»Επιστροφή στο i-Reporter

Αποφάσισα λοιπόν να δώσω...τροφή σε εχθρούς και φίλους - διαχρονικά - γράφοντας εγώ για μένα, για εμπειρίες ή καταστάσεις της ζωής μου (και οσων...αντιλαμβάνομαι), δημοσιεύοντας φωτογραφίες ή βίντεο μου γιατι πολύ απλά, "καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται" και επίσης γιατί δεν φοβάμαι κανέναν και τίποτα, νιώθω και είμαι ελεύθερος. Και δεν χρωστάω επίσης τίποτα, παρά μόνο στην τράπεζα το σπίτι που μένω. "Χρωστάω" βέβαια ευγνωμοσύνη και χάριτες σε πολλούς φίλους και τους δικούς μου για όσα έχουν κάνει για μένα και την απλόχερη αγάπη που μου έχουν προσφέρει και προσφέρουν (και είναι και στο "φινάλε" η περιουσία του κάθε ανθρώπου σε αυτή τη ζωή - γυμνός και μόνος "έρχεσαι" και έτσι...φεύγεις). Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου δουλεύω (στα χωράφια, ως αγροτόπαιδο) και ήδη έχω συμπληρώσει 28 χρόνια επαγγελματικής δημοσιογραφίας σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεόραση, περιοδικά, ηλεκτρονικό τύπο κ.α. - Ας διαστρεβλώσουν οι...άσπονδοι φίλοι ο,τι θέλουν, δεν δίνω δεκάρα τσακιστή γι αυτούς. Εμείς, προχωράμε χαράζοντας δρόμους....Κι αυτό θα συνεχίσουμε εγω, και πολλοί σαν κι εμένα, να κάνουμε.... - "αγωνιστές της ζωής", που τίποτα δεν μας δόθηκε ή χαρίστηκε. Που εκτιμούμε και σεβόμαστε την δημιουργία, το μόχθο και την προσπάθεια. Που για εμας το χαμόγελο και η φωτεινή λάψη στα μάτια "είναι όλα τα λεφτά". Γιατί για μένα και κάτι τύπους σαν και μένα, το παν είναι "να είμαστε καλά" και να δημιουργούμε αγάπη, χαρά και πρόοδο. Τα άλλα όλα, ποτέ δεν μας αφορούσαν. Ούτε μας αφορούν...
Γι αυτό αποφάσισα - και για να μην χαθούν ή ξεχαστούν - να λέω εδώ μερικές απο τις εμπειρίες μου (απο οσες βέβαια μου επιτρέπεται να πω - γιατί ισως είμαι απο τους ελάχιστους δημοσιογράφους που έχουν δικαστεί γιατι προστάτεψαν την πηγή τους - για μένα το "δημοσιογραφικό απόρρητο" είναι ιερό όπως ο...θεός - την "ιστορία" πως με...δίκασε το ΣΔΟΕ γιατι δεν αποκάλυψα την πηγή μου θα την διηγηθώ αργότερα, σε μια άλλη ανάρτηση). Θυμάμαι, το 1995 θα ήταν, ήμουν ειδικός σύμβουλος για θέματα τύπου του υπουργώ στον πρωθυπουργό Αντώνη Λιβάνη (διευθυντής του γραφείου τύπου). Ηταν βράδυ στο γραφείο του. Ημασταν οι δυο μας και συζητούσαμε. Χτυπάει το "πορτοκαλί τηλέφωνο". Ηταν ο πρωθυπουργός τότε, Ανδρέας Παπανδρέου και άρχισαν να συζητούν για μια πολύ σοβαρή τρέχουσα υπόθεση. Λέω του κ.Λιβάνη. "Να βγω;". Μου απαντά: "Νίκο για μένα δεν υπάρχει πρόβλημα. Εσένα προστατεύω αν βγεις. Φαντάσου να βγει κάτι στις εφημερίδες....". Είχε δίκηο. Σηκώθηκα και βγήκα. Ξαναμπήκα όταν τελείωσε το τηλεφώνημα. Μου εξήγησε επίσης οτι ακόμη κι αν ο Ανδρέας μιλούσε και το θέμα έβγαινε απο το πρωθυπουργικό γραφείο, θα ήμουν κι εγώ ανάμεσα στους...υπόπτους, ως δημοσιογράφος (που εκείνη την εποχή μάλιστα έγραφα ως πολιτικός συντάκτης στον "Επενδυτή" που...έσκιζε και δημιουργούσε την "αγορά του σαββάτου" και ήμουν και στον Planet πολιτικός συντάκτης που επίσης...θέριζε στις ακροαματικότητες). Η εχεμύθεια και η εμπιστοσύνη είναι "το άλφα και το ωμέγα" σε εναν δημοσιογράφο. Για εκείνα τα δύο χρόνια της κυβερνητικής μου "εμπλοκής" στην κυβέρνηση του Α.Παπανδρέου δίπλα στον Α.Λιβάνη (μέρα-νύχτα) δεν εχω μιλήσει ΠΟΤΕ ούτε έχω γράψει το παραμικρό. Ηταν ενα τεράστιο σχολείο για μένα, με τον καλύτερο ίσως δάσκαλο στην πραγματική διάσταση της πολιτικής, τον Αντώνη Λιβάνη ( ο οποίος με τίμησε και με τιμά με την φιλία του μέχρι και σήμερα).
Κάπως έτσι θα ξεδιπλώσουμε ιστορίες για να...χαίρονται και οι άσπονδοι φίλοι μου. Πως λέγαμε παλιά: Ενα χαμόγελο θα σας...θάψει! συνέχεια »



Κάποιος φίλος που διάβασε την επίθεση που δέχτηκα βρήκε στα δυο ανύπαρκτα μπλογκ δυο ακόμη επιθέσεις που είχα δεχτεί παλιότερα αλλά δεν τις είδε...κανένας (ούτε φυσικά εγώ). Η μία ενος απίθανου τύπου....απο την Κρητη κτηνίατρου που το παίζει δεξί εξτρεμ (α ρε καραμήτρο ...να σε χαίρεται ο Ανδρέας που είναι κοινός μας φίλος, αλλιώς θα σου έλεγα τι..δεξι ψαλτήρι είσαι) η δε άλλη απο το... "βαθυ λαρύγγι" (αλλα...λάβλεϊς) της ΝΕΠ. Δουλειά της ιδοκτησίας να βρει το... "βαθυ λαρύγγι" και να απαλλαγεί απο τα...ποντίκια και τους "δήθεν δεξιούς αρουραίους" που τρύπωσαν στο καράβι και συκοφαντούν και εκβιάζουν(δεν έχουν μάθε άλλωστε και τίποτε άλλο να κάνουν στη ζωή τους...). Οσο για το ποιός είμαι και τι είμαι, δεν χρειάζομαι πιστοποιητικά των ρουφιάνων. Απλά σημειώνω τον πανικό τους...
συνέχεια »

Την...τιμητική μου είχα σήμερα το απόγευμα απο το "γαλάζιο" "Μακιαβέλη"(όνομα και πράγμα). Ποιος την χάρη μου. Αρκεί να έγραφε και σωστά το επίθετο μου. Καραμπάσης, μακιαβέλη μου(στο στρατό ένας αγράμματος λοχίας με φώναζε Καράμπαση...). Οσο για τα υπόλοιπα. Τιμή μου και καμάρι μου που ανέλαβα "για ενα φεγγάρι" ως Διευθυντής Σύνταξης της "Ισοτιμίας". Γιατί εκείνη την περίοδο - ανέλαβα οκτώβριο και αποχώρησα αρχές φεβρουαρίου - η "Ισοτιμία" απο 6.000 φύλλα πήγε στις 15.000 φύλλα και 1η στον οικονομικό τύπο(εγω την άφησα πρώτη πάντως). Πιστεύω οτι έχει μια πολύ επαγγελματική ομάδα που εκείνη την περίοδο το έδειξε περίτρανα. Και ναι χαίρομαι που δούλεψα μαζί τους. Οσο για το "πασοκικό" παρελθόν μου, είναι πασίγνωστο οτι ΠΟΤΕ δεν υπήρξα μέλος οποιουδήποτε κόμματος. Απο εκεί και μετά το βιογραφικό μου είναι επίσης γνωστό και προσβάσιμο στους πάντες.

Στη "Σφήνα" υπήρξα απλός πολιτικός συντάκτης (εαν βρείτε το ονομα μου σε οποιαδήποτε ταυτότητα να μου το δείξετε), οσο για τις...στρατηγικές κλπ του ομίλου της ΝΕΠ δεν νομίζω να έχω την παραμικρή ιδιότητα, ούτε φυσικά μετέχω σε κάποιο "τυπικό ή άτυπο όργανο". Είμαι ενας απλός εργαζόμενος.
Δεν γνωρίζω απο που εκπορεύεται ο...μακιαβέλης για όλα όσα γράφει. Οσο για τις φωτογραφίες μου...αφού είναι συλλεκτικές ας τις κρατήσει να κάνουμε όλες μαζί αργότερα μια έκθεση φωτογραφίας (θα του δώσω κι άλλες).
Και παράκληση: Πριν γράφετε για κάποιον τόσο...βαθυστόχαστα, δεν ρωτάτε πρώτα πως τον λένε τον άνθρωπο;
συνέχεια »

Μετά απο καιρό ξαναπιάνω...πληκτρολόγιο στο προσωπικό μου ιστολόγιο(και με νεα μορφή). Η Αλήθεια είναι οτι έγιναν πάρα πολλά, σχεδιάζονται πολλά και θα γίνουν...περισσότερα. Εδω θα γράφω λίγο τα δικά μου με φωτογραφίες, κείμενα και προσωπικά...βίντεο. Ετσι κάτι σαν προσωπικό, δημόσιο, αρχείο. Αλλωστε, γνώμη μου είναι οτι δεν υπάρχει γενικά "ιδιωτική ζωή" στο βαθμό που ζει κανείς σε μια οργανωμένη κοινωνία και μάλιστα μετέχει ενεργά σε αυτήν. Οχι βέβαια οι υποκρισίες και οι βλακείες που συνήθως βαφτίζουμε το ψάρι...κρέας για να το φάμε ...κρυφά. Εδώ ισως γράφω και μερικά περισσότερα για το i-Reporter ....

Απο εδω θα λέμε περισσότερα...και πιο προσωπικά.
συνέχεια »

»Επιστροφή στο i-Reporter