»Επιστροφή στο i-Reporter

* Ηταν Ιούλιος ή Αύγουστος στο χωριό, τέλος δεκαετίας του 19.... Απο εκείνα τα λαμπερά απογεύματα που ο ήλιος σε τυφλώνει όταν τολμήσεις να τον κοιτάξεις κατάματα. Επεμενα να κοιτάζω "στα μάτια" τον ήλιο. Τότε "πάγωσα" μέσα σε μια καυτή μέρα. "Είδα" ενα αντικείμενο(!) απο τον ουρανό να έρχεται προς το μέρος μου σαν αστραπή. Σταμάτησε σε κάποια απόσταση. Εμοιαζε σαν ενα καπέλο του ουρανού! Την εποχή εκείνη στο χωριό, ελλείψει ρεύματος δεν υπήρχε τηλεόραση ή ραδιόφωνο (αγνοούσα νομίζω και την ύπαρξη τους) ενω εφημερίδες, περιοδικά κλπ δεν είχαν φτάσει ακόμη! Γιατί άραγε είχα την αίσθηση οτι...επικοινωνούσαμε; Με τι; Πολλές φορές έκτοτε, ξαπλωμένος επάνω σε θυμωνιές, στα στάχυα, σε τσουβάλια στο κάρο ή στις πλατφόρμες, τα σύννεφα έπαιρναν σχήματα σαν σήματα...μορς. Η μάλλον σαν τα...ινδιάνικα σήματα, με τον καπνό. Πάντα το ανοιχτό του ουρανού, το επέκεινα, το άγνωστο...μπολιαζει το μυαλό με τις εικόνες της φαντασίας. Και δημιουργεί τις "πύλες επικοινωνίας"...για όλους μας. Γι αυτό υπάρχει άλλωστε η φαντασία...
** Ενα άλλο πολύ ζεστό απόγευμα στο χωριό. Ξυπόλητος αλώνιζα τις γειτονιές. Οπως διέσχιζα το δρόμο, ένιωσα οτι ολα οσα γινόντουσαν ή θα εξελίσσονταν ηδη είχαν γίνει και είχαν εξελιχθεί!!! Σαν να έβλεπες σε...επανάληψη μια φάση που είχες απολαύσει πιο πριν (το ξαναείδα στο...Matrix με την γάτα...- το αστείο ήταν οτι και στη δική μου σκηνή με...γάτα έγινε το ιδιο!). Μπορεί η ζωή να ξετυλίγεται μπρος-πίσω; Και ο χρόνος τι είναι; Σαν το ...forward στο video; Πως γυρίζουμε "πίσω" μια σκηνή της ζωής; Η πως πάμε "λίγο μπροστά"; Αλλο η...πρόβλεψη(αν καθίσεις στην κορυφή ενός λόφου και στη στροφή υπάρχει βράχος μπορεί να γνωρίζεις πριν απο τους δυο οδηγούς που τρέχουν οτι θα τρακάρουν όταν συναντηθούν). Η διορατικότητα - το να εκτιμάς σωστά καταστάσεις - είναι μια άλλη κατάσταση (που έχει σχέση και με την εμπειρία). Αλλά, ο χρόνος τι ακριβώς είναι;

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter