»Επιστροφή στο i-Reporter

Εκτός των άλλων, έλειπα και στο Βέλγιο (εδώ στιγμιότυπο απο την "Μεγάλη Πλατεία" των Βρυξελλών, με τα κτίρια που έρχονται αιώνες πίσω μας - όσες φορές κι αν επισκεφθώ αυτή την - τουριστική πλέον - πλατεία με τα στενά δρομάκια γεμάτα "θαλασσινά" και πιτσαρίες και γλυκά, ομολογώ οτι μου αρέσει - ειδικά χειμώνα τα βράδυα στις μπυραρίες εκεί γύρω). Αν και οι Βρυξέλλες είναι η πρωτεύουσα της Ε.Ε. (δηλαδή ένα επιχειρηματικό-πολιτικό κέντρο με χιλιάδες επισκέπτες την ημέρα) είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς πόσο ευχάριστα μπορεί κανείς να περπατήσει, να κάνει βόλτα, να απολαύσει τον καιρό (κάθε είδους), να νοικιάσει ποδήλατο απο όπου επιθυμεί, γενικά να νιώσει πολύ φιλικά σε αυτή την "μεγαλούπολη". Και η μελαγχολία, σε σύγκριση με τα δικά μας, είναι αναπόφευκτη. Εμείς καταστρέψαμε ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις πόλεις μας. Τις μετατρέψαμε (λόγω βουλιμίας αντιπαροχής, όπου ο κάθε χασάπης και αγρότης γινόταν...εργολάβος) σε απέραντα αντι-ανθρώπινα "τσιμεντένια τέρατα", αφού ευνοήσαμε την αρπαχτή των αυθαιρέτων (η ελληνική μαγκιά του να κοστίζει 4πλασια ενα σπίτι ως...αυθαίρετο με τα "λαδώματα" από ενα σπίτι σε "σχέδιο πόλης" - και επίσης άλλο λένε "η αντικειμενική" άλλο η "πραγματική" τιμή - για άλλα "λαδώματα" και "μαύρα"). Στο φινάλε, βλέπεις μια μάλλον άχαρη πόλη (σε εναν πρώην βαλτότοπο) να μοιάζει με "πριγκίπισσα ανθρώπινης πόλης" μπροστά στο καρακιτσαριό το δικό μας. Αυτά για αρχή...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter