»Επιστροφή στο i-Reporter

(Υπο καταρρακτώδη βροχή στη Σανγκάη, με την αντιπρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Εννυ Μαγιάση). Οταν είσαι στο εξωτερικό και μάλιστα "στην άλλη άκρη της Γης" και είσαι επαγγελματίας δημοσιογράφος και συζητάς για θέματα δημοσιογραφίας, πολιτικής, οικονομίας, πολιτισμού...και ανιχνεύεις "τι συμβαίνει εκεί" και "πως δένουμε εμείς μεταξύ μας", μοιάζει σαν ενα ταξίδι περιπέτειας σε αγνωστη χώρα. Σαν να πέφτεις απο το αεροπλάνο σε ελεύθερη πτώση, εκτιμώντας εσυ πότε θα ανοίξεις το αλεξίπτωτο σου - και με την παραδοχή οτι τελικά οταν θα επιχειρήσεις να το ανοίξεις, αυτό θα...ανοίξει. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν χρειάζεται να είσαι...μάντης για να προβλέψεις τι θα γίνει. Η Κίνα, εχει εναν πανάρχαιο πολιτισμό, όπως και εμεις. Γι αυτό και μας σέβονται. Μας εκτιμούν. Νιώθουν...όμορφα μαζί μας στο ταξίδι αυτό της ανθρωπότητας που "συνεργάζονται" μαζί μας. Νιώθουν πολύ φιλικά μαζί μας και το δείχνουν με κάθε τρόπο. Σήμερα όμως τόσο η Κίνα όσο και η Ελλάδα είναι δυο χώρες που ζούνε στο...ΣΗΜΕΡΑ(σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία και οικονομία). Θέλουν να μάθουν για την Ελλάδα του σήμερα. Και τους έλληνες, όπως σκέφτονται και ζούνε σήμερα.Και τι - βέβαια - μπορούμε να κάνουμε μαζί ως συνεργάτες. Γιατί η Κίνα του 1,5 δις κατοίκων με την τρομακτική ανάπτυξη, ασφυκτιά και θέλει να βγει "προς τα έξω". Και ανιχνεύει και αυτη τους πιθανούς φίλους και συνεργάτες της. Και οι έλληνες "που έρχονται επίσης απο μακρυά", είναι άνθρωποι που θελουν να ξέρουν εαν μπορούν να τους εμπιστευτούν σε αυτό το νέο "πέταγμα του δράκου". Πιστεύω οτι οι έλληνες, εαν αφήσουμε τους "δήθεν" στην άκρη, εαν αφήσουμε τα "σκουπίδια" στους κάδους απορριμάτων, εαν επιτέλους γίνουμε έλληνες - όπως οι πρόγονοι μας - έχουμε μεγάλο και κοινό μέλλον με τους Κινέζους....

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter