»Επιστροφή στο i-Reporter


Η ζωή μας παίζει τελικά περίεργα παιχνίδια...στο θέατρο που καλούμαστε να ζήσουμε. Χθες το μεσημέρι είδα "αραχτό" στον γνωστό πεζόδρομο των δημοσιογράφων στο κέντρο της Αθήνας τον φίλο τον Ε....χειραψίες,φιλιά... "τι κανεις ρε μεγάλε, πως πάει"...τα τυπικά που ρωτάμε ΄'οταν έχουμε να δούμε κάποιον φίλο λίγο καιρό... "απο υγεία χάλια" μου λέει. "Γιατί, τι έγινε;". Και μου διηγείται πως πήγε για μια τυπική εξέταση στον ΕΔΟΕΑΠ και του είπαν οτι "λάθρα ζεις...έπρεπε ήδη να...χειρουργείσαι, αν δεν είχες ήδη πεθάνει"! Απο...ανευρισμα αορτής μέχρι...καρκίνο του είπαν! Και οι γιατροί τα δεκαχίλιαρα της αμοιβης τα ηθελαν "έξω απο τα νοσηλεία". Και που να τα βρει 20-30 χιλιαρικα "εδω και τωρα μαυρα"; Εκανε χαρτι στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, πέσανε κάποια τηλέφωνα...λογικά θα βρέθηκε άκρη.....(εδω είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, όχι συνδικαλισμού και κοκορομαχιών).
"Ζεν Πρεμιέ" της τηλεόρασης κάποτε, σήμερα δεν ήξερε εαν το Σεπτέμβριο "θα είμαι εδώ...". Καθίσαμε τα είπαμε και με τον Γ. - δύσκολα παιχνίδια της ζωής. Δεν θέςλω να γράψω τώρα πολλά ή αναλυτικά. Ισως όταν περάσει η μπόρα για το φίλο. Δύναμη, Ψυχραιμία και το Σεπτέμβρη για νέους αγώνες είπαμε. Κι αυτό θα κάνουμε...κουράγιο.

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter