»Επιστροφή στο i-Reporter

Οπως συνήθιζε να μου λέει ενας καλός έμπειρος φίλος (που "η τύχη" το έφερε να είναι η ζωή του ανάμεσα σε αυτό που λέμε... ισχυρούς, τους ζάμπλουτους, που "τους κατουρησε ο θεός με δισεκατομμύρια" - άλλη μια έκφραση, άλλου φίλου...- απο όταν γεννήθηκαν) όταν βγαίναμε τα βραδάκυα για συζήτηση, συνήθιζε να μου λέει: "Νίκο, κάθε μέρα, είναι άλλη μέρα". Κοινοτοπία θα πείτε, αλλά εμπεριέχει ίσως μια απο τις μεγαλύτερες φιλοσοφικές πραγματιστικές αλήθειες. Μια...ημέρα είναι που γνωρίζουμε ενα πρόσωπο που σημαδεύει τη ζωή μας, μια άλλη μέρα το...χάνουμε. Κάποια μέρα γεννήθηκαμε, κάποια άλλη θα πεθάνουμε. Το πως ζει λοιπόν κανείς την "μέρα του", με ποιούς, γιατί κλπ έχει τεράστια σημασία. Εαν απλά ξοδεύει τις μέρες του, εαν νιώθει...χάλια, εαν νιώθει...υπέροχα...Ο καθένας έχει να ζήσει μια ζωή στην οποία...βρέθηκε, χωρις να ερωτηθεί(ούτε που, ούτε πότε, ούτε πως). Να μην σχεδιάσει τουλάχιστον πως θα την ζήσει; Κάθε "μέρα" σημαδεύει την πορεία μας με όσα κάνουμε ή ΔΕΝ κάνουμε. Με την κάθε μικρή ή μεγάλη μας επιλογή. Και χαράζουμε δρόμους, κτίζουμε πορείες, μικρούς θριάμβους ή μεγάλες λύπες και χαρές. Σε μια "μοναχική πορεία", αλλά μέσα στην...κοινωνία(την "ομάδα"). Ιστορία γράφουν οι παρέες, αλλά θα έλεγα οτι τελικά το...σπορ είναι απολύτως μοναχικό. Γι αυτό και η έννοια της αγάπης, δεν είναι απλά λόγια, αλλά ουσία. Και ενυπάρχει σε όλα τα εμβυα όντα. - Λυπάμαι πραγματικά για μερικά πρόσωπα που έτυχε να γνωρίσω και να συνεργαστώ αυτή τη χρονιά...Ζωές χαμένες...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter