»Επιστροφή στο i-Reporter

Χθες το βράδυ καθώς πάρκαρα το αυτοκίνητο για να περάσω απέναντι σε ενα υπέροχο κρητικό μαγαζί - η κρητική κουζίνα με τη...ρακή εν αφθονία, είναι ομολογώ απο τις...αδυναμίες μου - ενας φίλος πέρναγε ανάποδα βιαστικά το δρόμο. Μέσα στη νύχτα με αναγνώρισε και βέβαια κι εγώ και τα είπαμε "στο πόδι" για κάποια ώρα. Συνάδελφος δημοσιογράφος που τον προηγούμενο μήνα...αποχώρησε κι αυτός απο την εφημερίδα που υπήρξα κι εγω προσφατα διευθυντικό στέλεχος. Γιατί το αναφέρω; Γιατί κοιτάζοντας "πίσω", ακριβως πριν ενα χρόνο απο σήμερα, τίποτε δεν έδειχνε, ουτε κανείς μπορούσε να φανταστεί έστω, τα όσα ακολούθησαν μέσα στο επόμενο 6μηνο(το πρώτο του 2010). Η πλήρης ανατροπή. Μου εξήγησε κι αυτός τα "γιατί", τις συζητήσεις που έκανε αποχωρώντας κ.α. Επειδή μιλάμε για τον χώρο του τύπου, για αεριτζήδες, σαλτιμπάγκους, λαμόγια,κηφήνες και αρουραίους αλλα και άθλια συμφέροντα και γιατί τελικά την πληρώνουν οι καλοί άδολοι επαγγελματίες που απλά κοιτάζουν την δουλειά τους. Επειδή ενδέχεται πολλοί, τον επόμενο καιρό, να χάσουν τη δουλειά τους(το...κανάλι θα...σκάσει λένε, δεν αντέχει), θα περιγράψω - ενδεχομένως σε επόμενες αναρτήσεις, πως αυτοί που θα...ήταν οι σωτήρες διάδοχοι του μηντιακού συστήματος, τελικά αναζητούν- εκείνοι- σανίδα σωτηρίας και δραπετεύουν "με φουσκωμένες τσέπες" στο εξωτερικό!

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter