»Επιστροφή στο i-Reporter

...για να μην είμαι άδικος. Φυσικα υπάρχουν μαθητές, φοιτητές,δάσκαλοι,καθηγητές...που πάλεψαν και παλεύουν όλα αυτά τα χρόνια μέσα στη δημόσια εκπαίδευση "για κάτι καλό". Γιατί πριν απο όλα σέβονται τον εαυτό τους. Γιατί κάποιοι δάσκαλοι και καθηγητές έχουν πραγματική αγωγή και παιδεία και βλέπουν το επάγγελμα τους και ως...λειτούργημα (εκπαίδευσης ψυχών - τι ανθρώπους "θα παραδώσουν" στην κοινωνία). Φυσικά και ανεξάρτητα απο την όποια εκπαίδευση, υπάρχουν προσωπικότητες που συγκλονίζουν και υπερνικούν κάθε εμπόδιο και φτάνουν "εκεί που πρέπει". Αλλωστε και παλιά, πάρα πολλοί που μεγαλούργησαν... «αγράμματοι» ήταν(με την έννοια της εκπαίδευσης που παρέχει ένα κράτος). Μήπως ο Μακρυγιάννης ή ο Κολοκοτρώνης ήξεραν γράμματα στα νιάτα τους; Αυτό, τους εμπόδισε σε κάτι; Είχαν όμως τη στόφα και την αγωγή, να μαθαίνουν απο την ζωή. Οπως λέγανε παλιότερα "έμαθα στο πεζοδρόμιο". Ζούμε δύσκολες εποχές. Μεταβατικές. Ολα αυτά πρέπει να τελειώσουν. Στο...τέλος του δρόμου, δεν θα πρέπει να φτάσουμε ουρλιάζοντας (όπως τραγουδούσε ο Φιλ Οουκς κάποτε, πριν αυτοκτονήσει), αλλά με χαμόγελο. Οτι τα καταφέραμε...Και προσωπικά είμαι πάρα πολύ αισιόδοξος για την γενιά «κάτω των 16 χρονών» - "που έρχεται". Αυτη θα είναι η γενιά που θα σφραγίσει τις εξελίξεις...(αλλά την 20ετία που μεσολαβεί πρέπει να την διαχειριστούμε σοφά, αλλάζοντας τα πάντα - και κυρίως τους εαυτούς μας).

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter