»Επιστροφή στο i-Reporter


Ηταν η ημέρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου έμπαινε στο Ωνάσσειο - φθινόπωρο του 1995. Το ασθενοφόρο θα έπρεπε να ήταν καθ' οδόν προς το νοσοκομείο. Ο Αντώνης Λιβάνης σε κατάσταση...έκτακτης ανάγκης, εκτός των άλλων είχε δεχθεί και ενα έξαλλο τηλεφώνημα απο την τότε σύζυγο του Ανδρέα (και διευθυντρια του γραφείου του), την Δήμητρα Λιάνη που αφορούσε....εμένα (απο την πρώτη στιγμή δεν τα πήγαμε...καλά, λόγω ρόλων). Είχε γίνει ένας τρικούβερτος καβγάς για...χάρη μου! «Καλά ρε παιδί μου, γιατί το έγραψες;» με ρώτησε ο Α.Λιβάνης και προχώρησε: «Λέει οτι εγώ σου τα λέω να τα γράφεις....οτι την υπονομεύω...και ενα σωρό τέτοιες μαλακίες...έχε χάρη που ο Ανδρέας...». Τι είχε γίνει; Στον "Επενδυτή" του Σαββάτου που είχε κυκλοφορήσει είχα δημοσιεύσει - επώνυμα πάντα - την συνάντηση που είχε στον Αστέρα της Βουλιαγμένης η Δήμητρα με τον Κοσώνα (τότε πρόεδρο της ΕΡΤ - σήμερα πληροφορήθηκα παρα τη Λούκα) και τι αποφασίσανε για πρόσωπα και αλλαγές στην ΕΡΤ. Η Λιάνη τα χρέωσε ως διαρροή στον...Λιβάνη. Η ερώτηση η δική μου ήταν απλή: "Μιλήσαμε ποτέ γι αυτό το θέμα; η κάτι παρόμοιο;". Η απάντηση του ήταν φυσικά "οχι....αλλά που να τα εξηγείς τώρα αυτά ρε Νίκο...". Βγήκα έξω, πήγα στο γραφείο μου και γύρισα με μια χειρόγραφη "παραίτηση, για προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους" του την έδωσα και εκεί σταμάτησε η...επαγγελματική μας συνεργασία. Συνεχίστηκε αδιατάρρακτη η αλληλοεκτίμηση και η φιλία με την οποία κυρίως με τιμά...Η Λιάνη κατάφερε τελικά να με διώξει, με την είσοδο του Ανδρέα στο...Ωνάσσειο - σε μια έντονα φορτισμένη μέρα....

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter