»Επιστροφή στο i-Reporter

Το "Καλάμι" ήταν η πρώτη εφημερίδα του Νίκου Κακαουνάκη (το Καρφί η δεύτερη). Και στις δυο αυτές εκδοτικές του περιπέτειες είχα την τιμή και την χαρά να (συμ)μετέχω απο την πρώτη ημέρα δημιουργία τους στο μυαλό του Νίκου (εδώ μια ιστορική φωτογραφία απο τις πρώτες ημέρες του "Καλαμιού" - 1986 - απο αριστερά όρθιοι: Ανδρέας Σάντερς, Νίκος Κακαουνάκης(με το...Καλάμι), Χρήστος Σεφερλής (έφυγε κι αυτός πέρυσι τα Χριστούγεννα στα 52 του για το μεγάλο ταξίδι) και Σήφης Πολυμίλης και καθιστοί απο αριστερά Χρήστος Μεσσήνης, Αρης Τόλιος και Νίκος Καραμπάσης). Δεν θα πω πως η Δήμητρα Παπαδοπούλου ξεκίνησε απο εκεί, ούτε πως ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ερχόταν ως σκιτσογράφος - εργαζόταν δίπλα στα ΝΕΑ - και γιατί πλακώθηκε τότε με τον Κακαουνάκη. Θα αφιερώσω αυτό το κομμάτι στη μνήμη του φίλου Σπύρου (Σπυριδωνίδη). Που έφυγε τόσο νωρίς, τόσο άδικα απο αυτη τη ζωή. Καθόμασταν για δυο περίπου χρόνια στα διπλανά γραφεία. Ψηλός, ΠΑΟΚάρας (ήμασταν σαν...μυγα μες το γάλα της Αθήνας, οι δυο μΠΑΟΚτσήδες), η παρέα (μας) με την Ολυμπία και βέβαια την Δέσποινα. Ποτέ δεν τον είδα να μην χαμογελάει και να μην με πειράζει (και να καπνίζει "στριφτά" - εγω τα sante αφιλτρα). Επειδή, λόγω του ρεπορτάζ, συνήθως μιλούσα με υπουργούς (για να πάρω ή διασταυρώσω ειδήσεις) συνέχεια με δούλευε για τον τρόπο που μιλούσα στους υπουργούς στο τηλέφωνο(το είχε κάνει ολόκληρο σόου στις παρέες...). Μετά την...καζούρα ερχόταν και με αγκάλιαζε. Φοβερή καρδιά...ο Σπύρος. Και η οικογένεια του.Κλαίω και τώρα που θυμάμαι πόσο άδικη είναι αυτη η ζωή...άδικη για δημοσιογράφους και παιδιά όπως ο Σπύρος. Αρρώστησε όταν δεν ήμουν πια στο Καλάμι (άλλη μια...απίστευτη ιστορία με τον Κακαουνάκη πως έφυγα απο το Καλάμι). Μαχητής...παλαιψε δυνατά, αλλα ο καρκίνος τον νίκησε... Σπύρο, μπορεί να πέρασαν χρόνια...αλλά οι φίλοι σου κανένας δεν σε ξέχασε. Το χαμόγελο σου, τα ζωντανά μάτια σου, ζεις για πάντα μέσα μας...Να' σαι καλα φίλε...

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter