»Επιστροφή στο i-Reporter

(Καθώς είμαστε στα μισά του Ιουνίου, είπα να βάζω...καλοκαιρινές εικονογραφήσεις στο Blog μου). Και λέω να καταπιαστούμε σε μια σειρά απο αναρτήσεις με "το μυθιστόρημα του ΠΑΣΟΚ" και το τέλος της αποκαλούμενης "μεταπολίτευσης" (κατα κάποιο τρόπο), μέσα απο σημειώσεις μου που είχα κρατήσει διαβάζοντας το βιβλίο του συναδέλφου δημοσιογράφου του "ΒΗΜΑτος" Γιώργου Λακόπουλου(νομίζω ήταν καλοκαίρι του 1998 που το είχα διαβάσει σε συνέχειες στο ημερήσιο τότε ΒΗΜΑ - την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε και σε βιβλίο). Καθώς στην πλατεία των... "αγανακτισμένων" εμφιλοχώρησε και ο έκπτωτος μονάρχης Κωνσταντίνος (Γλίξμπουργκ) το σκηνικό προφανώς δεν είναι απλό και στις μέρες μας. Αλλωστε ο ολιγαρχικός κοινοβουλευτισμός το 1864 με την καθολική ψηφοφορία μόνο στους άνδρες ("πελάτες" των πολιτικών) πήρε "σάρκα και οστά" στο βαυαροκρατούμενο "βασίλειο της Ελλάδας" (που αποσχίσθηκε το 1830 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία - που δεν έχει καμία σχέση με Τούρκους, όπως απολύτως λανθασμένα νομίζουν ή αναφέρουν ορισμένοι). Η πολιτική ήταν μια υπόθεση για τους "προύχοντες" και οχι για το λαό (αυτός με τον ενα ή τον άλλο τρόπο απλά...εξαργύρωνε την ψήφο ή την συγκατάβαση του). Μέχρι και το 1909 οι κυβερνήσεις άλλαζαν "σαν τα πουκάμισα" μεν, αλλά ο έλεγχος ήταν σταθερός ανάμεσα στον "Θρόνο" και την πολιτικοοικονομική ολιγαρχία (με τον "θρόνο" να έχει βέβαια το "επάνω χέρι" - αφού οι ξένοι μας απελευθέρωσαν και πλήρωναν). Παρα τη συνταγματική "δεδηλωμένη" του 1875 η βασιλεία έλεγχε την εξωτερική πολιτική και το στρατό (απέναντι στο κοινοβούλιο). Μην ξεχνάμε άλλωστε οτι τον 19ο αιώνα τα κόμματα ήταν "λέσχες πολιτικών προσωπικοτήτων" με ισχνή περιφερειακή οργάνωση. Ηταν στην ουσία πελατειακά δίκτυα "βαρόνων". Έτσι ο βασιλιάς έκανε πρωθυπουργό "ακόμη και τον κηπουρό του"(και αντίστοιχα υπουργούς). Μέχρι το 1909 η βουλή ήταν κάτι σαν "βοτανικός κήπος" του παλατιού!(Ισως γι αυτό μέχρι και σήμερα οι βουλευτές δεν τόλμησαν να κτίσουν ένα κοινοβούλιο της προκοπής δικό τους, αλλά...φιλοξενούνται στο πρώην παλάτι)! Το διάστημα αυτό είχαμε και το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαρίλαου Τρικούπη! Το πραξικόπημα του 1909 που έφερε στην εξουσία τον Ελευθέριο Βενιζέλο εβαλε τέλος (ή τέλος πάντων μια ανω τελεία) στον ολιγαρχικό κοινοβουλευτισμό. Τότε τα κόμματα άρχισαν να δημιουργούν "οργανώσεις" σε όλη την Ελλάδα και να εκφράζονται πολιτικά οι νέες κοινωνικές δυνάμεις της εποχής. Ο Ε.Βενιζέλος ίδρυσε το "Φιλελεύθερο Κόμμα"(ως "Κόμμα Αρχών").Κι ενώ το 1868 ο βασιληάς Γεώργιος απέλυσε πανεύκολα τον τότε πρωθυπουργό Κουμουνδούρο, το 1915-16 ο βασιληάς Κωνσταντίνος δεν μπόρεσε να κάνει το ίδιο με τον Βενιζέλο, με αποτέλεσμα τον γνωστό "διχασμό", τις δυο πρωτεύουσες (τους βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς κλπ). Ο στρατός μπήκε στο πολιτικό παιχνίδι μια φορά το 1909 και τη δεύτερη το 1967. Την πρώτη φορά δημιουργικά, την δεύτερη εγκληματικά καταστροφικά. Στην πρώτη ο στρατός βοήθησε να νικήσει η πολιτική τα ξένα κέντρα αποφάσεων που εκπροσωπούσε "ο θρόνος", στη δεύτερη έκλεισε στη φυλακή και εξόρισε τους πολιτικούς (το 1967) και ανέλαβαν σκοτεινά κέντρα την εξουσία της χώρας με τα όπλα.Η χούντα με την μεταπολίτευση και το δημοψήφισμα του Κ.Καραμανλή(1975), απάλλαξε την Ελλάδα απο την βασιλεία, νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα και έκανε τη βουλή τον κεντρικό θεσμό του συστήματος εξουσίας. Ισως γι αυτό θα πρέπει να δούμε με εξαιρετική προσοχή, γιατί βάλλεται ΤΩΡΑ ακριβώς αυτός ο ΘΕΣΜΟΣ...(συνεχίζεται).

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter