»Επιστροφή στο i-Reporter

Οταν ξαπλώνεις να...υποδεχτείς απλά τον ήλιο "μέσα σου" και να σε χαιδέψει με τις "πυρωμένες γλωσίτσες του" σε ολο σου το σώμα - να... "μαυρίσεις", οχι απο το κακό σου, αλλα απο την ηλιακή ενέργεια, όταν ξαπλώνεις δίπλα στο κύμα να αφουγκραστείς την ησυχία του πέλαγου, όταν κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι στα χάδια σε εκείνο το αδιόρατο αεράκι που τρεμοπαίζει απο τη ζέστη του καλοκαιριού, όταν απλά επιζητάς την ηρεμία σου και τίποτε άλλο, τι υπάρχει τότε; Τι έχει σημασία; Κι αυτό έχει σχέση με εργασία και χρήμα; Οι διακοπές - απο την...εργασία; - είναι μια σύγχρονη έννοια του "πολιτισμού μας" γιατί έχουμε αποκοπεί απο τη φύση και απο τη φύση μας. Οταν είσαι μέσα στη φύση και μέρος της φύσης σου, δεν χρειάζεσαι "διακοπές". Μακρυά απο τους ήχους της πόλης, τα κακαρίσματα, τις κακίες, τις μοχθηρίες, το ατελείωτο τίποτα...Ολοι ψάχνουμε μια ήσυχη γωνιά να ξαναβρούμε το...μίτο της αριάδνης που θα μας επιστρέψει μέσα στην ψυχή μας. Εστω και με...λυχνάρι.

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter