»Επιστροφή στο i-Reporter


Σε μια παλιότερη γιορτή της πίττας - που γίνεται λίγο μετά τα χριστούγεννα - στην ίδια αυτή αίθουσα που βρέθηκα χθες, θα άνοιγα τη μουσική βραδυά εγώ με τον Χ.Π.(δεν βάζω το όνομα του, γιατί μου είπαν χθες οτι άκουσαν οτι έγινε...εισαγγελέας έκτοτε!!-χαχαχα). Ανεβήκαμε λοιπόν οι δυο μας να παιξουμε με τις κιθάρες μας, έντεχνο τραγούδι, νέο κύμα, μπαλάντες κλπ - εκεί που παίζαμε (χωρίς ιδιαίτερη συνεννόηση τι θα παίξουμε) του ήρθε η ιδέα να παίξουμε και το "κι εγω σ' αγαπώ γαμώ το χριστό μου" του Τζίμη του Πανούση (μου λέει "το παίζουμε;" και του λέω "δεν το παίζουμε;"). Μόνο που εκείνη τη βραδυά ανάμεσα στο κοινό ήταν ιερείς (για να...ευλογίσουν την κοπή της πίττας, γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι του κράτους και άλλοι...επίσημοι). Το κακό ήταν οτι ο στίχος ήταν στο ρεφρεν και έπρεπε να επαναλαμβάνεται με...ένταση. Το πρόβλημα ομως ήταν οτι δεν παρεξηγήθηκαν μόνο οι παπάδες και κάποιοι "επίσημοι" αλλά και οι...Κνίτες(η νεολαία του ΚΚΕ). Μέχρι να τελειώσει το τραγούδι, η αίθουσα μετατράπηκε σε ριγκ...,οι παπάδες και οι επίσημοι αποχώρησαν...βρίζοντας και καταγγέλοντας και οι υπόλοιποι πετούσαν ο ενας στον άλλο ο,τι έβρισκαν μπροστά τους(καρέκλες, μπουκάλια, τραπέζια...). Πολύ αργότερα...οσοι έμειναν απόλαυσαν την...ρεμπέτικη βραδυά με την...κανονική ορχήστρα. Ευτυχώς χθες, όλα κύλησαν ήρεμα...(!)

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter