»Επιστροφή στο i-Reporter

Ο Αϊνστάϊν τι απέδειξε με τη θεωρία της σχετικότητας(σε σχέση με το χρόνο); Οτι η επιτάχυνση σε σχέση με κάτι "ακίνητο" αλλάζει το χρόνο (όταν επανέρχεται στην ίδια θέση εκείνος που "επιταχύνθηκε"). Οπως έδειξε άλλωστε και το πείραμα με τα "ατομικά ρολόγια"(που δείχνουν την ώρα με ακρίβεια δέκα δισεκατομυριοστών του δευτερολέπτου) με την πλήρη περιστροφή γύρω απο τη Γη είτε όπως γυρίζει η Γη είτε αντίστροφα σε σχέση με ενα σταθερό σημείο, δεν "γερνάμε" το ίδιο αν κινούμαστε σε σχέση με κάποιον που μένει "ακίνητος(αυτή η άποψη επηρέασε την θεωρία οτι εαν τώρα εφευγαν άνθρωποι πχ για εναν μακρινό γαλαξία και επέστρεφαν, στη Γη θα είχαν περάσει χιλιάδες χρόνια, αλλα για τους ταξιδιώτες σε σχέση με τη Γη μερικά χρόνια)! Αρα ο χρόνος έχει σχέση με την...ταχύτητα. Οπως το αεροπλάνο απαιτείται μια ορισμένη ταχύτητα για να πετάξει (τόνους απο σίδερο) ετσι και η ανθρώπινη διάνοια απαιτείται να βρει τις "ταχύτητες εκείνες" και τους "μηχανισμούς" για να "καβαλήσει το χρόνο". Η επιβράδυνση ή "πάγωμα" του χρόνου έχει σχέση με την...επιτάχυνση, όπως και τα διαστρικά ταξίδια. Καιρός να δούμε την έννοια του χρόνου με μια άλλη βασική ιδιότητα που είμαστε. Την Υλη. Τόσο το σώμα μας όσο και "ο υλικός κόσμος που μας περιβάλλει" αποτελείται απο "σωματίδια"(κάθε μορφής και είδους με απίστευτες ιδιότητες και συνθέσεις).Οπως πλέον είναι γνωστο η φύση των "σωματιδίων" είναι συγχρόνως κυματοειδής και σωματιδιακή. Οπως και το Φως.Το ίδιο είναι και το ανθρώπινο σωμα.Τα "σωματίδια μας" και εκπέμπουν και παίρνουν και επίσης βέβαια έχουν την κυματική τους υφή. Αρα, το σώμα μας με τη μια του μορφή λειτουργεί στους συμβατικούς φυσικούς κανόνες, αλλα μπορεί παράλληλα να έχει και το "ενεργειακό του πρότυπο" το οποίο μπορεί να αλλάζει χρόνους, να ταξιδεύει με όποιες ταχύτητες θέλει και να έχει στη διάθεση του όποιες πληροφορίες επιθυμεί. Το πιο βασικό στο ανθρώπινο σώμα ποιό είναι; Μα, προφανώς το νερό! Τουλάχιστον το 65% του σώματος μας είναι καθαρό νεράκι! Και ποιά είναι η πιο βασική ιδιότητα του νερού; Μα, να αποθηκεύει πληροφορίες! Είναι "ο σκληρός μας δίσκος" (σε αντίθεση με ο,τι πιστεύατε).Και γιατί το "ενεργειακό σώμα" εκεί μπορεί να...αποθηκεύει!Και προφανώς δεν ανακαλύψαμε ακόμη τις πραγματικές...ταχύτητες. Γιατί πολύ απλά ακόμη δεν ταξιδέψαμε με μεγαλύτερη ταχύτητα απο όση ταξιδεύει το φως. Και οι...πληροφορίες θέλουν μεγαλύτερες ταχύτητες απο το...φως. Στα πειράματα "πιάσαμε ταχύτητες" 2,8 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερες απο την ταχύτητα του φωτός. Αρα υπάρχουν και "άλλου είδους σωματίδια"...Ο δικός μας αρχαίος Πλάτωνας είχε πει (αν θυμάστε): "Για να ζούμε, αρκεί να είμαστε εκείνος ο οποίος ήταν, εκείνος ο οποίος είναι και εκείνος ο οποίος θα είναι"! Αλλά όταν έρχεται η ώρα η θεωρία να γίνει πράξη, τότε πρέπει να μιλήσουμε με τα...μαθηματικά! Αυτα στη συνέχεια... συνέχεια »

Είμαστε "σαμάνοι"(μπορούμε δηλαδή να γνωρίζουμε τις μελλοντικές δυνατότητες που θα συμβούν τα πράγματα); Δυνητικά, όλοι, ναι. Οι αρχαίοι μας, που τα έψαξαν αρκετά αυτα τα θέματα, έλεγαν οτι "το να γεννιέσαι είναι να πεθαίνεις και το να πεθαίνεις είναι να γεννιέσαι"! Με άλλα λόγια ζούμε με παγκόσμιους φυσικούς νόμους (πχ βαρύτητα) και η κατανόηση τους έχει μεγάλη σημασία για εμάς (στην οργάνωση της ζωής μας). Εαν όμως ελέγχουμε το "μέλλον μας" δεν αλλάζουμε το "παρόν"; Απο τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε τον συγκεκριμένο "νόμο" αυτό δεν επηρεάζει τις αποφάσεις μας και τη ζωή μας; Εδω έρχονται οι θρησκείες και η...μεταφυσική. Ομως όλη η ζωή μας στη Γη βασίζεται σε εναν "νόμο" που αγνοούμε και εμπεδώνουμε την προσδοκία οτι δημιουργούμε ενα "δυναμικό" που θα...ανακτήσουμε αφού πεθάνουμε! Αλλά η ερώτηση που τίθεται για το πως πρέπει ο καθένας να ζήσει τη ζωή του για να δημιουργήσει το "δυναμικό"(την ενέργεια) "που του αξίζει" τίθεται απο εμας τους ίδιους και απαντάται απο τη ζωή μας και η ορθότητα της απάντησης έγκειται στο νόημα της ερώτησης, που τέθηκε απο εμας στον εαυτό μας...πριν γενηθούμε και θα δούμε εαν σωστά απαντήσαμε...αφού πεθάνουμε! Και όλο αυτό "μέσα σε εναν επιταχυνόμενο χρόνο" που βοηθά στη δημιουργία του "δυναμικού" έχοντας...άγνοια των υπολοίπων! Επομένως το "μέλλον" δεν είναι παρα μια δυνατότητα. Οταν "σβήνεις επιλογές" διαμορφώνεις πορείες - επομένως "μέλλον". Αρα μέλλον είναι να έχεις τη δύναμη να διαμορφώνεις τις δυνατότητες εκείνες ώστε να περπατήσεις στο μονοπάτι της ερώτησης που τέθηκε πριν γεννηθείς και θα απαντηθεί αφού πεθάνεις. συνέχεια »

Πόσο οι "σκέψεις" δημιουργούν πραγματικότητα στο χρονικό ασυνεχές; Και πως η "συνείδηση" "σφραγίζεται" απο αυτό το "χρονικό ταξίδι"; Οι σκέψεις είναι μια "μεταβλητή" που εξαρτώνται άμεσα απο το χρόνο στο οποίο η συνείδηση ζει. Επομένως ενα ταξίδι "εκτος χρόνου" - όπως τον αντιλαμβανόμαστε - "συμπαρασύρει" και την μεταβλήτή που είναι "οι σκέψεις" - δηλαδή η συνείδηση (όπως πχ γίνεται στα όνειρα μας). Με άλλα λόγια έχουμε "χρόνους" που γίνονται αντιληπτοί και άλλοι που δεν γίνονται(χωρίς φυσικά να αναφερθώ σε "ηλικίες" που έχουν να κάνουν με "νοητική ηλικία", "συναισθηματική ηλικία" κ.α.). Το "καλό είναι" οτι είτε το θέλουμε είτε οχι, είτε το γνωρίζουμε είτε οχι, ζούμε ταυτόχρονα όλες αυτές τις χρονικές καταστάσεις. Μόνο που επειδή εξ ορισμού αναφερόμαστε στον συμβατικό αντιληπτό χρόνο, αγνοουμε όλους τους άλλους! Με αποτέλεσμα να είμαστε επιβάτες σε εναν "χρόνο" που δεν έχει τον...χρόνο να εμφανιστεί στο δικό μας χρόνο! Ενδεχομένως θα μπορούσαμε να οργανώναμε "σε άλλους χρόνους" τη ζωή μας και αυτή εδώ να είναι το "καθρέφτισμα" των όσων κάνουμε...αλλού! Λίγο μεταφυσικό, αλλά η τεχνολογία μας βοηθάει να σκεφτούμε καλλύτερα πλέον και "φυσικά". Οποιος είδε το Avatar (και μάλιστα σε 3d) θα είδε την ιδέα πως μπορείς να "προβάλλεις και να οργανώσεις" σε άλλη διάσταση τον εαυτό σου και τη ζωή σου και να ενεργείς σε άλλο χρόνο και...τόπο και σύμπαν!΄Ο Πλάτωνας μίλησε αρκετά νωρίς για τις...σκιές που βλέπουμε μέσα στο πηγάδι! Η εφεύρεση με τα κινητά πχ υπήρχε και πριν χίλια χρόνια ή της τηλεόρασης ή του Internet. Δεν απέκτησε αίφνης η Γη τώρα αυτες τις δυνατότητες. Απλά εμείς ΤΩΡΑ τις ανακαλύψαμε. Υπήρχαν και δεν το γνωρίζαμε. Οπως και τόσα άλλα. Ποιός είναι λοιπόν ο έλεγχος που έχουμε επάνω στις εμπειρίες μας καθώς ζούμε; Ειδικά γι αυτές που τις ξεχνάμε ή τις θυμόμαστε ελάχιστα; Οι σκέψεις μας καθώς αλλάζουν και μας διαμορφώνουν, είναι δικό μας αποτέλεσμα; Εχουμε τον έλεγχο; Υπάρχει δηλαδή η πιθανότητα με την εννοια των πολλών "χρόνων" να μπορώ να "κατασκευάζω" ενα "στιγμιαίο μέλλον" κάθε φορά ώστε να διαμορφώνω τελικά σκέψεις και πραγματικότητα; Και μήπως συμμετέχω με αυτόν τον τρόπο στην "κατασκευή" του μέλλοντος άλλου "σε μη αντιληπτό χρόνο" αλλά και στον αντιληπτό χρόνο; Το "μέλλον" όπως το αντιλαμβανόμαστε τί είναι; Το "πάγωμα" στο "παρόν" μιας "στιγμης" προκειμένου να αποθηκευτεί στη μνήμη. Αμέσως γίνεται "ανάμνηση" δηλαδή...παρελθόν. Επομένως το παρελθόν που είναι "η μνήμη μου" είναι στιγμές απο το...μέλλον. Και "το τώρα" απο τη στιγμή που καθορίζεται απο τις εμπειρίες της μνήμης δεν μπορεί παρά να θέτει σε λειτουργία την δημιουργία του...μέλλοντος (να συμβεί). Με αυτή την έννοια ο καθένας ζει διαρκώς το μέλλον του που "τώρα" μετατρέπεται ήδη σε παρελθόν. Και το πονηρό ερώτημα. Αυτό σημαίνει οτι μπορούμε να "ελέγχουμε" το μέλλον μας; συνέχεια »

Μπορεί να μην είναι συνειδητό άμεσα λόγω της καθημερινότητας, αλλά δεν είναι "απαραίτητο" οτι όλοι "βλέπουμε" η βιώνουμε τα "ίδια κομμάτια του χρόνου" την ίδια στιγμή. Παράδειγμα; Οταν αναβουμε το φως στο σπίτι μας, αυτό ανάβει και σβήνει εκείνη ακριβώς την στγμή 50 φορές το δευτερόλεπτο. Εμείς ομως τι βλέπουμε και βιώνουμε; Ενα συνεχομενο φως. Ξέρουμε πότε σβήνει; Οχι βέβαια...Κι όμως αυτό ακριβως συμβαίνει. Το φως ανάβει και σβήνει και εμείς βλέπουμε μόνο ενα συνεχομενο φως...απλά ΔΕΝ το γνωρίζουμε ως αντίληψη. Ας φανταστούμε τώρα οτι εγώ ή εσείς ή κάποιος άλλος ΜΠΟΡΕΙ να βλέπει το φως στις φάσεις που αυτό σβήνει ενδιάμεσα.Τι σημαίνει και μόνο αυτό; Οπως εσείς και εγώ βλέπουμε τα πάντα στο φως (γιατί βλέπουμε τις φωτεινές φάσεις του αναβοσβησήματος) εκείνος θα έβλεπε τα πάντα στο...σκοτάδι! Την ίδια στιγμή, απο το ίδιο φαινόμενο θα βλέπαμε εντελώς διαφορετικά πράγματα και θα ισχυαν και τα δύο! Θα βλέπαμε την ίδια πραγματικότητα αλλά δεν θα ήταν αντιληπτή και συνειδητή η μια στον άλλο! Ετσι και με τον χρόνο. Τον "ζούμε" σε "φάσεις". Αυτό σημαινει για παράδειγμα οτι μπορούμε να βλέπουμε τα ίδια πράγματα, αλλά οχι την ίδια στιγμή.Ο χρόνος μπορεί "να ρέει" και "να παρεμβάλλεται". Αλλωστε εχει αποδειχτεί με την ανάλυση της μοριακής δομής του ανθρώπινου DNA οτι υπεύθυνα για την "γήρανση" των κυττάρων μας (που πεθαίνουμε δηλαδή απο γηρατειά) είναι "ενα κλειδί, που εχει τοποθετηθεί ως...ουρά - τελομερή - στα κύταρα μας και προφανώς μπορεί να...αφαιρεθεί ή συρρικνωθεί με κάποιο τρόπο". Οι χρόνοι λοιπόν που μπορούμε να ζησουμε συνειδητά είναι πολλοί και διαφορετικοί - ανετα ενα δευτερόλεπτο μπορεί να βιωθεί ως....αιώνας! Με αυτή την έννοια ο δικός μας "συμβατικός χρόνος" που βιώνουμε την συγκεκριμένη ζωή, προφανώς και δεν φτάνει "για τίποτα". Τι θα γινόταν αν για παράδειγμα μπορούσε κανείς "να απουσιάσει" σε "μη αντιληπτούς χρόνους" και να...επιστρέψει σαν να μην έφυγε ποτέ; Προφανώς η λειτουργία αυτή του χρόνου έχει σχέση με τη "μνήμη" και οχι με την ανθρώπινη συνείδηση. Εξ ου και οι...μελλοντολόγοι για κάτι "που θα γίνει, χωρις να έχει γίνει". Ομως εμείς ζούμε τον αντιληπτό απο όλους χρόνο. Και τι κάνουμε με αυτόν; συνέχεια »

Μιας και αυτές τις ημέρες γιορτάζουμε την "αλλαγή του χρόνου", ας μιλήσουμε λίγο για την έννοια του χρόνου (που άλλωστε μας απασχολεί όλους με τον ενα ή τον άλλο τρόπο). Είναι γεγονός οτι εμείς οι άνθρωποι έχουμε την αίσθηση οτι ο χρόνος είναι μια συνεχής και διαρκής "ροη" προς μια κατεύθυνση(εμπρός). Οπως όμως μας λένε οι επιστημονες απο την Ιατρική, ο εγκέφαλος είναι"ένα πολύ προηγμένο και περίεργο pc" που εντυπωσιάζεται κυρίως απο ασυνεχείς εικόνες και ήχους. Για παράδειγμα όταν παρακολουθούμε μια ταινία στον κινηματογράφο ή στην τηλεόραση ή στο pc μας. Βλέπουμε ΜΟΝΟ 24 εικόνες το δευτερόλεπτο, η 25η ΔΕΝ γίνεται αντιληπτή κι γι αυτό δεν φτάνει σε εμας ως "συνείδηση"(ως κάτι "που υπάρχει"). Δηλαδή ανάμεσα σε δυο αντιληπτές στιγμές, υπάρχει και ΜΙΑ μη αντιληπτή στιγμή!Κάτι που γνωρίζει η βιομηχανία του θεάματος, του ήχου και της διαφήμισης και "φυτεύουν" ανάμεσα "μηνύματα" που ναι μεν ΔΕΝ γίνονται αντιληπτά συνειδητά απο εμας όταν βλέπουμε ή ακούμε, αλλά καταγράφονται στην "μνήμη μας" και γίνονται "μέρος μας"! Το πρώτο λοιπον παράδειγμα μας δείχνει οτι τα συμβάντα στο χρόνο μπορεί να είναι "μνήμη" αλλά οχι και...συνειδητό δρώμενο! Εκεί "ανάμεσα" πατάνε και οι "ταχυδακτυουργοι", τα "τρυκ και κόλπα" τύπου Κόπερφιλντ και οι...ικανοί χαρτοπαίκτες! Ζεις το χρόνο ως..μνημη αλλα οχι ως...πράξη! Πάμε παρακάτω... συνέχεια »

Τα μέλη του ΕΔΟΕΑΠ πήραμε και ενα "ραβασάκι" με...περικοπές και άλλες...δυσάρεστες ειδήσεις εορταστικό δώρο. Οπως διαβάζετε και εσεις στο καλοτυπωμένο φυλάδιο - σε μια απο τις σελίδες του - ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στην ιστορία του ιατροφαρμακευτικού μας ταμείου ΜΠΗΚΑΝ ΜΕΣΑ 11 εκ.ευρώ και άρχισαν το...πετσόκομμα των παροχών. Πως έγινε αυτό; Πως τα κατάφεραν τα τζιμάνια; Τον καιρό των "παχιών αγελάδων" προφανώς έγινε του...κουτρουλή ο γάμος απο την ανευθυνότητα, την σπατάλη και τη...ρεμούλα. Και βέβαια ενω δημοσιογράφοι αντε να είναι κανα δυο χιλιάδες (βαρια βαριά) αυτοι εγγράψανε κάπου...18.000 μαζί με τους σκύλους, τις γάτες, τους περαστικούς, τους φίλους και με όσους τα βράδυα γλεντάνε οι...δημοσιογράφοι! Περάστε κόσμε...Και ενα ταμείο "κόσμημα" απο κάθε άποψη, το κάνανε...μπουρδέλο (και μάλιστα ο...πελάτης δεν πληρώνει). Και φυσικά ΔΕΝ ήρθαν τα χειρότερα, όπως τωρα σωστά το λένε - για να μην τους δείρουν.ΓΙΑΤΙ αγγελιόσημο, γιοκ.Τέρμα. Που αλλού στον κόσμο ισχύει(20% νταβατζηλίκι); ΠΟΥΘΕΝΑ; Εαν πχ το i-R είναι κυπριακή εταιρία, απο που και ως που θα πληρώνει νταβατζηλίκι στα ελληνικά ταμεία, επειδή ας πούμε θα έχει διαφήμιση; ΔΕΝ είδαν τίποτα. ΔΕΝ καταλαβαίνουν τίποτα. Τωρα, μέσα στη καταιγίδα και την κρίση, δεν μπορείς να...σκοτώνεις τους ασφαλισμένους σου για να...επιβιώσεις. ΔΕΝ μπορείς να πετάς στη θάλασσα τον κόσμο για να...αλαφρώσει το καράβι. Λάθη,λάθη,λάθη....ΑΥΤΗ δυστυχώς είναι η Ελλάδα που δημιουργήσαμε. Γι αυτό και εστω έτσι, έστω τώρα, πρέπει να αλλάξουμε. Και το πρώτο που πρέπει να κάνει ο ΕΔΟΕΑΠ είναι να ασφαλίζει ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ τους δημοσιογράφους - κανέναν άλλο. Οχι όποιος έχει συνάφεια ή συνεργάζεται με το...δημοσιογραφικό επάγγελμα να αποκτά δικαίωμα εγγραφης στον ΕΔΟΕΑΠ - δεν είναι εκκλησια το ταμείο! Με αυτή την έννοια και ο ταξιτζής που χρησιμοποιεί ο δημοσιογράφος για να πάει στο ρεπορτάζ του, θα πρέπει να ασφαλιστεί στον...ΕΔΟΕΑΠ! Συνέλθετε...γιατί τα θύματα είναι και θα είναι οι δημοσιογράφοι. Με ό,τι σημαίνει αυτό... συνέχεια »

Στο στρατό τέτοιες μέρες - όσοι δεν έχουν πάρει άδεια για τα...αγαπημένα τους πρόσωπα ή μέρη - οργανώνουν βραδυές και γιορτούλες με κάλλαντα, τραγούδια, ευχές και ...γλυκά. Στο φωτογραφικό στιγμιότυπο, απο το ΚΕΒΟΠ στο Χαϊδαρι όταν εκπαιδευόμουν ως Λοχίας στα αντιαρματικά...Πρωτοχρονιά και λέμε τα Κάλλαντα...εγώ με Κιθάρα!(τα κάλλαντα ξορκίζουν τα δαιμόνια...) συνέχεια »

Αν και στην Ελλάδα έχουμε...ανοιξιάτικο καιρό, αλλού, τα Χριστούγεννα είναι...ολόλευκα. Η αλήθεια είναι οτι ο χειμώνας, με τα χιόνια, τα κρύα, τις βροχές, τους δυνατούς ανέμους, τις καταιγίδες...είναι αναγκαίος για να μπορέσει να έρθει η Ανοιξη. Να ανθίσουν τα λουλούδια, η Γη να πρασινίσει, τα ρυάκια να γεμίσουν απο νερό καθώς το χιόνι θα λιώνει, τα πουλιά να βγούνε ξανά στον ουρανό, οι αρκούδες να ξυπνίσουν...Ο Χειμώνας μπορεί να μοιάζει με τον...Αδη, αλλά αν δεν κατέβεις στον Αδη, πως θα...αναστηθείς; Πως θα πάρεις παράδειγμα απο τον...θεάνθρωπο; Πως θα γιορτάσεις μια τέτοια...γιορτή; Που είναι καθαρά πνευματική - εσωτερίστικη; Είναι η κατάδυση μέσα στο χειμώνα, τότε "που δεν υπάρχουν πειρασμοί" (χιόνια, κρύα,καμία μετακίνηση...)στις εσώτερες αναζητήσεις και ενατενισμούς...ψιθυρίζεις, αντι να κραυγάζεις. Στην Ελλάδα αναζητείται και ο...χειμώνας (μεταξύ πολλών άλλων). συνέχεια »

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ....Γιατί ΟΛΟΙ σε αυτές τις δύσκολες εποχές - που θα γίνουν ακόμη δυσκολότερες για την Ελλάδα τη νέα χρονιά, τουλάχιστον μέχρι και το καλοκαίρι - γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε οτι "δεν ήταν ούτε είναι στραβός ο γιαλός, αλλά εμείς πολύ στραβά αρμενίζαμε και αρμενίζουμε...κι αυτό τελείωσε σε κάθε περίπτωση". Είναι αλήθεια δύσκολο το ξεβόλεμα, οι αλλαγές στις συνήθειες μας...Κι όταν δεν υπάρχει και παιδεία, εκπαίδευση για να μπορείς να αντέχεις στα χιόνια, τα ανεμοδαρμένα ύψη και τις καταδύσεις στον εαυτό σου, τι να σου κάνει μια "οικογένεια" που ευτυχώς στην Ελλάδα λειτουργεί (και θα λειτουργεί, κόντρα και απέναντι σε όλα...). Με υγεία και αισιοδοξία, ας δούμε οτι ΤΩΡΑ φτιάχνεται το μέλλον τη πατρίδας μας ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...Και σε αυτή την αφετηρία, χρειαζόμαστε με τον ενα ή τον άλλο τρόπο ΟΛΟΙ. Δεν υπάρχουν κόμματα, ιδεολογίες ή μικρότητες ή μικροσυμφέροντα σε εναν Πόλεμο που πρέπει να κερδηθεί. Υπάρχουν μόνο λιποτάκτες, προδότες και λιπόψυχοι ή "μαυραγορίτες". Και οι "δίκες της Νυρεμβέργης" θα γίνουν μετά... συνέχεια »

Τις ημερες αυτές, οι άνθρωποι κοιτάζουν "πίσω" για να διορθώσουν πορείες ώστε να βαδίσουν τη νέα χρονιά "καλλύτερα". Τις ημέρες αυτές η χώρα ψηφίζει τον προϋπολογισμό της, με τι λεφτά δηλαδή θα βαδίσουμε τη νεα χρονιά. Τις ημέρες αυτές δοκιμάζονται πολλοί και πολλά...(- στο φωτογραφικό στιγμιότυπο απο την oxford street στο Λονδίνο).

http://www.i-reporter.xroniapolla.org/ συνέχεια »

Αυτές τις ημέρες, που οι χριστιανοι (κάθε...δόγματος) εορτάζουν (-με) την γέννηση του Ιησού Χριστού στην Παλαιστίνη (ως...εβραίος), οι αγορές το βρήκαν ως μια ωραία μπίζνα (κάθε είδους). Οπως και να είναι, καλό είναι να ανταλλάσονται ευχές...Αν και το πρώτο εξάμηνο του 2011 θα είναι εξαιρετικά δύσκολο...Αρα, "να αντέχουμε...". συνέχεια »

Μίλαγα επίσης χθες κάποια στιγμή με ενα φίλο που ήταν αποκλεισμενος για 2-3 μέρες στο αεροδρόμιο του Παρισιού. Εβριζε τους Γάλλους και την...Ολυμπιακή. Τα όσα μου περιέγραφε, το πως...μπλοκάρουν οι ευρωπαίοι σε οτιδήποτε ξεφεύγει απο την....κανονικότητα τους, είναι εντυπωσιακό. Εχουν μάθει σαν...ρομποτάκια στα "κλισέ" και οτιδήποτε τους χαλάει αυτό το...μοτίβο, τους αποσυντονίζει. Ξεχαρβαλώνουν....- Και κατέληγε λέγοντας "να αναστήσουμε τον μεγάλο ανδρέα, μπας και αποκτήσουμε οραματική πραγματιστική κρατική πολιτική...". - Θα του αφιέρωνα το τραγουδάκι: "Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί...". συνέχεια »

Χθες το βράδυ καθώς πάρκαρα το αυτοκίνητο για να περάσω απέναντι σε ενα υπέροχο κρητικό μαγαζί - η κρητική κουζίνα με τη...ρακή εν αφθονία, είναι ομολογώ απο τις...αδυναμίες μου - ενας φίλος πέρναγε ανάποδα βιαστικά το δρόμο. Μέσα στη νύχτα με αναγνώρισε και βέβαια κι εγώ και τα είπαμε "στο πόδι" για κάποια ώρα. Συνάδελφος δημοσιογράφος που τον προηγούμενο μήνα...αποχώρησε κι αυτός απο την εφημερίδα που υπήρξα κι εγω προσφατα διευθυντικό στέλεχος. Γιατί το αναφέρω; Γιατί κοιτάζοντας "πίσω", ακριβως πριν ενα χρόνο απο σήμερα, τίποτε δεν έδειχνε, ουτε κανείς μπορούσε να φανταστεί έστω, τα όσα ακολούθησαν μέσα στο επόμενο 6μηνο(το πρώτο του 2010). Η πλήρης ανατροπή. Μου εξήγησε κι αυτός τα "γιατί", τις συζητήσεις που έκανε αποχωρώντας κ.α. Επειδή μιλάμε για τον χώρο του τύπου, για αεριτζήδες, σαλτιμπάγκους, λαμόγια,κηφήνες και αρουραίους αλλα και άθλια συμφέροντα και γιατί τελικά την πληρώνουν οι καλοί άδολοι επαγγελματίες που απλά κοιτάζουν την δουλειά τους. Επειδή ενδέχεται πολλοί, τον επόμενο καιρό, να χάσουν τη δουλειά τους(το...κανάλι θα...σκάσει λένε, δεν αντέχει), θα περιγράψω - ενδεχομένως σε επόμενες αναρτήσεις, πως αυτοί που θα...ήταν οι σωτήρες διάδοχοι του μηντιακού συστήματος, τελικά αναζητούν- εκείνοι- σανίδα σωτηρίας και δραπετεύουν "με φουσκωμένες τσέπες" στο εξωτερικό! συνέχεια »

Η σύγκρουση στον χώρο των εκδοτών, με θύμα (μόνιμο) την ακέφαλη και ακυβέρνητη ΕΣΗΕΑ, υπογραμμίζει αυτά που έχουμε πει απο εδώ μεσα και το i-R πολλές φορές. Οι επιχειρηματίες του τύπου θα πρέπει να κερδίζουν τα χρήματα τους ΜΟΝΟ απο δραστηριότητες που έχουν σχέση με την διαχείριση της πληροφορίας (ούτως ή άλλως πρόκειται για μια τεράστια "βιομηχανία"), οι δημοσιογράφοι να αμείβονται απο αυτή τη δουλειά και να εχουν την επαγγελματική επάρκεια για να είναι στο επάγγελμα, να υπάρχουν σχολές και μέθοδοι ώστε στην "πιάτσα" να υπάρχουν και να επιβιώνουν ΜΟΝΟ οι επαγγελματίες και οχι οι ερασιτέχνες. Οπως ΔΕΝ υπάρχει "δημοσιογραφία των πολιτών"(μια απίστευτη μπαρούφα...) με την ίδια λογική που δεν υπάρχει φούρναρης των πολιτών, υδραυλικός των πολιτών και πάει λέγοντας. Επειδή στη χώρα μας κυριάρχησε η ηλιθιότητα, αναδείχθηκαν οι φελλοί και το τίποτα, το κάθε "παιδάκι" ή "μειράκιο" νόμιζε οτι δημοσιογραφία είναι τα φώτα της τηλεόρασης χωρίς να ξέρει να γράφει ούτε το όνομα του, φτάσαμε στο κατάντημα αυτό. Να ζητάνε "χέρια, πόδια και...ατζέντα" για να "βαφτιστει" κάποιος-α δημοσιογράφος! Σχολές της πλάκας, για να...ξεζουμίσουν γονείς και παιδιά, μια τεράστια βιομηχανία απάτης και κλοπής ονείρων. ΑΥΤΗ η δημοσιογραφία πέθανε, πλέον. Και επίσης ελάχιστοι - κατα την ταπεινή μου γνώμη - έχουν τα πραγματικά εφόδια για να σταθούν στο επάγγελμα και να ζήσουν απο αυτό. Και λογικά...φοβούνται και μένουν γαντζωμένοι στο...χθες. - Ασχετο: Βοά η πιάτσα για το...κανόνι γνωστού καναλιού(ας μην αναφέρω το όνομα του), για παράδειγμα. ΜΟΝΟ σε μια τράπεζα, τα χρέη είναι πάνω απο 150 εκ. ευρώ λένε...συνολικά χρεη ΠΑΝΩ απο 500 εκ.ευρώ! Που πας ρε Καραμήτρο...(κι ύστερα η άλλη σε παίρνει τηλ κάθε τρεις και λίγο να σου πει οτι χρωστάς 80 ευρω στην τράπεζα και να τσακιστεις να τα βαλεις μην σου πάρουν το...σπίτι)! συνέχεια »

Οπως συνήθιζε να μου λέει ενας καλός έμπειρος φίλος (που "η τύχη" το έφερε να είναι η ζωή του ανάμεσα σε αυτό που λέμε... ισχυρούς, τους ζάμπλουτους, που "τους κατουρησε ο θεός με δισεκατομμύρια" - άλλη μια έκφραση, άλλου φίλου...- απο όταν γεννήθηκαν) όταν βγαίναμε τα βραδάκυα για συζήτηση, συνήθιζε να μου λέει: "Νίκο, κάθε μέρα, είναι άλλη μέρα". Κοινοτοπία θα πείτε, αλλά εμπεριέχει ίσως μια απο τις μεγαλύτερες φιλοσοφικές πραγματιστικές αλήθειες. Μια...ημέρα είναι που γνωρίζουμε ενα πρόσωπο που σημαδεύει τη ζωή μας, μια άλλη μέρα το...χάνουμε. Κάποια μέρα γεννήθηκαμε, κάποια άλλη θα πεθάνουμε. Το πως ζει λοιπόν κανείς την "μέρα του", με ποιούς, γιατί κλπ έχει τεράστια σημασία. Εαν απλά ξοδεύει τις μέρες του, εαν νιώθει...χάλια, εαν νιώθει...υπέροχα...Ο καθένας έχει να ζήσει μια ζωή στην οποία...βρέθηκε, χωρις να ερωτηθεί(ούτε που, ούτε πότε, ούτε πως). Να μην σχεδιάσει τουλάχιστον πως θα την ζήσει; Κάθε "μέρα" σημαδεύει την πορεία μας με όσα κάνουμε ή ΔΕΝ κάνουμε. Με την κάθε μικρή ή μεγάλη μας επιλογή. Και χαράζουμε δρόμους, κτίζουμε πορείες, μικρούς θριάμβους ή μεγάλες λύπες και χαρές. Σε μια "μοναχική πορεία", αλλά μέσα στην...κοινωνία(την "ομάδα"). Ιστορία γράφουν οι παρέες, αλλά θα έλεγα οτι τελικά το...σπορ είναι απολύτως μοναχικό. Γι αυτό και η έννοια της αγάπης, δεν είναι απλά λόγια, αλλά ουσία. Και ενυπάρχει σε όλα τα εμβυα όντα. - Λυπάμαι πραγματικά για μερικά πρόσωπα που έτυχε να γνωρίσω και να συνεργαστώ αυτή τη χρονιά...Ζωές χαμένες... συνέχεια »

Καθώς άλλη μια χρονιά - όπως "γυρίζει η γη" και οι μέρες διαδέχονται τις νύχτες σε ενα κύκλο 24ωρών - μας "αποχαιρετά", συνηθίζουμε να ρίχνουμε μια...κλεφτή ματιά "πίσω" για να δούμε τι έγινε. Ζημιές και κέρδη - άλλοι προσπαθούν να "ανακεφαλαιώσουν" με τζόγο αυτές τις μέρες (χαρτιά, καζίνο κλπ για να αποφανθούν τελικά για κέρδη και ζημιές - αστεία πράγματα βέβαια...).Το βεβαιο είναι οτι το 2010 ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη χρονιά, με πολλά νεύρα απο κάθε πλευρά, αναταράξεις έντονες, καταιγίδες, αστραπές και μερικά...ξέφωτα. Η Ελλάδα μπήκε σε καταιγίδα 10 μποφορ και παλεύει ανάμεσα στη Σκύλλα και της Χάρυβδη. Ο κόσμος μας πια είναι "μια γειτονιά" και η Ελλάδα μια "κουκίδα" μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Αλλάζοντας η οπτική που ζούμε, πρέπει να βρούμε τις νέες συντεταγμένες και ισορροπίες μας, που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με ό,τι μάθαμε μέχρι σήμερα...(δύσκολα πράγματα όταν αφορούν παγιωμένες συνήθειες, αντιλήψεις, ζωές..). Για να χτίσεις το "αύριο", πρέπει να αναθεωρηθείς διαρκώς το "χθες" και να γνωρίζεις τι κρατάς και τι πετάς με απολύτως "επαγγελματικό τρόπο". Να έχεις σχεδιο, όραμα και...αντοχές. Δύσκολα πράγματα για το κράτος που οικοδομήσαμε. Γι αυτό και οι Ελληνες, οπουδήποτε αλλού στη Γη, προοδεύουν και πάνε μια χαρά...Κανένας απο τους επιτυχημένους Ελληνες, εκτός Ελλάδας, δεν θα μπορούσε ούτε...δουλειά να βρει στην Ελλάδα! Αυτη είναι η αλήθεια, δυστυχώς. Ηρθε η ωρα των αλλαγών.Είτε το θέλουμε, είτε το μπορούμε, είτε οχι. Η ζωή θα προχωρήσει με ή χωρίς εμας. συνέχεια »

«Για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στα διεθνή ΜΜΕ, το κλείσιμο ή η αναστολή της έκδοσης εφημερίδων καθώς και οι απολύσεις δημοσιογράφων που σημειώνονται στην Ελλάδα κάθε άλλο παρά αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Στη Γαλλία ήδη το 2009, 2.300 δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους, ενώ την ίδια χρονιά στις ΗΠΑ 24.500 συνάδελφοι τους είχαν την ίδια τύχη. Μεγάλες διεθνείς και αμερικανικές εφημερίδες, όπως η Washington Post έκλεισαν τα γραφεία των ανταποκριτών τους, το άλλοτε κραταιό Newsweek πουλήθηκε για ένα δολάριο ενώ ιστορικές εφημερίδες όπως οι Los Angeles Times και η Chicago Tribune μπήκαν σε καθεστώς πτώχευσης.

Στο επίκεντρο της διεθνούς οικονομικής κρίσης, η Ελλάδα δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα. Πολύ περισσότερο αφού, αντίθετα με πολλές εφημερίδες που σε άλλες χώρες προσπάθησαν εγκαίρως να προετοιμαστούν για την επερχόμενη θύελλα, οι ελληνικές συνέχισαν να χορεύουν αμέριμνες στο κατάστρωμα του ελληνικού Τιτανικού....» γράφει μεταξύ άλλων ο Σ.Κούλογλου στο Tvxs και ζητάει την οικονομική ενίσχυση των αναγνωστών του! (για 2η η 3η φορά...). Το i-R θα ζητήσει χρηματοδότηση για την ανάπτυξη του απο την αγορά. Απο εσάς ζητάμε μόνο την αγάπη σας και να είμαστε στα "αγαπημένα σας". Ολα τα άλλα "θα γίνουν"... συνέχεια »

Οι εποχές που ζούμε είναι ιστορικές με πολλές έννοιες. Κυρίως είναι η μεγάλη ευκαιρία να κάνουμε ΟΛΑ τα βήματα προόδου που δεν είχαμε κάνει δεκαετίες τώρα(σαν κράτος, σαν χώρα, σαν λαός). Και μάλιστα ταχύτατα(αστραπιαία, θα έλεγα). Είναι όντως "η επανάσταση του αυτονόητου", το...ξεβόλεμα απο πρακτικές και συνήθειες που μας άφησαν πίσω και μας εφτασαν στο...χείλος του γκρεμού. Οι νέες ισορροπίες, τα νέα πρόσωπα, το νέο μέλλον που θα έρθει, θα σηματοδοτήσει μια αφετηρία για μια Ελλάδα που μας αξίζει. Δεν είναι εύκολο, ούτε ανώδυνο. Αλλά αναγκαίο σαν...το φάρμακο που μας γιατρεύει απο την "κακιά αρρώστια". συνέχεια »

Πόσο...τυχαίο ειναι οτι το TIME για φέτος είχε να διαλέξει ως "πρόσωπο της χρονιάς" είτε τον Ασανζ της wikileaks είτε τον Μάρκ Ζούκερμπεργκ τον ιδρυτή του Facebook; Δηλαδή δυο εταιρίες, δυο προϊόντα που υπάρχουν ΜΟΝΟ στο Internet. ΔΥΟ πρόσωπα που αναδείχθηκαν ΜΟΝΟ μέσα απο το Internet. συνέχεια »

(Πηγαίνοντας με αυτοκίνητο αυτες τις μέρες στις Βρυξέλλες).Λένε οτι έρχεται πάλι χιονιάς στη θαλασσινή Ελλάδα μας...Καλό είναι να χειμωνιάσει και λίγο, για να μπορέσει να αναζωογοννηθεί η Γη, η φύση...για να μπορέσει να έρθει και η Ανοιξη... συνέχεια »

Οπως είναι γνωστό τα New Media αντικαθιστουν ολα τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης - το θέλουν δεν το θέλουν, το καταλαβαίνουν ή όχι κάποιοι. Παράλληλα αποτελούν και το υλικό των εταιρειών "αποδελτιοποίησης" που ενημερώνουν τους πελάτες τους για το "τι γράφεται" γι αυτούς και τα ενδιαφέροντα τους. Το i-R και τα δημοσιεύματα του αποτελούν πάντα "πηγή ενημέρωσης και πληροφόρησης σε όλο το φάσμα της ελληνικής και διεθνούς ζωής". - Και είναι απλά η αρχή... συνέχεια »

Μερικές φορές(;!) αναρωτιέμαι πραγματικά με τους ανθρώπους, τριγύρω.Με φιλοσοφική διάθεση. Για ποιό λόγο υπάρχουν; Για να εκπληρώσουν ποιό σκοπό; - Οι απαντήσεις προφανώς ποικίλουν ανάλογα με την παιδεία του καθενός και την καταγωγή του, την κατάσταση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή που καλείται να εκφέρει άποψη και γνωμη, την νοητική του "φόρμα" και ορισμένα άλλα. Πολλά απο τα πράγματα που κάνουμε άλλοτε επιτρέπονται, αλλοτε απαγορεύονται, άλλοτε σε στέλνουν στην...πυρά και άλλοτε σε κάνουν...ημίθεο. Πάντα το ίδιο πράγμα. Διαφέρουν οι εποχές και οι τόποι. Ενδεχομένως και στον ίδιο χρόνο (πχ αν κλέψεις σήμερα στην Ελλάδα είσαι...πλούσιος, αν κλέψεις στην Σαουδική Αραβία σε...αποκεφαλίζουν). Κάθε φορά "κάστες" (που παίρνουν διάφορα ονόματα) επιβάλλουν την εξουσία τους και "τι είναι δίκηο, νόμιμο, ηθικό κλπ". Οπως έλεγε ένας φιλος: Το πανάρχαιο ερώτημα-δίλημμα είναι εαν είσαι με αυτούς που λένε "πρώτα να παράγουμε" ή με εκείνους που λένε "μοίρασε τα". Διαλέγεις και πορεύεσαι... συνέχεια »

Στη ζωή αυτή είναι βλακεία να θεωρείς τον εαυτό σου ως...μέγα γκουρού(για οποιοδήποτε θέμα) ή να θεωρείσαι οιωνεί "αναντικατάσταστος"(τα νεκροταφεία άλλωστε είναι γεμάτα απο...αναντικατάστατους). Επίσης είναι μωρία, να εκφράζεις συνεχώς ενδεχομένως, τις αναπηρίες κάθε είδους που μπορεί να κουβαλάς ή να βγάζεις τους σκελετούς απο τη ντουλάπα σου για να τους...επιδυκνείεις! - Ερχεται λεει πάλι χιονιάς...ας κοπιάσει! συνέχεια »

Είναι χαρά και τιμή για μένα και τους συνεργάτες μου στο i-R που ο Μάρκος Μουζάκης (απο το ΠΑΡΟΝ και τη στήλη του) θεωρεί οτι το i-Reporter είναι ενα απο τα διαδικτυακά εκείνα νέα μέσα ενημέρωσης που....αφήνουν πίσω τα παραδοσιακά media και χαράζει το νέο δικό του μηντιακό μέλλον...- Αυτό που έχω να πω εγώ για το i-R σε αυτή τη φάση είναι οτι ετοιμαζόμαστε με όλη την ομάδα μας ώστε να ανταποκριθούμε στις νέες εποχές που ανατέλλουν...(όταν έρθει η ώρα θα πούμε περισσότερα). Επίσης - προσωπικά - έχω να παρατηρήσω οτι η σημερινή κρίση στην δημοσιογραφία, ήταν αναμενόμενη (για πολλούς λόγους που εχω αναλύσει πολλές φορές) και αυτή η...φούσκα των δηθεν "δημοσιογράφων" κάθε είδους, καιρός είναι να κατασταλάξει. Λυπάμαι εαν ορισμενοι,-ες ΔΕΝ γνωρίζουν τι σημαίνει δημοσιογραφία, δεν εχουν ήθος, αγωγή και παιδεία, δεν ξέρουν γράμματα, ξεχειλίζουν απο εμπάθειες και προσωπικές κακίες...ΑΥΤΟ οχι μόνο δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά είναι ο ορισμός του τι ΔΕΝ είναι ενας δημοσιογράφος. - Ευτυχώς στο νέο μηντιακό τοπίο θα επιβιώσουν οι πραγματικοί επαγγελματίες της δημοσιογραφίας - που σίγουρα αυτό το "τοπίο" δεν θα προέλθει εύκολα - και (θα) έχουν να κερδίσουν πολλά (τότε)...Και το i-R είναι και θα είναι "στην πρώτη γραμμή" των μαχών...(κάθε είδους). συνέχεια »

Αρνούμαι να μετέχω σε αυτη την εθνική...κλάψα και κακομοιριά της δηθεν "αριστεροσύνης". Που δεν θέλει ΤΙΠΟΤΑ να αλλάξει. Που βλέπεις τους συνδικαλισταράδες μας με τις κομμουνιστικές παραφυάδες του σταλινισμού να απειλούν θεούς και δαίμονες εαν αλλάξει ό,τι στραβό κι άσχημο μας έφερε στο χείλος του γκρεμού. Το να μείνουν ΟΛΑ ίδια και σάπια, μας λένε είναι...αριστερή πολιτική! Να μην αλλάξει λοιπόν τίποτα. Και να κλαίμε σαν χαροκαμένες χήρες σε κάθε προσπάθεια αλλαγής. Ποιό συντηρητική, οπισθοδρομική αντίληψη υπάρχει; Η απειλή χρήσης βίας, η κατάλυση του συντάγματος δεν είναι...φασισμός, αλλά...αριστεροσύνη! Το κακό είναι οτι αυτή τη...λογική, παρέσυραν να...ακολουθεί και ο Αντώνης! Αντώνη, δεν ερχεσαι να πιούμε κανένα κρασάκι να τα πούμε λίγο; Προσωπικά αρνούμαι να μετέχω στην κλαψομουνίαση...Προτιμώ να οραματίζομαι ενα καλλύτερο μέλλον, ενα αύριο πιο φωτεινό και ελπιδοφόρο.Ενα αύριο με χαμογελαστά μάτια και πρόσωπα. συνέχεια »

Ενα υπέροχο...τοπικό Βέλγικο φαγητό το οποίο σερβίρεται με τη φωτιά να καίει "μέσα του"(όπως ίσως μπορεί να διακρίνει κανείς στο στιγμιότυπο). Ομολογώ οτι σε όποια χώρα βρίσκομαι, απολαμβάνω τα τοπικά εδέσματα(και οχι κάτι άλλο). Οι γεύσεις άλλωστε είναι μια αίσθηση που αξίζει κανείς να ενεργοποιεί και στις γαστρονομικές απολαύσεις. Πριν μας κόψουν και το...φαγητό! συνέχεια »

Τι μπορεί να κρύβετε "μέσα σε ενα καπέλο"; Απο μικρά παιδάκια ξέρουμε οτι ο...ταχυδακτυλουργός βγάζει...κουνέλια (τουλάχιστον). Είναι το...μαγικό κόλπο που ξαφνιάζει πάντα ευχάριστα. Που βρίσκεται όμως το...κουνέλι; (κατα το κοινώς λεγόμενο στους...τερματοφύλακες "το...έπνιξες το κουνέλι" - και στις...γυναίκες ισχύει...για άλλο λόγο).- Εδω ο παπάς, εκεί ο παπάς, που είναι ο...παπάς; συνέχεια »

Οπως βεβαια θέλω να γράψω το μυθιστόρημα μου "Τα λουλούδια δεν έχουν μπρος και πίσω" (με πρόθεση μου να το...παλέψω για να γίνει και θεατρικό έργο, σενάριο για ταινία και σήριαλ για την Tv). Ιδωμεν...(ενα έργο με κεντρικό πρόσωπο-πρωταγωνίστρια μια γυναίκα για τις ερωτικές σχέσεις όπως αυτές βιώνονται σήμερα μέσα στις κοινωνικές και αλλες δομές μας)- ενα έργο που θα εκδοθει βέβαια απο τις δικές μας εκδόσεις του i-R. συνέχεια »

Είναι αλήθεια οτι εδω και λίγο καιρό θέλω να γράψω μουσική (για την...ενορχήστρωση υπάρχουν και οι...φίλοι). Ελπίζω να τα καταφέρω και να τα ανεβασω ή εδω ή στο myspace...και στο FB βεβαια...(έτσι για την πλάκα μας...- οι στίχοι έχουν γραφεί...) συνέχεια »

Το σε ποιο "μαγαζί" θα πας για να περάσεις μερικές "χαλαρές ώρες" το βράδυ σου, είναι σημαντική επιλογή. Γι αυτό κάποιοι απλά ακολουθούν την...πεπατημένη, τα λεγόμενα "στέκια" όπου γνωρίζεις τον ιδιοκτήτη, τους εργαζόμενους, τις προσφερόμενες υπηρεσίες, το περιβάλλον, τους θαμώνες, και τι θα πληρώσεις περίπου...Στην Ελλάδα ΟΜΩΣ, την εποχή της κρίσης οι τιμές ΠΡΕΠΕΙ να πέσουν ΣΤΟ ΜΙΣΟ απο ό,τι είναι σήμερα. Διαφορετικά, πολλά μαγαζιά κάθε είδους θα βάλουν...λουκέτα(ουκ αν λάβεις, παρα του μη έχοντος....). Δεν υπάρχουν πια "παχιές αγελάδες". συνέχεια »

(Πριν λίγο απο εκει που είμαι...- Η Αθήνα δέχεται τις άσπρες νυφάδες στις στέγες της - τα τζάκια καπνίζουν στα τσιμέντα...- σαββατόβραδο και ασετυλίνη, που έλεγε το παλιό εκείνο τραγουδάκι - και ο ήλιος χάνεται...). συνέχεια »

Βγηκα εξω απο το γραφείο μου τώρα να δω το τοπιο. Και πήρα και τη φωτογραφική μηχανή...Το αποτέλεσμα σε αυτή τη φωτογραφία(και την επόμενη). Η Αθήνα απο ψηλά...(καθώς ο ήλιος αφήνει άλλη μια ημέρα να χαθεί μέσα στη νύχτα). συνέχεια »

(Κάπου νυχτώνει και ο ήλιος παγώνει, χάνεται ο δρόμος και που να σταθώ...κάπου βραδυάζει, μην κλαις δεν πειράζει, πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ...). "Ο κόσμος" έχει μέσα στο μυαλό του "χίλια δυο προβλήματα και σκοτούρες" της καθημερινότητας. ("Δεν αξίζει για εκείνη να κλαίω...θέλω να ξεχαστεί..." - πόσες φορές δεν θα θέλαμε να πιούμε "το πιοτό της λησμονιάς", να παίρναμε ενα σφουγγάρι να σβήναμε όσα μας πήγαν λάθος ή μας στενοχώρησαν και να ανοίγαμε καινούριους δρόμους...- "Δεν αξίζει πια γι αυτη να κλαίω, τι κι αν ζήσαμε χρόνια μαζί...μη μου λέτε γι αυτη, που γυρνάει και που ζει...θέλω να ξεχαστεί...."). συνέχεια »

Τριγυρνώντας βράδυ στις Βρυξέλλες...Μερικές φορές, όταν όλοι είναι στα κρεβάτια τους προσπαθώντας να ξεκουράσουν σκέψεις και σώματα,νιώθεις σαν φαντάρος σε σκοπια. Επειδή εγώ τουλάχιστον για ενα χρόνο και πλέον, φύλαγα σκοπιές στα σύνορα μεσα σε κρύο, βροχή, χιόνια και παγωνιά "μην έρθει ο εχθρός και μας βρει απροετοίμαστους", περπατώντας στην πρωτεύουσα της Ε.Ε. στα έρημα χιονισμένα σοκάκια, αναρωτιόμουν "που πάμε, με ποιούς και γιατί...". συνέχεια »

Μια και μιλάμε για δημοσιογραφία, δεν βλέπω κανένα "δημοτικό ραδιόφωνο" να επιβιώνει. Μια...πατέντα του "1989" που έφτασε στο τέλος της. Στην ουσία όσοι δήμαρχοι "έκαναν ραδιόφωνο" το έκαναν για ενα έχουν ενα "στρατό δημοσιογράφων", εταιριών διαφήμισης και δημοσκοπήσεων κλπ στις υπηρεσίες τους(με λεφτά των δημοτών τους, στην υπηρεσία των κορόϊδων δηλαδη). Για παράδειγμα ο Νικήτας, πλήρωνε ή οχι γνωστο (λαμόγιο) "επικοινωνιολόγο" απο ΤΡΕΙΣ διαφορετικές υπηρεσίες του ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ απο 5.000 ευρώ απο την κάθε μια; Καμίνη, ρίξτους στο...καμίνι (σε Υψικάμινο...με καυτό λάδι) συνέχεια »

Οι εξελίξεις στον δημοσιογραφικό κόσμο - που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στο i-R - δεν είναι "κεραυνός εν αιθρία". Και είναι απλά η...αρχή. Στο "τέλος" τίποτα δεν θα θυμίζει το "σήμερα ή το χθες". Και προσωπική μου άποψη ήταν και είναι οτι ΣΩΣΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ αυτή η "εκκαθάριση" (προφανώς επώδυνα για όλους μας) γιατί "έπαγγελματίας δημοσιογράφος" σήμερα για να είσαι (αλλά τηρουμένων των αναλογιών, εποχών, συνθηκών, μέσων κ.α. πάντα) απαιτούνται "πάρα πολύ υψηλά ποιοτικά στάνταρ" και βέβαια αμοιβές ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΕΣ για να μπορεί η ανεξαρτησία των "διαχειριστών της είδησης" ανάμεσα στην εξουσία και την οικονομική εξουσία να είναι "κατοχυρωμένη" με όρους αγοράς - αλλιώς το κράτος "μισθώνει" δημοσιογράφους και η οικονομική εξουσία τους "αγοράζει". Εαν θέλουμε επαγελλματίες πραγματικούς στη δημοσιογραφια, θα πρέπει ενδεχομένως να είναι και ΠΙΟ ισχυροί οικονομικά απο τις άλλες δύο "εξουσίες" - και για να γίνει αυτό ΥΠΕΡ του Λαού και της Δημοκρατίας, οι δημοσιογράφοι και τα Media στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται, θα πρέπει να είναι υπερήφανοι και ανεξάρτητοι γι αυτό που κάνουν...(και βεβαια με την κατάλληλη παιδεία, μόρφωση,διαρκή επιμόρφωση, γνώσεις κλπ) συνέχεια »

(...διώξε με και μη λυπάσαι, τι θα γινω μη φοβάσαι, κι αν χιονίζει κι αν βρέχει, το αγριολούλουδο αντέχει...)- Αντέχουμε, κουφάλα νεκροθάφτη...(κόντρα σε κάθε καιρό). συνέχεια »

(...δεν εκανα ταξίδια μακρινά...οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση, οι φίλοι μου φεγγάρια-ήταν νησιά, που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει...το πιο μακρύ ταξίδι μου εσυ, η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας...μικρή πατρίδα μου σώμα κι αρχή, πληγή μου κι ανάσα μου κι αέρα...)- Εξω ρίχνει χιόνι (μια ευκαιρία για να δούμε...άσπρη μέρα). συνέχεια »

Το «μαύρο και το κόκκινο» πάντα ήταν ένας δυνατός συμβολισμός σαν χρώματα σε συνδυασμό(τα χρώματα της "αναρχίας" ως φιλοσοφικού συστήματος, με πολιτικούς συμβολισμούς). Το «άσπρο με το μαύρο» είναι επίσης ενα δυνατό «δίδυμο»(τα χρώματα του ΠΑΟΚ) που συμβολίζουν τη θλίψη για «το χαμένο βασίλειο» και την υπόσχεση για το...πέταγμα του αετού. - Εξω χιονίζει...οι φιγούρες μοιάζουν αγάλματα στο πέρασμα του χρόνου. Και «οι κυρίες» μέσα στα αυτοκίνητα, ζούνε τις στιγμές των συναντήσεων...- όλα είναι θέμα timing... συνέχεια »

Νύχτα στις Βρυξέλλες. Ολοι είναι στα σπίτια τους. Το μποτιλιάρισμα εξαντλήθηκε αρκετά νωρίς. Στην πρωτεύουσα της Ε.Ε. στο Βελγιο - χωρίς...κυβέρνηση εδω και μήνες χωρις να το καταλάβει κανείς - η κρίση φαίνεται μακρινό...βουητό, οι συζητήσεις απασχολούν άλλα...Αν και οι "γραφειοκράτες" συζητούν ακόμη και το ενδεχόμενο...διάλυσης της ΕΕ και του...ευρώ! (μάλλον ως...καλαμπούρι). Μείον δέκα βαθμούς δείχνει το θερμόμετρο κάπου στο δρόμο...Το ταξί αδυνατεί να με πάει στο...ξενοδοχείο. Ποδαράτα; συνέχεια »

Σε αυτές τις εποχές που απαιτείται αυτοσυγκέντρωση, οραματική προσέγγιση της πραγματικότητας, ψυχραιμία και συνειδητοποίηση οτι ζούμε σε καιρό πολέμου (οικονομικού) η σπατάλη χρόνου, προσπάθειας και ανέξοδης μαγκιάς, είναι περιττές πολυτέλειες. Δυστυχώς ενα απο τα βάθρα της δημοκρατίας μας, ο συνδικαλισμός, σάπισε κι έγινε καρκίνωμα. Το ξέρουν καλλύτερα αυτό, οι ίδιοι οι συνδικαλιστές μας. Κι αντί να να απειλούν να κόψουν το κλαδί επάνω στο οποίο καθόμαστε ή να βάλουν φωτιά στο σπίτι που απέμεινε, καλό θα ήταν να...λουφάξουν και να σηκώσουν τα μανίκια τους δημιουργικά μπάς και βγούμε απο τα σκατά μια ώρα αρχύτερα. Διαφορετικά το διάλλειμα στην κόλαση - που λέει και το σχετικό ανέκδοτο - θα μείνει...ανέκδοτο. συνέχεια »

Ερχονται και τα χιόνια στα μέρη μας...Καιρός ήταν! Μετά απο εναν εντελώς...τραβεστί καιρό, που κοντεύαμε Δεκέμβριο μήνα να πάμε...θάλασσα! Δεν φταίει ο καιρός, αλλά ο κακός μας ο καιρός...-Πάντως Νικήτα, για πες αλεύρι. Ο Καμίνης σε γυρεύει να σε (μ)αμεύσει...(Στο στιγμιότυπο απο βραδυνή βόλτα στις Βρυξέλλες) συνέχεια »

Ενα υπέροχο μαγαζί για φαγητό στις Βρυξέλλες. Γιατί - είπαμε - το εικαστικό μέρος, "πάει γάντι" με το γαστρονομικό και τη συζήτηση... συνέχεια »

Απο ό,τι πληροφορούμαι η οικονομική διαχείριση της "περιόδου Νικήτα"(και των...αδελφών ψυχών) προκαλεί...σοβαρές ημικρανίες στον Γιώργη, που αναλογίζεται οτι θα πρέπει να υποβάλλει αίτημα στον Χάρη, να χτιστεί "νεα πτέρυγα στον Κορυδαλλό". Το..πλιάτσικο της αρκούδας, απο τους...αρκουδιάρηδες. Οχι...τρόϊκα, αλλά πεντατρόϊκα μας χρειάζεται.Το i-R θα παρακολουθήσει στενά το όλο θέμα... συνέχεια »

(Αλλη μια εικαστική απεικόνιση μιας καθημερινής ημέρας στην πρωτεύουσα της Ε.Ε.).


συνέχεια »

Στην Ελλάδα αυτόν τον καιρό, τα φώτα είναι χαμηλωμένα, αν και ο χειμωνιάτικος ήλιος κάνει τον χειμώνα...άνοιξη. Η Ελλάδα είναι ενας προορισμός για όλους τους ανθρώπους "όπου γης". Το πρόβλημα στην Ελλάδα όμως είναι η έλλειψη Παιδείας, Κουλτούρας και Πολιτισμού, αφού καταστρέψαμε χρόνια τώρα τα σχολεία μας και "εκπαιδεύσαμε" ενα κάκιστο "πολιτικό προσωπικό". Ευτυχώς βέβαια διασώθηκαν και αρκετοί για να μπορούμε σήμερα σιγα σιγα να πάμε σε ανα-προγραμματισμό...(το στιγμιότυπο απο την πρωτεύουσα της Ε.Ε.) συνέχεια »

Σε μια εποχή κρίσης, έντονης και ριζικής αμφισβήτησης, σε μια εποχή που πολλά τελειώνουν και άλλα θέλουν να "ανθίσουν", σε μια εποχή γ΄παγκόσμιου πολέμου που είναι οικονομικός, σε μια εποχή που το φως στο τούνελ...αργεί ακόμη, σε μια εποχή όπου κάθε "τρίμηνο" όλα κρίνονται και επανακρίνονται, σε μια εποχή όπου η δημοκρατία δοκιμάζεται απο κάθε πλευρά, έχει σημασία να μπορεί κανείς να χαράξει πορείες προς το...φάρο... συνέχεια »

Ενα μεγάλο ευχαριστώ για όσους μου ευχηθηκαν για την ονομαστική μου εορτή. Και για όσους το...ξέχασαν. Για όσους πίκρανα και δεν...θέλησαν. Για όσους δεν ήταν εφικτό. Για όσους "μου κρατούν μούτρα". Για όσους θέλουν να είναι "απέναντι". Για εκείνους που απλά η ζωή θέλησε αλλιώς. Η ζωή υπάρχει μαζί με όλους. Κάνουμε επιλογές και προχωράμε. Μέχρι να σβήσει το καντήλι μας....(στο στιγμιότυπο με τον έλληνα πρέσβη μας στη Βρετανία, τον Α.Σάνδη - γιατί η εξωτερική μας πολιτική δεν είναι "μια απλή υπόθεση"). συνέχεια »

«Κεραυνό κι αστραπή, ελπίζει πια η ζωή μας στο θαύμα - Αγγελο της χαράς και εκδικητή αντάμα, τους ανθρώπους που χωρίσαν πάλι να ενώσει» - Θα'θελα να'μαι αστραπή που σβήνει μες το βλέμμα σου - πάνω στο χερι η τυχερή γραμμή σου - κρυμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου, για να ξυπνάω τις φωτιές μες το κορμί σου» - «Αστραπές, κεραυνοί με χτυπούν διαρκώς στη ζωή - χτύπα με τώρα κι εσύ - φύγε κι εσύ π' αγαπώ, λέξη πικρή δε θα πω - όποιος γεννιέται καλός, κλαίει και πονάει συνεχώς» - «κι όλα γίναν κεραυνός, πελαγίσια αρμύρα κι όλα γίναν κεραυνός και πικρό πικρό ψωμί» - «μες το βλέμμα της, ενας τόσο δα ουρανός, αστράφτει,συννεφιάζει,αναδιπλώνεται, μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως, φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται και φέγει απο μέσα η φυλακή...» συνέχεια »

Βραδυάζει πάλι σήμερα βραδυάζει κι έρχεται η ώρα η δικιά μου, αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει με την μελαγχολία στην καρδιά μου...βραδυάζει...Παιδί της νύχτας μια ζωή, δεν το αντέχω το πρωί, με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους...εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί μ' εκείνους που αγαπώ, με τους παράνομους και τους αδικημένους...Βραδυάζει πάλι σήμερα βραδυάζει...σαν μάνα το σκοτάδι μ' αγκαλιάζει, μια τέτοια ώρα θέλω να πεθάνω...βραδυάζει..»). Το λαϊκό τραγούδι, γιατί άραγε τραγουδιέται τις νύχτες; Γενικά γιατί πρέπει να ερθει το βράδυ για να...διασκεδάσουμε; Γιατί το φως ενοχλεί; συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter