»Επιστροφή στο i-Reporter

Επειδή ήθελα να πάω στο Ιόνιο για ενα 3ημερο, είχα την ατυχία να διασχίσω τον δρόμο Κόρινθος - Πάτρα (προς Πύργο, τα ίδια επίσης). Είναι ντροπή, αίσχος το λιγότερο και να σου ζητάνε να πληρώσεις και....διόδια. Σήμερα τράκαραν 3-4 αμάξια (κάνανε ενα ταξί σάντουιτς προφανώς απο λάθος φρενάρισμα του προπορευόμενου σε...αυστηρό μονόδρομο όπως είναι στα περισσότερα σημεία του ο δρόμος). Υποτίθεται τον φτιάχνουν...(προφανώς σε 2-3 χρόνια)! Πάντως είναι αίσχος το λιγότερο. Εικόνα παρακμής - όπως άλλωστε και ΟΛΟΙ οι δρόμοι μας...(παρα τα δις επι δις που εφαγαν τόσα χρόνια οι εργολάβοι - η πιο προνομιούχα κάστα στην Ελλάδα, όσοι δεν αγοράστηκαν δηλαδη, πριν πέσουν σήμερα σε παρακμιακές καταστάσεις...). συνέχεια »

Ισως να έχετε δει την ταινία με τον Αντονι Χόπκινς (επιτυχημένο "μηντιάρχη" που έρχεται ο...θάνατος να τον πάρει στα γενέθλια των 65 χρόνων του και κάνει τις δυο τρεις τελευταίες ημέρες της ζωής του ο χάρος τις "διακοπές" μαζί του - στο "αγγελικό" πρόσωπο του Μπράντ Πητ - «ο Τζο Μπλακ»). Οταν το χόλιγουντ φεύγει απο το αίμα,σπέρμα,χρήμα και το απέραντο "αίμα" και τις αμέτρητες δολοφονίες που πλημμυρίζει τις οθόνες κάθε είδους, τότε δίνει...αριστουργήματα (και το έχει αποδείξει - γιατί έχει τα μέσα και τους ανθρώπους για να το κάνει). Είναι κρίμα, που ο αμερικάνικος κινηματογράφος επένδυσε τόσα χρήματα στα...ζόμπι και τη φρίκη. Το να συγκινείσαι (να κλαις), να σκέφτεσαι για σενα και τη ζωή, τι έκανες σε αυτή τη ρημάδα τη ζωή που άθελα σου βρέθηκες(;), για τους ανθρώπους που συνάντησες, τους ανθρώπους που δημιούργησες(παιδιά), για τα όνειρα που θέλησες να γίνουν πραγματικότητα...για τους φόβους και τις αγωνίες, τις ελπίδες...Οταν έρχεται η ώρα να συναντήσεις "τον τζο μπλακ" τι λες; Χτίζεις πυραμίδες; Κάνεις πάρτυ με βεγγαλικά; Η βουτάς στο...κενό; Εχει σημασία τελικά να είσαι "καλός άνθρωπος", γιατί - ως γνωστόν - τα σάβανα δεν έχουν τσέπες και το "ποιός θα πληρώσει τον βαρκάρη και με τι νόμισμα" έχει απαντηθεί πριν απο εμάς... συνέχεια »

Ισως να είμαι απο τους λίγους έλληνες δημοσιογράφους που εχουν πάρει μέρος σε τόσες συσκέψεις εφημερίδων (και οχι μόνο) και αυτό γιατί πολύ απλά ως πολιτικός συντάκτης και μετέχοντας σε επιτελικές θέσεις (σε διάφορες δουλειές)έπρεπε να μετέχω(ή άλλες να τις προκαλώ). Ευτυχώς το διαδίκτυο (και γενικά "τα δίκτυα") απλοποιεί αυτές τις διαδικασίες και πλέον οι...συνευρέσεις γίνονται οταν έχουν πραγματικά ουσιαστικό νόημα και περιεχόμενο (και δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά). Στην Ελλάδα βέβαια και η έννοια της σύσκεψης εχει παρεξηγηθεί (όπως τόσα άλλα "εργαλεία") καθώς και οι...συνθέσεις της (για να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα). Σήμερα στη δημοσιογραφία και γενικότερα στα new media, ο καθένας εργάζεται στο χώρο του,απο όποιο σημειο της γης θέλει ή βρίσκεται, κάτω απο οποιεσδήποτε συνθήκες, όλο το 24ωρο και όλοι που μετέχουν σε ενα "μέσο" έχουν πολλά "κανάλια επικοινωνίας" εκτός απο τα τηλέφωνα. Οι "συσκέψεις" (κάθε είδους) είναι διαρκείς και ανα πάσα στιγμή είτε είσαι στη Ν.Υόρκη, είτε στην Αθήνα, είτε στον Εβρο, είτε οδηγείς, είτε είσαι σε μπαρ, είτε στο μετρό ή την παραλία.
Κάποια στιγμή θα αναφερθώ σε ορισμένες "παραδοσιακές μας συσκέψεις", για να...χαμογελάσουμε. Φυσική παρουσία χρειάζεται φυσικά στα "συμπόσια" μας με τους φίλους για ενα καλό ποτήρι κρασί...Στην υγεία μας. συνέχεια »

Πριν λίγο μιλάγαμε με τον φίλο μου τον Παναγιώτη, που έμπλεος χαράς μου είπε οτι ήρθε στη ζωή η κορούλα του (να την χαίρεσαι μαζί με την Σταυρούλα, μεγάλε!). Το πρώτο κλάμα, το πρώτο φως...το πρώτο άγγιγμα! Σε εναν κόσμο, που πρέπει να τον κάνουμε καλλύτερο, πιο απλό, πιο όμορφο, πιο λειτουργικό. Ξεχάσαμε ΠΟΙΟΣ είναι ο στόχος της ζωής μας: Η ποιότητα μαζί με την πνευματική μας ισορροπία και «ανάπτυξη». Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Να γίνει πιο...αργή η ζωή μας (για να απολαμβάνουμε «τους δικούς μας» και τα «πράγματα» που αγαπάμε) και πιο ποιοτική (καθαρός αέρας, καθαρή τροφή, καθαρό νερό...). Πρέπει να δώσουμε "χρόνο" στον εαυτό μας να σκεφτεί, να ηρεμήσει, να απολαύσει...- Να σας ζήσει παιδιά η κόρη...(και να γίνει ευτυχισμένη).
συνέχεια »

(Εδώ με τον ηγέτη της Χαμάς τον Khaled Mashal στη Δαμασκό της Συρίας το 2009 - λίγο πριν τα αιματηρα γεγονότα της Γάζας). Συζητώντας για τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής, για το πως βλέπουν σήμερα οι μουσουλμάνοι Παλαιστίνιοι και Αραβες που ΔΕΝ ζούνε ή έχουν επαφή με την Ελλάδα, είναι φανερό οτι έχουν μια "παραδοσιακή φιλία" με ο,τι ελληνικό. Απο εκει και μετά, "κοιτάζουν τα συμφέροντα τους και τις συμμαχίες τους". Ο Meshal σε αυτή μας τη συνάντηση - την πρώτη νομίζω με έλληνα δημοσιογράφο μέχρι εκείνη τη στιγμή - ήθελε να μεταφέρω την ειλικρινή του διάθεση για συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και την Ελλάδα γενικότερα, και υπογράμμιζε οτι δεν είναι "τρομοκράτης" επειδή και μόνο αγωνίζεται για τα δικαιώματα του λαού του και οτι αυτό που πραγματικά θέλει είναι η ειρήνη. Γι αυτό και πολλές φορές τον άκουσα να τονίζει οτι θα ήθελε η ελληνική κυβέρνηση να έλθει σε επαφή μαζι του και να βρούνε διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Πάντως μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Ελλάδα ήταν απούσα...(νομίζω οτι λίγο μετά ενημερώθηκε σχετικά ο Γ.Παπανδρέου με επιστολή απο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που βρέθηκε επίσης στη Συρία).Με ενα βλέμμα που μαγνήτιζε, έδειχνε και ήταν πραγματικός ηγέτης (και μάλιστα...επιχειρησιακός, οχι του καναπέ) και μιλώντας μαζί του αμέσως καταλαβαινεις γιατί έχει τέτοια συντριπτική αποδοχή ανάμεσα στους Παλαιστίνιους...Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι δεν γεννιούνται για να πολεμάνε και να σκοτώνονται, αλλα για να ζήσουν και να προκόψουν μέσα απο ειρήνη. Και στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, στον Αραβικό κόσμο, στο Ισραήλ όπως έδειξαν οι συνομιλίες Παπανδρέου-Νετανιάχου, η Ελλάδα μπορεί να εχει παρουσία, φωνή, λόγο, ρόλο και θετική συμβολή...
συνέχεια »

(Εδώ προπερυσι το Νοέμβριο στη Δαμασκό της Συρίας, συζητώντας με άραβες φίλους και μερικούς ευρωπαίους με τον ηγέτη της Χαμάς τον Khaled Mashal - θα αναφερθώ σε άλλη ανάρτηση στη συνέχεια ειδικότερα). Πηγαίνοντας στην περιοχή - πριν μερικούς μήνες, μέσω Κωνσταντινούπολης - είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω πάρα πολλά και σημαντικά πράγματα για την εικόνα της Ελλάδας στους Αραβες, τους Παλαιστίνιους, τον απλό κόσμο...Πως ζούνε, εαν έχουν οποιαδήποτε σχέση με όσα απασχολούν εμας, εαν κάν τα γνωρίζουν...Ηταν πραγματικά, μια εμπειρία ιδιαίτερα σημαντική, που με αφορμή και την επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα, θα αναφερθώ λίγο πιο αναλυτικά στη συνέχεια. Εκεί είχα την ευκαιρία και την δυνατότητα - πριν απο τα γεγονότα της Γάζας - να αντιληφθώ ΤΙ ακριβώς γινόταν, απο ποιούς, για ποιο λόγο και ερχόμενος στην Ελλάδα να μπορώ να ερμηνεύω νομίζω στη σωστή τους διάσταση τα όσα γινόντουσαν και γίνονται. Για να φτάσουμε στο στιγμιότυπο αυτό της συνάντησης, με τον πιο καταζητούμενο άνθρωπο μετά τον Μπιν Λάντεν(!), δεν ήταν και...εύκολο. Ο προκάτοχος του στη Χαμάς, ανατινάχθηκε με πύραλο "καθ΄οδόν" ως γνωστόν. Η ουσία είναι οτι Αραβες και Παλαιστίνιοι ναι μεν νιώθουν απο παράδοση "έλληνες" αλλα είναι...πολύ μακριά απο τα προβλήματα μας, τον τρόπο ζωής μας και μόνο...ηθικά μπορούν να πούνε "κάτι". Επίσης, η επίσημη Ελλάδα είναι εδω και χρόνια ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΠΟΥΣΑ απο τα δικά τους προβλήματα και τρόπο ζωής. Αντίθετα με την Τουρκία να είναι πανταχού παρούσα στην περιοχή και ενεργή...(και φυσικά με όχημα το Ισλάμ, την ίδια θρησκεία, να παίζει το πολιτικό της παιχνίδι). Αυτά για αρχή...
συνέχεια »

Μετά τις θαλασσινές βουτιές, η ψαροταβέρνα "πάνω στο κύμα" προσφέρεται για γαστρονομικές θαλασσοκαταστάσεις, Ευτυχώς ο μαγαζάτορας σεβόταν τον πελάτη του και όσα έφερε και φρέσκα ήταν και τηγανισμένα με φρέσκο ελαιόλαδο. Και η τιμή στο τέλος...λογική. Προφανώς ο ανταγωνισμός, η οικονομική κρίση ίσως, φαίνεται να αρχίζει να διορθώνει και τις χοντροκομμένες στρεβλώσεις στα μαγαζιά που προσφέρουν φαγητό (και λέγονται - τρομάρα τους - και...τουριστικά, που έβλεπαν μέχρι πέρυσι τον πελάτη ως...ηλίθιο κρετίνο που τον ταϊζουν σκουπίδια και τον κλέβουν σαν...κότα - οτι κάνανε χάρη που τον...ταϊζανε όποιον έκανε το...λάθος να καθήσει στο μαγαζί τους να τους προσφέρει δουλειά και λεφτά)!
Μακάρι να αλλάξουν πολλά και στις ταβέρνες - γιατί απο σεπτέμβριο έρχεται νέο κύμα ακρίβειας...και μόνο με ποιότητα και λογικές τιμές «παλεύεται». Ιδωμεν...(για την ιστορία, η φωτογραφία είναι απο τον Ευβοϊκό). συνέχεια »

15αύγουστος 2010. Ξαπλωμένος πάνω στο κύμα. Τελικά, τα απλά πράγματα, όπως ο ήλιος, η θάλασσα, η αρμύρα που νιώθουμε, το αλάτι που τρώμε, το νερό που πίνουμε, ο αέρας που αναπνέουμε...όλα όσα μας κάνουν ανθρώπους και δίνουν ποιότητα στη ζωή μας, είναι «εδώ»...αρκεί να έχουμε την ικανότητα και την παιδεία να είμαστε σε θέση να τα απολαύσουμε. Και γι αυτα, χρειάζεται απλά "καλή καρδιά" (με την έννοια οτι «δεν αφήνεις» τις σκουριές να απλωθούν στην καθημερινότητα σου - είναι τόσο εύκολο άλλωστε να «σκουριάσεις»...). Χρόνια πολλά στις Μαρίες, τις Δέσποινες και τους Παναγιώτες... συνέχεια »

Ενα άλλο καλοκαίρι, πριν πολλά...χρόνια. Στην Αίγυπτο! Εδω επάνω στην ίδια καμήλα με τον...Στάθη Τσαγκαρουσιάνο (τον εκδότη της Lifo σήμερα και γνωστό δημοσιογράφο της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας"). Τυχαία βρήκα αυτό το...στιγμιότυπο, ανάμεσα σε...ξεχασμένα χαρτιά! Τότε μια ομάδα φοιτητών είχαμε αποφασίσει να κάνουμε, ενα μήνα περίπου, βόλτα στην αφρική, και βέβαια να εξερευνήσουμε όλη την Αίγυπτο με όλα τα διαθέσιμα μέσα και τρόπους. Ενας φοβερός μήνας...Μέναμε βασικά στο Κάϊρο, ταξιδεύαμε με...φελούκες, διασχίσαμε με το..παραδοσιακό τρένο την αφρική, μείναμε απο βενζίνη και λάστιχο στην έρημο το βράδυ (με τα...τζιπ), πήγαμε σε κάθε αρχαίο τάφο...εξερευνήσαμε κάθε γωνιά...Ο Στάθης τότε δεν είχε αρχίσει την δημοσιογραφία! Νομίζω το πρώτο άρθρο του το δημοσίευσα ως...εκδότης εγώ, στο περιοδικό των φοιτητικών εστιών την "Εκφραση"...ενα περιοδικό "ιστορικής σημασίας" για όσα επακολούθησαν(αξίζει να γράψει κανείς ολόκληρο βιβλίο για εκείνη την υπόθεση που ήταν η αφορμή "να γίνει δικηγόρος μου" ο...Νίκος Κωνσταντόπουλος) και να γνωρίσω "ιερά τέρατα" της δημοσιογραφίας όπως για παράδειγμα η Μαρία Ρεζάν, ο Αστέρης Στάγγος κ.α.! Εκείνος ο μήνας στην Αφρική, εκείνα τα χρόνια, ήταν μια σπουδαία εμπειρία...Θυμάμαι ενα βράδυ στην όαση του Φαγιούμ, που μιλάγαμε με τους ντόπιους για τη...μοίρα...(αλλά αυτά θα τα πούμε μια άλλη φορά). - Στάθη, να είσαι καλά...
συνέχεια »

Καθώς είμαι σήμερα στην Αθήνα και την...περπάτησα σαν καβαλάρης της κόλασης επάνω στην λιωμένη άσφαλτο με τη μηχανή μου,και καθώς πριν απο μερικές ημέρες συζητούσα στο γραφείο του δημάρχου μας για τις..εκλογές που έρχονται, εχω να κάνω μια πρόταση: Αφού δεν μπορούμε να ανατινάξουμε το γκρίζο τσιμέντο και τους ασφυκτικούς δρόμους (μιας άλλης εποχής και νοοτροπίας) και καθώς όλοι...φεύγουν τρέχοντας οσο πιο μακρυά μπορούν απο την πόλη της Αθήνας(προς τα...περίχωρα) ας δώσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κίνητρα για να γίνουν ΚΗΠΟΙ οσες ταρατσες μπορούν(με επιδοτήσεις ουσίας και οχι...φειγ βολάν, με δωρεάν μελέτες και επιβλέψεις κλπ), να γίνουν ΚΗΠΟΙ τα μπαλκόνια, να ΦΥΓΟΥΝ απο αστικές περιοχές και γειτονιές ΟΛΕΣ οι βιοτεχνίες και βιομηχανίες(κατάλοιπα μιας άλλης εποχής) και στη θέση τους ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΑΡΚΑ πολιτισμού(με λιμνούλες, χώρους ανοιχτούς για συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας κ.α.).Να δεσμευτεί ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΣ της Αττικης και των άλλων μεγάλων πόλεων οτι ΘΑ ΔΙΩΞΟΥΝ εκτός κατοικημένων περιοχών τις βιοτεχνίες τους(σε διάστημα 2 χρόνων). Να κάνουμε την Αθήνα "παραλιακή πόλη" ως...επίνειο των νησιών μας. Αυτό το τέρας του λεκανοπέδίου ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο συμφέρον κανενός πολιτικού, κόμματος ή όποιου ζει στην αττική, απο αυτό. Αλλά για να γίνουν αυτά, θέλουμε δημάρχους και περιφερειάρχες, ΟΧΙ πολιτικούς. Οχι άλλους φαφλατάδες του τίποτα. Χορτάσαμε απο το τίποτα με μπόλικο καθόλου που περιτρυγυρίζονται απο χιλιάδες ανοιχτές μασέλες για τα δημόσια ταμεία. Είναι εφικτό σε 4 χρόνια να έχουμε και άλλες πόλεις που θα ζούμε...
συνέχεια »

...για να μην είμαι άδικος. Φυσικα υπάρχουν μαθητές, φοιτητές,δάσκαλοι,καθηγητές...που πάλεψαν και παλεύουν όλα αυτά τα χρόνια μέσα στη δημόσια εκπαίδευση "για κάτι καλό". Γιατί πριν απο όλα σέβονται τον εαυτό τους. Γιατί κάποιοι δάσκαλοι και καθηγητές έχουν πραγματική αγωγή και παιδεία και βλέπουν το επάγγελμα τους και ως...λειτούργημα (εκπαίδευσης ψυχών - τι ανθρώπους "θα παραδώσουν" στην κοινωνία). Φυσικά και ανεξάρτητα απο την όποια εκπαίδευση, υπάρχουν προσωπικότητες που συγκλονίζουν και υπερνικούν κάθε εμπόδιο και φτάνουν "εκεί που πρέπει". Αλλωστε και παλιά, πάρα πολλοί που μεγαλούργησαν... «αγράμματοι» ήταν(με την έννοια της εκπαίδευσης που παρέχει ένα κράτος). Μήπως ο Μακρυγιάννης ή ο Κολοκοτρώνης ήξεραν γράμματα στα νιάτα τους; Αυτό, τους εμπόδισε σε κάτι; Είχαν όμως τη στόφα και την αγωγή, να μαθαίνουν απο την ζωή. Οπως λέγανε παλιότερα "έμαθα στο πεζοδρόμιο". Ζούμε δύσκολες εποχές. Μεταβατικές. Ολα αυτά πρέπει να τελειώσουν. Στο...τέλος του δρόμου, δεν θα πρέπει να φτάσουμε ουρλιάζοντας (όπως τραγουδούσε ο Φιλ Οουκς κάποτε, πριν αυτοκτονήσει), αλλά με χαμόγελο. Οτι τα καταφέραμε...Και προσωπικά είμαι πάρα πολύ αισιόδοξος για την γενιά «κάτω των 16 χρονών» - "που έρχεται". Αυτη θα είναι η γενιά που θα σφραγίσει τις εξελίξεις...(αλλά την 20ετία που μεσολαβεί πρέπει να την διαχειριστούμε σοφά, αλλάζοντας τα πάντα - και κυρίως τους εαυτούς μας). συνέχεια »

Εδώ απο μια βόλτα μου στα φημισμένα πανεπιστήμια της Οξφόρδης. Διαβάστε εδώ γιατί πλέον «η εποχή που το σύστηµα χρειαζόταν έναν µορφωµένο και ενηµερωµένο πληθυσµό έχει περάσει. Σήµερα οι προσδοκίες του περιορίζονται σε µια παιδεία-εµπόρευµα και σε φοιτητές-πελάτες µε γερό πορτοφόλι». Προερχόμενος απο μια αγροτική οικογένεια της θράκης, που ήρθαν κυνηγημένοι προσφυγες απο την καταστροφή του 1920-22 απο την Κωνσταντινούπολη και τα περίχωρα της, αντιλαμβάνεται κανείς οτι σήμερα δεν θα είχαμε το παραμικρό παρόν ή μέλλον. Είναι αλήθεια απο το 1990 και μετά, στην Ελλάδα συνειδητά κατα την ταπεινή μου γνώμη, η δημόσια Παιδεία (με την...βοήθεια των "μπαχαλάκηδων" και του ....ΚΚΕ) απαξιώθηκε, διαλύθηκε, απλά έπαψε να υπάρχει. Τα σχολεία έγιναν αντρα διαφθοράς, ναρκωτικών, ο,τι πιο ελεεινού και άθλιου, ο παρασιτικός γκανγκστερικός συνδικαλισμός διέβρωσε και την τελευταία ελπίδα, σε συνδυασμό με την κάκιστη πλευρά του δημοσιουπαλληλικού ωχαδελφισμού("διορίσθηκα,κάθομαι, πότε θα βγω στη σύνταξη") τα σχολεία πλέον δεν παράγουν "μαθητές ή φοιτητές", αλλά τρόφιμους εγκληματικών πράξεων, άξεστους, αγράμματους και επικίνδυνους για τον εαυτό τους και τους άλλους ανθρώπους. Χωρίς αγωγή, χωρίς παιδεία, χωρίς επάρκεια, χωρίς γνώσεις,χωρίς σύνδεση με την παραγωγή. Είκοσι χρόνια συνειδητής διάλυσης της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, δεν είναι και λίγα...στο διάστημα αυτό, βέβαια αναπτύχθηκε και λειτουργεί ικανοποιητικά η ιδιωτική εκπαίδευση. Και η προώθηση όλων...στο εξωτερικό(αφού ΑΕΙ και ΤΕΙ στην χώρα μας είναι για...γέλια, πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσων, που όμως χρηματοδοτούνται και ελέγχονται απο την ΕΕ ή άλλα ξένα ιδρύματα στα οποία δινουν και λογαριασμό). Οσοι προλαβαν - μέχρι τις αρχές του 1985 - τα δημόσια δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια θα καταλαβαίνουν για τι μιλάμε. Τα εγκλήματα της κατάργησης των αρχαίων και λατινικών, της καθαρεύουσας κ.α. ήταν συνειδητές εκτελέσεις της ελληνικής σκέψης και παιδείας. Ευτυχώς, κράτησαν και κρατούν ακόμη η ελληνική κοινωνία, χάρη στον θεσμό της οικογένειας, που επίσης καταβλήθηκαν υπεράνθρωπες συνειδητές προσπάθειες να διαλυθεί και κονιορτοποιηθεί (οι ...γκέϊ για παράδειγμα έγιναν το "μοτίβο" της καθημερινότητας μας και τα...πρότυπα, μέσα απο την χούντα της τηλεοπτικής εικόνας)! Οποιος πραγματικά θέλει να μάθει ΤΙ σημαίνει Παιδεία και Εκπαίδευση, ας κάνει ενα μικρό κόπο, να πεταχτεί μέχρι την Οξφόρδη και το Κέμπριτζ. Και μετά ας επιστρέψει στην Ελλάδα, να συλλογιστεί τι έγινε, απο ποιούς και γιατί.
συνέχεια »

Το Λονδίνο είναι μια πόλη που μου αρέσει φθινόπωρο και άνοιξη. Το καλοκαίρι σκάς απο τη ζέστη και το χειμώνα τρέχεις απο τις βροχές και τα κρύα απο μετρό σε μετρό...Θα μπορούσα να ζήσω αυτές τις δυο εποχές εκεί. Παρά την μεγάλη πλέον έκταση του και τον κόσμο που φιλοξενεί (όλες τις φυλές του Ισραήλ) νιώθεις άνετα, χαλαρά, ξεκούραστα. Είναι μια πόλη που δεν σε κουράζει...Που με τα τεραστια πάρκα του στο κέντρο του, μπαίνεις και βγαίνεις απο το τσιμέντο στη φύση με την ίδια ευκολία που ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου. Βλέπεις ουρανό...(έστω και συννεφιασμένο). Δεν πνίγεσαι απο την κακοφωνία και την κακοσμία. Φυσικά η Αγγλία - για την Μεγ.Βρετανία ας μην μιλήσουμε γιατί πως μπορείς για παράδειγμα να συγκρίνεις τους...Ιρλανδούς με τους Αγγλους; - είναι μια παρηκμασμένη αυτοκρατορία του 19ου αιώνα που παρέδωσε την σκυτάλη μετά το 1945 στις ΗΠΑ. Μπαίνεις στα τρένα τους και χαίρεσαι διαδρομή στην ύπαιθρο. Τα λεωφορεία είναι πάντα ακριβώς στην ώρα τους στη στάση. Πας στην Οξφόρδη για παράδειγμα και "μυρίζεις" απο τα κτίρια και τον τρόπο που αυτά σε υποδέχονται την....προσπάθεια χρόνων πολλών για παιδεία (τώρα - απο το 2011 - θα διδάσκουν στα δημοτικά τους σχολεία στην Οξφόρδη, τα αρχαία ελληνικά γιατί αντελήφθηκαν οτι γνωρίζοντας αρχαία ελληνικά καταλαβαινουν καλλύτερα τα...αγγλικά και τις άλλες γλώσσες). Γενικά είναι μια πόλη που σέβεται τους πολίτες της(δεν τους φορολογεί μόνο). Θα συνεχίσω...(σε άλλη ανάρτηση)
συνέχεια »

Οταν ξαπλώνεις να...υποδεχτείς απλά τον ήλιο "μέσα σου" και να σε χαιδέψει με τις "πυρωμένες γλωσίτσες του" σε ολο σου το σώμα - να... "μαυρίσεις", οχι απο το κακό σου, αλλα απο την ηλιακή ενέργεια, όταν ξαπλώνεις δίπλα στο κύμα να αφουγκραστείς την ησυχία του πέλαγου, όταν κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι στα χάδια σε εκείνο το αδιόρατο αεράκι που τρεμοπαίζει απο τη ζέστη του καλοκαιριού, όταν απλά επιζητάς την ηρεμία σου και τίποτε άλλο, τι υπάρχει τότε; Τι έχει σημασία; Κι αυτό έχει σχέση με εργασία και χρήμα; Οι διακοπές - απο την...εργασία; - είναι μια σύγχρονη έννοια του "πολιτισμού μας" γιατί έχουμε αποκοπεί απο τη φύση και απο τη φύση μας. Οταν είσαι μέσα στη φύση και μέρος της φύσης σου, δεν χρειάζεσαι "διακοπές". Μακρυά απο τους ήχους της πόλης, τα κακαρίσματα, τις κακίες, τις μοχθηρίες, το ατελείωτο τίποτα...Ολοι ψάχνουμε μια ήσυχη γωνιά να ξαναβρούμε το...μίτο της αριάδνης που θα μας επιστρέψει μέσα στην ψυχή μας. Εστω και με...λυχνάρι.
συνέχεια »

Η ενημέρωση άρχιζε πάντα με εφημερίδα και ελληνικό καφέ. Σήμερα, ο καφές παραμένει πάντα ελληνικός (δυο κουταλιές καφέ, με χαρμάνι απο τρείς διαφορετικές ποικιλίες και ζάχαρη κάτι λιγότερο απο μια κουταλιά - αυτό λέγεται και "βαρύς καφές"). Η ενημέρωση αρχίζει είτε απο το iPhone, είτε απο το laptop, είτε απο το PC, είτε απο το ράδιο και την τηλεόραση (που ευτυχώς η τεχνολογία επιτρέπει να ακούμε και να βλέπουμε ΟΛΟ τον κόσμο). Η αλήθεια είναι οτι ελληνική τηλεόραση παρακολουθώ ΜΟΝΟ το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του Mega και τα δελτία των 8 (αναμεσα σε Mega και Alter). Απο εκει και μετά ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα πλέον. Παρακολουθώ αποκλειστικά ξένα τηλεοπτικά δίκτυα κάθε είδους (απο το iPhone, τη Nova κλπ). Η μεγάλη μου αγάπη, οι εφημερίδες, έχουν ευνουχιστεί εδω και καιρό. Ούτε ο Φρέντυ Κρούγκερ θα τα καταφερνε καλύτερα...Κάποιοι ρομαντικοί παλέψαμε και παλεύουμε, αλλά μοιάζει σαν να προσπαθείς να αναστήσεις...πεθαμένο και μάλιστα απο καιρό, που μυρίζει άσχημα. Οι πληγές κακοφόρμισαν...Ευτυχώς όλα τα καλά του έντυπου τύπου τα απορροφάει - σαν σφουγγάρι - το διαδίκτυο. Μαζί και τα υπόλοιπα...media. Μονο, που θα πρέπει να μείνουν απέξω πολλά ...αγκάθια και"μπουμπούκια". Το πρόβλημα είναι οτι ακόμη μαζι με το ξερά καίγονται πρώτα τα χλωρά...
συνέχεια »


Σημαιοφόρος, κρατώντας ψηλά την ελληνική σημαία μας, στο δημοτικό σχολείο του χωριού μου. Εκεί που έμαθα γράμματα (απο τον δάσκαλο μου Πασσήνη Χρήστο, καλή του ώρα τις 4 ή 5 απο τις 6 τάξεις του δημοτικού σχολείου). Χωματόδρομος ακόμη, η...πολυτέλεια της ασφάλτου ήρθε λίγο μετά, ΚΑΝΕΝΑ αυτοκίνητο (ούτε για...δείγμα)...Τις εποχές που τα δημόσια σχολεία είχαν αρχές, αξίες, οράματα (φυσικά και...λάθη) και ΟΛΟΣ ο κόσμος είχε πάθος με "τα γράμματα" και τον Πολιτισμό...Τότε που βλέπαμε στους...αχυρώνες τα γουεστερν και τις ελληνικές ταινίες...Η γενιά μας ΤΩΡΑ θα έρθει "στα πράγματα". Και ελπίζω να πάει την Ελλάδα ψηλά...

συνέχεια »

(κάντε "κλικ" στην εικόνα για να την μεγεθύνετε και να την διαβάσετε - είναι ενα απο τα αρκετά κείμενα που γράφτηκαν και αναπαράχθηκαν απο χθες στο διαδίκτυο και αφορά εμένα και τα όσα έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση μου εδω, το i-R και το bang-gr). Εδώ ισχύει απόλυτα αυτό που λέμε εμείς οι έλληνες "μην κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια". Επειδή κάποιοι στήνουν "δίκτυα", "συστήματα παρακολούθησης"( α λα φορολογικού "τειρεσία" και ιδεολογικού;) και συνομοσιολογούν, νομίζουν οτι και όλοι οι άλλοι ... "απέναντι" το ίδιο κάνουν! Ετσι πίσω απο τις πλάκες του Bang-gr είδαν...συνωμοσίες περίεργες! Πίσω απο την δική μου ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ, ΔΙΑΥΓΗ ΚΑΙ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ ως επαγγελματίας δημοσιογράφος οτι ΔΕΝ υπάρχει ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ στον κόσμο ανώνυμη δημοσιογραφία είδαν συμμετοχή μας σε προσπάθεια....φίμωσης των ανώνυμων Blogs και μάλιστα με...κυβερνητική "οδηγία"! Η φαντασία όταν καλπάζει.... Προφανώς δεν γνωρίζουν ΟΥΤΕ να διαβάζουν και βέβαια δεν βλέπουν καν οτι είμαστε ΥΠΕΡ της ανωνυμίας των Bloggers όταν ΔΕΝ κάνουν δημοσιογραφία/ειδησεογραφία (γι αυτό και ο Bang-gr γράφει "ανώνυμα" για να δείξουμε ακριβώς οτι είμαστε ΥΠΕΡ της ανωνυμίας των Bloggers οταν θέλουν να εκφραστούν) αλλά παράλληλα έχουμε γράψει ΑΠΕΙΡΕΣ φορές και έχουμε υποστηρίξει οτι ΔΕΝ υπάρχει , ούτε μπορεί ΠΟΤΕ να υπάρξει "δημοσιογραφία των πολιτών", με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορώ εγω να γίνω πολίτης-γιατρός ή πολίτης-αρχιτέκτονας ή πολίτης-φούρναρης και πάει λέγοντας. Η δημοσιογραφία (έρευνες, αποκαλύψεις, συνεντεύξεις, ρεπορτάζ κλπ) δεν είναι "στου κασίδη το κεφάλι όποιος περνάει...κατουράει". Αρκετά 20 χρόνια οι εργολάβοι-επιχειρηματίες "νταβατζήδες" διέλυσαν εσκεμμένα και μεθοδικά την ελληνική δημοσιογραφία και απαξίωσαν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τους έλληνες δημοσιογράφους γιατί ήθελαν ΜΟΝΟ "χέρια να κρατούν ενα μικρόφωνο, πόδια να τρέχουν και μια...ατζέντα με τηλέφωνα για ...καλεσμένους". ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΟΝ. Γι αυτό ήταν του copy-paste "δελτίων τύπου" και των "δημοσίων σχέσεων". Η συνειδητή καταστροφή των δημοσιογράφων και της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα απο την στιγμή που έφυγαν οι "παραδοσιακοί εκδότες"(αυτοί δηλαδή που ζούσαν απο τον τύπο και ΜΟΝΟ και δεν είχαν άλλες επιχειρήσεις) είναι ενα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Οσοι λοιπόν σήμερα επιμένουν μέσα απο την δήθεν ανωνυμία της...δημοσιογραφίας (για να απειλούν, εκβιάζουν κλπ) να απαξιώνουν την δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους, παίζουν ακριβώς στα πιο άθλια, βρώμικα και σκοτεινά παιχνίδια της εξουσίας και των "νταβατζήδων" της διαπλοκής(εσκεμμένα ή μη - και οσοι "δεν τα παίρνουν" ας αναλογιστούν που και σε τι μετέχουν ΑΥΤΟΙ). Γιατί θα έπρεπε να είναι ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ της επώνυμης δημοσιογραφίας για να ξέρουμε ΟΛΟΙ ποιός λέει τι, γιατί και να κρίνεται.
συνέχεια »

«Κάποτε στην Ημερησία...», όταν δημιουργήθηκε (εκει στα τέλη του 1999) και η "Ημερησία του Σαββατοκύριακου" . Στην "Ημερησία" βρεθηκα να εργάζομαι παράλληλα με το ημερήσιο "Καρφί"(τότε ο Νίκος Κακαουνάκης μου έδινε "τα διπλάσια χρήματα" για να φύγω απο την Ημερησία και να μείνω μόνο στο "Καρφί", αλλά εγώ προτίμησα την...ασφάλεια(!) της "σύμβασης...αορίστου χρόνου" του "Πήγασου"!). Τα χρόνια της "Ημερησίας" (ίσως γράψω αναλυτικα κάποια στιγμή) ήταν άλλη μια πολύ χρήσιμη εμπειρία... συνέχεια »

Με αφορμή αυτό το...περυσινό σχόλιο, μερικές επίκαιρες επισημάνσεις (μιας και ο Χάρης Καστανίδης, μαθαίνω οτι προτίθεται μέσα στο Σεπτέμβριο να θέσει σε δημόσια διαβούλευση σχετικό νομοσχέδιο). Ναι ήμουν ο ΠΡΩΤΟΣ και ΜΟΝΟΣ που ανέδειξα απο το "ΠΑΡΟΝ"(κόντρα ακόμη και στον εκδότη του, φίλο Μάκη) την ανωνυμία των Bloggers που ΔΕΝ είναι όμως δημοσιογράφοι ή δεν θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο μέσα απο τα γραφόμενα τους. ΝΑΙ ήμουν ο ΠΡΩΤΟΣ και ΜΟΝΟΣ (για καιρό) που αρθρογράφησα αναλυτικά και εξήγησα γιατί η δημοσιογραφία ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ παντού στον κοσμο ΕΠΩΝΥΜΗ, με υπογραφή. Ανώνυμη δημοσιογραφία ΔΕΝ υπάρχει πουθενά. Φυσικά και τα Blogs και τα sites και ολη η διαδικτυακή "κατάσταση" δημιούργησαν μια πραγματικότητα, πολύ πιο μπροστά απο κάθε νομολογία. Και ως παγκόσμιο μέσο, αντε να πάρεις άδεια απο τις...ΗΠΑ για κάτι που γράφτηκε στα...ελληνικά! Γιατί ακόμη και ο server που ΤΩΡΑ εσεις διαβάζετε αυτες τις γραμμές ΔΕΝ είναι στην Ελλάδα! Εαν τα έγραφα στα...αραβικά τα ίδια πράγματα, θα ήμουν άραγε στη δικαιοδοσία της ...Ελλάδας; Φυσικά υπάρχουν οι IP(ηλεκτρονική διεύθυνση της κάθε σύνδεσης). Φυσικά υπάρχουν πολλά προγράμματα που μπορούν να ξεγελάσουν όποιον ψάχνει τις...IP! Τι μπορεί να γίνει; Νομικά, ελάχιστα πράγματα. Αλλά, η ελλάδα είναι μικρή χώρα για να μην γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας(τα μυστικά είναι για λίγους και για...λίγο). Οπως πχ ΟΛΟΙ γνωρίζαμε οτι το troktiko το δημιούργησαν οι Γκιόλιας-Νιφλής και το κράτησε ο πρώτος (προσωπικά μίλησα και με τους δυο γιατί με τον Μάνο γνωριζόμαστε και απο την εποχή της "Αθηναϊκής").Αν ρωτούσες τον Σωκράτη για το troktiko σου ελεγε: «Εγω; Τι σχέση εχω; Καμμια σχέση...κάποια παιδιά κάποια στιγμη γνώρισα...κλπ» . Θέλω να πω οτι γνωρίζουμε ΟΛΟΙ ποιός είναι "πίσω απο καθε μπλογκ" - δημοσιογραφικό ή ενημερωτικό - σχεδόν. Και ποια συμφέροντα ενδεχομένως "παίζουν μπάλλα". Αρα, ΕΣΗΕΑ και Κυβέρνηση - για την επαγγελματική λειτουργία του διαδικτύου - για να χρησιμοποιήσω μια συνηθισμένη έκφραση "με μαστίγιο και καρότο" μπορούν να θεσμοθετίσουν και υιοθετίσουν εναν "κώδικα ηθικής και επαγγελματικής λειτουργίας στο διαδίκτυο" (δεν μιλάμε για τις εφημερίδες ή τα κανάλια που "μοστράρανε" και ενα...site για να αρμεξουν τη διαφήμιση, με "πλαστικές" κυκλοφορίες τύπου "μποτοξ"). Φυσικά, όποιος δεν επιθυμεί, δεν θα τον τηρεί (τον κώδικα δεοντολογίας). Αλλά θα τίθεται αμέσως, εκτός ενημερωτικής-ειδησεογραφικής μπλογκόσφαιρας και διαδικτύου.
Προφανώς το κάθε "δικτυακό μέσο ενημέρωσης" (και δεν εξαιρούνται τα site των κατεστημένων ΜΜΕ) θα πρέπει να έχει ΕΝΑΝ υπεύθυνο. Προφανώς αυτα τα δικτυακά ειδησεογραφικά μέσα - κάθε μορφής και είδους - θα πρέπει να έχουν ΠΛΗΡΗ αναγνώριση και συμμετοχή σε ΟΛΑ τα δρώμενα της δημόσιας ζωής. Και φυσικά να έχουν το μερίδιο τους στην διαφήμιση. Σίγουρα είναι δύσκολο το θέμα, με δεδομένη την βουλιμία των "κατεστημένων" ΜΜΕ να...απορροφήσουν ως ρουφήχτρες...θαλάσσης ό,τι καινούριο. Τα Blogs μοιάζουν με...αντάρτικο και μπορούν να "χτυπάνε" απο κάθε σημείο της γης.Και να...εξαφανίζονται. Η να εμφανίζονται όποτε θέλουν. Μπορούν να είναι "φαντασματα" (στη...συνείδηση των...ασυνείδητων). Εδω μιλάμε για την επαγγελματική λειτουργία της ενημέρωσης. Κι αυτή δεν μπορεί παρα να είναι επώνυμη. Τελεία και παύλα.
συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter