»Επιστροφή στο i-Reporter

Σήμερα, ενας μορφωμένος κινέζος γνωριζει γύρω στις 10.000 λέξεις που δημιουργούνται - συνήθως σε δισύλλαβη η μονοσύλλαβη γραφή, δηλαδή απο δύο ή ένα ιδεογράμματα - απο 3.500 ιδεογράμματα. Ο συνολικός αριθμός των ιδεογραμμάτων ξεπερνάει τα 65.000, απο τα οποία τα περισσότερα φυσικά εχουν περιέλθει σε αχρησία. Η αρχαία κινεζική γραμματεία πάντως καταγράφει 450.000 λέξεις και ιδιωματικές φράσεις απο τις οποίες οι 50.000 συγκροούν τον "γλωσσικό θησαυρό" της σύγχρονης κινεζικής. Ισως η μεγαλύτερη πρόκληση για εναν έλληνα δημοσιογράφο είναι να προσπαθήσει να αποδώσει στα ελληνικά ονόματα προσώπων και τόπων, εαν θελήσει να αποφύγει τον εκλατινισμό που εισήγαγαν τα διεθνή ΜΜΕ.Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει ενας ενιαίος τρόπος μεταγραφής των κινεζικών ονομάτων στα ελληνικά. Υπάρχουν στα "λατινκά" δυο συστήματα. Το Wade-Giles το 1859 και αυτό που εισήγαγε το 1950 η Κινέζικη κυβέρνηση γνωστό ως Pin Yin. Το πρόβλημα είναι με τα σύμφωνα αφού τα φωνήεντα προφέρονται και γράφονται όπως περίπου και στην εκλατινισμένη ηχητική τους μεταγραφή. Και μην ξεχνάτε οτι στα κινεζικά ονοματεπώνυμα, το επώνυμο προτάσσεται του ονόματος ΠΑΝΤΑ (έτσι για παράδειγμα εμένα νόμιζαν οτι το Νίκος ήταν το επίθετο μου...και παντού με αποκαλούσαν κ.Νίκο...!! - το επίθετο το εκλάμβαναν ως το...βαφτιστικό μου...). Οι Κινέζοι πάντα προτάσουν το γενικό και στη συνέχεια το επιμέρους(ή ειδικό). Γι αυτό και η καταγραφή της ημερομηνίας γίνεται ως εξης: ετος-μήνας-ημερομηνία. Οι κινέζοι γράφουν 2010/10/28...ξεκινάνε απο το γενικό για να καταλήξουν στο...ειδικό. Είναι στάση ζωής και φιλοσοφίας...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter