»Επιστροφή στο i-Reporter

Πόσο οι "σκέψεις" δημιουργούν πραγματικότητα στο χρονικό ασυνεχές; Και πως η "συνείδηση" "σφραγίζεται" απο αυτό το "χρονικό ταξίδι"; Οι σκέψεις είναι μια "μεταβλητή" που εξαρτώνται άμεσα απο το χρόνο στο οποίο η συνείδηση ζει. Επομένως ενα ταξίδι "εκτος χρόνου" - όπως τον αντιλαμβανόμαστε - "συμπαρασύρει" και την μεταβλήτή που είναι "οι σκέψεις" - δηλαδή η συνείδηση (όπως πχ γίνεται στα όνειρα μας). Με άλλα λόγια έχουμε "χρόνους" που γίνονται αντιληπτοί και άλλοι που δεν γίνονται(χωρίς φυσικά να αναφερθώ σε "ηλικίες" που έχουν να κάνουν με "νοητική ηλικία", "συναισθηματική ηλικία" κ.α.). Το "καλό είναι" οτι είτε το θέλουμε είτε οχι, είτε το γνωρίζουμε είτε οχι, ζούμε ταυτόχρονα όλες αυτές τις χρονικές καταστάσεις. Μόνο που επειδή εξ ορισμού αναφερόμαστε στον συμβατικό αντιληπτό χρόνο, αγνοουμε όλους τους άλλους! Με αποτέλεσμα να είμαστε επιβάτες σε εναν "χρόνο" που δεν έχει τον...χρόνο να εμφανιστεί στο δικό μας χρόνο! Ενδεχομένως θα μπορούσαμε να οργανώναμε "σε άλλους χρόνους" τη ζωή μας και αυτή εδώ να είναι το "καθρέφτισμα" των όσων κάνουμε...αλλού! Λίγο μεταφυσικό, αλλά η τεχνολογία μας βοηθάει να σκεφτούμε καλλύτερα πλέον και "φυσικά". Οποιος είδε το Avatar (και μάλιστα σε 3d) θα είδε την ιδέα πως μπορείς να "προβάλλεις και να οργανώσεις" σε άλλη διάσταση τον εαυτό σου και τη ζωή σου και να ενεργείς σε άλλο χρόνο και...τόπο και σύμπαν!΄Ο Πλάτωνας μίλησε αρκετά νωρίς για τις...σκιές που βλέπουμε μέσα στο πηγάδι! Η εφεύρεση με τα κινητά πχ υπήρχε και πριν χίλια χρόνια ή της τηλεόρασης ή του Internet. Δεν απέκτησε αίφνης η Γη τώρα αυτες τις δυνατότητες. Απλά εμείς ΤΩΡΑ τις ανακαλύψαμε. Υπήρχαν και δεν το γνωρίζαμε. Οπως και τόσα άλλα. Ποιός είναι λοιπόν ο έλεγχος που έχουμε επάνω στις εμπειρίες μας καθώς ζούμε; Ειδικά γι αυτές που τις ξεχνάμε ή τις θυμόμαστε ελάχιστα; Οι σκέψεις μας καθώς αλλάζουν και μας διαμορφώνουν, είναι δικό μας αποτέλεσμα; Εχουμε τον έλεγχο; Υπάρχει δηλαδή η πιθανότητα με την εννοια των πολλών "χρόνων" να μπορώ να "κατασκευάζω" ενα "στιγμιαίο μέλλον" κάθε φορά ώστε να διαμορφώνω τελικά σκέψεις και πραγματικότητα; Και μήπως συμμετέχω με αυτόν τον τρόπο στην "κατασκευή" του μέλλοντος άλλου "σε μη αντιληπτό χρόνο" αλλά και στον αντιληπτό χρόνο; Το "μέλλον" όπως το αντιλαμβανόμαστε τί είναι; Το "πάγωμα" στο "παρόν" μιας "στιγμης" προκειμένου να αποθηκευτεί στη μνήμη. Αμέσως γίνεται "ανάμνηση" δηλαδή...παρελθόν. Επομένως το παρελθόν που είναι "η μνήμη μου" είναι στιγμές απο το...μέλλον. Και "το τώρα" απο τη στιγμή που καθορίζεται απο τις εμπειρίες της μνήμης δεν μπορεί παρά να θέτει σε λειτουργία την δημιουργία του...μέλλοντος (να συμβεί). Με αυτή την έννοια ο καθένας ζει διαρκώς το μέλλον του που "τώρα" μετατρέπεται ήδη σε παρελθόν. Και το πονηρό ερώτημα. Αυτό σημαίνει οτι μπορούμε να "ελέγχουμε" το μέλλον μας;

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter