»Επιστροφή στο i-Reporter

Ισως να έχετε δει την ταινία με τον Αντονι Χόπκινς (επιτυχημένο "μηντιάρχη" που έρχεται ο...θάνατος να τον πάρει στα γενέθλια των 65 χρόνων του και κάνει τις δυο τρεις τελευταίες ημέρες της ζωής του ο χάρος τις "διακοπές" μαζί του - στο "αγγελικό" πρόσωπο του Μπράντ Πητ - «ο Τζο Μπλακ»). Οταν το χόλιγουντ φεύγει απο το αίμα,σπέρμα,χρήμα και το απέραντο "αίμα" και τις αμέτρητες δολοφονίες που πλημμυρίζει τις οθόνες κάθε είδους, τότε δίνει...αριστουργήματα (και το έχει αποδείξει - γιατί έχει τα μέσα και τους ανθρώπους για να το κάνει). Είναι κρίμα, που ο αμερικάνικος κινηματογράφος επένδυσε τόσα χρήματα στα...ζόμπι και τη φρίκη. Το να συγκινείσαι (να κλαις), να σκέφτεσαι για σενα και τη ζωή, τι έκανες σε αυτή τη ρημάδα τη ζωή που άθελα σου βρέθηκες(;), για τους ανθρώπους που συνάντησες, τους ανθρώπους που δημιούργησες(παιδιά), για τα όνειρα που θέλησες να γίνουν πραγματικότητα...για τους φόβους και τις αγωνίες, τις ελπίδες...Οταν έρχεται η ώρα να συναντήσεις "τον τζο μπλακ" τι λες; Χτίζεις πυραμίδες; Κάνεις πάρτυ με βεγγαλικά; Η βουτάς στο...κενό; Εχει σημασία τελικά να είσαι "καλός άνθρωπος", γιατί - ως γνωστόν - τα σάβανα δεν έχουν τσέπες και το "ποιός θα πληρώσει τον βαρκάρη και με τι νόμισμα" έχει απαντηθεί πριν απο εμάς...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter