»Επιστροφή στο i-Reporter

Το να προσπαθείς να επανεκκινήσεις τον ρου της ιστορίας, να αλλάξεις το νερό στο αυλάκι, να γυρίσουν οι ανεμόμυλοι της αλλαγής στην κατεύθυνση που φυσάει ο άνεμος όσο δύσκολο φαντάζει, άλλο τόσο εύκολο είναι, στη "μαμή της ιστορίας". Σε αυτούς τους καιρούς που ΟΛΗ η ΓΗ γίνεται ΕΝΑ σπίτι, ανεξάρτητα απο φυλές, χρώματα, θρησκείες, συνήθειες κλπ έχει μεγάλη σημασία για ΚΑΘΕ ΛΑΟ να δει που βρίσκεται και που πορεύεται. Τα δίκτυα του ελληνισμού για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκαν απο τον Ανδρέα Παπανδρέου στα τέλη του 1993 αρχες 1994, όταν και δημιούργησε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού. «Εβλεπε» αυτό που θα ερχόταν και ήθελε ως τελευταία παρακαταθήκη της μεγάλης πολιτικής του στόφας, να αφήσει αυτό ως έργο ζωής. Το τι, πως, γιατί κλπ είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία. Σήμερα πρέπει να ανακαλύψουμε και πάλι τους χαμένους δρόμους μας... συνέχεια »

Η Ελλάδα, μια πολυνησιακή χώρα, μια χώρα που είναι παγκόσμια υπερδύναμη στην πράξη και όχι στα λόγια, στη θάλασσα, με γ.γ. της διεθνούς ναυτιλίας Έλληνα, με πρόεδρο της παγκόσμιας ναυτιλίας επίσης Έλληνα, τι κάνει; Απαξίωσε το "ναυτικό επάγγελμα" και έβγαλε την ιστορία της θάλασσας από τα σχολεία. Όταν οι μισθοί σήμερα είναι από 3.500 ευρω "καθαρά" για αυτόν που μπαίνει πρώτη φορά στη δουλειά, μέχρι και 20.000 για τον καπετάνιο. Και φυσικά "τα καράβια" δεν έχουν καμμια σχέση με όσα ξέραμε για το...1960 ή 1970! Οπως δεν έχουν τα σύγχρονα τρένα ή αεροπλάνα. Αλλο ενα δείγμα οτι έχουμε εθιστεί στη μιζέρια, το τίποτα, τα σκουπίδια, τις υπερβολές και την λάθος παιδεία. Η πραγματική Ελλάδα και οι πραγματικοί Ελληνες ήταν και είναι "κάπου αλλού". Ίσως είναι ευκαιρία ΤΩΡΑ, να είναι "και εδω". συνέχεια »

Για να καταλάβετε τι γίνεται σήμερα "απο την άλλη πλευρά της Γης" διαβάστε και τα εξης: «Η Κίνα σχεδιάζει να επενδύσει 1,5 τρισεκατομμύρια γιουάν (περίπου 167 δισεκατομμύρια ευρώ) στην βιομηχανία πολιτικής αεροπορίας κατασκευάζοντας 45 αεροδρόμια και προσθέτοντας 700 νέα αεροπλάνα στις εμπορικές πτήσεις της στα επόμενα πέντε έτη, ανακοίνωσε ο Li Jiaxiang, επικεφαλής της Διεύθυνσης Πολιτικής Αεροπορίας της Κίνας (CAAC), σύμφωνα με την China Daily.
Το ποσό της επένδυσης είναι αυξημένο κατά μισό τρισεκατομμύριο γιουάν σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία, επεσήμανε ο κ. Li.
Έως το 2015 η χώρα αναμένεται να έχει 220 πολιτικά αεροδρόμια και ο συνολικός στόλος της να έχει ξεπεράσει τα 4.500 αεροπλάνα. «Η δυνατότητα του τομέα πολιτικής αεροπορίας να υπηρετήσει την εθνική οικονομία και το κοινό θα ενισχυθεί περαιτέρω», δήλωσε ο κ. Li.
Αυτή τη στιγμή η Κίνα διαθέτει σε λειτουργία 175 πολιτικά αεροδρόμια και στόλο που ξεπερνά τα 2.600 αεροπλάνα. Τα 45 αεροδρόμια που θα κατασκευαστούν αφορούν κυρίως την περιφέρεια.
Παρά τις ανησυχίες για τις ζημίες που έχουν καταγράψει αρκετά αεροδρόμια, οι κατασκευές θα επισπευσθούν τα επόμενα πέντε έτη, σχολίασε ο κ. Li, ο οποίος παραδέχθηκε ότι 130 από τα 175 αεροδρόμια σημείωσαν το 2010 ζημίες, που ανέρχονται συνολικά σε 1,68 δισεκατομμύρια γιουάν. Ωστόσο, όπως τόνισε, «τα περιφερειακά αεροδρόμια είναι κοινωφελείς υποδομές και η κατασκευή τους δεν πρέπει να ορίζεται από την κερδοφορία».
Πέραν της κατασκευής αεροδρομίων η κινεζική Κυβέρνηση θα λάβει μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στη διεθνή αγορά μεταφορών στα επόμενα πέντε χρόνια, είπε ο κ. Li, επικαλούμενος μελέτες σύμφωνα με τις οποίες οι ξένες αεροπορικές εταιρείες κερδίζουν το «πάνω χέρι» στην εξαιρετικά κερδοφόρα εγχώρια αγορά διεθνών ταξιδιών. Οι κινεζικές αεροπορικές εταιρείες δείχνουν να κατέχουν μόλις το 46% της κινεζικής αγοράς διεθνών επιβατικών ταξιδιών και λιγότερο από 30% της εγχώριας μεταφοράς διεθνών φορτίων.
Όσον αφορά στη μεταφορά επιβατών, συνολικά καταγράφηκαν 267 εκατ. ταξίδια στην Κίνα το 2010, σημειώνοντας αύξηση κατά 15,8% σε σύγκριση με το 2009. Οι κινεζικές αεροπορικές εταιρείες σημείωσαν κέρδη 35,1 δισεκατομμυρίων γιουάν, που αντιστοιχούν στο 60% του παγκόσμιου συνόλου, σύμφωνα με τις στατιστικές της CAAC».
συνέχεια »

(Σε ενα εστιατόριο του Πεκίνου - με εντυπωσιακό είναι η αλήθεια σύγχρονο περιβάλλον - και μάλλον το καλύτερο φαγητό, όπως μπορώ να αναπολήσω εκ των υστερων). - Η κουζίνα της Κίνας, δεν εχει καμμια σχέση με τα "κινέζικα" που τρώμε πχ στην Αθήνα ή γενικά "δυτικά". Οταν ΔΕΝ υπάρχει ψωμι, λάδι,τυροκομικά,γλυκά κλπ μιλάμε για μια άλλη κουζίνα. Της οποίας βασική φιλοσοφία είναι οι σούπες, τα αχνιστά φαγητά και η ποικιλία κρεατικών και ψαρικών - με κάθε είδους λαχανικά - μέσα στο ιδιο "μενού"(για να μην πούμε, για τις γεύσεις κ.α.). Γενικά είναι μια...δοκιμασία για κάθε "δυτικό" - όπως φαντάζομαι για κάθε "ανατολικό", οι δικές μας κουζίνες. Αν και προσωπική μου άποψη είναι οτι ΕΑΝ η Ελλάδα πουλούσε "Μεσογειακή Κουζίνα" (ανα τον κόσμο) και εξήγαγε "σεφ" θα έκανε "χρυσές δουλειές". Και εδω η παιδεία μας (και η κακή κουλτούρα μας) φταίει για τον ανεπαρκή - εως ανύπαρκτο και λανθασμένο - "επαγγελματικό" προσανατολισμό... συνέχεια »

Είναι κεφαλαιώδους σημασίας, "η ισχύς εν τη ενώσει", πέρα και εξω απο κόμματα, προσωπικές στρατηγικές ή άλλες αναφορές. Για εναν απλό λόγο. Γιατί ΟΛΟΙ εχουν να κερδίσουν ΕΑΝ πάνε καλα τα πράγματα. Απαιτείται ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ αλλαγή νοοτροπίας (η Παιδεία που λέγαμε). Στην Κινα, αυτές τις ημέρες κατέβηκε "στο γήπεδο" μια πανίσχυρη ομάδα σε διεθνές επίπεδο, με τα χρώματα της Ελλάδας και πέτυχε απολύτως το σκοπό της. Χωρίς νικητές, ηττημένους, παίζοντας στο ταμπλό win to win. Γνωρίζοντας τέλεια τα υπερ και τα κατά, έγινε αυτο που έπρεπε να γίνει. Για πρώτη φορά, η Ελλάδα λειτουργησε ως παγκόσμια οικονομική υπερδύναμη συντονισμένα και στην πραγματική οικονομία και δημιούργησε τις προυποθέσεις για "θετική πρόοδο και δημιουργία". Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορια της Ελλάδας, κινήθηκε δυναμικά στον άξονα win to win με ολες τις δυνάμεις ενωμένες και συντεταγμένες. Ειχα την μεγάλη χαρά, να το ζήσω "απο μεσα". συνέχεια »

(Εδω στο Ντουμπάϊ) - Αυτό που πρέπει να εχει κανείς υπόψη του αυτές τις εποχές της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας και οικονομίας - είτε το θέλει είτε οχι - είναι πως η κοινωνία, το έθνος, ο λαός,η φυλή, ο τόπος του, θα πρέπει να αναπτυχθούν και να πορευτούν με τετοιο τρόπο, ώστε να αξιοποιήσουν στο έπακρο τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Κάθε μέρα χαμένη(προς αυτη την κατεύθυνση), είναι "μια σφαίρα στην καρδιά" της νέας γενιάς, της ανάπτυξης, της προόδου. Και στην Ελλάδα, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αναπαράγουμε τη μιζέρια, το τίποτα,τις αναπηρίες και τα ψυχολογικά προβλήματα διαφόρων ανεπάγγελτων σαλτιμπάγκων...Η Ελλάδα κατέστρεψε την αγροτική της οικονομία, με όχημα τις επιδοτήσεις - Η εννοια "επιδότηση" θα πρέπει να καταργηθει και συνταγματικά, για να μην μπορεί κανένας αγύρτης, λωποδύτης, λαοπλάνος να την ξαναχρησιμοποιήσει. Να μην ξαναυπάρξουν "επιδοτήσεις" ποτέ, πουθενά και σε καμμια δραστηριότητα. Κινητρα ναι, ευκαιρίες ναι, επιδοτήσεις οχι. Αντι η Ελλάδα να εχει την ποιο ποιοτική αγροτική οικονομία της ΕΕ, δεν έχει ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ γεωργία. Κανέναν αγρότη. Χέρσα γη. Εγκλημα καθοσιώσεως. Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κάνανε την άμμο, την έρημο...παράδεισο. Και εμεις τον παράδεισο...ερημο! Το πιο κακό απο όλα. Εχουμε την χειρότερη δημόσια εκπαίδευση (παιδεία δήθεν το λένε) απο σχεδόν κάθε άλλη χώρα. Οι δε καθηγητάδες των ΤΕΙ και ΑΕΙ (με ορισμένες τιμητικές εξαιρέσεις) είναι τα μεγαλύτερα αρχιλαμόγια, τεμπελχανάδες και ολετήρες απο κάθε άλλο επάγγελμα. Οποιος κάνει μια στοιχειώδη "βόλτα" εξω απο τα σύνορα μας, το βλέπει, ολοζώντανα... συνέχεια »

Επιστροφή απο την Κίνα (μετά απο δυο μέρες ταξίδι). Συγκλονιστικές εμπειρίες κάθε είδους. Εδω θα γράψω τις καθαρά προσωπικές μου εντυπώσεις απο Πεκίνο και Σανγκάη, σε ενα οδειπορικό Νο2 (αφού το προηγούμενο ήταν τον Οκτώβριο, όπου είχα κατεβει και πολύ πιο νότια στην επαρχία Γκουανξί, μια περιοχή περίπου όση η Γαλλία σε πληθυσμό, με πρωτεύουσα την Νανίγκ). Σε εκείνο το ταξίδι είχα επαφές με σχεδόν όλους του ομίλους Media, ενω τωρα με το κράτος, με επιχειρηματίες και άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους και χώρους. Η Κίνα είναι μια συγκλονιστική χώρα, που μέσα σε 10 χρόνια έχει αλλάξει ριζικά(και αναπτύσσεται ραγδαια). Με περίπου 2 δις πληθυσμό έχει τα μέσα και τους ανθρώπους να πετύχει σχεδόν τα πάντα. Για άλλη μια φορά διαπίστωσα οτι ακόμη πληρώνουν για εμας οι...αρχαίοι μας. Η Κίνα σέβεται απόλυτα την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας. Και μας νιώθουν πιο κοντά τους, απο οποιονδήποτε άλλο "δυτικό λαό". Θα εχουμε να πούμε πολλά στη συνέχεια, γιατι εκτος των άλλων πιστευω οτι αξίζει τον κόπο...(με δεδομένα τα οσα κυοφορούνται). - Στη φωτο απο το λόμπι του ξενοδοχείου στο Πεκίνο. συνέχεια »

(Στο Πεκίνο, πριν μπει ο φετεινός χειμώνας - το κέντρο μιας πόλης ειναι κάπως έτσι - οι συγκρίσεις με την δική μας Αθήνα, περιττεύουν...) - Μου λένε οτι τώρα έχει -2 βαθμούς και (κάποια) χιόνια (παγωνιά). Η ουσία είναι οι συζητήσεις που θα γίνουν. Γιατί υπάρχουν συζητήσεις και...συζητήσεις (κουβέντα να γίνεται). Και άλλα λόγια, όταν γίνονται έργα και πράξεις, δημιουργούν "θαύματα" ή καταστρέφουν, δημιουργούν προοπτικές ή κλείνουν πόρτες και παράθυρα. Αλλωστε "εν αρχή ην ο λόγος". Και με τα...λόγια ο θεός δημιούργησε τον κόσμο. συνέχεια »

(Σε ενα ξενοδοχείο της Κίνας) - Μερικές φορές ψάχνουμε εκεί που δεν βρίσκουμε. Σε περιοχές που δεν εχει νόημα. Σε καταστάσεις που απλά ξοδεύεις.Νομίζουμε οτι με τις "φωνες" θα επιβληθούμε. Νομίζουμε οτι η...φασαρία, κερδίζει. Οτι ο φανφαρονισμός και το...νταηλίκι περνάνε γενικά. Και πάντα. Και παντού. Και μια ωραία πρωία ή βραδυ (συνήθως) ανακαλύπτουμε οτι "είμαστε μακρυά νυχτωμένοι".Οτι η ζωή είναι αλλού. Και αλλιώς. Και τότε; Που είναι η Αλεξάνδρεια; Το ταξίδι αξιζε; Ποιός μπορεί να απαντήσει; συνέχεια »

Αυτό που με εντυπωσιάζει πάντα στους ανθρώπους είναι η αφέλεια να νομίζουν οτι είναι...παντογνώστες, οτι κατέχουν την εμπειρία, τη γνώση και το...αλάθητο(ολοι για τον εαυτό τους). Οταν σε κάθε βήμα, σε κάθε απόφαση,σε κάθε επιλογή καραδοκεί το...σφάλμα. Και η μετάνοια. Και η συγχώρεση. Και η ρήξη. "Πόλεμος πατήρ πάντων" έλεγε ο δικος μας αρχαίος. Αν δεν σπάσεις αβγά, ομελέτα δεν τρως, λέμε εμείς, οι κοιλιόδουλοι που όλα περνάνε απο το στομάχι (και την τσέπη). Μέχρι να έρθει η στιγμή που λέμε το "ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης". - Παρεπιπτόντως το nova cinema 2 παίζει τον "Κυνόδοντα" και το βλέπω χωρίς ήχο(ακούω μουσική) γιατι και η βαρβαρότητα εχει όρια. Ομολογώ οτι ο σκηνοθέτης δίνει ρέστα...σουρεαλισμού και χατζιδακικής πορνογραφίας. Με τα μέσα που διαθέτει εκανε μια ωμα ρεαλιστικη ταινια ελληνικού τύπου. συνέχεια »

Ποια η ανάγκη τόσων ανθρώπων να ανέβουν τον γολγοθά τους; Ποιά η ανάγκη να περπατίσουν μέσα σε πολιτικό ψύχος, επάνω στις βουνοκορφές τα σκαλοπάτια αυτα; Τι εξαγνισμό και εσωτερική ενατένιση αναζητούν; Ενα ατέλειωτο κομπολόϊ ανθρώπινων υπάρξεων αναρριχάται με ενθουσιασμό για την...εμπειρία. Δύσκολο έργο η...ανάβασις. Και το κατέβασμα ακόμη πιο...γρήγορο (σε καίει...). Μια διαδικασία που σε προπονεί εσωτερκά. Εσυ, ο αέρας, το βουνό, τα σκαλιά, το δέος και ο...στόχος (που πάντα οριοθετείς σε κάθε βήμα). Τελικά το να περπατήσεις στο Σινικό Τείχος δεν είναι μια βολτα σε ενα αξιoθέατο. Αλλά μια μυστικιστική εμπειρία με τον εαυτό σου. Ενα ταξίδι στον εαυτό σου, μεσα απο την ιστορία και την φύση. Μια δοκιμασία. Γιατί, έτσι "ωριμάζει" κανείς. Δοκιμαζόμενος και χειμαζόμενος. συνέχεια »


(Εδώ τον Οκτώβριο του 2010 στο Σινικό Τείχος) - Αύριο πετάω για Ντουμπάϊ και απο εκεί στο Πεκίνο. Μετά στη Σανγκάη και απο εκεί Αθήνα. Ενα πολύ σημαντικό δεκαήμερο στην Κίνα. Ενα εξαιρετικά σημαντικό ταξίδι για την πατρίδα μας. Εδω θα γράψω μόνο δικές μου εμπειρίες και "γεύσεις"...Καθώς πριν λίγο ξεκίνησε η νεα χρονιά στην Κίνα, εχουμε να πούμε αρκετά... συνέχεια »


Μια μέρα αποφασίσαμε μόλις βραδυάσει να ανάψουν έτσι τα παράθυρα της Φοιτητικής Εστίας (όλα όσα βλέπουν μπροστά)ωστε να σχηματίζεται η λέξη ΑΧ. Ενα τεράστιο Α και ενα τεράστιο Χ. Το εγχείρημα απελπιστικά δύσκολο 1ον γιατί αντε να πείσεις τους μεν να ανάψουν ταυτόχρονα τα φώτα και τους υπόλοιπους να ΜΗΝ τα ανάψουν. Και το κυριώτερο να τους βρεις, να το πεις και να τους..πείσεις. Και αντε το κατάφερνες.Το κτίριο εχει απέναντι φάτσα άλλο κτίριο. Για να τραβηχτεί η φωτογραφια θέλει...βάθος. Αναγκαστικά λοιπόν έπρεπε η λήψη να γίνει διαγώνια απο το απέναντι πεζοδρόμιο στην Πατησίων. Με τρίποδα. Και με ολα τα φώτα των αυτοκινητων στο ίδιο ύψος με τη μηχανή. Μηχανή ειπα; Μια σοβιετική "Λούμπιτελ" απο το...μοναστηράκι.Πήρα θάρρος, έστησα τη μηχανή και έκανα τις λήψεις. Αφού ένα ολόκληρο "συνεργείο" τελικά εθελοντών, κατάφερε στο 90% να σχηματίσει το...ΑΧ! - Προς το παρόν σταματώ εδώ. συνέχεια »

Αν και δεν κατάφερα εδω και μια βδομάδα να γράψω ούτε...λέξη, λέω να συνεχίσω λίγο αυτές τις (φοιτητο)ιστοριούλες - άλλωστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, πάντα είναι ζωντανές, επίκαιρες και "τωρινές". Οπως μου είπε προχθές και ο Στέλιος, στην εποχή μας ο κόσμος αντί να παίρνει ψυχοφάρμακα και να τρέχει στους τρελογιατρούς, το΄χει ρίξει στο...αλκοόλ. Τουλάχιστον το πρωί το πολυ πολύ να έχεις πονοκέφαλο - αν και με τόσο καλό κρασί (με παραγωγούς), ρακί και τσίπουρο δύσκολο να την πατήσεις. Δύσκολες εποχές και θα γίνουν πιο δύσκολες μέχρι το καλοκαίρι. Μετά, το σύστημα αλλάζει...ρούχα και περπατησιά. συνέχεια »


Σε μια παλιότερη γιορτή της πίττας - που γίνεται λίγο μετά τα χριστούγεννα - στην ίδια αυτή αίθουσα που βρέθηκα χθες, θα άνοιγα τη μουσική βραδυά εγώ με τον Χ.Π.(δεν βάζω το όνομα του, γιατί μου είπαν χθες οτι άκουσαν οτι έγινε...εισαγγελέας έκτοτε!!-χαχαχα). Ανεβήκαμε λοιπόν οι δυο μας να παιξουμε με τις κιθάρες μας, έντεχνο τραγούδι, νέο κύμα, μπαλάντες κλπ - εκεί που παίζαμε (χωρίς ιδιαίτερη συνεννόηση τι θα παίξουμε) του ήρθε η ιδέα να παίξουμε και το "κι εγω σ' αγαπώ γαμώ το χριστό μου" του Τζίμη του Πανούση (μου λέει "το παίζουμε;" και του λέω "δεν το παίζουμε;"). Μόνο που εκείνη τη βραδυά ανάμεσα στο κοινό ήταν ιερείς (για να...ευλογίσουν την κοπή της πίττας, γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι του κράτους και άλλοι...επίσημοι). Το κακό ήταν οτι ο στίχος ήταν στο ρεφρεν και έπρεπε να επαναλαμβάνεται με...ένταση. Το πρόβλημα ομως ήταν οτι δεν παρεξηγήθηκαν μόνο οι παπάδες και κάποιοι "επίσημοι" αλλά και οι...Κνίτες(η νεολαία του ΚΚΕ). Μέχρι να τελειώσει το τραγούδι, η αίθουσα μετατράπηκε σε ριγκ...,οι παπάδες και οι επίσημοι αποχώρησαν...βρίζοντας και καταγγέλοντας και οι υπόλοιποι πετούσαν ο ενας στον άλλο ο,τι έβρισκαν μπροστά τους(καρέκλες, μπουκάλια, τραπέζια...). Πολύ αργότερα...οσοι έμειναν απόλαυσαν την...ρεμπέτικη βραδυά με την...κανονική ορχήστρα. Ευτυχώς χθες, όλα κύλησαν ήρεμα...(!) συνέχεια »


Η ζωή στην Φοιτητική Εστία (για όσους έχουν ζήσει) είναι σαν ενα μικρό χωριό. Ζεις σε μια "πολυκατοικία" αλλα στην ουσία συμβιώνεις και μοιράζεσαι "τα πάντα". Συγκατοικείς. Μια "κοινοβιακή κατάσταση" που ο καθένας τη διαχειρίζεται, όπως θέλει. Με τα καλά και τα άσχημα της βέβαια, οταν πρέπει τόσα "παιδιά" με κάθε είδους ορμές και επιρροές να συμβιώσουν. Υπο την "σκέπη" του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας βέβαια.Στις εστίες ποιοί πήγαιναν και πάνε; Οι πιο φτωχοί. Οσοι είχαν ή έχουν λεφτά, απλά "νοικιάζουν" κάπου.Οι υπόλοιποι, κοιμούνται και σιτίζονται στην "εστία". Στη ΦΕΑ(Α) έμαθα να παίζω μουσική, πινγκ-πονγκ, κολυμπι,θεατρο, εκεί εκανα την πρώτη μου φωτογραφική έκθεση, εκεί έγινα "εκδότης" του πρώτου περιοδικού των εστιών που έμεινε στην ιστορία....(και τοσα άλλα, "ων ουκ έστι αριθμός"). Εκεί δοκιμάζεις και δοκιμάζεσαι...



συνέχεια »

Χθες το βράδυ ήταν μια πολύ ξεχωριστή βραδυά. Γιατί, στη Φοιτητική Εστία Αθηνών (στα Πατήσια) - τότε είχε ενα ακόμη Α, απο το Αρρένων(στα χαρτιά δηλαδή, γιατί στην πράξη οι γυναίκες ήταν...περισσότερες) είχα να πάω απο την εποχή που ήμουν φοιτητής και έμενα εκεί (σε δυο δωμάτια, το 331 και το 541). Στην αίθουσα εκείνη που κάναμε..τόοοοοοσα πολλά, παλιότερα. Η κοπή της πίττας του συλλόγου των φοιτητών και ανάμεσα τους και μερικοί απο εκείνα τα χρόνια. Ο "δάσκαλος" για άλλη μια χρονιά η...ψυχή της διοργάνωσης.Και ο Μάνος πάντα εκεί και ο Αντώνης. Ενα κτίριο με τόση ενέργεια, όνειρα, ελπίδες...στέγασε και στεγαζει τα πάντα. Δυστυχώς έμαθα οτι η πισίνα είναι κλειστή εδώ και μερικά χρόνια. Κρίμα. Με την ευκαιρία της χθεσινης βραδυας και μέσα απο το φωτογραφικό υλικό της χθεσινής βραδυάς, θα γράψω στη συνέχεια μερικές "περιπέτειες" (και οχι μόνο) της δικής μας φοιτητικής ζωής...(Ευχαριστώ όλους και όλες για την ωραία βραδυά) συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter