»Επιστροφή στο i-Reporter

Θέλω να γράψω μερικές σκέψεις γι αυτή την εποχή που ζούμε. Με ενα διαφορετικό πρίσμα απο το...δημοσιογραφικό, το καταγραφικό, το καταγγελτικό ή απλά το κοινωνιολογικό. Και το ερέθισμα είναι δυο δραματικές αφηγήσεις που εμπεριέχουν το θάνατο (που ... έρχεται) και η άλλη είναι καθώς ξανα-χάζευα λίγο την ταινία I,Robot που δείχνει τις προσπάθειες των ανθρώπων τα ρομποτ του μέλλοντος να μας μοιάζουν και να μας υπηρετούν(και τις...γνωστές χολυγουντιανές νύξεις για την κακή χρήση τους - πάλι απο παρανοϊκά ανθρώπινα μυαλά). Με άλλα λόγια καθώς οι αποφάσεις της "τρόϊκας", επειδή χρωστάμε σαν κράτος στα αφεντικά των "οικονομικών δολοφόνων", έρχονται να μας ισοπεδώσουν σαν πατρίδα,σαν λαό,σαν κοινωνία χρεώνοντας μας και τη στάμπα του "αποτυχημένου" στο διεθνές στερέωμα - σαν κράτους(ξεχνώντας πάντως οτι οι βαυαροί και οι άλλοι αμερικανοβρετανοί το φτιάξανε αυτό το έκτρωμα που λέμε σήμερα "ελληνικό κράτος") - ενας λαός βογγάει και στενάζει, με δάκρυα στα μάτια, κυρίως όμως θολωμένα απο την έλλειψη ελπίδας και μέλλοντος. Το ερώτημα είναι "που πάμε; Με ποιούς; Και σε ποιά κατευθυνση; Και με ποια γιατί;".

Ενα τεράστιο πανό έξω απο τη βουλή έγραφε: "Πόσα δις ευρώ χωράνε οι τάφοι σας;". Αραγε "τα σάβανα έχουν τσέπες"; Ο χάρος παίρνει "επιταγές;". Αν και η ΜΟΝΗ βεβαιότητα στον ΚΑΘΕ άνθρωπο είναι ο θάνατος του, εντούτοις ΟΛΟΙ θέλουν να ζήσουν (και να πορευτούν) ΣΑΝ αθάνατοι! Φοβερή παραδοξότητα! Και πόσο άραγε κοστίζει μια ζωή σήμερα στο Αφγανιστάν, τη Λιβύη ή το Ιράκ και τη Σερβία και πόσο στο...Βερολίνο ή το Παρίσι ή την Ν.Υόρκη; Στην Αθήνα;

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter