»Επιστροφή στο i-Reporter

Εβλεπα το "2012" (που βασιζεται σε μια δήθεν αποκρυπτογράφηση, του δήθεν ημερολογίου, μιας αρχαίας φυλής στη Νότια Αμερική που λεγόταν "Μάγια" οτι δήθεν ο κόσμος μας θα τελειώσει και θα καταστραφεί (ως...προφητεία) με μια...πλημμύρα το 2012 - και οτι οι πλούσιοι δίνανε 1 δις δολ για ενα εισιτήριο και φτιάξανε κάποιες "κιβωτούς"...με έδρα την Κίνα). Αναμφίβολα το Χόλιγουντ χρησιμοποίησε στο έπακρο την τεχνολογία των εφφέ που διαθέτουμε. Χωρίς δις από τον ιδιωτικό τομέα, η επιχείρηση διάσωσης θα ήταν αδύνατη....(ακούγεται να δίνεται ως απάντηση στην ερώτηση, με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν όσοι απο το ανθρώπινο είδος θα επιβίωναν - από τη μανία της φύσης και την μετατόπιση των πόλων της Γης - η Μητέρα Γη πάλι...κάνει ο,τι θέλει). Πάντα μια καταστροφή ή απειλή καταστροφής ενεργοποιεί τις...δημιουργικές (αναγεννητικές) δυνάμεις του ανθρώπου. Προφανώς κάποιοι θέλουν...βούρδουλα για να κάνουν "το σωστό".
Ασχετο: Το 2012 θα συνεχίσει η Γη να γυρίζει γυρω απο τον εαυτό της και τον ήλιο... συνέχεια »

Στις παραλίες της Ελλάδας γράφτηκαν τα μεγαλύτερα έπη της ανθρωπότητας, μεγαλούργησε η ανθρώπινη σκέψη και άνθισε ο πολιτισμός, γεννήθηκαν οι πιο σπουδαίοι έρωτες...Απλά, είναι σπουδαίος τόπος σε αυτό το "τόπι" που είναι η Γη μας... συνέχεια »

Μετά απο μια βουτιά στις παραλίες της βόρειας Ελλάδας...της ιδιαίτερης πατρίδας μου(πριν λίγες ημέρες). Οι θάλασσες της Ελλάδας είναι παντού υπέροχες γιατί Αιγαίο και Ιόνιο μοσχοβολάνε "θεία δώρα". Καιρός να τις προστατέψουμε και να τις αναδείξουμε.... συνέχεια »

...και μιας και μιλάμε για βουτιές, πολλούς πνιγμούς "βλέπω" φέτος. Τυχαίο ή κάποιοι εγκαταλείπουν τον αγώνα; Σε κάθε περίπτωση, ας πάρουμε δυνάμεις, ας γεμίσουμε μπαταρίες... συνέχεια »

Το καλοκαίρι βρήκαν πάλι οι διάφοροι συνδικαλιστές για να παίξουν τα γνωστά και χιλιοπαιγμένα παιχνιδάκια τους. Νισάφι πια. - Σε μια Αθήνα που κοχλάζει, καλές βουτιές όπου κι αν είστε... συνέχεια »

Νομίζω φέτος είναι απο τα πιο άχαρα καλοκαίρια για πολλούς...Λεφτά δεν υπάρχουν, η διάθεση "πεσμένη", τα γεγονότα εναλλάσσονται σαν γροθιές σε σάκκο του μποξ, οι ... "ειδήσεις" είναι πάντα και μόνο κακές...(ελληνικό "προσόν" και προνόμιο μιας υπεράθλιας δημοσιογραφικής προσέγγισης)- Η αλήθεια είναι οτι "η πραγματικότητα" δεν βοηθάει και πολύ, οσο κι αν προσπαθούμε "ως κλόουν" να την ξεγελάσουμε..- Είναι αλήθεια επίσης οτι "δεν χωράνε πλέον large καταστάσεις άλλων εποχών". Η εποχή μας είναι εξαιρετικά σοβαρή για να σπάμε πλάκα μαζί της. Θέλει εκπαίδευση "κομμάντο ψυχρού πολέμου"(ακόμη κι όταν..παραπατάμε, παραμιλώντας). Εχω την αίσθηση οτι η "ψυχοσύνθεση" του Ελληνα, είναι όπως την περιεγραψαν ποιητές και αγωνιστές, αιώνες τώρα...Και ως γνωστόν "η Ελλάδα ΠΟΤΕ δεν πεθαίνει..."(εκτος κι αν...μετακομίσει ή η ΓΗ πάψει να υπάρχει). συνέχεια »

«...και σαν χαθεί το καλοκαίρι, θα μείνει ενα αστέρι να το κοιτώ...» τραγουδούσε μια άλλη εποχή ο Γιάννης Πουλόπουλος (σε μουσική του Χατζηνάσιου). Θυμάμαι, ένα καλοκαίρι είχα πάει αν δεν κάνω λάθος στου Παπάγου για μια συνέντευξη με τον κ.Χατζηνάσιο. Στο σπίτι του. Τότε οι δημιουργοί δεν είχαν να κρύψουν τίποτα και σε υποδέχονταν με ενα πλατύ, ζεστό χαμόγελο, σε κέρναγαν μια σπιτική λεμονάδα ή εναν καφέ και η συζήτηση ήταν "χαλαρή και ελεύθερη" στα πλαίσια της αμοιβαίας εμπιστοσύνης των επαγγελματιών. Άλλωστε όταν πας να συζητήσεις με εναν δημιουργό (εναν άνθρωπο του "πνεύματος") για την δουλειά του, μόνο εαν σε νιώσει "οικείο" μπορείς να του "βγάλεις" τα οράματα του, να τον κάνεις να μιλήσει για τις σκέψεις του και τι θέλει "να προσφέρει" στην κοινωνία.Και για να το πετύχεις όλο αυτό, δεν έχεις περισσότερο απο 1-2 ώρες (συνολικά). Άρα ο χρόνος συμπυκνώνεται και πρέπει να είναι αμοιβαία "επαγγελματικός". Όλοι με τα μάτια μας γινόμαστε συνέχεια απο-δέκτες άπειρων ερεθισμάτων κάθε είδους. Πόσοι μπορούμε άραγε "να δούμε"; Και τι; Και πως αυτή "η πληροφορία" γίνεται "αξιοποιήσιμη"; Οι συνεντεύξεις είναι απο τα πλέον "δύσκολα κεφάλαια" της δημοσιογραφίας. Στην Ελλάδα ΜΟΝΟ ΜΙΑ περίπτωση μπορώ εγώ τουλάχιστον να Θυμηθώ που ο δημοσιογράφος έκανε συνέντευξη(και οχι...τρίχες). Αυτή της ΜΑΡΙΑΣ ΡΕΖΑΝ. Δεν μπορώ να θυμηθώ κανέναν ή καμία άλλη στην Ελλάδα, που να άξιζε πραγματικά να διαβάσεις ή να ακούσεις "συνέντευξη". Και στο ραδιόφωνο μάλιστα...(με εκείνη τη χαρακτηριστική φωνή της...- που ενδεχομένως σήμερα ΔΕΝ θα την προσλάμβανε ΚΑΝΕΝΑΣ, με τα κριτήρια που ισχύουν εδω και κάποια χρόνια στην Ελλάδα της ΜΗ δημοσιογραφίας).

*Θα πρόσθετα και τον παλιό φίλο Στάθη Τσαγκαρουσιάνο την εποχή του "Τέταρτου"

συνέχεια »

Το "δάμασμα" της φύσης, του ανθρώπινου σώματος, των ορίων, του πάθους και της έντασης με τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο "υπάρχω-δεν υπάρχω", στο "πέφτω και δεν πέφτω", είναι "ανθρώπινα χαρακτηριστικά". Ολοι θέλουμε "frontier beyond the sky...above the unlimited univerce". Η ανθρώπινη ματαιοδοξία που σταματά; Και για ποιο λόγο; Και με ποιο σκοπό; Αν πας στο Αγιο Ορος, φαντάζομαι θα πάρεις άλλες απαντήσεις, απο τους θαμώνες των τριών συμμοριών για παράδειγμα που συνέλαβε στη Θεσσαλία η αστυνομία.Και άλλες σε ενα πάρτυ σε κάποια παραλία. Εξαρτάται "ποιον" ρωτάς και τι εφόδια (εσωτερικά κυρίως) έχει.Και "που" θέλει "να πάει". Η δημιουργία, πάντα είναι τέχνη "για ολίγους". Για τους "μύστες" και τους μυημένους. Τους "εκλεκτούς" που δημιουργούν τον εαυτό τους. συνέχεια »

Η Ελλάδα, επειδή συνήθως έχει "καλοκαίρι"(ήλιο,θάλασσα, πολλά νησιά,έντονη νυχτερινή ζωή κ.α.)προσφέρεται και για...πάθος, ένταση και ηρεμία, χαλάρωση. "Τα έχει όλα και...συμφέρει"! Στην Ελλάδα είναι δύσκολο να...πλήξεις - αν και η ζωή εδώ πάντα ήταν πολύπλοκη και...δύσκολη. Ποιος ξέρει. Ίσως τελικά βγει κάτι καλλύτερο "στο φινάλε". Αν και ως γνωστόν "η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία" ή αλλιώς "η καλή μέρα, από το πρωί φαίνεται..". Η ζωή, ούτως ή άλλως, δεν κάνει στάσεις... συνέχεια »

Σε αυτές τις δύσκολες εποχές, αυτό που ΔΕΝ συγχωρείται είναι η ημιμάθεια της θρασύτητας. Στην Ελλάδα αρκετά πληρώσαμε τους μέτριους, την έλλειψη αγωγής και παιδείας, την κάκιστη εκπαίδευση μέσα απο μια "συνδικαλιστική νοοτροπία", μέσα απο αυτό που λέμε πραγματικά "κακό κράτος". Φτιάξαμε μια κοινωνία μάλλον της "μετριοκρατίας" όπου όλα (νομίζουμε οτι) γίνονται "με τον μπάρμπα στην κορώνη" και το...γλείψιμο. Δυστυχώς η μετάβαση (στη "νέα εποχή") γίνεται - και θα γίνεται...- ολίγον απότομα (κάτι σαν...κακό όνειρο). Και μαζι με τα ξερά θα καίγονται και τα χλωρά. Δεν ξέρω ΕΑΝ αντέξουμε(και ψυχολογικά)...Ποιοι, για πόσο καιρό κλπ - Είχα γράψει για τα "κανόνια" που έρχονται για παράδειγμα στην "διαφημιστική αγορά". Είναι (μαθαίνω) 4 οι εταιρείες που θα μας...αποχαιρετίσουν αφήνοντας χρέη, άνεργους και συντρίμμια. Και να ευχόμαστε να σταματήσει εκεί "το κακό"(μόνο απο το "κανόνι" του alter, αυτό - και που ακόμη "δεν έσκασε"). Πότε θα κάνει "ξαστεριά"; Ποιος ξέρει; Η νύχτα είναι μπροστά μας... συνέχεια »

Δεν φανταζόμουν οτι χθες εκει που περίμενα για λίγο στην πλατεία Κυψέλης και προσπαθούσα ντάλα μεσημέρι να φάω ενα παγωτό, ατενίζοντας και τα μιλιούνια περιστέρια σε μια πλατεία που ΔΕΝ μιλούσε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ελληνικά(!!) οτι θα με αναγνώριζε ενας φιλος-δημοσιογράφος που είχα να τον δω, νομίζω απο το καιρό της ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ(το 1997 - 1999 όταν ήμουν αρχισυντάκτης, για την ακρίβεια ο τίτλος στην ταυτότητα της εφημερίδας έγραφε "Προϊστάμενος - Πολιτικού Ρεπορτάζ"). Καθίσαμε κανένα μισάωρο στο παγκάκι. Τα όσα άκουσα, τα όσα μου διηγήθηκε, με συγκλόνισαν. Ηταν σε κατάσταση "αυτοκτονίας ή δολοφονίας" - χώρια που ήταν απίστευτα "τα νεα" για όσα μέλλεται να συμβούν "στο μαγαζί του"(που "εργάζεται"...απλήρωτος τώρα - όπως και τόσοι άλλοι "δεξιά και αριστερά"). Δεν θέλω ΤΩΡΑ να πω περισσότερα. Απλά υπογραμμίζουν με έμφαση σε ΠΟΙΑ κατάντια έχει φτάσει το δημοσιογραφικό επάγγελμα (και οι επαγγελματίες). Αυτό που έγραφα - στο προηγούμενο Post - οτι και ο τελευταίος πακιστανός λαθρομετανάστης αμείβεται καλύτερα, έχει καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και καλύτερο...μέλλον στην Ελλάδα απο ενα Έλληνα δημοσιογράφο, μάλλον αδικούσα τους Πακιστανούς ή άλλους λαθρομετανάστες (οι Έλληνες δεν έχουν τίποτα - παρα κουπιά σε γαλέρα δουλέμπορου) - οι (νόμιμοι) μετανάστες είναι σε απείρως καλύτερη θέση. Και δυστυχώς δεν άρχισαν ακόμη τα δύσκολα... συνέχεια »

Η δημοσιογραφία στις ημέρες μας, είναι ίσως απο τις πιο απαιτητικές,σύνθετες,υπεύθυνες και δύσκολες δουλειές που μπορεί κανείς να κάνει. Μόνο που στην Ελλάδα και σε αυτό το σημείο, υπήρξε και υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ και απόλυτη στρέβλωση (και διάλυση) του επαγγέλματος.
Ο Αρμαγεδδών έρχεται - ηδη οι ριπές του ανέμου της...αλλαγής έχουν φτάσει - και προφανώς επάνω στα συντρίμμια θα χτιστεί το (αναγκαστικό) "μέλλον". Κακό μεν, αλλά αναγκαίο δε. Σήμερα οι πραγματικοί επαγγελματίες ασφυκτιούν,υποφέρουν αλλά...ελπίζουν(στην δημιουργική καταστροφή). Αμείβονται χειρότερα και απο πακιστανό λαθρομετανάστη. Σε συνθήκες χειρότερες και απο γαλέρα δουλέμπορου. Και είμαι μάλλον επιεικής. Με πολλά νέα παιδιά, που μπήκαν κάποιοι στιγμή "στο δημοσιογραφικό χωρο", χωρίς κανένα εφόδιο και χωρίς να ξέρουν "που πατάνε, που βρίσκονται και που πάνε". Χάθηκαν και "οι δάσκαλοι" από την πιάτσα...(γιατί η δημοσιογραφία μαθαίνεται "στο πεζοδρόμιο και στην πράξη"). - Απο Δευτέρα, με αφορμή το Alter θα κλείσουν 2-3 μεγάλες διαφημιστικές εταιρίες, πολλά "κανόνια" θα ηχήσουν με μεγάλες και σοβαρές συνέπειες...Η κρίση στο χώρο του τύπου, μόλις αρχίζει... συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter