (εαν θέλει φυσικά να είναι "πολίτης του κόσμου" με αξιώσεις...).

Η Ελλάδα έχει λαμπρό παρελθόν και εξαιρετικά ευοίωνο μέλλον, αρκεί να "το δούμε" και να το δημιουργήσουμε με όραμα...- Ας αφήσουμε τη μιζέρια για άλλους.
συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter