»Επιστροφή στο i-Reporter

Ακούω "ζούμε ιστορικές στιγμές και εποχές". Δεν θα δυσκολευτώ να συμφωνήσω. Όντως, τηρουμένων των αναλογιών κλπ, ίσως κάτι αντίστοιχο να μπορεί να συγκριθεί με το...1946. Και θα πρόσθετα με τον "πόλεμο" του 1940-1945 σε άλλο "μήκος και πλάτος". Υπο αυτές τις έκτακτες και εξαιρετικές συνθήκες που διαμορφώνονται, η...καταιγίδα κρατάει πολύ και θα μας φτάσει μέχρι τέλος της επόμενης άνοιξης...(για να σκάσουν τα...μπουμπούκια του χαμόγελου). Αγωνία, ανασφάλεια, όλα είναι πιθανά "και ανοιχτά". Το κράτος που γνωρίζαμε "τελειώνει", μαζί και πολλοί και πολλά. Βέβαια όταν μια οικονομία είναι... "καταμαυρη"(απο τα "μαύρα") και στηρίζεται σε "συναλλαγές και υπηρεσίες"(και οχι προϊόντα), είναι αρκετά...ευέλικτη και προσαρμόσιμη σε καταστάσεις "ανταρτοπόλεμου". Ζόρικοι καιροί. Και όπως πάντα, σε τέτοιες εποχές, δημιουργείται και το ...νέο(γιατί κάποια στιγμή η καταιγίδα θα τελειώσει και το πλοίο θα βρει...στεριά...οι ναυαγοί θα αποβιβαστούν και η ζωή θα ξαναρχίσει...). Το ερώτημα είναι: Ποιο θα είναι το "νέο" και ποιοι θα το...εκφράσουν;

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter