»Επιστροφή στο i-Reporter

Με αφορμή τις απεργιακές κινητοποιήσεις σε ΔΟΛ, "Πήγασο" και "Τεγόπουλος ΑΕ"(Εθνος,Ελευθεροτυπία, ΒΗΜΑ κλπ) διαβάσαμε σήμερα το εξης κύριο άρθρο στο ΕΘΝΟΣ(συμφερόντων Γ.Μπόμπολα).
«ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ και για διαφορετικούς λόγους διαπιστώνεται εδώ και χρόνια ότι η συνδικαλιστική εκπροσώπηση των δημοσιογράφων αποδεικνύεται κατώτερη των αναγκών στις οποίες καλείται ν’ ανταποκριθεί και των προβλημάτων που οφείλει ν’ αντιμετωπίσει. Και από μια άποψη δεν είναι περίεργο, αφού εκείνοι οι οποίοι έχουν θεσμικά την ευθύνη να διαχειριστούν τις τύχες του επαγγέλματος αδυνατούν ν’ αξιολογήσουν τις εξελίξεις και να σχεδιάσουν μέτρα και δράσεις που θα διασφαλίσουν το μέλλον των μέσων ενημέρωσης στη χώρα μας.

Βασική αιτία της ανικανότητάς τους αυτής είναι η ουσιαστική αποξένωσή τους από τη μάχιμη δημοσιογραφία, είτε λόγω της προσχώρησής τους στις τάξεις της κρατικοδίαιτης «ενημέρωσης» είτε λόγω της υποταγής τους σε κομματικές ντιρεκτίβες, που αδιαφορούν για τις πραγματικές ανάγκες του κλάδου και των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Απόδειξη, η αδυναμία ή η αδιαφορία τους ν’ αντιληφθούν τόσο τη δραματική κρίση των ΜΜΕ παγκοσμίως όσο και την οικονομική ιδιαιτερότητα της χώρας την τελευταία διετία.

ΚΟΡΥΦΩΣΗ της ανευθυνότητας που χαρακτηρίζει την πρακτική τους είναι οι απεργιακές κινητοποιήσεις, τις οποίες παράνομα αποφάσισαν χθες στα τρία μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα του τόπου, τα οποία αποτελούν μεταπολιτευτικά τη ραχοκοκαλιά της ενημέρωσης αλλά και αξιόπιστες επιχειρήσεις σε μια χώρα, όπου σύνηθες είναι να μη γνωρίζουν οι δημοσιογράφοι αν και πότε θα τους καταβληθεί ο μισθός τους.

ΚΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν είναι τυχαίο ότι η συγκεκριμένη απόφαση ελήφθη χωρίς καν να ερωτηθούν οι εκατοντάδες επαγγελματίες δημοσιογράφοι των τριών συγκροτημάτων και χωρίς να έχει ληφθεί από τη συνδικαλιστική ηγεσία τους η στοιχειώδης πρόνοια της διαβούλευσης μαζί τους ως προς τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για να βγει με τις μικρότερες δυνατές απώλειες ο κλάδος από την κρίση και να διασφαλιστεί η επιβίωση των μέσων ενημέρωσης.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, στις δυσκολότερες για τον ελληνικό Τύπο ώρες, η ΕΣΗΕΑ δεν αποδεικνύεται μόνο ανίκανη να συμβάλει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, αλλά τα επιδεινώνει με την ανευθυνότητά της».

* Μάλιστα. Πρόεδρος εδω και αρκετά χρόνια της ΕΣΗΕΑ (ο κ.Π.Σόμπολος) είναι εργαζόμενος των εντύπων και της τηλεόρασης συμφερόντων του κ.Μπόμπολα! Τον καταγγέλει τώρα; Επειδή δεν σταμάτησε την...απεργία;
** Είναι αλήθεια και γεγονός οτι ΔΕΝ θα έπρεπε ΚΑΝΕΝΑΣ συδικαλιστής της ΕΣΗΕΑ να εργάζεται ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ όσο έχει αυτη την ιδιότητα. Το 11μελες (και μονο) συμβούλιο θα έπρεπε να αμείβεται ΜΟΝΟ απο το ταμείο της Ενωσης "και να κόβει κώλους".
*** Κανένας συνταξιουχος δεν θα έπρεπε να αναλαμβάνει Πρόεδρος ή Γεν.Γραμματέας της Ενωσης.
**** Να καταργηθουν ΟΛΕΣ οι παραταξεις και τα κομματικα καπελα. Ενα και ΜΟΝΟ ενιαιο ψηφοδέλτιο για καθε θεση. Εαν υπονοειτε παραταξη πισω απο υποψηφιότητες αυτες να αποκλείονται αμέσως.
Το πρόβλημα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης είναι τεράστιο και σοβαρό.
Οπως και του τύπου...
Αλλά είναι αργά για δάκρυα. Το τοπίο κατεδαφίζεται και το νεο γήπεδο στήνεται... συνέχεια »

Είναι αλήθεια οτι γράφω - κι εγώ - το 1/100 απο όσα μαθαίνω η ακούω, ειδικά σε ό,τι αφορά τα mediaκα δρώμενα. Γιατί εκτός απο το γεγονός της αναγκαίας διασταύρωσης, συνήθως οι περισσότερες πλευρές της "είδησης ή πληροφορίας" παραμένουν σκοτεινές και σίγουρα με πολλές σκοπιμότητες. Με άλλα λόγια και η μετάδοση της είδησης ή πληροφορίας εμπεριέχει "θέση". Και σε αυτές τις εποχές, καλλύτερα είναι να βλέπουμε μπροστά και να δημιουργούμε το μέλλον, αφού ούτως η άλλως οι γέφυρες πίσω καίγονται και γκρεμίζονται με εναν...νομοτελειακό (θαρρείς) τρόπο. Απλά οι λεπτομέρειες, μπορεί να είναι...γαργαλιστικές ή θλιβερές, αλλά προσφέρουν τελικα μόνο σε επίπεδο "στρατηγικής" για όσους σχεδιάζουν «το αύριο». Ας αναφερθώ - ακροθιγώς προς το παρόν - σε κάτι όμως που αφορά εμας, το i-Reporter. Πήραμε ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για επίσκεψη στην Κίνα! Και την κάναμε - φυσικα - αποδεκτή. Λεπτομέρειες, λίαν προσεχώς. Είναι τεράστια τιμή για το i-R η επίσημη αυτή πρόσκληση απο την Κίνα.
Αυτό, για να λέμε και τα καλά... συνέχεια »

Στην σημερινή Ελλάδα οι δημοσιογράφοι έχουν κατηγορηθεί σχεδόν για τα...πάντα. Και ως συνήθως, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά(κυρίως αυτά). Αντε να αποδείξεις οτι δεν είσαι...ελέφαντας. Αντε να αποδείξουν οι έντιμοι αγωνιστές της ζωής που έχουν πληρώσει πανάκριβο τίμημα για να μείνουν όρθιοι και να υπάρχει δημοκρατία σε αυτη τη χώρα, για να μπορεί να υπάρχει η όποια - ακόμη - ενημέρωση, οτι δεν έχουν σχέση με όλα αυτά τα εκφυλιστικά και άθλια φαινόμενα της παρα-δημοσιογραφίας. Οπως βέβαια και σημαντικοί πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι κα ενα σωρό άλλοι. Με την ίδια ευκολία που θα μπορούσε κανεις "χύδην" να κατηγορήσει - απο οργή- ως...πρόβατα που αγεληδόν "τσουβαλιάζονται" στα γήπεδα, στις τηλεοράσεις κ.α. εκείνους που αναγάγουν σε...αστέρες της δημοσιογραφίας τα σκύβαλα, την κόπρο των αυλών των μεγιστάνων σε...αξιοζήλευτη τροφή! Τους απατεώνες, τους εκβιαστές, τα αρχιλαμόγια, αυτό που μισούν και βρίζουν...Ισως γιατί θα ήθελαν να είναι στη θέση τους και τους ζηλεύουν! Αυτοί λοιπόν αντι να μέμφονται αυτούς(και εαυτούς) στρέφονται εναντίον σε όσους αντιστέκονται στα ινδάλματα τους, που είναι ο,τι χειρότερο μπορεί να φανταστεί κανείς. Και αντι να φτύσουν και να κονιορτοποιήσουν τα ψευτικα είδωλα τους και να...ξυπνήσουν, στρέφονται στα...εύκολα θύματα. Στους αγνούς αγωνιστές, προφανώς επειδή είναι εύκολος στόχος και...προσβάσιμος!
Σήμερα η δημοσιογραφία, πρέπει να επιστρέψει στους πραγματικούς επαγγελματίες εκδότες και δημιουργούς-διαχειριστές της πληροφορίας/είδησης. Είναι παρα πολύ επικίνδυνο σπορ στα χέρια άπειρων και αλμπάνηδων ή ερασιτεχνών (ειδικά όταν δεν υπάρχει "έλεγχος").
(Η φωτογραφία απο ξενοδοχείο στη Ρώμη πριν μερικούς μήνες, σε κάποιο επαγγελματικό ταξίδι). συνέχεια »


Το πρωί βρήκα ενα Link απο τον Γιώργο, τον συνεργάτη μου στο i-Reporter προς ενα σημερινό δημοσίευμα της "ζούγκλας"(εδώ). Οπως βλέπετε μιλάει για ΑΤΙΑ (Ufo) πάνω απο την πάρνηθα (και οι...σχετικές φωτογραφίες). Πιο είναι το περίεργο; Οτι δυο ημέρες συνεχόμενα (τις συγκεκριμενες) είχα συζήτηση με τον Γιώργο οτι έβλεπα...Ουφο σην Πάρνηθα και μάλιστα με παρότρυνση του τα βιντεοσκόπησα για να ανεβάσουμε το θέμα στο ... I-Reporter. Δεν ξέρω ακόμη τι κατέγραψε η κάμερα μου γιατί ήταν νύχτα. Την πρώτη ημέρα νόμισα οτι ήταν τα Laser απο τη συναυλία των U2 στο Ολυμπιακό στάδιο (μένω λίγο πιο βόρεια). Αλλά και την επόμενη ημέρα το βράδυ πάλι τα ίδια φώτα επάνω απο τα σύννεφα...Ηταν πραγματικά εντυπωσιακό ΚΑΙ τις δυο βραδυές, στίς ίδιες ακριβώς πορείες επάνω στον ουρανό, ΔΥΟ φώτα, με τις ίδιες γεωμετρικές κινήσεις, για πολύ ώρα, να παίζουν...Το εντυπωσιακό ήταν η...ταχύτητα και η ακρίβεια της ίδιας διαδρομής σαν να ήταν...εκρεμμές. Που πήγαιναν με απίστευτη ταχύτητα και ακρίβεια απο το ενα σημείο στο άλλο....Οταν το είδα το πρώτο βράδυ κάνοντας βόλτα στην ταράτσα και ατενίζοντας τον αττικό ουρανό και την αθήνα απο ψηλά, το συζητήσαμε με τον Γιώργο κάνοντας πλάκα...Οταν είδα τη συναυλία στο Ολυμπιακό στάδιο είπα "είναι κάποιο λεϊζερ...απο τα εφφέ που χρησιμοποιήθηκαν". Αλλά και την επόμενη ημέρα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο; Τώρα κάποιος άλλος έβγαλε και αυτές τις φωτογραφίες...Τι να πω...Απλά καταθέτω κι εγω την εμπειρία μου. Ηταν εντυπωσιακή. συνέχεια »

Ας δούμε ένα σημερινό παράδειγμα απο τα όσα συμβαίνουν στον ελληνικό τύπο και προδιαγράφουν τις εξελιξεις - ενω εμπεριέχουν και όλες τις παθογένειες του παρελθόντος. Και αφορούν το πιο ισχυρό (οικονομικά, δημοσιογραφικά και πολιτικά) μηντιακό συγκρότημα του τόπου απο το 1923 μέχρι σήμερα. Τον ΔΟΛ που βέβαια μετά το θάνατο του Χρ.Λαμπράκη και χωρίς να υπάρχει διάδοχη κατάσταση και την καταβεβλημένη υγεια του "ισχυρού άνδρα" του συγκροτήματος Στ.Ψυχαρη, τα πράγματα παίρνουν μια αναπόφευκτη τροπή..
Ενας απο τους πλέον ενημερωμένους δημοσιογράφους για τα "μηντιακά" δρώμενα και παρασκήνια της χώρας μας είναι ο Βασίλης Κουφόπουλος (τον οποίο συνάντησα επαγγελματικά στην "Ημερησία" και το "Παρόν" και έχει επίσης εκπομπή σε τηλεόραση και ραδιόφωνο του «Σκαϊ» και είναι ο πρωτεργάτης της πετυχημένης στήλης "Τυπολογίες"). Ας δούμε τι γράφει: «Από τις ανακοινώσεις Ψυχάρη για το μέλλον του ΔΟΛ και των εργαζομένων του, προκύπτουν δύο ζητήματα. Ο διαχωρισμός μεταξύ διοικητικών υπαλλήλων και δημοσιογράφων όπου οι πρώτοι πρέπει να θυσιαστούν, υπέρ , υποτίθεται , των δεύτερων, αλλά επί της ουσίας για λογαριασμό της επιχείρισης . Το σχέδιο , αλά ελληνικά του newsroom. Η διεθνής τάση περιλαμβάνει στους μεγάλους ομίλους τη δημιουργία της αίθουσας σύνταξης που υποδέχεται ειδήσεις και θέματα και τα διανέμει ανάλογα με τις ανάγκες.

Στην Ελλάδα το μοντέλο εφαρμόστηκε στον “Ελεύθερο Τύπο” αυξάνοντας την εσωτερική γραφειοκρατία της εφημερίδας, και στις διάφορες “ηλεκτρονικές” εφημερίδες, όπου η γαλέρα, κάνει copy paste στα κείμενα του ΑΠΕ, και των έντυπων εκδόσεων. Μάλιστα, είναι τόσο το εύρος της ειδησεογραφίας του ΑΠΕ, που οι εταιρείες αυτές , σταδιακά κατήργησαν τις θέσεις εργασίας των συντακτών υπουργείων, απομακρυνόμενοι από την ειδησεογραφία και επενδύοντας στο μοντέλο των περισπούδαστων σχολιαστών.

Εκτός των ελληνικών συνόρων, βέβαια, η αίθουσα σύνταξης είναι ένας βραχίονας που ασκεί επιτελικό ρόλο καθώς είναι σε θέση να συγκεντρώνει το σύνολο της ειδησεογραφίας της μέρας και να το κατευθύνει στα διάφορα κανάλια (εφημερίδα, ραδιόφωνο, TV, ηλεκτρονική έκδοση του ομίλου). Το ερώτημα είναι ποια μορφή θα λάβει στο ΔΟΛ. Θα είναι ένας εύσχημος τρόπος σταδιακής μείωσης των θέσεων εργασίας , με φανερή επίπτωση στην ποιότητα των κειμένων και στην καταστροφή της εφημερίδας, ή μια λύση που θα άρει το αδιέξοδο του ΔΟΛ και θα βελτιώσει την ποιότητα των εφημερίδων του».

Συνεχίζουμε: Ο προβληματισμός που αναπτύσει ο Κουφόπουλος είναι μια μικρή μόνο πτυχή του όλου προβλήματος. Το πρόβλημα είναι και...ψυχολογικό για την Ελλάδα. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ εκδότης και επιχειρηματίας ΔΕΝ γνωρίζει, ΟΥΤΕ ΚΑΝ μπορεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στο νέο γήπεδο. Αφού δεν καταλαβαίνουν, θεωρούν οτι δεν μπορούν να ελέγξουν και δεν μπορούν να κατανοήσουν ΤΙ γίνεται, αρα πως, σε ποιούς και σε τι να επενδύσουν; Βέβαια, δεν αντιλαμβάνονται οτι τα...μέσα είναι απλά μέσα παραγωγής. Είτε παλιά χρησιμοποιούσες ενα άλογο σαν τον Μεγ.Αλέξανδρο για να πας στο Κάϊρο, είτε παίρνεις ενα αεροπλάνο σήμερα και σε 2 ώρες είσαι στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου, ο σκοπός και η διαδρομή δεν αλλάζουν(άλλαξε η έννοια του χρονου που συρρικνώθηκε δραματικά καθώς και η...άνεση της διαδρομής). Το μέσο άλλαξε. Με άλλα λόγια η διαχείρηση της είδησης και ο έλεγχος του τι θα μάθει ή δεν θα μάθει καποιος, δεν αλλάζει. Απλά τα νεα μέσα συγκεντρώνουν κείμενο, εικόνα, ήχο και «δένουν» παγκόσμια με τους πολίτες σε Real time διαδραστικη επαφή, που ασφαλώς δεν περνάνε...φτηνιάρικα κολπακια για να πάρουμε τις διαφημίσεις και να τρομοκρατήσουμε «τους πολιτικάντηδες της δεκάρας». Το παιχνίδι γίνεται πολύ σοβαρό, υπεύθυνο και μεγάλο. Το γηπεδο είναι παγκόσμιο και θέλει άριστους παίκτες(είναι και θέμα...παιδείας). Είναι σαν να παίζεις πόκερ μέχρι τώρα στο καφενείο του χωριού σου(και τους έχεις όλους στο...τσεπάκι) και ξαφνικά να πρέπει να παίξεις στο Λας Βέγκας με την...αφρόκρεμα της μαφίας και των κλεφτών.
Και η αλλαγή είναι τώρα...Τα καφενεία (δυστυχώς για κάποιους) κλείνουν.
Συνεχίζεται... συνέχεια »

Η δημοσιογραφία - για τους ρεπόρτερ και τα επιτελικά στελέχη - ποτέ δεν ήταν, ούτε θα είναι ενα..επάγγελμα σαν τα άλλα. Γιατί θέλει καθημερινή λειτουργία 24ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες τη βδομάδα και "δια βίου εκπαίδευση" καθημερινή (πολλές ώρες ενημέρωσης και διαβάσματος κάθε μέρα). Φυσικά το δημοσιογραφικό επάγγελμα έχει πολλές κατηγορίες και υπο-κατηγορίες ανθρώπων που εργάζονται σε αυτό. Οπως και πάρα πολλές "βοηθητικές" σε αυτό εργασίες και ανθρώπους. Πχ απο τους περιπτεράδες που τουλάχιστον μέχρι σήμερα ως ο τελευταίος αποδέκτης του προϊόντος που θα απευθυνθεί ο χρήστης για να το προηθευτεί μέχρι τα πρακτορεία διανομής και το διοικητικό προσωπικό (πχ το τμήμα υποδοχής διαφήμισης και το εμπορικό που "πουλάει" την ύλη και μαζεύει διαφημίσεις) είναι ολόκληρος κόσμος (και πολλοί ακόμη) που όμως ΔΕΝ εχουν την παραμικρή σχέση με την...είδηση και την διαχείριση της.
Οι άνθρωποι του τύπου -που ζούνε απο αυτόν- είναι πολλοί. Οι δημοσιογράφοι, ελάχιστοι. Και στην Ελλάδα πενιχρά εως ανύπαρκτα αμειβόμενοι και επι ξύλου κρεμάμενοι (το γιατί το εξηγήσαμε - γιατί οι οι επιχειρηματίες της χώρας μας ΔΕΝ ήθελαν δημοσιογραφία, οπως ΔΕΝ ήθελαν πολιτικούς και πολιτική. Ηθελαν απλούς υπαλλήλους που να τους υπογράφουν τις συμβάσεις ανάθεσης ΟΛΩΝ των έργων στις διάφορες εταιρίες που είχαν).
Η αλλαγη του "γηπέδου" στη δημοσιογραφία (στα δίκτυα) εξαφανίζει ολόκληρους παράπλευρους κόσμους (όπως έγινε με την εξαφάνιση της λινοτυπίας όταν εμφανίσθηκε η...φωτοσύνθεση - και φυσικά τηλεόραση και ραδιόφωνο όταν αναπτύχθηκαν έδωσαν χιλιάδες άλλες θέσεις εργασίας μετά το 1990). ΔΕΝ θα χρειάζεται πλέον το...χαρτί που είναι το μεγαλύτερο σήμερα κόστος στις εκδόσεις. Αρα, ολος ο κόσμος του χαρτιού δεν θα υπάρχει για τον τύπο. ΔΕΝ θα υπάρχουν τα πρακτορεία διανομής. Και οχι μόνο αυτό, αλλά η είδηση μεταδίδεται την ίδια στιγμή σε όλο τον πλανήτη, χωρις να χρειάζεται κάποιος να την...μοιράσει και να εισπράξει "κομίσιον"(σήμερα το 33% της τιμής ενος εντύπου το παρακρατεί το πρακτορείο). Τέρμα και στις μαϊμουδιές με τις κυκλοφορίες και τα "καπέλα" - ΟΛΕΣ οι κυκλοφορίες που εμφανίζουν είναι ψεύτικες για να πείθουν τις...διαφημιστικές να πάρουν διαφήμιση! ΔΕΝ θα χρειάζεται κανένα σημείο πώλησης, αρα τέρμα και η αναγκαιότητα των περιπτερούχων να "κρεμάνε" ή να εμφανίζουν ενα έντυπο(παρα πολλοί γίνανε πλούσιοι μόνο και μόνο για να κρεμάνε κάποια εντυπα σε καλή θέση και να...εξαφανίζουν άλλα). Τώρα ο πελατης-χρήστης έχει όλη την ειδησεογραφία του σε όποιο σημείο της γης κι αν ειναι, την ίδια στιγμή που...παράγεται. ΔΕΝ χρειάζονται χώροι και γραφεία, αφου ΟΛΟΙ οι ρεπόρτερ τουλάχιστον μπορούν να εργάζονται απο όπου επιθυμούν σε όποιο μέρος της γης κι αν βρίσκονται. Οι συσκέψεις μπορούν να γίνουν ακόμη και με το...iphone οπου κι αν βρίσκεται κανείς. Τέρμα οι άσκοπες μετακινήσεις -χανεις 4-5 ώρες για να βρεθείς για μισή ώρα συνηθως να πεις σαχλαμάρες...ή να ακούσεις τις αηδίες του "αφεντικού". Οι αλλαγές που έρχονται είναι κατακλυσμιαίες για όσα ίσχυαν μέχρι σήμερα. Πολλά παράπλευρα επαγγέλματα θα χαθούν και άλλα θα εμφανιστούν... συνέχεια »

Είναι γνωστό οτι στην Ελλάδα ίσχυσε το "ο,τι δηλώσεις είσαι" σε μια ανάγκη να επιταχυνθούν οι κοινωνικές διεργασίες και να καλυφθούν επείγουσες αναπτυξιακές ανάγκες και μάλιστα σε μια εποχή που η δημοσια εκπαίδευση λειτουργούσε πολύ καλά. Ετσι "στου κασίδη του κεφάλι" όλοι...μάθαμε!Το ίδιο έγινε και στη δημοσιογραφία. Μέχρι και σήμερα οι εκδότες είναι του...δημοτικού σχολείου αντε του...γυμνασίου(!) ενώ οι "μεγαλοδημοσιογράφοι μας" του...λυκείου! Βέβαια με δεδομένο οτι απο τα τέλη της δεκατίας του 1980 με αρχες της δεκαετίας του 1990 η δημόσια εκπαίδευση έγινε κάτι σαν "μπάτε σκύλε αλέστε και αλεστικά μη δίνετε" και κάθε χωριό και...Πανεπιστήμιο, τα πτυχία δίνονταν για να τυλίγεις "γύρο με πίττα και τζατζίκι". Αχρηστα στην αγορά εργασίας. Στη δημοσιογραφία απο τις αρχές της δεκαετίας του 1980 εμφανίσθηκαν και τα διάφορα "εργαστήρια δημοσιογραφίας" ( αργότερα είδαν την...μπίζνα και τα δημόσια πανεπιστήμια και δημιούργησαν "τμήματα"). Ηταν και είναι...άθλιες, τυχάρπαστες προσπάθειες κατα το πλείστον διάφορων επιτήδειων που εκμεταλλεύονταν το κενό που υπήρχε σε "δημοσιογραφική εκπαίδευση". Λεφτά για πέταμα...Αργότερα "το κόλπο" το πήραν και τα "κανάλια" που βρήκαν ανέξοδο τρόπο και "ψώνια" να αντλούν και τα λεφτά να τους παίρνουν!(με ενα σμπάρο δυο τρυγόνια). Φυσικά μέσα στις "φουρνιές" αυτες που βγήκαν, πέρασαν απο τα εν λόγω "σπουδαστήρια" και παιδιά που ούτως η άλλως θα γινόντουσαν δημοσιογράφοι. Αλλά εδω πρόκειται για ενα επάγγελμα που ισχύει το πατροπαράδοτο "με όποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις" περίπου απόλυτα. Η για να πούμε μια άλλη παροιμία που ισχύει πάλι: "Με στραβό αν κοιμηθείς, στραβά θα ξυπνήσεις"!
Δυστυχώς συνέπεσε αυτη η εποχή και με τους εκδότες-επιχειρηματίες που είχαν τα Media ως μέσα...εκβιασμού ή δημοσίων σχέσεων των πελατών πολιτικών τους που ειχε ως αποτέλεσμα να ΜΗΝ θέλουν δημοσιογράφους, να ΜΗΝ τους ενδιαφέρει η δημοσιογραφία. Η Trash Tv και το Trash Ραδιόφωνο ήθελαν απλά "ατζέντα καλεσμένων" και "χέρια να κρατούν ενα μικρόφωνο", "πόδια να τρέχουν να καλύψουν ενα...θέμα", γνώσεις copy-paste (αντιγραφής των δελτίων τύπου) και καλού rewriting(ξαναγράψιμο μιας αντιγραμένης είδησης απο κάποιο πρακτορείο)...και ορισμενους καλούς "εκβιαστές-λαμόγια" για τη "βρώμικη δουλεια"(σε αυτούς προφανώς και έδιναν τα περισσότερα χρήματα).
Τα τελευταία 20 χρόνια αυτη είναι περίπου η κατάσταση στον "επαγγελματικό χώρο" της ελληνικής δημοσιογραφίας. Φυσικά, επειδή δεν μπορούσαν να γίνουν εντελώς ρεζίλι και επειδή έπρεπε να υπάρχει κάπου και η πραγματική δημοσιογραφία και δημοσιογράφοι, χοντρικά αυτό το...φαινόμενο (της πραγματικής δημοσιογραφίας) περιορίστηκε - κατα τη δική μου αυθαίρετη εκτίμηση -κάπου στο 20% του "χωρου". Και φυσικά "επι ξυλου κρεμάμενο" ....
(Τη φωτογραφία αυτή την ανακάλυψα στο αρχείο μου απο μια διαφημιστική καμπάνια που θα πρόβαλε τις...φάτσες μας ως ραδιοφωνικος παραγωγός - γιατι εκτός των άλλων για περίπου 20 και πλέον συνεχόμενα χρόνια ασχολήθηκα ενεργά και με το ραδιόφωνο)
Συνεχίζεται.... συνέχεια »

Ας μιλήσουμε για δημοσιογραφία!(σε μια σειρά "κεφαλαίων"). Καθώς μπαίνουμε ίσως στα δυο πιο δύσκολα χρόνια της δημοσιογραφίας απο την μεταπολίτευση, όπου στο τέλος τους, το πιθανότερο είναι, τίποτε να μην θυμίζει αυτό που...υπήρξε! Αυτή η μεταβατική εποχή - σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής βέβαια - που θα κυοφορήσει και θα γεννήσει το "νέο" καλό είναι να εμπεριέχει και τη γνώση του "χθες" σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες αυτογνωσίας. Πολλοί νομίζουν οτι "τα κεκτημένα" τους, προφανώς οχι απο το...μισθό τους (σκάφη, βίλες,ελικόπτερα, ιλιγγιώδεις καταθέσεις εντός και εκτός ημεδαπής και σταθερά αμοιβόμενες θέσεις ή εργασιακά περιβάλλοντα "σίγουρα") θα υπάρχουν και...αύριο!
Σε αυτό το περιβάλλον που τρίζει συνθέμελα, με μια ΕΣΗΕΑ σχεδόν ανύπαρκτη και εν πολλοίς ανυπόληπτη, ίσως και παραμάγαζο ή και "μαγαζάκι" διαφόρων παρεών και συμφερόντων μιας άλλης εποχής, με δημοσιογράφους που λογικά ...ξέχασαν τη δημοσιογραφία αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται γι αυτό, με "εκδότες" που μόνο εκδότες δεν είναι ή δεν τους ενδιαφέρει να είναι(οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τα media ως...εκβιαστικά εργαλεία ή ως....γλειψιματικά όργανα γα να κάνουν τις...άλλες δουλειές τους και να κερδίζουν συμβόλαια), τι μπορεί και πρέπει να ξέρει κανεις ως "οδηγός επιβίωσης" για το μέλλον;
Σε μια χώρα που η διαφθορά φθάνει πάνω απο 20 δις ευρώ το χρόνο όπως είπε χθες ο Πρωθυπουργός στα κομματικά του στελέχη που θελουν να αρπάξουν τις καρέκλες της αυτοδιοίκησης (ενος απο τους πιο διεφθαρμένους και ανυπόληπτους θεσμούς)η δημοσιογραφία επίσης έχει...εξαφανιστεί. Μαζί και οι...δημοσιογράφοι. Γιατί πολύ απλά οι επιχειρηματίες ήθελαν συμβόλαια και χρήματα για τις άλλες δουλειές τους. Τα media τα ήθελαν - είπαμε- ως όργανα εκβιασμού (για τους...ανυπάκουους πολιτικούς κ.α.) ή...γλειψίματος ( για τους...συνεργάσιμους). Και προφανώς οι δημοσιογράφοι έπρεπε να έχουν αντίστοιχα προσόντα: Του νταβατζή - εκβιαστή ή του γλειψιματία Life style. Και η μεγάλη πλειοψηφία του Copy-paste για να γεμίζουν οι (πολλές) σελίδες(υποχρεωτικά). Αλλωστε ξεφτιλίσανε τόσο πολύ τη δημοσιογραφική ύλη και δουλειά και τους δημοσιογράφους τα τελευταία 15 χρόνια ώστε πουλάνε ...DVD και ο,τι άλλο δώρο σκαρφιστούν. Στις συσκέψεις μιλάνε ΜΟΝΟ με ποιο δώρο θα...ανεβάσουν την κυκλοφορία! Και την επομένη όλη η συζήτηση είναι για το ποιο...CD ή DVD "πούλησε". Πότε είδατε μια έρευνα; Μια αποκάλυψη; Μια συνέντευξη, κάτι που να αξίζει; Και ο,τι έρχεται, είναι...απέξω! Φυσικά δεν...χάθηκαν οι δημοσιογράφοι και οι καλοί δημοσιογράφοι. Κάθε είδους. Και σε κάθε ρεπορτάζ. Απλά δεν είναι...απαραίτητοι. Δεν τους θέλει κανείς!
Συνεχίζεται..... συνέχεια »

Δυστυχώς στην Ελλάδα,περάσαμε πολλά χρόνια με ημιμαθείς, ανάπηρους στην ουσία υπο εκκόλαψη δημοσιογραφίσκους, υπάλληλους - κάθε είδους και καταστάσεων - «δημοσιογράφους» (κατ' όνομα ή δήλωση) ούτως ώστε σήμερα να μην είναι σε θέση να επιβιώσουν σε όσα...έρχονται. Και όσοι το μπορούν, θέλουν και επιδιώκουν να φύγουν άρον-άρον. Και σωστά. Αστείο είναι να μιλάει κανείς για...ερευνητές δημοσιογράφους. Για συνεντεύξεις που να έχουν στοιχειώδη αξια, για ρεπορτάζ που δεν θα είναι ...γλείψιμο ή απλή αναπαραγωγή της ειδησεογραφίας. Πως να εξηγήσεις οτι οι επιχειρηματίες που εμπλέκονται πλέον στα ...media δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τα media ούτε για τους...δημοσιογράφους, αλλά μόνο για τα δικά τους "παιχνίδια" και την...μπάζα τους(άλλωστε αυτά μόνο γνωρίζουν αυτοί). Ολοι θυμόμαστε την ιστορία Κοσκωτά. Ηταν άραγε το...κλέψιμο της Τράπεζας Κρήτης; (πταίσμα στα οσα γίνονται έκτοτε...). Απο που βρήκε τα λεφτά ο...Κοσκωτάς και αγόραζε την...Ελλάδα και όποιον δημοσιογράφο - περίπου - συναντούσε μπροστά του(η ΜΜΕ); Δεν γράφτηκε, ούτε ειπώθηκε, ΠΟΤΕ η αλήθεια(άσχετα απο εξεταστικές ή προανακριτικές επιτροπές ή ειδικά δικαστήρια που έγιναν - ακόμη και ορισμένες εκδοτικές προσπάθειες με βιβλία). Κι αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο - ίσως για...ιστορικούς λογους - θα πέσουν ΟΛΟΙ ανάσκελα! Ο μέγας...μηντιάρχης του 1987-90(που επίσης ήταν...βιτρίνα - αλλα όχι εκείνων ή για εκείνα που έχουν γραφτεί)! Σήμερα το μηντιακό γήπεδο αλλάζει. Μαζί και οι...μηντιάρχες. Μόνο που μερικά φαινόμενα επανέρχονται περιοδικά - ισως έτσι να είναι η ζωή. Καταρχήν το νέο γήπεδο είναι τα...δίκτυα. Απο εκει και μετά... συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter