»Επιστροφή στο i-Reporter


Σε αυτή τη ζωή ερχόμαστε - κάποια στιγμή...με κάποιο τρόπο - γιατί ένας άνδρας και μια γυναίκα (έτσι αποφάσισε η φύση μας, μέχρι να βάλουμε το χεράκι μας σε...ωάρια και "κλωνοποιήσεις") το θέλησαν πολυ. Προϊόντα ΟΛΟΙ μας(;) ΑΓΑΠΗΣ και ΕΡΩΤΑ (συνήθως). Ενας αγώνας ΕΝΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ σπερματοζωαρίου να "καταλάβει" το ωάριο. Να δημιουργήσει ψυχή και ζωή(είναι άραγε το ίδιο;).

Και ζούμε. Και δημιουργούμε.Και αναπτυσσόμαστε(σαν...ιός). Τρώμε, αφοδεύουμε, μεγαλώνουμε, κοιμόμαστε, κάνουμε σεξ. Δεν θέλουμε να αρρωστήσουμε. Και ταυτίζουμε το "εγω" μας με διάφορα κοινωνικά και άλλα στερεότυπα που μας επιβάλλονται. Βρίσκουμε τις κοινωνίες, "τον κόσμο" κάποια στιγμή που γεννιόμαστε(και θέλουμε να τον...αλλάξουμε), βρίσκουμε γνώσεις, θρησκείες, πρότυπα και συμπεριφορές. Και θεωρητικά, "επιλέγουμε".

Τι σημαίνει λοιπόν "επιτυχία"; Ο αγώνας για χρήμα και κοινωνική καταξίωση;

Τι σημαίνει "ευτυχία"; Το να είσαι υγιής και καλά με τον εαυτό σου;

Τι σημαίνει "πεθαίνω"; Και τι γίνεται μετά; Υπάρχει "μετά"; Κι αν δεν υπάρχει, όσο ζει ο καθένας "ποιο το νόημα" της ζωής του;

Αν υπάρχει "μετά", προφανώς υπάρχει και "πριν". Γιατί αλλιως υπάρχει μια "γεννήτρια ψυχών" (που μάλιστα καθώς γυρνάμε το βλέμμα μας στο παρελθόν που ήταν πχ 1 δις οι άνθρωποι και τώρα ειναι 9 δις και ...αυξάνονται, σημαίνει οτι οι ψυχές...πολλαπλασιάζονται) που μας "παράγει". Σε "γραμμή παραγωγής" που θα έλεγε και το Matrix.

Μέσα σε όλα αυτά τι πιθανότητες μπορείς να δώσεις σε έναν πανηλίθιο (άνδρα ή γυναίκα) να καθορίζει την ζωή σου ή έστω και μέρος της;

Συνήθως "οι έχοντες" (οικονομική εξουσία) επικαθορίζουν τις εξελίξεις με την επιβολή, τα άρρωστα απωθημένα τους, το βλακώδες μυαλό τους και τα κτηνώδη ένστικτα τους. Σε "πατάνε" για να υπάρχουν αυτοί. Και μάλιστα προκαταβολικά, για να μην καν τολμήσεις να σκεφτείς κάτι άλλο.

Δεν φταίει η...κοινωνία(αυτή η κακούργα) αλλά εμείς τελικά, που για να καταλάβουμε όλα αυτά (και πολλά άλλα) μας παίρνει μια ολόκληρη ζωή. Γιατί θα μπορούσαμε να έχουμε όντως εναν καλλύτερο κόσμο. Γιατί "πρόοδος" σημαίνει ανθρωπιά σε απλά πράγματα. Οχι η κτηνωδία της λογικής του δούλου(αυτή ενδεχομένως μπορεί να υπάρχει σε φιλοσοφικά-ερωτικά επίπεδα για άλλους λόγους).

Σε εποχές παρακμής όπως η δική μας, που ένας κόσμος ολόκληρος καταρρεέι με πάταγο - και αφηνιάζει....λυσασμένα - ο κόσμος που γεννιέται, εγκυμονεί και τους πόνους της γέννας. Και της ελπίδας. Της αναγέννησης.

Δεν θα μας πάνε στον νέο Μεσαίωνα. Θα τους πάμε στην νέα Αναγέννηση.

0 σχόλια »

Δημοσίευση σχολίου

»Επιστροφή στο i-Reporter