»Επιστροφή στο i-Reporter

«Κεραυνό κι αστραπή, ελπίζει πια η ζωή μας στο θαύμα - Αγγελο της χαράς και εκδικητή αντάμα, τους ανθρώπους που χωρίσαν πάλι να ενώσει» - Θα'θελα να'μαι αστραπή που σβήνει μες το βλέμμα σου - πάνω στο χερι η τυχερή γραμμή σου - κρυμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου, για να ξυπνάω τις φωτιές μες το κορμί σου» - «Αστραπές, κεραυνοί με χτυπούν διαρκώς στη ζωή - χτύπα με τώρα κι εσύ - φύγε κι εσύ π' αγαπώ, λέξη πικρή δε θα πω - όποιος γεννιέται καλός, κλαίει και πονάει συνεχώς» - «κι όλα γίναν κεραυνός, πελαγίσια αρμύρα κι όλα γίναν κεραυνός και πικρό πικρό ψωμί» - «μες το βλέμμα της, ενας τόσο δα ουρανός, αστράφτει,συννεφιάζει,αναδιπλώνεται, μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως, φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται και φέγει απο μέσα η φυλακή...»

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter