»Επιστροφή στο i-Reporter

(Εδώ σε ενα επίσημο γεύμα στο Λονδίνο πριν τα Χριστούγεννα - στα δεξιά ο Γενικός Διευθυντής του Committee Γιάννης Κοντογιάννης, που έφυγε τόσο απροσδόκητα απο τη ζωή χθες). συνέχεια »

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα (πριν πέντε περίπου μήνες δηλαδή) βρέθηκα στο Λονδίνο και μεταξύ άλλων επισκέφθηκα και τα γραφεία του Committee (εδώ δεύτερος από αριστερά ο Γενικός Διευθυντής του - απόστρατος αξιωματικός του Λιμενικού μας Σώματος - Γιάννης Κοντογιάννης, που τώρα πληροφορήθηκα οτι πέθανε χθες). Με τον Γ.Κοντογιάννη οχι μόνο μιλήσαμε για ώρα αλλά ένα απο εκείνα τα βράδυα έκλεισε τραπέζι σε ένα απο τα ωραιότερα εστιατόρια της βρετανικής πρωτεύουσας και όλο το βράδυ μιλήσαμε για πολλά (και τηλεφωνικά αργότερα). Εξαίρετος Ελληνας, που ο χαμός του κάνει την πατρίδα μας φτωχότερη. Καλό ταξίδι Γιάννη...(και ίσως επανέλθω) συνέχεια »

Οι "αγανακτισμένοι" που συγκεντρώνονται στις πλατείες, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει που θα "φτάσουν". Η αλήθεια είναι οτι "πιαστήκαμε όλοι στον μακάριο ύπνο του...χουζουρέματος σε αυτη τη χώρα-παράδεισο στον πλανήτη μας". Φτιάξαμε ένα κράτος "μπανανία-ανατολής-αφρικής". Διαλύσαμε την δημόσια εκπαίδευση κάθε βαθμίδας. Μετατρέψαμε τον συνδικαλισμό σε καρκίνωμα της δημοκρατίας και όσοι μπορούσαν έκλεβαν το κράτος με κάθε τρόπο. Γνωστά αυτά και πολλά άλλα. Και σήμερα τι; Δουλεια,πολυ δουλειά και μεγάλη σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Για όλα. συνέχεια »

Στη δημοσιογραφία πρέπει να βαδίσουμε σε νέους δρόμους. Οπως και παντού άλλωστε... συνέχεια »

Ένας βροχερός, στενόχωρος Μάιος, μας αποχαιρετά για το 2011...Η "αγανάκτηση" και οι... αγανακτισμένοι, δεν είναι μόνο η έλλειψη διεξόδου και ελπίδας, είναι η δυνατότητα να μπορείς να αναπνέεις ήρεμα...Και πολλές αναπνοές αυτόν τον καιρό σβήνουν λαχανιασμένες και έντρομες. Γιατί άραγε; συνέχεια »


Χίλια ευχαριστώ στους συναδέλφους που με τίμησαν με την ψήφο τους στις εκλογές για το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ - αφού δεν έκανα την παραμικρή...κινητοποίηση έστω και για να πω οτι...κατεβαίνω υποψήφιος(οι περισσότεροι ίσως το αγνοούν ακόμη και τώρα). Οσοι το έμαθαν...την ώρα που πήγαν στην ΕΣΗΕΑ, με "σταύρωσαν"(έμαθα ότι ήταν 27 οι ψήφοι, αλλά ...ακυρώθηκαν οι 3 στο δρόμο...). Η ΚΕΔ εξέλεξε τον Δημήτρη Τσαλαπάτη ΠΡΩΤΟ σε ψήφους στο νέο ΔΣ και ευελπιστώ οτι θα είναι και ο ΝΕΟΣ πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ - γιατί είναι εγγύηση στα δύσκολα αυτά χρόνια και πιστεύω οτι η ΚΕΔ (έχοντας απέναντι και το "αδελφό" ψηφοδέλτιο που δεν εξέλεξε τελικά καμία έδρα και θα πρέπει να προβληματιστούν τα μάλλα) πιστεύω οτι είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής αυτών των εκλογών. Με τη συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο, επιθυμία και προσπάθεια μου ήταν, να στηρίξω τον Δημήτρη Τσαλαπάτη να εκλεγεί νέος πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και να δηλώσω "παρών" σε κάθε μάχη για την πραγματική δημοσιογραφία και στη συνέχεια. Ευχαριστώ... συνέχεια »

Δεν είναι τυχαίο (!) οτι στην Ελλάδα η ΠΙΟ ανυπόληπτη δημοσιογραφία (και οι...φορεις της) είναι η Τηλεοπτική - με εξαίρεση ελάχιστους επαγγελματίες (ας μην αναφέρω ονόματα, γιατί μάλλον κάποιους θα αδικήσω και άλλωστε είναι τόσο λίγοι που αυτόματα...ξεχωρίζουν). Μετά το ραδιόφωνο ακολουθούν οι εφημερίδες και τέλος τα περιοδικά. Δεν είναι άραγε καιρός να τελειώνουμε με όλα. Έχει ενδιαφέρον ότι αυτοί οι αλαζόνες καλαμοκαβαλάρηδες "του γυαλιού και μαρκουτσιού", ΑΚΟΜΗ δεν έχουν καταλάβει ότι διαλύονται όπως η σκόνη στην καταιγίδα... συνέχεια »

Έξω αστράφτει...τα καιρικά φαινόμενα όλον αυτό τον καιρό, μας φέρνουν βροχές. Και προμηνύονται καταιγίδες (κοινωνικές, πολιτικές κ.α.) μέσα στο κατακαλόκαιρο...Οι Έλληνες - είναι πασίγνωστο αυτό - είμαστε υπερήφανος λαός (όσοι έζησαν σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη διαχρονικά, το έχουν αποδείξει με το αίμα και τον ιδρώτα τους...ανεξάρτητα από το τι "θεό" πίστευαν, τι χρώμα είχε το δέρμα τους ή τι είδους αίμα κυλούσε στις φλέβες τους). Ζούμε σε δύσκολες και προκλητικές εποχές. Γιατί η κατάρρευση, πάντα εμπεριέχει και τις προοπτικές της ...ανοικοδόμησης. Μετά από κάθε άγρια καταιγίδα, έρχεται μια...ηλιόλουστη ημέρα. Προς το παρόν φαίνεται να μπαίνουμε σε...τυφώνα. Και μάλιστα "στο μάτι του". συνέχεια »

(απο μια παλιότερη δουλειά του dr seeng - αλλα πάντα...επίκαιρη). ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΜΕΘΑΥΡΙΟ (οι δημοσιογράφοι) ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ. ΜΗΝ το ξεχνάμε... συνέχεια »

Η πολιτική συνεργασία των 8 στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, μετά από δύο χρόνια φεύγει και αφήνει τον κλάδο χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, με κομμένους τους μισθούς και τις συντάξεις, με αυξημένη την ανεργία, με τα Ταμεία και τους πόρους τους στο έλεος της τρόικας, και με μαύρη τρύπα για πρώτη φορά στα οικονομικά της Ένωσης.

Πρόκειται για μια πολιτικοσυνδικαλιστική διαχείριση που είναι στην κρίση όλων.

Με την ευθύνη της συμμετοχής μας και του χειρισμού των προηγούμενων ΣΣΕ (αυξήσεις μισθών την περίοδο 2002-2009 (6-6,5%) και θεσμικών διεκδικήσεων (κυριακάτικα, επέκταση ΣΣΕ, αργία Σαββάτου, αυξήσεις στις συντάξεις, απαλλαγή από τον ΦΠΑ κά) θεωρούμε ότι η επόμενη μέρα στην Ένωση απαιτεί σχεδιασμό, στρατηγική, πρόγραμμα και εγγυημένη εμπειρία για το αποτέλεσμα.

Οι συνάδελφοι που συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της Κίνησης Επαγγελματιών Δημοσιογράφων, δεσμευόμαστε για την επόμενη μέρα:

1. Άμεση συγκρότηση σε σώμα του ΔΣ στην κατεύθυνση, συμμετοχής όλων,επειδή θέση μας είναι ο,τι δεν περισσεύει κανείς.
2. Πρόγραμμα ανασυγκρότησης της ΕΣΗΕΑ ( αναδιάρθρωση υπηρεσιών, διασφάλιση της ακίνητης περιουσίας της Ένωσης και της απόδοσης της λειτουργία γραφείου ανέργων ενίσχυση νομικής υπηρεσίας για την υποστήριξη (legal-aid) ανέργων, πνευματικών –συγγενικών δικαιωμάτων, δημιουργία μονάδας τεκμηρίωσης κλπ).
3. Διαπραγμάτευση κλαδικών ΣΣΕ με στόχο την μετεξέλιξη τους σε ενιαία κλαδική σύμβαση με απαραίτητες προβλέψεις για τα επί μέρους θέματα με κωδικοποίηση των υφισταμένων και εξομοίωση όλων προς τα υψηλότερα στάνταρς και θεσμικά, που ήδη ισχύουν.
4. Εφαρμογή των προτάσεων που έχουν ήδη κατατεθεί από την ΚΕΔ (18-9-2009) στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας Και έχουν από τότε διακομματικά αποδοχή.
5. Να καθιερωθεί ρήτρα μισθωτής εργασίας (σύμφωνα με την ΣΣΕ)
προκειμένου να κατανέμεται με κοινοβουλευτική εποπτεία, κρατική διαφήμιση, χορηγίες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, κοινοτικά κονδύλια σε ΜΜΕ.
6. Αποσύνδεση των Ταμείων Τύπου από την κηδεμονία του Μνημονίου, επειδή είναι αυτοδιαχειριζόμενα και δεν χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό.
7. Κατοχύρωση του ύψους των συντάξεων των Ταμείων Τύπου, σύμφωνα με το πρωτόκολλο ΕΣΔΑ (προστασία της περιουσίας) και άμεση αναζήτηση - επιστροφή παρακρατηθέντων.
8. Σχέδιο αντιμετώπισης της ανεργίας:
α. Αύξηση επιδομάτων στο 85 % των αποδοχών του τελευταίου 12μηνου
(σύμφωνα με την ΣΣΕ)
β. Αξιοποίηση του ειδικού ταμείου της ΕΕ .
γ. Αναβάθμιση των διαδικτυακών μέσων ΕΣΗΕΑ-ΠΟΕΣΥ σε portals και δημιουργία θεματικών δικτύων, με απορρόφηση ανέργων.
δ. Δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης με διαφανείς και επίσημες διαδικασίες
9. ΕΡΤ Άμεση αντιμετώπιση των οφειλομένων στους συντάκτες, λόγω έλλειψης ΣΣΕ 2009, δεδομένου ότι η ΕΡΤ δηλώνει πλεονασματική. Ασφάλιση στο ΤΣΠΕΑΘ και της προϋπηρεσίας που έχει αναγνωρίσει η ΕΡΤ για τους δημοσιογράφους.
10. Εξομοίωση της απασχόλησης στα sites με τα αντίστοιχα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, με τις ίδιες ασφαλιστικές προϋποθέσεις, με κατοχύρωση ΣΣΕ και αγγελιόσημου.

Πάγια θέση μας ήταν και παραμένει ότι η Ενημέρωση δεν απεργεί τις ημέρες γενικών απεργιών και είμαστε οι μόνοι που είχαμε αυτή την θέση στο απερχόμενο ΔΣ.
Στις εκλογές 25 και 26 Μαίου πρέπει να κλείσει οριστικά η παρένθεση της παρακμής με τους πρόθυμους στα σχέδια των εργοδοτών, των εντεταλμένων του ΔΝΤ και της διαπλοκής ώστε:
Στην ΕΣΗΕΑ να μπει φραγμός στις τυφλές απεργίες και στις εκπτώσεις σε μισθούς και δικαιώματα υπέρ των εργοδοτών, στις απολύσεις, στα χαμένα μεροκάματα χωρίς αντίκρυσμα, στη σφαγή των συνταξιούχων, στην ανεργία.
Στην ΠΟΕΣΥ τρία χρόνια χειμερίας νάρκης είναι πολλά. Δεν πάει άλλο με αυτούς στη διοίκηση.
Στον ΕΔΟΕΑΠ σκαλωσιές επισκευές και πρωτοφανής προεκλογική σπατάλη κάπου ενάμιση εκατομμύριο για έργα βιτρίνας, δεν φέρνουν πίσω τις περικοπές και όσα στέρησαν από εμάς και τα παιδιά μας, ούτε εξασφαλίζουν τα εκατομμύρια που μας χρωστάνε VODAPHONE OTE ΛΑΤΣΗΣ ΔΕΚΟ εκδότες και κανάλια αλλά η διοίκηση κάνει το κορόιδο και σερβίρει παραμύθια.

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων
συνέχεια »

Σε αυτές τις εκλογές της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ είναι ανάγκη να αφήσουμε πίσω μας πρόσωπα, νοοτροπίες,συμπεριφορές, πρακτικές που μας πλήγωσαν(σαν...κλάδος) και έφεραν το δημοσιογραφικό επάγγελμα - σε πολλές περιπτώσεις - στην κατηγορία του...αλβανού λαθρομετανάστη(κι ας με συγχωρέσουν οι συμπαθείς αυτοί συνάνθρωποι μας). Οι δημοσιογράφοι ζούνε (δεν είναι μυστικό αυτό) σε "μεσαιωνικό καθεστώς", φόβου, τρόμου και αβεβαιότητας οχι για την επόμενη ημέρα, αλλά για την επόμενη...ώρα. Έρμαια της...τύχης(και οχι μόνο). Τώρα που γκρεμίζονται όλα γύρω μας, καιρός να ξαναχτίσουμε και το δικό μας επάγγελμα...(με αξιοπρέπεια και ευθύνη). συνέχεια »

Μερικές ΑΜΕΣΕΣ αλλαγές θα μπορούσαν να αφορούν την ΠΟΕΣΥ(την Πανελλήνια Ομοσπονδία μας) που απο όσα έχω ακούσει (και...αντιληφθει) δεν θα πρέπει ΚΑΝΕΝΑΣ μας να νιώθει...καλά (θυμάμαι τον αείμνηστο Μίμη Γκλαβά, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ τότε που ξεκίνησε το εγχείρημα, να οραματίζεται...- και έμειναν όλα εκεί). Ενα Πανελλήνιο Ομοσπονδιακό Δημοσιογραφικό Σωματείο, που λειτουργεί ΣΩΣΤΑ και ΔΙΚΑΙΑ και ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό στις σημερινές συνθήκες ΠΟΣΟ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ και ΔΥΝΑΜΙΚΗ θα μπορούσε να έχει για το καλό της δημοσιογραφίας και των δημοσιογράφων. Θα μπορούσε να εκφράσει ΟΛΗ την Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια δε...θα πω την πρόταση μου για τη λειτουργία του στη συνέχεια... συνέχεια »

Είναι καιρός ΠΙΑ, να βγάλουμε την ΕΣΗΕΑ/ΠΟΕΣΥ απο την ανυποληψία και την...κατακραυγή. Δεν είμαι απο εκείνους που θα πούνε οτι ΟΛΟΙ όσοι πέρασαν ήταν...άχρηστοι κλπ κλπ. Κάθε άλλο. Υπήρξαν πάρα πολλοί που προσπάθησαν "το κατα δύναμη και εφικτό". Και έκαναν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. Και βοήθησαν πολλούς. Ηταν μια εποχή -κάπου...40 χρόνια τώρα - που ΕΤΣΙ κύλησαν ΣΥΝΟΛΙΚΑ τα πράγματα(με...δήθεν, λίγη απο κανέλα και πάει λέγοντας). Ο δημοσιογραφικός κόσμος της Ελλάδας(με τις... γνωστές εξαιρέσεις), αμείβεται χειρότερα και απο Αλβανό λαθρομετανάστη όταν άνοιξαν τα σύνορα (με ο,τι σημαίνει αυτό ευρύτερα). Καιρος για αξιοπρέπεια σε όλα τα επίπεδα... συνέχεια »

Ζούμε ιστορικές στιγμές, σαν χώρα, σαν Ελληνες, σαν επαγγελματίες...Ολα κρέμονται "απο μια κλωστή" και απο τις επιλογές ανθρώπων. Οταν είσαι σε πόλεμο, όταν απλά πρέπει να επιβιώσεις με τα λιγότερα δυνατά λάθη, δεν υπάρχουν πολυτέλειες για...χαλάρωση. Το κακό είναι οτι η επίπλαστη εικόνα "ευμάρειας" (που ακόμη...υπάρχει) δεν αφήνει πάρα πολλούς ΑΚΟΜΗ να δούνε οτι είναι("είμαστε")...ακριβώς επάνω απο την κόλαση(με ανοιχτό το...καπάκι). Νομίζουν οτι "μπόρα είναι θα περάσει". Και οτι τελικά "κάτι θα γίνει", κάποιο...μαγικό χέρι θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν τα...χαχανητά του ωχαδελφισμού, της αρπαχτής και κονόμας, του βολέματος, της μικρότερης δυνατής προσπάθειας αλλά με απαιτήσεις για το μεγαλύτερο όφελος...

Μια κάκιστη, ελεεινή και τρισάθλια νοοτροπία (και συμπεριφορές) που μας έφεραν "μέχρι εδώ". ΑΥΤΑ πρέπει πρώτα να αλλάξουμε. Τους εαυτούς μας, δηλαδή. Στη δημοσιογραφία (όπως και στην πολιτική με άλλη έννοια) έχουμε ΠΟΛΛΑ να αλλάξουμε και πολλούς να πετάξουμε "απο το τρένο". Οχι γιατί είμαστε "κακοί άνθρωποι", αλλά γιατί ΤΕΡΜΑ η μετριοκρατία των δήθεν και του τίποτα. Γιατί αλλιώς, χανόμαστε ΟΛΟΙ μαζί.
ΑΡΑ, τόπος και...αέρας στους επαγγελματίες. ΚΙ αυτό πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, αυτές τις μέρες. Τους φίλους, τους γκόμενους, τις γκόμενες κλπ κλπ ή τα ιδεολογικά μας "συναποβράσματα" ας τα αφήσουμε για τις...μπύρες. Εδω είναι, θέμα δουλειάς και επιβίωσης. Και με ποιούς θα πάμε. Ποιοι θα κάνουν και για εμας "τη βρώμικη δουλειά". Ετσι απλά...
Αν συνεχίσουμε "στα ίδια", τα αποτελέσματα θα είναι ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΙΚΑ σε βάρος ΟΛΩΝ.- Συνεχίζεται...
συνέχεια »

(απο τον DrSeeng)

"Παπούτσι" σε ό,τι μας πληγώνει,μας πάει πίσω, μας καθυστερεί,μας ταλαιπωρεί...Να τσακίσουμε την αδράνεια και τον ωχαδελφισμό - "Παπούτσι" στο σάπιο κατεστημένο του "τίποτα".
Φόλα, σε εκείνα που μας κρατάνε πίσω...
συνέχεια »

ΠΑΡΩΝ στη μάχη της επαγγελματικής δημοσιογραφίας, ίσως στις πιο κρίσιμες στιγμές της, μετά το 1974. Αυτή την ώρα που "αλλάζει ΟΛΟ το γήπεδο" οφείλω κι εγώ να καταθέσω τις προτάσεις, τις απόψεις, τις ιδέες και να συμβάλω θετικά και δημιουργικά "στην επόμενη ημέρα" της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Γιατί πιστεύω ότι, παρά την κρίση που τώρα αρχίζει και έρχεται για τον χώρο του τύπου και στην Ελλάδα (το...μεγάλο τσουνάμι) είμαι αισιόδοξος οτι θα ξημερώσει μια ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ημερα για τους επαγγελματίες, τους πραγματικούς επαγγελματίες δημοσιογράφους. Οι καιροί ου μενετοί, γι αυτό πρέπει να είμαστε στην "πρώτη γραμμή". Αυτη την βδομάδα θα γράψω ΜΟΝΟ γι αυτές τις εκλογές... συνέχεια »

Εκπομπή για την κρίση from ireporter on Vimeo.

- Συμμετοχή χθες το βράδυ σε τηλεοπτική εκπομπή για την οικονομική κρίση στη χώρα μας και "το δέον γενέσθαι". Αυτή τη φορά, τηλεοπτικά η γνώμη μου... συνέχεια »

Διάβαζα ενα άρθρο του Νίκου Κοτζιά για τους Έλληνες πολιτικούς, πολιτευτές κλπ που απαρτίζουν αυτό που λέμε "πολιτικό προσωπικό". Ο ίδιος είναι απο αυτούς που έχουν γνώση του συγκεκριμένου αντικειμένου. Λέει μεταξύ άλλων: (...)Σήμερα, στα κόμματα μπορεί να αναδειχτεί κάποιος που δεν διαθέτει ιδιαίτερα ταλέντα, αρκεί να μάθει καλά το παιχνίδι των εσωκομματικών αντιθέσεων και της εσωκομματικής ίντριγκας. Να ειδικευτεί σε αυτό που ονομάζουμε «πολιτικό κουτσομπολιό» και «μικροπολιτική». Να γνωρίζει πότε θα καθυβρίσει και θα μειώσει τον «απέναντί του» –ιδιαίτερα αν ο τελευταίος διαθέτει περισσότερα προσόντα από εκείνον–, σε ποιον θα τον καθυβρίσει και με ποιον τρόπο. Προκειμένου, δε, να το πετύχει, θα πρέπει να γνωρίζει καλά την τεχνική του αυλοκόλακα, ώστε να είναι ευχάριστος σ’ εκείνον που πρέπει να τον ακούσει, ο οποίος και αποφασίζει. Με τον τρόπο αυτό, στα κόμματα συχνά αναδεικνύονται οι ευχάριστοι και... ασπόνδυλοι αυλικοί, και όχι πολιτικές προσωπικότητες. Το γεγονός αυτό το πληρώνει, εντέλει, συνολικά η χώρα. Οι «ασπόνδυλοι αυλικοί» ή, απλά, υβριστές των ανταγωνιστών τους δεν μετράνε το μπόι τους ως προς τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, αλλά με βάση το πόσο μειωτικά μιλούν και σχολιάζουν τρίτους. Ειδικεύονται στο κουτσομπολιό, στην ύβρη και την κολακεία, όχι, όμως, στην αντιμετώπιση πραγματικών προβλημάτων. Όχι στη συγκρότηση στρατηγικών και εναλλακτικών δυνατοτήτων για τη χώρα. Με αυτά τα αρνητικού τύπου προσόντα μπορούν μεν να κάνουν καριέρα στα κόμματα και σε άλλους θεσμούς, αλλά, όταν «επιτέλους κατακτήσουν» θέσεις δημόσιας ευθύνης, είναι ανίκανοι να επιλύσουν ορθολογικά και δημοκρατικά οποιοδήποτε ουσιαστικό πρόβλημα. Επιπλέον, επειδή οι άνθρωποι τείνουν να φέρνουν τους θεσμούς στα μέτρα τους, οι συνεργάτες που συγκεντρώνουν γύρω τους είναι κατά κανόνα κι εκείνοι αυλοκόλακες, και όχι φορείς κριτικής σκέψης. Αν, μάλιστα, υπάρξει το «ιστορικό ατύχημα» και χρειαστούν για κάποια περίοδο τέτοιους ανθρώπους ή συμπτωματικά βρεθούν κοντά τους, γρήγορα φροντίζουν να αποδεσμευτούν απ’ αυτούς και να επανέλθουν σε παρέες με αυλοκόλακες.

Θεμελιακό αρνητικό ρόλο στην επιλογή του πολιτικού προσωπικού παίζει, επίσης, η διαπλοκή, ιδιαίτερα μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει. Η δια πλοκή, όπως επανειλημμένα έχω τονίσει, δεν ενδιαφέρεται τόσο για το ποιο κόμμα κυβερνά, όσο για το ποιοι πολιτικοί είναι υπουργοί και απασχολούνται στους τομείς του άμεσου ενδιαφέροντός της. Εάν μπορούσε, δε, θα ήθελε να έχει μια κυβέρνηση από όλους τους χώρους, όπου διαθέτει «δικούς της». Εκείνο που κάνει είναι να υπερπροβάλλει ως σημαντικούς, απαραίτητους και χρήσιμους στην πολιτική συγκεκριμένους πολιτικούς και να υβρίζει όσους δεν μπορεί να ελέγξει(...)
συνέχεια »

Γράφει ο συνάδελφος Κώστας Βαξεβάνης(στο κουτί της Πανδώρας)για το τι υπήρξε, ήταν ο ελληνικός τύπος και αρχίζει να συμβαίνει σήμερα: «Και ξαφνικά το lifestyle σβήνει, αναδύοντας αυτή την μπόχα που αναδύει το βίαια σβησμένο πούρο. Σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε δούλος για να καθαρίσει τα τασάκια. Η αυτοκρατορία της (ξασμένης) τρίχας και του (θεοποιημένου) κώλου μετατρέπεται σε μια γραφειοκρατία που καταγράφει ακάλυπτες επιταγές και παλιές αποδείξεις από Λουί Βιτόν. Τα περιοδικά της λάμψης, πάνε για πολτοποίηση. Κλείνουν. Το χειρότερο είναι πως τα μόνα που πιθανόν να επιβιώσουν είναι αυτά που θα κυκλοφορήσουν για να περιγράφουν την πτώση των μεγιστάνων που καταρρέουν.
Οι ίδιοι δεν μπορούν να καταλάβουν την νέα πραγματικότητα. Φωνάζουν, αγριεύουν, απολύουν, απειλούν. Θεωρούν νομοτελειακή την επιβίωσή τους και άρα ξένη την ευθύνη. Αναζητούν μια συνταγή επιβίωσης, αλλά μάλλον δεν βρίσκεται σε αυτές που χρόνια πρότειναν στους άλλους. Ναι, δεν υπάρχει «Cosmopolitan σελίδα τάδε» για να σε βγάλει απ τον πάτο. Επιπλέον οι σκαφάτες παρέες αποδεικνύεται πως δεν αντέχουν στις τρικυμίες. Διαλύονται στα εξ ων συνετέθησαν. Υποκρισία, συμφέροντα, καιροσκοπισμός.
Στις αρχές της δεκαετίας του 90, έζησα ως δημοσιογράφος την επικράτηση του lifestyle. Ιστορικά περιοδικά, όπως «Ο Ταχυδρόμος», «Εικόνες» , «ΕΝΑ» έκλειναν. Δεν μπορούσαν να αντέξουν στον ανταγωνισμό που δημιουργούσε η εφόρμηση του κοινωνικού νεοπλουτισμού και της γυαλιστερής ζωής. Ακόμη κι όταν διαφαινόταν πως η γυαλάδα ήταν γλίτσα και τίποτα άλλο. Γέμισε ο κόσμος περιοδικά με κώλους, συμβουλές για σεξ, φωτογραφίες με ανεπάγγελτους και ελαφρά κείμενα που είχαν τη λειτουργία Βίβλου ζωής. Ο καταναλωτισμός έγινε ανάγκη και μετά όραμα και κουλτούρα. Βέβαια τα περιοδικά αυτά δεν τα διάβαζαν ελαφρές γυναίκες μόνο . Τα έπιασαν και αυτοί που στο παρελθόν έσφιγγαν τις γροθιές και οι άλλοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα να χαλαρώσουν τις συνειδήσεις.

Την εποχή αυτή, οι κατάλληλοι άνθρωποι βρέθηκαν στις κατάλληλες θέσεις. Αποφασισμένοι, διορατικοί και πολλές φορές αδίστακτοι. Το lifestyle στον Τύπο δεν ήταν ένα εκδοτικό φαινόμενο. Ήταν όσο και να φαίνεται περίεργο, πολιτικό φαινόμενο της εποχής. Μέσα απ αυτό, ο αρχέγονος συντηρητισμός έπαιρνε τη μορφή του δικαιώματος στην καλή ζωή. Εκφραστές του δεν ήταν τα «ντόμπερμαν» της οπισθοδρομικής Δεξιάς, αλλά τα νέα τζάκια μιας μονοδιάστατης προόδου. Αυτής στην οποία όλα επιτρέπονταν αρκεί να περνάγαμε καλά.

Δεκάδες περιοδικά αναπτύχθηκαν, όχι για να καλύψουν ανάγκες, αλλά για να πάρουν διαφήμιση από τους φίλους και ομοϊδεάτες διαφημιστές. Ένας πυρήνας καλοπερασάκηδων, αυτάρεσκων και υπερφίαλων, κρατούσε και το μαχαίρι και το πεπόνι. Πουλούσε αέρα, έβγαζε λεφτά και κυρίως, αποκτούσε σπουδαιότητα και περιεχόμενο για τον εαυτό του. Το επιχείρημα ήταν «κάνουμε αυτό που πουλάει και θέλει ο κόσμος». Και έτσι ο κόσμος έμαθε να αγοράζει το μοναδικό που πουλούσαν και αναδείκνυε ο μεταξύ τους ανταγωνισμός. Τη Ντενίση με το παιδί της στο εξώφυλλο, τη Βάνα με το δικό της, μέχρι που φτάσαμε στη Τζούλια. Για τραγική ειρωνεία , ο πάτος του περιεχομένου ταυτίστηκε με τον πάτο των εσόδων. Οι εκδότες έπαθαν ό,τι και η Τζούλια. Στην αρχή πίστεψαν πως χρειάζεται να βρουν κάποιον παρτενέρ (αλλοδαπό, ίσως μαύρο) αλλά τα πράγματα έδειξαν πως δεν υπάρχει σωτηρία.

Η διαφήμιση έχει πέσει στο μισό, τα ηλεκτρονικά νέα μέσα παίρνουν σιγά σιγά την πίτα, και οι διαφημιστές δεν μπορούν να διαφημίσουν ούτε να σώσουν, ακόμη και τον εαυτό τους. Ο κόσμος βαρέθηκε τους κώλους όπως κάποτε τις σφιγμένες γροθιές και επιπλέον ψάχνει να σωθεί. Η Μενεγάκη στο εξώφυλλο μάλλον λειτουργεί ανάποδα κάνοντας εμφανές πως αυτή θα σωθεί σίγουρα με όσα έβγαλε τόσα χρόνια, όχι όμως και οι αναγνώστες

Τα πούρα λοιπόν άρχισαν να σβήνουν βιαστικά στο τασάκι βγάζοντας μπόχα. Τα σαβουάρ βιβρ έχουν εγκαταλειφθεί όπως και τα μαχαιροπίρουνα για τον σολομό. Τώρα βγαίνουν μπράβοι και πιστόλια, με τα οποία εύχομαι να μην αυτοκτονήσουν

Το lifestyle , δεν είναι χειρότερο απ την σοβαροφανή υποτέλεια των άλλων ΜΜΕ. Δημιούργησε όμως γενιές ανθρώπων που πιστεύουν πως όλα στη ζωή είναι μια τούρτα σοκολάτα απ την οποία δεν έχουν παρά να απλώσουν το χέρι και να πάρουν. Ανθρώπους που πιστεύουν πως οι μοναδικές τρικυμίες είναι αυτές που αντιμετωπίζει κάποιος στις θερινές διακοπές με ένα ιστιοφόρο. Και έτσι δεν έμαθαν να αντιμετωπίζουν καμιά τρικυμία. Δυστυχώς αποδεικνύεται πως το ίδιο ισχύει και με όσους τους έδιναν τις σχετικές συμβουλές

Οι εκδότες δεν θα πεινάσουν μάλλον. Είμαστε μια χώρα με φτωχά μέσα ενημέρωσης αλλά πλούσιους ιδιοκτήτες. Αλλά ίσως είναι καταδικασμένοι τα επόμενα χρόνια να ανακαλύπτουν συνεχώς πως δεν ήταν τόσο σπουδαίοι όσο πίστευαν. Ξεφυλλίζοντας παλιά , ηλεκτρονικά μάλλον άλμπουμ φωτογραφιών. Σε αυτό θα διαφέρουν τουλάχιστον από τον Ζάχο Χατζηφωτίου».

Σχόλιο: Προσυπογράφω σε όλα.
συνέχεια »

Βλέποντας πιο πριν τους φόβους μιας μερίδας "χριστιανών" όπως εκφράζονται αδυνατώντας να κατανοήσουν την τεχνολογία, τις εξελίξεις και στην τελική να συμβαδίσουν με την "εξέλιξη του ανθρώπινου είδους"(και μυαλού), αυτό που μπορεί να πει κανείς είναι ότι: Αν πιστεύει κανείς στην έννοια της μεταθανάτιας ζωής και της ψυχής(που δημιουργήθηκε από το θεό) δεν έχει να.... φοβάται καμιά τεχνολογία και κανέναν...άνθρωπο ή κατασκεύασμα του. Εαν η ψυχή είναι θεϊκή και αθάνατη, συνεχίζοντας μετά τον θάνατο του ανθρώπινου σώματος, τότε προφανώς δεν θα επηρεαστεί σε τίποτε από καμιά...μηχανή(ή ανθρώπινο δημιούργημα). Εαν, όλα τελειώνουν με τον θάνατο του ανθρώπινου σώματος, τότε όλη αυτή η συζήτηση επίσης είναι...περιττή. Εάν, σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι η "τελειοποίηση" και η εξύψωση προς το θείο, τότε όλα αυτά είναι εργαλεία που υπάρχουν για να ανακαλυφθούν, ώστε να βοηθήσουν προς αυτη την πορεία. Εάν, δεν υπάρχει τέτοια πορεία, τότε είναι "μέσα" για να ανακαλύψουμε μέχρι που και σε τι, είμαστε ικανοί, να φτάσουμε ως είδος. Προς το παρόν, ως είδος, είμαστε ακόμη σίγουρα σε πρωτόγονο στάδιο... συνέχεια »

Τι είναι άραγε η...φαντασία; Είναι η ελευθερία του μυαλού; Η δημιουργική σπίθα που...κινεί τον κόσμο; Μπορεί να "αιχμαλωτιστεί"; Να...καθοδηγηθεί; Η θέληση σε σχέση με τη φαντασία, τι ρόλο παίζει; Και γιατί έχει τόσο ζωτική σημασία; Μπορεί να ζήσει κανείς, χωρίς φαντασία; Τι σχέση έχει με τα όνειρα; Γιατί λειτουργεί σαν "κλειδί" σε καταστάσεις που δεν μπορεί κανείς να πάει; Γιατί φέρνει την πραγματικότητα, μια ανάσα μπροστά; Παίζει με τις σκιές και το φως σαν πυγολαμπίδα. Υπάρχει δημιουργία χωρίς αυτήν; Άνθρωπος; συνέχεια »

Με άλλα λόγια, "γνώθι σ' αυτόν" που έλεγαν και οι πρόγονοι μας σ' αυτόν τον τόπο. Το να μάθει ο καθένας τον εαυτό του, είναι μια "μαγική διαδικασία". Το να βλέπεις και τη "συσκευασία" και το "περιεχόμενο", δεν σημαίνει ότι το...αόρατο δεν υπάρχει! Σαν τις ρώσικες κούκλες, η μια μέσα στην άλλη...(άσχετα εάν βλέπεις τελικά την...εξωτερική και πιο μεγάλη). συνέχεια »

(Κάντε "κλικ" στην εικόνα για να διαβάσετε τι πιστεύουν - και γράφουν οι...αθεόφοβοι)! Δυστυχώς ΚΑΙ στις μέρες μας υπάρχει περισσότερο σκοτάδι, παρά φως. Ο "μεσαίωνας" δεν είναι θέμα...χρονολογίας, αλλά νοοτροπίας, μυαλού, συμπεριφορισμού. Προσυπογράφω την πρόταση του γλύπτη Κ.Βαρώτσου("Δρομέας" κ.α.) οτι ο πολιτισμός για παράδειγμα της αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης, της Αιγύπτου, της Αναγέννησης κ.α. ΔΕΝ χρειάσθηκε κανένα "υπουργείο Πολιτισμού", έλεγχο δηλαδή του κράτους στη...δημιουργία και "καναλιζάρισμα" των χρημάτων. Αρα, ΕΑΝ θέλουμε να έχουμε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ και Καλλιτέχνες, πρέπει να καταργηθεί το Υπουργείο Πολιτισμού. Αντίθετα Νο1 πρέπει να αναδειχθεί το Ναυτιλίας, γιατί ΕΚΕΙ πραγματικά (και οχι στα λόγια) η Ελλάδα είναι ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ. Και εμείς είναι το μόνο υπουργείο που...διαλύσαμε και ορισμένοι κάνουν το παν, για να μην υπάρχει. Οπως Παιδεία, καλό είναι να έχουμε ΜΟΝΟ ιδιωτική(να καταργηθεί η δημόσια εκπαίδευση, αφού ούτως η άλλως ΔΕΝ υπάρχει) και οι πολίτες που στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, να τους αφαιρούνται όλα τα δίδακτρα απο την...φορολογία τους - με αποδείξεις (με αυτό τον τρόπο θα μηδενιστεί το κονδύλι για την παιδεία -που ούτως ή άλλως πάει στράφι - και θα βοηθηθούν ουσιαστικά οι γονείς, ενω θα αποκτήσουμε λογικά και πραγματική εκπαίδευση - γιατί το θέμα "παιδεία" είναι ευρύτερο - ενω δεν θα πληρώνουν όσοι δεν έχουν παιδιά, όπως είναι και το δίκαιο). Εκτός απο τους φανατικούς που τρέμουν και τη σκιά τους, υπάρχει και το φως...Ας βαδίσουμε, προς τα εκεί... συνέχεια »

(Κάντε "κλικ" στην εικόνα) - Η δυστυχία του να προσπαθείς να ζήσεις απο τα...γραπτά σου! Ως συγγραφέας(γραφιάς, γενικότερα)! Ίσως ΟΛΟ αυτό να ίσχυε, μέχρι την "ηλεκτρονική εποχή", που έρχεται...καλπάζοντας. Γιατί οι εκδότες απο την εποχή του Γουτεμβέργιου μέχρι σήμερα - έγιναν ζάμπλουτοι εκμεταλλευόμενοι των...γραπτά (τις σπουδές, το μυαλό, τη φαντασία κ.α.) όλων των άλλων - αν και οι περισσότεροι απο αυτούς "αγράμματοι". Στην εποχή των download και του "περιεχομένου", στην εποχή των "πνευματικών δικαιωματων", οι...γραφιάδες θα πάρουν την εκδίκηση γενεών ολόκληρων. ΑΥΤΟΙ θα γίνουν οι...ζάμπλουτοι, εαν θέλουν οι εκδότες να έχουν δουλειά! Πάντως και για τους "συγγραφείς" (κάθε είδους) θα είναι δύσκολο το σπορ και παγκόσμιο. Μόνο οι αληθινά σπουδαίοι θα...επιβιώσουν. Οπότε... συνέχεια »

Ας δούμε και την συνέχεια...(κάντε "κλικ" στην εικόνα). Η ανασφάλεια πάντα "του ηγεμόνα". "Ο Κρόνος που τρώει τα παιδιά του..." - Το "χρυσό κλουβί", οι τρελοί και ηλίθιοι ηγεμόνες...οι ερωμένες και ερωμένοι...ενας "θίασος" που κυβερνάει τον κόσμο...(και τις μοίρες του). Ο άλλος έβαλε μέσα σε τσουβάλια τις 280 σκλάβες του και τις πέταξε στο Βόσπορο γιατί τις βαρέθηκε. Ο επόμενος τοποθέτησε κυβερνήτες του Καϊρου και της Δαμασκού δυο ανήλικες ερωμένες του για να σπάσει πλάκα...Κάπως έτσι "γράφεται η ιστορία και η ζωή"...(εσείς κάντε τις υπόλοιπες σημερινές συγκρίσεις...η φαντασία, ακόμη, είναι ελεύθερη...- όσο τηλεόραση ή χόλιγουντ κι αν έχετε δει...). συνέχεια »

Ιδού ένα μικρό δείγμα για το πως γράφεται "η ιστορία" και τι...στροφές επειφυλάσει η ζωή(κάντε "κλικ" στην εικόνα γα να την μεγεθύνετε). Επειδή διάβασα οτι οι διπλωμάτες μας έστειλαν μια επιστολή στον Δρούτσα(τον ΥΠΕΞ) και τον κατηγορούν για νεο-οθωμανισμό! Διαβάστε την εκπληκτική ιστορία της Σοφίας και των Σουλτάνων...αν και η συνέχεια της ιστορίας έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον...η ιστορία με "το κλουβί"...(ίσως μόνο τότε ορισμένοι αντιληφθούν ορισμένα πράγματα). Πάντως, αν δεν μελετήσει κανείς την "ιστορία" (και κοινωνικό συμπεριφορισμό), απλά θα εκπλήσσεται επαναλαμβανόμενος... συνέχεια »

(Κάντε "κλικ" για να διαβάσετε τον πρόλογο απο την ΑΣΚΗΤΙΚΗ του Νίκου Καζαντζάκη) - Ο ένας προχθές πέθανε γιατί κράταγε την βιντεοκάμερα στο χέρι, μέσα στο δρόμο τον μαχαίρωσαν (για να την πάρουν) καθώς πήγαινε στο μαιευτήριο να κινηματογραφήσει την γέννηση της κόρης του...(δεν θα γνωρίσουν ποτέ ο ενας τον άλο - πατέρας και κόρη - η μια ζωή έφευγε, η άλλη ερχόταν...)- σήμερα κόντεψαν να κάψουν ζωντανή με μολότοφ μια άστεγη στη λαϊκή αγορά στα εξάρχεια...αυτόπτης μάρτυρας στο Mega λέει οτι τα ΜΑΤ βγήκαν με σχέδιο να δολοφονήσουν και κανένας δεν...ιδρώνει. Ο αρμόδιος υπουργός καταγγέλει για...φασισμό τους υφισταμένους του και αυτοί...γελάνε. Τι λάθος γίνεται; συνέχεια »

Τα δύσκολα είναι μπροστά... Όπως είπε και ο Γιώργος Παπανδρέου σε μια ιταλική εφημερίδα "μόλις στο 1/3 του...προγράμματος είμαστε". Εάν έβλεπε κανείς τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι στη Νάπολη χθες - οι Ιταλοί έχουν εκλογές - θα καταλάβαινε γιατί ενας "αυτοδημιούργητος" σούπερ επιχειρηματίας είναι τόσα χρόνια ΚΑΙ πρωθυπουργός και θα συνεχίσει...(άσχετα με τα όσα του...καταμαρτυρούν για τις ερωτικές του σχέσεις με...γυναίκες - προφανώς το κλαμπ του...αδελφάτου δεν τον "πάει"). Γιατί μιλάει απλά, καθημερινά και προστατεύει τον ιταλό - στη λογική "εγώ ξέρω να βγάζω λεφτά για μένα, αφήστε με να βγάλω και για εσάς". Στην Ελλάδα ΠΡΕΠΕΙ να μπούνε ΟΛΟΙ στο "παιχνίδι". Και πρώτοι απο όλους οι επιχειρηματίες, να βγάλουν λεφτά για την Ελλάδα και τους Ελληνες...(είναι βέβαιο πλέον οτι το θέλουν και αυτοί). συνέχεια »

Γράφει μεταξύ άλλων (πολύ οργισμένων) ο μπλόγγερ "πιτσιρίκος": «...Η αδυναμία των ΜΜΕ να χαλιναγωγήσουν πια την κοινή γνώμη είναι εμφανής. Θλιβεροί δημοσιογράφοι ουρλιάζουν στα τηλεοπτικά κανάλια και γράφουν βλακώδη άρθρα σε χρεοκοπημένες εφημερίδες, αλλά η μπογιά τους έχει περάσει – άλλωστε, δεν ξεχνιούνται οι διθυραμβικοί ύμνοι τους στις εκπληκτικές κυβερνήσεις που προηγήθηκαν.
Είναι εντυπωσιακό το ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που έχουν παραμείνει πιστά σκυλιά των έκπτωτων μεγαλοεκδοτών και καναλαρχών. Δεν υπάρχει ούτε ένας αξιοπρεπής άνθρωπος ανάμεσά τους. Σύντομα θα ψάχνουν τρύπα για να κρυφτούν.
Το έχω γράψει πολλές φορές: Αν δεν εξαφανιστούν από το σκηνικό όλοι αυτοί οι πολιτικοί και όλες αυτές οι οικογένειες μεγαλοεπιχειρηματιών που ξέσκισαν τη χώρα και τους πολίτες της επί δεκαετίες, δεν υπάρχει καμία ελπίδα....».

Να θυμίσω οτι ψηφίζουμε 25 και 26 Μαϊου οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι για ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ. Αρα...(στο χέρι μας είναι ΠΟΙΟΙ θα μας εκπροσωπήσουν για τα...περεταίρω).
συνέχεια »

Κάπου πήρε το μάτι μου αυτό το αρκετά παλιό κείμενο (το παραθέτω ενδεικτικά): «Για πρώτη φορά, το αναγνωστικό κοινό και τα διαφημιστικά έσοδα των ηλεκτρονικών εφημερίδων ξεπέρασαν εκείνο των έντυπων φύλλων. Σύμφωνα με την έκθεση State of the News Media του ινστιτούτου Pew, 46% των Αμερικανών δήλωσαν ότι διαβάζουν ειδήσεις στο Διαδίκτυο τρεις φορές την εβδομάδα, ενώ 40% απάντησαν ότι ενημερώνονται από έντυπες εφημερίδες ή από τις ιστοσελίδες τους. «Η μετατόπιση προς το Διαδίκτυο είναι εντυπωσιακή και επιταχυνόμενη. Η άμεση υιοθέτηση των συσκευών tablet από το κοινό και η εξάπλωση των έξυπνων κινητών τηλεφώνων συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτό το φαινόμενο», λέει ο επικεφαλής της μελέτης Τομ Ρόζενστιλ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι οι εφημερίδες δεν υπέστησαν μόνο πλήγμα από την οικονομική κρίση και τη σημαντική μείωση διαφημιστικών εσόδων, αλλά από την επιλογή των καταναλωτών να αναζητούν την ενημέρωσή τους στο Διαδίκτυο και τη μετακίνηση της διαφημιστικής δαπάνης προς την κατεύθυνση αυτή. Ομιλοι εφημερίδων, όπως οι Gannet, New York Times και McClatchy συνεχίζουν να αναφέρουν υποχώρηση των διαφημιστικών εσόδων, τη στιγμή που άλλα μέσα -όπως η τηλεόραση- βιώνουν ανάκαμψη διαφημιστικών εσόδων.

Σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν την αρνητική αυτή τάση, οι εφημερίδες στις ΗΠΑ μείωσαν σημαντικά το προσωπικό τους, με τις αίθουσες σύνταξης να απασχολούν σήμερα 30% λιγότερους δημοσιογράφους από ότι πριν μία δεκαετία. Οι εφημερίδες προσπαθούν τώρα να αναπληρώσουν τα χαμένα έσοδα χρεώνοντας για τα άρθρα τους στο Ιντερνετ. Αυτό σχεδιάζει να κάνει και η New York Times, που θα αρχίσει να χρεώνει για το διαδικτυακό της περιεχόμενο μέσα στην άνοιξη. Οι πάνω από 36 εφημερίδες που δοκίμασαν, όμως, αυτό το μοντέλο, διαπίστωσαν μεγάλη υποχώρηση του αναγνωστικού τους κοινού, με λιγότερο από 1% των αναγνωστών να εμφανίζεται πρόθυμο να καταβάλει το τίμημα. Ενα 23% των ερωτηθέντων Αμερικανών ανέφεραν ότι θα ήταν πρόθυμοι να καταβάλουν 5 δολάρια το μήνα για να μπορούν να διαβάζουν την αγαπημένη τους τοπική εφημερίδα».

Να προσθέσω ενα μικρό σχόλιο, που αφορά τα ελληνικά Media-κα δρώμενα (πληροφορίες, φήμες,κουτσμπολιά,σκέψεις,συζητήσεις κ.α.): Φαίνεται οτι και οι ΤΡΕΙΣ μεγάλες σήμερα εφημερίδες θα αναστείλουν τις ημερήσιες εκδόσεις τους ή μπορεί και να κλείσουν (παρασύροντας στην ίδια κατεύθυνση και τα...μικρότερα "μαγαζιά"). Ολα αυτά το αργότερο μέσα στο φετινό καλοκαίρι(εκτός απροόπτου). Οι σημερινοί εκδότες αποσύρονται (και οι τελευταίοι) - το αργότερο μέσα στη χρονιά - ενω αλλάζει και όλο το "γήπεδο" (απο αναλογικό-χάρτινο μετατρέπεται αποκλειστικά σε ψηφιακό-ηλεκτρονικό). ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ κάτω των 20 χρόνων ΣΗΜΕΡΑ δεν αγοράζει εφημερίδα, περιοδικό,βιβλίο κλπ σε χάρτινη μορφή. ΑΝΤΙΘΕΤΑ δαπανούν ΑΠΕΙΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΩΡΕΣ σε ψηφιακές εκδόσεις,εφαρμογές, παιχνίδια και βιβλία. ΟΛΑ τα "παραδοσιακά"(αναλογικά-χάρτινα μέσα) που υπήρχαν μέχρι σήμερα, ΕΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ σε ένα! ΚΑΙ - ευτυχώς - οι εξελίξεις αυτές επιτάσσουν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ να επανέλθουν στο προσκήνιο ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ της ενημέρωσης και οι πραγματικοί ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ. Δύσκολη η μετάβαση, αλλά "το ποτάμι ΔΕΝ γυρίζει πίσω". Το θέμα είναι οτι "ο χρόνος τελείωσε και πολλοί θα χάσουν οχι μόνο τα λεφτά τους...αλλά και ό,τι επένδυσαν σε...επιρροή κ.α.". Αυτά τα ελάχιστα.

συνέχεια »

Ολοι οι δημοσιογράφοι που κάνουν πραγματικό ρεπορτάζ (πολιτικό εντός Ελλάδας και διεθνές εκτός Ελλάδας)γνωρίζουν οτι ο Μάϊος μέχρι και τα μέσα Ιουνίου περίπου, "είναι οι κρισιμότερες ημέρες των τελευταίων 80 χρόνων". Δεν θα αναφέρω τις πληροφορίες που υπάρχουν (άλλωστε είναι τόσο πολλές και αντιφατικές...). Σημασία έχει ότι τελικά "η Ελλάδα θα βγει κερδισμένη και πιο δυνατή...". Τα υπόλοιπα "άλλη ώρα"... συνέχεια »

(Ένα παλιότερο στιγμιότυπο από φωτογράφιση για... αφίσες ως ραδιοφωνικός παραγωγός) - Θα συμφωνήσω ΑΠΟΛΥΤΑ με τον Ξανθάκη (στην προηγούμενη ανάρτηση) οτι ΟΛΑ θα κριθούν στο περιεχόμενο (για τον τύπο του μέλλοντος - όπως πάντα άλλωστε....). Αρα, οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι (και επιχειρηματίες βέβαια) ΜΟΝΟ να κερδίσουν θα έχουν στο προσεχές μέλλον - ΜΟΝΟ οι πολύ καλοί στη δουλειά τους (δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες) θα επιβιώσουν και θα αμοιφθούν...Μέχρι τότε όμως... συνέχεια »

Διαβάζει κανείς τι γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης στην "Κ.Ε.": «Στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Εφημερίδων στη Βιέννη και εν μέσω πολυλογίας για τις νέες τεχνολογίες, όλοι κατέληξαν ότι το σημαντικό είναι το περιεχόμενο. Οπως παρακολουθούσα το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Εφημερίδων, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό κι άρχισα να σιγοτραγουδάω το στίχο «Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Οχι, δεν επρόκειτο περί φόρου τιμής στον πολυαγαπημένο Νίκο Παπάζογλου, αλλά για αναγκαστική διαπίστωση έπειτα από ώρες επί ωρών άκρατης φουτουρολογίας. Οσα και να λέγανε οι ομιλητές, ό,τι και να λέγανε οι ομιλητές, η κοινή διαπίστωση όλων ήταν μία και μοναδική: ο βασιλιάς είναι το περιεχόμενο. Κι άμα έχεις περιεχόμενο, μπορείς να το πουλήσεις κιόλας. Κι άμα το πουλήσεις, θα καλοπεράσεις. Στοιχειώδες, που θα έλεγε και ο ένοικος της Μπέικερ στριτ. Μόνο που κινδυνεύει να χαθεί κάτω από τη λατρεία της νέας τεχνολογίας και τη φοβία της διαρροής αναγνωστών...
Μισό λεπτό όμως, να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά. Το φετινό Ευρωπαϊκό Συνέδριο Εφημερίδων (χορηγός η JT International) διεξήχθη από την 1η έως τις 3 Μαΐου στη Βιέννη και ήταν ως επί το πλείστον αφιερωμένο στο μέλλον του τύπου. Εξ ου και η πληθώρα των ομιλιών για τις πάσης φύσεως ταμπλέτες, για τα κινητά, για το Ιντερνετ, για όλα αυτά τα επιτεύγματα της επιστήμης που απειλούν να αντικαταστήσουν το χαρτί. Πράγμα το οποίον σε άλλους προκαλεί τρόμο και σε άλλους ανοίγει την όρεξη για περιπέτειες. Βλέπε για παράδειγμα τους ανθρώπους της εταιρείας Innovation, που είχαν κάποτε περάσει και από τα μέρη μας για να προσφέρουν τα φώτα τους στον ανασχεδιασμό του «Ελεύθερου Τύπου». Το θεάρεστο έργο τους συνεχίζεται ανά την υφήλιο, αλλά όπως ήταν φυσικό αναλαμβάνουν πλέον εργολαβίες και για μεταφορές/εκδρομές στο νέο ψηφιακό περιβάλλον.
Και τι μας είπε ο Κάρλος Κάμπος εκ μέρους της Innovation; Οτι οι ταμπλέτες είναι η σημαντικότερη ανακάλυψη για τα ΜΜΕ από την εποχή του Γουτεμβέργιου, ότι το iPad είναι μια εφημερίδα φορτωμένη με στεροειδή, ότι στις ταμπλέτες όχι μόνο τη διαβάζεις και τη βλέπεις την ειδησεογραφία αλλά την αγγίζεις κιόλας, ότι είναι ανάγκη να περάσουμε από τις εφημερίδες στους ειδησεογραφικούς οργανισμούς, ότι πρέπει να παράγουμε περισσότερο προϊόν για τους αναγνώστες που πληρώνουν και λιγότερο γι' αυτούς που δεν πληρώνουν κ.λπ. κ.λπ. Η κατάληξη της εισήγησής του; Αφού μας επισήμανε όλα τα ανωτέρω και υπογράμμισε πόσο απαραίτητες είναι οι κάθε είδους γραφιστικές απεικονίσεις, τα έξυπνα βιντεάκια και το όμορφο ντιζάιν, ο Κάρλος Κάμπος επέστρεψε στις μεγάλες αλήθειες της παλιοζωής: «Πρέπει να επενδύσουμε στη δημοσιογραφία», είπε. Με σφιγμένα τα δόντια βεβαίως, αλλά το είπε!
Οπως δεν άντεξε να μην παραδεχθεί ότι «το περιεχόμενο είναι το άπαν», ο Αλφρέντο Τριβίνο, υπεύθυνος Δημιουργικών Πρότζεκτ στην News Corporation του Ρούπερτ Μέρντοχ. Προηγουμένως μας είχε ενημερώσει ότι οι ταμπλέτες είναι «υγρά media», ότι δεν αναζητούμε τον χαμένο χρόνο αλλά το χαμένο ενδιαφέρον των αναγνωστών, ότι πάει και τελείωσε, υποχωρούν τα σύνορα ανάμεσα στην πληροφόρηση και στην ψυχαγωγία, ότι είναι ανάγκη να επιμείνουμε στην οπτική πλευρά της ειδησεογραφίας κι ότι θα πάθουμε μεγάλη ζημιά αν η παρουσίαση των θεμάτων δεν γίνει περισσότερο «organic». Απέφυγε πάντως να επικεντρώσει στα προϊόντα του ομίλου του και δεν είπε κουβέντα για την περίφημη ταμπλετοεφημερίδα «The Daily» του Μέρντοχ, όπου ύστερα από ολίγες ημέρες ντιζάιν ευφορίας όρμησαν οι αρχισυντάκτες να τραγανίσουν τους δημοσιογράφους. Τι τους ζήτησαν; «Ορίτζιναλ ιστορίες» που να μην τις έχει κανένας άλλος. Αυτά δηλαδή που οι παλαιοί της πιάτσας εξακολουθούν να αποκαλούν «αποκλειστικά»...

συνέχεια »

Κρίσιμες και ιστορικές αναμένεται να είναι οι επόμενες ημέρες....(για πολλούς και διάφορους λόγους). Ίσως και επειδή το...παλιό που φεύγει, δεν θέλει να το...παραδεχτεί! Φαίνεται ότι "το παλιό" άρχισε να συνειδητοποιεί ότι "χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του" και αποφάσισε να ...τρίξει τα δόντια του (όσο...τα έχει στο στόμα του ή έχει...στόμα). Η ερώτηση είναι απλή: "Πέρδεται ο πεθαμένος;". Οσο για εκείνους που ποντάρουν σε αυτό που...σβήνει (μέσα στην αχλύ της σκόνης και των...νεφελωμάτων) απλά υπογραμμίζει πόσο...επικίνδυνοι τελικά είναι για τον τόπο (και πόσο...σε διατεταγμένη υπηρεσία βρίσκονταν, -αι). συνέχεια »

Με τον Ορφέα... συνέχεια »

(Αυτές οι πρώτες εφημερίδες του προηγούμενου αιώνα, έρχονται να μας θυμίσουν πως ξεκίνησε η έντυπη-χάρτινη δημοσιογραφία και γενικά η δημοσιογραφία). Ευτυχώς το μέλλον θέλει γνώσεις, φαντασία, δημιουργία και έναν κόσμο "ενοποιημένο" σε αγαστή συν-λειτουργία και συν-αντίληψη. Μέχρι εκεί, ο δρόμος είναι εξαιρετικά δύσκολος, αλλά δεν υπάρχει και άλλος. Άλλωστε οι άνθρωποι, απλά ανακαλύπτουν αυτό που ΗΔΗ υπάρχει.... συνέχεια »

(Εδώ στη νότια Κίνα πριν λίγο καιρό, μπροστά σε ένα από τα πρώτα τυπογραφεία του κόσμου) - Στον χώρο του τύπου, δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση (η ευρύτερη) που επηρεάζει (και επιταχύνει ενδεχομένως) τις εξελίξεις, αλλά είναι η αλλαγή ΟΛΟΥ του "γηπέδου" (απο το αναλογικό στο...ψηφιακό, απο τις χάρτινες εκδόσεις στις ηλεκτρονικές, απο το τέλος του χαρτιού, απο την ενσωμάτωση ΟΛΩΝ των "μέσων" σε ενα, απο την αλλαγή ΟΛΩΝ των παραμέτρων και των συνθηκών εργασίας, απο την κατάργηση ολόκληρων κλάδων που υπήρχαν στις "χάρτινες εκδόσεις", στην παγκοσμιοποίηση ΟΛΩΝ των μέσων και πολλά ακόμη). Και φυσικά αυτό θα σημαίνει ΠΛΗΡΗ ανακατάταξη δυνάμεων, συσχετισμών και επιρροών...(και φυσικά προσώπων). συνέχεια »

Πρόσωπα (και προσωπεία) που κανείς δεν ξέρει πότε φτιάχτηκαν, από ποιον και γιατί...Πρόσωπα, που με υπερηφάνεια και προσμονή ατενίζουν τον ορίζοντα...Πέτρα είναι, πρωτόγονη(για τον πολιτισμό μας)...αλλά τόσο εκφραστικά εύγλωττη...Ανεμοδαρμένα πρόσωπα στην ερημιά...Σαν τα μοναχικά μας βήματα που χαράζουν πορείες.... συνέχεια »

Στην άλλη πλευρά της Γης(ΗΠΑ). Μπροστά σε ένα παράξενο γλυπτό. Σε ένα εμπορικό κέντρο με κήπο. Οι άνθρωποι, το μόνο που ήθελαν ήταν να πιούνε ήσυχα το καφέ τους και να απολαύσουν τη βόλτα τους. συνέχεια »

Στην επάνω αριστερά ένθετη φωτογραφία σε ένα ταβερνάκι της Ξάνθης (εγω στο κέντρο, με τον Αντώνη και τον Κυριάκο), όταν τελείωνα το Λύκειο, στην κάτω δεξιά, πριν μερικά χρόνια μια πρωτομαγιά με τον γιο μου, στον κάμπο της Εδεσσας. Η Ελλάδα αλλάζει,μαζί με εμάς... συνέχεια »

«Αργές κινήσεις, σκοτεινές, δικές σου - Ζόρικοι Καιροί. Με κάνανε να τρελαθώ τελείως, πως να το πω για ν' ακουστει; Στο δρόμο που κυκλοφορώ, φωνάζω και στα φανάρια τσακωμοί με Ι.Χ. και νταλικιέρη δε τα βάζω, αυτοί δεν πέρνουνε γραμμή. Τι να,τι να πω; Τάχα όλα μου 'τειχε και αυτό τι να,τι να πω; Σ'εχασα και μες στους λύκους ζω. Όσοι γνωρίζουν ορκίζονται πως δεν μασάνε και δεν φοβούνται το κακό, πως λιώνουν σίδερα και δεν ακολουθάνε σαν προβατάκια στο χορό, όλοι φευγάτοι, που στα σκούρα κάνουν πίσω και έχουν τα χέρια τους ψηλά. Λείπεις και συ και που θα βρω για ν 'ακουμπήσω, να βγάλω το δράκο απ' τη σπηλιά; Τι να, τι να πω; Τάχα όλα, μου 'τειχε κι αυτό. Τι να,τι να πω; Σ' εχασα και μες στους λύκους ζω» - Τι να πω (Ζόρικοι Καιροί) - του Φίλιππου Πλιάτσικα
συνέχεια »

Πρωτομαγιά...Τα τοξικά και τα φυτοφάρμακα αποτελούν άμεσο κίνδυνο για την υγεία. Το τι τρώμε και πίνουμε, τι αναπνέουμε....δεν έχουν σημασία πια; Η Γη μας προειδοποιεί... συνέχεια »

(Κάντε "κλικ" στην εικόνα για να την μεγεθύνετε)Η Φοίβη τα έγραφε κι αυτή, από νωρίς...έχουμε καταντήσει γραφικοί, οι ελάχιστες φωνές μέσα σε ένα...βούρκο. Γεια σου Φοίβη...Καλό ταξίδι... συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter