»Επιστροφή στο i-Reporter

Ο Ορφέας κι εγώ στο ναό της Τούμπας, του ΠΑΟΚ. Που ετοιμαζόταν να υποδεχθεί τον Αγιαξ. Ο ΠΑΟΚ, με τα κλειστά φτερά του Βυζαντίου, υπογραμμίζει οτι εκείνη η περίοδος έκλεισε και οι Κωνσταντινουπολίτες πλέον είναι αετοί που ετοιμάζονται να...πετάξουν (το ασπόμαυρο χρώμα θυμίζει το ...χαμό της πόλης - είναι πένθος - σε αντίθεση με τα κιτρονόμαυρα της ΑΕΚ και τα...ανοιχτά φτερά του). Ο ΠΑΟΚ πενθεί τη χαμένη πρωτεύουσα. Γι αυτό ο αετός μας είναι ασπρόμαυρος, θυμωμένος και με κλειστά φτερά.
«Tο 1927 ακούγεται ο πρώτος Ύμνος του ΠΑΟΚ: "Είμαστε εμείς της Πόλης τα παιδιά τα παινεμένα, που παίζουμε τη μπάλα ξακουσμένα, έχουμε περίσσια χάρη, που δεν την έχει ομάς καμία άλλη. Το σύστημά μας είναι πάσα-πάσα, στο τέλος της σεζόν θα κάνουμε την ...κάσα, να δούμε πόσα γκολ μας έχουν δώσει, και πόσα εμείς τους έχουμε φουσκώσει. Τα έχουμε όλα, όλα, όλα, σκάρες, παπούτσια, παντελόνια, μαύρη φανέλα κι επιγονατίδες, για να τρελαίνονται οι ...δεσποινίδες. Δεν φοβόμαστε κανέναν, Άρη ούτε Ηρακλή, γιατί έχουμε αρχηγό μας Βεντουρέλλη μερακλή."
Γιατί ο ΠΑΟΚ είναι σύμβολο. Δεν είναι απλα ένα...τόπι. Και έχει μεράκι και μαγκιά και...θλίψη.

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter